Карціна Таварыша У

Таварыш У: я “чалавек без Радзімы” з большай падставай, чым Вонегут

267
(абноўлена 14:07 23.12.2015)
Мастак, што хаваецца пад псеўданімам Таварыш У, распавёў для Sputnik пра тое, чаму натхненне чэрпаецца ў перыпетыях ХХ стагоддзя і ідэях Уладзіміра Леніна і як зрабіць мастацтва такім, каб яно на самай справе "чапляла" шырокае кола людзей.

Андрэй Дзічэнка, Sputnik.

Калісьці працы мастакоў-карыкатурыстаў з групы "Баявыя алоўкі" былі часткай інфармацыйнага свету савецкага чалавека. Сёння яму на змену прыйшоў чалавек сеткавы і віртуальны. А разам з ім — новыя мастакі. Адзін з іх — беларускі ананімны аўтар, які хаваецца пад псеўданімам Таварыш У. Яго працы з касмічнай хуткасцю аблятаюць благасферу.

Карціна Таварыша У
© Photo : Таварыш У
Карціна Таварыша У

Лёгкі інтэлектуальны налёт, зразумелыя кожнаму вобразы і пазітыўная надзённасць — гэтым і падкупляе творца армію юзэраў сеткі.

"Каб зразумець Леніна, трэба чытаць Ніцшэ"

Героі карцін таварыша У — пераважна персанажы ХХ стагоддзя. Мастак кажа, што менавіта гэты час яму дарагі "як памяць", таму і герояў сваіх шукае ў ім.

"Гэта было грандыёзнае стагоддзе — стагоддзе, калі чалавек канчаткова зламаўся: ад вялікай мары праз вялікую надзею — да вялікага расчаравання. Зламаўся, але жыве, значыць, ёсць надзея на нешта новае, на тое, што ўжо вылупілася, што вось-вось запішчыць — адшукаецца маленькі "гадзёныш" новага сэнсу, сярод усіх гэтых астылых скарлупак", — распавядае мастак пра сваё бачанне часу.

Але ж і сёння Таварыш У бачыць асоб выдатных і эксклюзіўных, што хоць і сталі менш зразумелымі і ўсё менш запатрабаванымі, але іх адчай і безвыходнасць — выдатныя рухавікі.

Карціна мастака Таварыша У
© Photo : Таварыш У
Карціна мастака Таварыша У

"Калі б я складаў зараз сюжэт, я б думаў архетыпамі, а не канкрэтнымі людзьмі. Мне б хацелася, да прыкладу, напісаць нешта накшталт Эдгара По, пра прыгожую і безабаронную жанчыну, перад якой на ўвесь рост раптам паўстае грозная містычная таямніца — прывід інквізітара ў халодным замку або сцервозная мёртвая каханая скрытнага жаніха… І каб менавіта на сучаснай глебе. Але неяк не кладзецца на сучасную глебу, шчыра кажучы. Як уяўлю гераіню з планшэтам у руках і з абцягнутай джынсамі попай, так натхненне адразу і знікае", — кажа расчараваны нерамантычнай рэчаіснасцю мастак.

Асобны раздзел на асабістым сайце Таварыша У прысвечаны Уладзіміру Леніну, яго ж імя фігуруе ў дамене сайта. Стаўленне мастака да гэтай асобы асабліва цёплае — здаецца, ён прызнае адмысловую, унікальную ролю гэтай асобы ў айчыннай і сусветнай гісторыі.

"Інтэлектуал, які ўзначаліў абяздоленых і які атрымаў неймаверную перамогу, халодны і палымяны адначасова. Цынічны ідэаліст, перакананы еўрапеец з азіяцкімі скуламі, жалезны "орднунг" і палымяны запал. Абсалютны геній, раскідаў па свеце сваю геніяльнасць, як зубы дракона. І гэтыя зубы да гэтага часу прарастаюць, а некаторыя толькі-толькі пачынаюць прарастаць. Каб зразумець Леніна, трэба не столькі Маркса чытаць, колькі Ніцшэ", — тлумачыць сваё стаўленне да лідара пралетарыяту Таварыш У.

"Чытанне ў сацсетках — як есці з газеты снежнага краба"

Мастацтва сёння, ды і заўсёды, было полем не столькі прафесіяналаў, колькі геніяльных дылетантаў. У суразмоўцы карэспандэнта Sputnik крытэрый адзін — мастацтва павінна чапляць.

