Дзмітрый Багаслаўскі на сцэне

“Любоў людзей” нарэшце і ў Беларусі

544
(абноўлена 03:05 10.11.2015)
Прэм'ера спектакля адбудзецца 11 лістапада ў Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі. Сам драматург ставіцца да гэтай падзеі неадназначна.

МІНСК, 29 кас — Sputnik. П'еса Дзмітрыя Багаслаўскага, напісаная яшчэ ў 2011 годзе, мела вялікі поспех у Еўропе, была перакладзена на польскую, іспанскую, румынскую і іншыя мовы.

Беларускі глядач убачыць яе толькі праз чатыры гады. Але, здавалася б, менавіта тут яна павінна была быць пастаўлена ў першую чаргу.

Беларускі драматург, рэжысёр, акцёр Дзмітрый Багаслаўскі
© Photo : предоставлено Д. Богославским

"Гэтую п'есу я ўжо разлюбіў. Яна была напісана ў 11-м годзе і пастаўлена практычна ўсюды. І калі тэлефануюць з тэатра і кажуць, што хацелі б ставіць "Любоў людзей", то ў мяне адразу ўзнікае пытанне: чаму менавіта гэтая п'еса? Бо і акрамя яе ўжо досыць напісана", — прызнаецца драматург.

Пасля аглушальнага поспеху ў Еўропе п’еса беларускага драматурга будзе пастаўлена і на радзіме — праз чатыры гады пасля яе напісання.

"Так атрымліваецца, што прэм'ера адбудзецца ў лістападзе 2015 года, то бок цягам чатырох год беларускі тэатр правяраў, а ці можна гэтую п'есу ставіць. Але заўважыўшы, што "Любоў людзей" была пастаўлена больш за 25 разоў у розных гарадах Расіі і Еўропы, атрымала шэраг узнагарод, вырашылі паставіць і ў нас. Гэта той момант, калі ты павінен роднай маці даказваць, што ты не прыёмыш. Не самая прыемная сітуацыя", — распавядае Багаслаўскі.

У п'есе распавядаецца пра тое, як жыхары адной вёскі трапляюць у кругазварот запалу ў сваім імкненні жыць "нармальна". Жорсткае і бескампраміснае апавяданне пра рускае жыццё, без паўтонаў, у спектаклі прымае маштаб сапраўднай трагедыі.

Падчас спектакля Любоў людзей у маскоўскім тэатры імя Маякоўскага
© Photo : Дзяніс Жулін
Падчас спектакля "Любоў людзей" у маскоўскім тэатры імя Маякоўскага

П'еса "Любоў людзей" у 2011 годзе ўвайшла ў шорт-ліст конкурсу "Еўразія", стала падзеяй Фестывалю маладой драматургіі "Любимовка", перамагла ў інтэрнэт-галасаванні "Конкурсу конкурсаў" Нацыянальнай тэатральнай прэміі і фестывалю "Залатая Маска" і конкурсе "Дзеючыя асобы-2012".

Працяг спектакля 3 гадзіны 10 хвілін, кошт квіткоў складае 80-100 тысяч беларускіх рублеў.

544
Тэги:
Драматычны тэатр, Культурнае развіццё, Культура, тэатр, тэатр, Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі, Дзмітрый Багаслаўскі, Мінск, Еўропа, Беларусь, Увесь свет
Тэмы:
Сучасны беларускі тэатр (27)
Лепшыя дакументальныя фільмы краін СНД выберуць на фестывалі Еўразія.DOC

Лепшыя дакументальныя фільмы краін СНД выберуць на фестывалі "Еўразія.DOC"

11
(абноўлена 18:07 28.09.2020)
Чаму дакументальныя фільмы часцей здымаюць пра рэвалюцыі і чаму можа навучыць сёння Вялікая Айчынная вайна.