"Прычым, каб чапляла, эратычна выяўляючыся, за вышэйшыя нейкія сферы. Затым ужо можна разважаць пра майстэрства. Без віртуознасці і майстэрства і не зачапіла б. Бо прыродны дар — гэта таксама майстэрства. Што мастацтвам не назаву? Ну, да прыкладу, мне не падабаецца, калі кажуць "мастацтва продажаў".

Мастак прызнаецца, што элемент асабістага заўсёды прысутнічае ў мастацтве. Але суразмоўца гаворыць пра "вугал праламлення" — то бок, ён можа быць адным, іншым — святло падае звонку. Можна сказаць, што ў момант, калі адбываюцца нейкія знакавыя падзеі ў жыцці мастака, адкрываецца чарговае акенца ў абсалют, потым яно зачыняецца, як правіла, але нейкі час адтуль льецца праменчык. Так тлумачыць адносіны унутранага і вонкавага светаў мастак.

Карціна Таварыша У
© Photo : прадстаўлена мастаком
Карціна Таварыша У

Таварыш У — персанаж, які грымеў на прасторах сеціва яшчэ да з'яўлення сацыяльных сетак. Дзясятак чалавек выкарыстоўвалі яго карціны ў якасці аватараў ў ЖЖ і падобных сервісах. Таварыш У кажа, што сваёй аўдыторыяй ганарыцца.

"Сацыяльныя сеткі — вынаходніцтва выдатнае ў плане інтэрактыўнасці. Скажам, я ў тралейбусе выцягваю мабільнік і набіраю па свежых слядах: "толькі што на мяне накрычала бабка, што яна не старая нейкая, каб я ёй месца саступаў". І адразу паляцелі лайкі-комменты з розных канцоў свету, прытым, што бабка яшчэ бурчыць. Выдатна! І ў мастацтве інтэрактыўнасць можа быць выкарыстана, але наогул да сустрэчы з сур'ёзным творам трэба рыхтавацца — астройвацца, медытаваць, можа быць, гальштук павязаць, вось як у оперу чалавек ідзе. Я, напрыклад, ужо тыдні два наладжваюся, каб перагледзець "Татарскую пустэльню". Катарсічны фільм — тут з семкамі не сядзеш", — даводзіць Таварыш У пра ідэальныя адносіны паміж мастацтвам і чалавекам.

Сацсеткі як медыума паміж чалавекам і мастацтвам суразмоўца не ўспрымае — кажа, сацсеткі — гэта калі сядзіш у тапках або ў тым жа тралейбусе, і пальцам водзіш па мабіле. З'явілася малюнак ці там вершык — ага, прагартаў.

"А калі карцінку намаляваў Дамье, а вершык напісаў Лермантаў? Гэткае чытанне — усё роўна што есьці на пустцы з газеты даўно халодную смажаніну са снежнага краба, запіваючы шамбэртэнам са шкляначкі", — пераконвае мастак.

Кажа, тут трэба карэктаваць сваё мастацтва, рабіць яго больш грозным, рэзкім і плакатным, каб ніхто ў такім рэжыме і міма не адважваўся прайсці.

"Мастацтва не павінна быць паслугай"

Зараз сярод мастакоў модна называць сябе ў адносінах да цывілізацыі. Еўрапейскі мастак, рускі мастак, савецкі мастак. Таварыш У сваёй краінай абірае Савецкі Саюз.

"Я ў ёй нарадзіўся, паспеў панасіць і зорачку і гальштук, адпаведным чынам прысягнуць, а прысягі два разы не даюцца. Савецкага ж Саюза даўно няма. Радзіма адзін раз здабываецца і адзін раз губляецца. Ну што — значыць, я і такія, як я, са значна большай падставай, чым Вонегут, могуць сябе называць "чалавек без Радзімы".

Карціна Таварыша У
© Photo : Таварыш У
Карціна Таварыша У

Трагедыі простых людзей, гэтак папулярныя ў позняй савецкай літаратуры, нягледзячы на савецкае мінулае Таварыша У, яму не блізкія. Кажа, не таму, што людзі простыя, а таму што трагедыі там, як правіла, паказвалі невыносна пахабныя.

"Гэта, уласна, і ня трагедыі, а бздуры, як кажуць палякі. Нейкія саўкі ў гаражы нешта дзеляць, або пачварны чалавечак падбівае кліны да непрыгожай начальніцы. Каму тут спачуваць і да чаго далучацца?" — абражаны недастаткова драматычнымі трагедыямі мастак.