МІНСК, 28 вер - Sputnik. Лепшыя дакументальныя фільмы краін СНД рыхтуюцца выбраць на фестывалі "Еўразія.DOC".

Анлайн-прэс-канферэнцыя ўдзельнікаў адкрыцця пятага Фестывалю дакументальнага кіно краін СНД "Еўразія.DOC" прайшла ў мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь у фармаце тэлемосту Мінск - Смаленск - Ерэван.

Пераможцамі стануць шэсць карцін, якія выберуць з 152 пададзеных заявак. Галоўнай тэмай фестывалю стала Перамога ў Вялікай Айчыннай вайне. Аднак, на думку арганізатараў, яна пераклікаецца з тымі падзеямі, якія адбываюцца ў свеце сёння.

У склад судзейскай камісіі заяўлены старшыня Рэспубліканскага грамадскага аб'яднання "Белая Русь" Генадзь Давыдзька. Ён адзначыў, што цяпер самы час пераасэнсаваць, з якога "матэрыялу" былі зробленыя былыя героі.

"Тэма вайны, як ніколі, на 75-гадовым рубяжы стала раптам найактуальнай. Мы знаходзімся на грані вайны і мы пераасэнсоўваем тую вайну. І нам вельмі трэба разумець, з якога "матэрыялу" былі зроблены тыя героі, як яны думалі, чаму яны ахвяравалі. Любы час патрабуе ахвяр. Часам, камфортным трэба ахвяраваць, утульнасцю, а часам, аказваецца, жыццём", - сказаў Генадзь Давыдзька.

Крыху пра аўтараў

Тэма вайны, так ужо атрымалася, часта адлюстравана на фестывалі "Еўразія.DOC". У першы год існавання ключавой яго тэмай сталі каляровыя рэвалюцыі. У гэты раз - Вялікая Айчынная вайна.

Свет не стаіць на месцы, ён заўсёды развіваецца, таму фестываль заўсёды застаецца актуальным, растлумачылі арганізатары.

Свет развіваецца праз канфлікты, а дакументалісты ніколі не будуць здымаць спакойнае кіно. Такое меркаванне выказаў дэкан Вышэйшай школы тэлебачання МДУ імя Ламаносава Віталь Траццякоў.

"Светлае, ціхае і спакойнае жыццё, палітычна якая пазначаецца як стабільнасць (такая гісторыя чалавецтва) - гэта кароткія прамежкі паміж канфліктамі. Кожны асобны чалавек імкнуцца да лепшага, жадае лепшага для сваёй асабістай жыцця. Але кінадакументалістам ня трэба спакой, яны не распавядаюць аб шчаслівых сем'ях , аб шчаслівых днях, як правіла", - растлумачыў ён.

Праўда жыцця

За пяць гадоў фестываль прайшоў няпросты шлях, яго аўтары і арганізатары пераадолелі нямала складанасцяў. Але ён па-ранейшаму паказвае жыццё.

"Чалавек, грамадства, актуальныя праблемы - гэта ўсё стала тэмамі для фільмаў нашага фестывалю. Асабліва гісторыі чалавечых адносін і сам чалавек стаіць асобным блокам", - перакананы праграмны дырэктар фестывалю "Еўразія.DOC", прэзідэнт прадзюсарскага цэнтра "Студыя Трэці Рым" Валерый Шахаўцоў.

Пераможцаў фестывалю назавуць ўжо 2 кастрычніка. У лік фіналістаў увайшлі аўтары з Беларусі, Расіі і іншых краін СНД, а таксама Сербіі і Латвіі.

Поўную версію прэс-канферэнцыі глядзіце ў нашым відэа.

11
Тэги:
Мінск, Еўразія.doc
Вуж

Карона Змяінага цара і цмок-спакуснік: паданні на Змяінае свята

330
(абноўлена 12:18 25.09.2020)
У даўніну людзі верылі што 27 верасня змеі збіраюцца і разам сыходзяць у зімовую спячку, у сувязі з гэтым у лес імкнуліся не хадзіць.

Па народных паданнях, 27 верасня паўзуноў надзвычай шмат - яны збіраюцца разам, каб запаўзці глыбока ў лес і там легчы ў спячку. Людзі імкнуліся не хадзіць у лес або поле, таму што лічылася: калі змяя ўкусіць у гэты дзень, ніякія лекі не дапамогуць.

Асабліва сцерагліся гадзюк. Насамрэч, шмат дзе на беларускіх землях усіх паўзуноў называлі "вужамі", але калі сапраўдны вуж – істота бяскрыўдная і нават карысная, яд гадзюкі здольны забіць, таму іх знішчалі, а каб пазбегнуць укуса, перад тым, як ісці ў месцы, дзе водзяцца змеі, чыталі загавар. 

Вуж-дамавік аберагаў ад бяды

На беларускіх землях вужы здаўна лічыліся апекунамі дома і дамашніх жывёл. Ім пакідалі малако і ніколі не крыўдзілі, таму што верылі: такі жылец можа папярэдзіць пра няшчасце і нават дапамагчы знайсці скарб.

У хаце вуж жыў звычайна пад печчу. Раней, калі дзяцей саджалі снедаць на падлогу, ён мог выпаўзаць і есці з імі з адной міскі. Малыя гулялі з ім і вуж ніколі іх не крыўдзіў.

Жылі вужы і ў хляве, дзе нават маглі піць малако прама з каровінага вымя. Іх ні ў якім разе не праганялі, таму што па-перше, яны знішчалі грызуноў, якія маглі пераносіць хваробы, а па-другое, лічылася, што калі пазбавіць карову такога "сябра", у яе можа знікнуць малако.

Сыход вужа з хаты з'яўляўся перасцярогай гаспадарам пра нейкую бяду. Напрыклад, неўзабаве ў доме мог здарыцца пажар, або ў яго магла трапіць маланка.

Вужыны кароль, яго дачкі і чароўныя скарбы

Па легендах, вуж таксама мог дапамагчы гаспадару знайсці скарб. У некаторых мясцінах, калі дамашні вуж паміраў, з яго тлушчу рабілі свечку. Людзі верылі, што калі яе запаліць, з'явіцца цэлае змяінае войска на чале з Вужыным каралём, які пакажа, дзе схаваны скарб.

Калі Вужынага караля давадзілася сустрэць недзе ў лесе або полі, трэба было пакласці перад ім рушнік. Тады ён нібыта запаўзе на яго і пакіне сваю залатую карону. Але часта караля суправаджала яго світа, і вось гэтыя змеі зусім не былі бяспечнымі, таму тым, хто шукае клады, раілі насіць з сабой ясеневы кій – нібыта калі ўдарыць ім па клубку змей, яны разпаўзуцца, пакінуўшы свайго караля.

Нямала паданняў існуе і пра прыгожых дачок Змяінага цара – вужалак. Яны нібыта да паловы мелі выгляд прыгожых дзяўчын з доўгімі валасамі, а замест ног у іх быў хвост. Вужалкі любілі залатыя ўпрыгожваллі, а вось вопраткі не насілі ніякай. Да чалавечых дамоў вужалкі не набліжаліся, жылі глыбока ў лесе, каля вадаёмаў. Самі дачкі Вужынага цара не робяць чалавеку ніякай шкоды, але там, дзе яны жывуць, шмат змей. Лічылася, што калі чалавек знойдзе ўпрыгожванне вужалкі, яму больш не страшныя змяіныя ўкусы.