Таварыш У прызнаецца, ёсць і выключэнні — той жа "Афоня" — кіно на вышэйшым градусе экзістэнцыялізму, сапраўды трагічная гісторыя нішчыць адаптацыю сялянскага чалавека, сына палёў, вядзе яго да гарадскога асфальтавага свету. "Афоня — гэта Ясенін для жабракоў духам", — рэзюмуе мастак.

А вось адносіны мастацтва з грамадствам спажывання падаюцца суразмоўцу Sputnik сапраўднай драмай.

"У грамадстве няма запыту на магутнае мастацтва. У свеце, дзе ўсё належыць сферы паслуг, мастацтва таксама павінна быць паслугай. Заплаціў, паглядзеў, атрымаў задавальненне, даў на гарбату, прыйшоў дадому і забыўся. Але рабіць з мастацтва паслугу — значыць забіваць яго", — рэзюмуе мастак.

267
Тэги:
Таварыш У, Мінск, Беларусь
На сцэне Еўрабачання у Ратэрдаме ў 2021 годзе будзе ўсталяваны напаўпразрысты святлодыёдны экран

Новы фармат "Еўрабачання-2021": што чакаць ад конкурсу ў гэтым годзе

7
(абноўлена 11:23 03.03.2021)
Арганізатары пакуль не вырашылі, ці будуць гледачы прысутнічаць на шоу, аднак ужо вядома, што конкурс пройдзе ў "пандэмійным" фармаце.

МІНСК, 3 сак – Sputnik. Міжнародны песенны конкурс "Еўрабачанне" пройдзе ў гэтым годзе ў афлайн-фармаце, пры гэтым рашэнне аб тым, ці будуць прысутнічаць гледачы на ​​шоу пакуль не прынята, аб гэтым паведамляецца на афіцыйным сайце конкурсу ў аўторак.

Яшчэ ў лютым арганізатары паведамілі, што пры сітуацыі, што склалася ў сувязі з пандэміяй каронавіруса, "нармальны" фармат конкурсу праводзіць не ўяўляецца магчымым. Аднак было вырашана, што ён адбудзецца, як і планавалася, у траўні, і прапанавана некалькі версій правядзення шоу.

Арганізатары спадзяваліся, што конкурс можа прайсці па "сцэнарыю B", які прадугледжваў паменшаны фармат са строгімі супрацьэпідэмічнымі мерамі.

"Гэта рашэнне было нядаўна пацверджана рэферэнс-гуртом "Еўрабачання", кіруючым органам мерапрыемствы, і выканаўчым саветам Еўрапейскага вяшчальнага саюза", - гаворыцца ў паведамленні.

Сцэнарый прадугледжвае скарачэнне, у параўнанні з мінулым годам, складу дэлегацый, а таксама колькасці журналістаў. На шоу ў гэтым годзе змогуць прысутнічаць да 500 прадстаўнікоў СМІ, а яшчэ тысяча будзе мець магчымасць асвятляць шоу ў новым анлайн-прэс-цэнтры.

Рашэнне аб тым, ці можа публіка прысутнічаць на шоу і якія грамадскія мерапрыемствы могуць праводзіцца ў рамках "Еўрабачання" у Ратэрдаме, будзе прынята пазней.

"Еўрабачанне 2021", арганізаванае Еўрапейскім вяшчальным саюзам (EBU) і нідэрландскімі кампаніямі NPO, NOS і AVROTROS, пройдзе ў зале Ahoy у Ратэрдаме 18, 20 і 22 траўня. У конкурсе прымуць удзел выканаўцы з 41 краіны. Слоган музычнага спаборніцтва застаўся ранейшым: ​​"Open up!" ("Адкрыйся!")

Усе ўдзельнікі конкурсу песні "Еўрабачанне" з-за мяжы павінны будуць прайсці каранцін за пяць дзён да вылету ў Нідэрланды. Яны таксама павінны здаць тэст на каронавірус не пазней, чым за 72 гадзіны да вылету - і атрымаць адмоўны вынік. У Нідэрляндах дэлегацыі павінны будуць заставацца ў сваіх гатэлях, за выключэннем выпадкаў, калі яны едуць на рэпетыцыі шоу, жывыя выступленні і іншыя мерапрыемствы, звязаныя з праграмай конкурсу.

Нагадаем, што Ратэрдам павінен быў прыняць конкурс "Еўрабачанне" яшчэ ў мінулым годзе, аднак з-за пандэміі каронавіруса мерапрыемства прайшло ў анлайн-фармаце. Пасля выступленняў не было традыцыйнага галасавання, такім чынам, не было і пераможцаў.

Чытайце таксама:

7
Тэги:
шоу, конкурс, Еўрабачанне
Кнігі

Алесь Бачыла: мне лепей ад роднага краю нічога на свеце няма

606
(абноўлена 18:12 01.03.2021)
У сто трэці дзень нараджэння беларускага паэта, драматурга і перакладчыка Sputnik успамінае яго вершы.

Алесь Бачыла нарадзіўся 2 сакавіка 1918 года ў вёсцы Лешніца, непадалёк ад Мінска, у сялянскай сям'і. Пачаў друкавацца яшчэ ў 1934 годзе, але першы зборнік убачыў свет толькі ў 1947 годзе. Вышэйшую адукацыю Алесь Бачыла атрымаў у Мінскім настаўніцкім інстытуце, пасля яго заканчэння быў прызваны ў армію і служыў да 1945 года.

Пасля заканчэння вайны Алесь Бачыла працаваў у "Настаўніцкай газеце", а потым – у газеце "Літаратура і мастацтва", дзе ў 1952 годзе стаў намеснікам галоўнага рэдактара.  

Алесь Бачыла – аўтар шматлікіх зборнікаў паэзіі: "Шляхі", "Зоры вясеннія", "Юнацтва", "Тры багіні", "Паэмы тугі" і іншых. Шматлікія яго вершы пакладзены на музыку. Акрамя таго, Бачыла напісаў лібрэта для опер "Яснае світанне", "Калючая ружа", "Зорка Венера" і іншых, а таксама аперэты "Паўлінка". Звяртаўся паэт і да жанра сатыры. Ведаў некалькі моў, перакладаў на беларускую творы рускіх, украінскіх, латышскіх паэтаў.

Пайшоў з жыцця Алесь Бачыла 3 студзеня 1983 года, калі яму было ўсяго 64 гады, і быў пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

У дзень нараджэння славутага паэта Sputnik прапануе ўспомніць яго творы, а мабыць нават і праспяваць іх.

Чытайце таксама:

606
Тэги:
Беларуская мова, Вершы, Алесь Бачыла
Тэмы:
Беларуская літаратура

Піцерскія майстры ўзяліся за рэстаўрацыю гадзінніка Нотр-Дама - відэа

0
(абноўлена 11:00 03.03.2021)
Спецыялісты гадзіннікавага завода "Ракета", які знаходзіцца ў Санкт-Пецярбургу, рамантуюць гадзіннік сабора Парыжскай Божай Маці, пацярпелы ў выніку моцнага пажару. Як гэта адбываецца - глядзіце на відэа.

Аб'ём работ, які неабходна выканаць піцерскім майстрам, на заводзе назвалі даволі значным - гадзіннікавым майстрам трэба будзе вырабіць каля двух тысяч дэталяў.

"Мы думаем у нас у кампаніі вырабляць колы для механізма", - распавёў інжынер-канструктар прадпрыемства Віталь Камароў.

Ён адзначыў, што завод ужо вырабіў сігнальную прыладу, якая ўнутры будынка будзе паказваць час вялікага гадзінніка на фасадзе Нотр-Дама.

Раней на прадпрыемстве адзначылі, што ў Францыі цяпер няма тэхналогій для выпуску манументальных гадзіннікаў, а піцерскі завод мае такі вопыт - прыкладам гэтаму механізм у атрыуме ЦДМ у Маскве. Гадзіннік памерам шэсць на сем метраў важыць больш за чатыры тоны і складаецца з тысяч дэталяў, выкананых з розных матэрыялаў.

Пажар у саборы Парыжскай Божай Маці адбыўся 15 красавіка 2019 года. Абрынуўся шпіль сабора, полымем была агорнутая апорная канструкцыя. Як паведамілі пажарныя, структура Нотр-Дама і галоўныя творы мастацтва, рэліквіі, якія захоўваліся ў саборы, ацалелі. Пракуратура Парыжа выключае крымінальную версію ўзгарання. У якасці магчымых прычын пажару разглядаюцца непатушаная цыгарэта ці праблемы з электрычнасцю.

Прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон раней заявіў пра амбіцыйную мэту аднавіць Нотр-Дам за пяць гадоў, хоць многія эксперты кажуць, што на рэканструкцыю можа сысці да 15 гадоў.

0
Тэги:
гадзіннік, Санкт-Пецярбург, Францыя