Жоўтыя плямы на галаве вужа - нібы завушніцы
© CC0 / Pixabay / JarkkoManty
Па легендзе, Вужалкі маглі ператварацца ў змей, а жоўтыя плямачкі па баках галавы нагадваюць залатыя завушніцы

Змей-волат і цмок-спакуснік

Існуюць на беларускіх землях паданні і пра велізарных змей, велічынёй з дом і нават больш. Па адной легендзе, у даўніну асілак змог перамагчы такога змея, парубіў яго на тры часткі і пахаваў іх асобна – так утварыліся вялікія курганы. Па іншай, людзі здолелі злавіць змея, але не забіць яго, і тады вырашылі закапаць вялізную пачвару. Але кожную раніцу яны знаходзілі зямлю раскіданай. І тады адзін чалавек узяў чорнага пеўня, запраг яго ў стары лапаць і ў ім прывёз да звязанага змея зямлі. Тры разы хадзіў ён так, і больш зямля са змея не асыпалася.

У адрозненні ад велізарнага змея (на вобраз якога, несумненна, аказала ўплыз хрысціянскае паданне пра змаганне святога Георгія з драконам), лятучы змей, цмок, мог пераўтварацца ў чалавека. Паўставаў ён звычайна ў абліччы барадатага мужчыны або прыгожага хлопца. Калі дзяўчына закахалася ў такога, яна неўзабаве памірала.

У абліччы змея цмока ўяўлялі велізарным, памерам з дом, да таго ж, у яго магло быць шмат галоў – некаторыя легенды налічвалі да 12.

Свайму гаспадару цмок прыносіў багацце, але гэтыя грошы лічыліся нешчаслівымі. Часта цмок увогуле асацыюецца з вобразам чорта або Люцыфера, які ненавідзіць усе божыя стварэнні. Падчас навальніцы цмок хаваецца ў дупле старога дуба, таму маланка святога Пятра часцей за ўсё трапляе менавіта ў гэта дрэва.

330
Тэги:
Традыцыі і абрады, змяя
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
(51:05 / 354.84Mb / просмотров видео: 1615)

Грошы і свет: Форум рэгіёнаў, навацыі "Сбера" і хто такія міленіялы

0
(абноўлена 10:00 29.09.2020)
Актуальныя навіны эканомікі абмяркоўваем у праграме "Грошы і свет" з удзелам экспертаў Аляксея Аўдоніна і Анастасіі Мураўёвай.

Даўно пара выкарыстоўваць новыя тэхналагічныя магчымасці і перавесці традыцыйныя сходу ў анлайн, Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі гэта толькі пацвярджае. Так лічаць госці праграмы "Грошы і свет", эканамічныя эксперты Анастасія Мураўёва і Аляксей Аўдонін, бо многія формы ўзаемадзеяння зараз перажываюць сапраўдную рэвалюцыю на фоне няпростай эпідэміялагічнай сітуацыі. Да прыкладу, кітайская платформа Tik-Tok ужо стала каменем перапоны ў адносінах Вашынгтона і Пекіна.

"Гэта яшчэ адзін віток гандлёвай вайны паміж ЗША і Кітаем. Іміджавыя кітайскія анлайн-платформы дазваляюць стварыць станоўчы вобраз Паднябеснай у вачах амерыканскіх падлеткаў і моладзі, таму для ЗША гэта пытанне ідэалогіі", - мяркуе Мураўёва.

На думку Аўдоніна, спробы тэхналагічнага стрымлівання Кітая з боку ЗША нагадваюць аналагічныя дзеянні, якія раней былі накіраваны супраць СССР. І ўсе мы ведаем, што Саюз разваліўся, у тым ліку, і па гэтай прычыне. Аб'яднаны Захад і сёння спрабуе сканцэнтраваць пляцоўкі для распрацоўкі тэхналогій альбо ў ЗША, альбо ў ЕС і Ізраілі, гэта значыць ідзе сур'ёзная тэхналагічная вайна.

Праграму "Грошы і свет" з удзелам эканамічных экспертаў Анастасіі Мураўёвай і Аляксея Аўдоніна глядзіце на Sputnik Беларусь.

0
Тэги:
Кітай, ЗША, Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі