Спявак Алексей Грос

Аляксей Грос абраў конкурсныя песні для "Славянскага базару"

28
(абноўлена 11:51 25.05.2016)
У межах падрыхтоўкі да фестывалю беларускі выканаўца наведвае ўрокі вакалу і сцэнічнай мовы, а таксама схуднеў на пяць кілаграмаў.

МІНСК, 17 мая — Sputnik. Беларускі прадстаўнік на "Славянскім базары" Аляксей Грос вызначыўся з конкурснымі песнямі, паведамілі Sputnik ў прэс-службе выканаўцы.

Гросс аб'яўляў конкурс па выбары песні, у рамках якога яму даслалі 72 заяўкі. Каманда спевака абрала з іх песню Уладзіміра Мулявіна "Ой, дожджык iдзе" — з ёй ён будзе ўдзельнічаць у конкурсе нацыянальных хітоў.

У конкурсе хітоў славянскіх кампазітараў Грос выканае песню Пятра Ялфімава "Я хачу" — на яе ўвагу спевака звярнула яго педагог па вакале. Што цікава, аранжыроўку для песень рыхтаваў Максім Пугачоў, а ўсе інструменты запісалі ўжывую.

Міжнародным хітом Грос і яго музычны прадзюсер Леанід Шырын абралі кампазіцыю гурта Non Jovi пад назвай "It's my life". Інструменты для яе таксама напісалі ўжывую.

За два месяцы да пачатку "Славянскага базару" Грос актыўна займаецца вакалам і сцэнічнай прамовай. Ходзіць спявак і ў спартзалу — яму ўдалося схуднець адразу на пяць кілаграмаў. Сустракаўся спявак і з больш вопытнымі калегамі — украінскай спявачкай Ані Лорак і расійскай спявачкай Палінай Гагарынай, якія вырашылі падтрымаць Гроса.

28
Тэги:
музычная падзея, Папулярная музыка, Славянскі базар у Віцебску, аляксей грос, Віцебск, Мінск, Беларусь
Тэлевізар, архіўнае фота

Арганізатары "Еўрабачання" прыдумалі замену конкурсу

27
(абноўлена 11:25 01.04.2020)
Спецыяльны канцэрт Europe Shine A Light будзе транслявацца ў эфіры тэлеканалаў, а таксама на YouTube.

МІНСК, 1 кра - Sputnik. Замест адмененага конкурсу песні "Еўрабачанне-2020" арганізатары шоу зладзяць спецыяльны канцэрт, паведамілі ў Еўрапейскім вяшчальным саюзе (ЕВС).

"Еўрабачанне-2020" было адменена з-за сітуацыі з распаўсюджваннем каронавіруса. Такім чынам, у наступны раз конкурс пройдзе толькі ў 2021 годзе - у Нідэрландах, якія павінны былі прыняць шоу у гэтым маі. Аднак ЕВС знайшоў альтэрнатыву правядзенню "Еўрабачання".

"Замест гэтага мы маем намер аб'яднаць Еўропу 16 мая з дапамогай унікальнай тэлевізійнай праграмы ў прайм-тайм. Мы заклікаем усіх вяшчальнікаў, якія павінны былі прыняць удзел у конкурсе "Еўрабачанне" ў гэтым годзе, і членаў Еўрапейскага вяшчальнага саюза ў іншых краінах трансляваць гэта шоу у духу адзінства і аб'яднання", - заявіў супервайзар конкурсу Ён Ола Санд.

Шоу будзе называцца Europe Shine A Light, пройдзе яно у пазаконкурсным фармаце. Мяркуецца, што ў рамках канцэрту свае песні выканаюць прадстаўнікі ўсіх 41 краін, якія павінны былі паехаць на конкурс. Прыняць удзел могуць і зоркі "Еўрабачання" мінулых гадоў.

ЕВС заклікаў усе краіны-ўдзельніцы "Еўрабачання" трансляваць гэты канцэрт. Плануецца і прамы эфір на YouTube.

Больш падрабязна пра фармат і іншыя падрабязнасці канцэрту, які павінен стаць заменай "Еўрабачання-2020", арганізатары абяцалі распавесці пазней.

27
Тэги:
конкурс песні, Еўрабачанне
Тэмы:
Конкурс песні Еўрабачанне - 2020
Ларыса Мятлеўская

Загадвалі жаданні і праважалі нябожчыкаў: што яшчэ рабілі беларусы праз вакно

267
(абноўлена 08:59 29.03.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае пра схаваны сімвалізм звычайнага праёма ў сцяне і вучыць мыць вокны пры дапамозе народных сродкаў.

Для нашых продкаў акно было не проста адтулінай у сцяне, якая служыла для асвятлення і вентыляцыі памяшкання – вокны атаясамліваліся з вачыма.

У народнай культуры значэнне акна суадносіцца з ідэяй пранікнення, якое можа быць не толькі міралюбівым, але і варожым. Так, напрыклад, калі ў хату праз вакно залятала птушка, гэта лічылася прадвесцем бяды, а калі яна проста стукала дзюбай у школа, гаспадарам варта было чакаць вестак.

У некаторых мясцовасцях Беларусі існавала традыцыя выносіць памерлых нехрышчоных дзяцей і дарослых нябожчыкаў, якія памерлі ад "гарачкі " не праз дзверы, а праз акно. У выпадку смерці ў доме на падаконнік ставілі ваду, каб "душа абмылася", туды ж ставілі чарку з гарэлкай і хлебам для нябожчыка.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Нашы продкі лічылі вокны вачыма дома

Праз вакно адбывалася і частаванне Марозу, калі на Каляды яго клікалі есці куццю. Увогуле, ежа, якая перадавалася праз вакно заўсёды мела сакральнае значэнне. Такі абмен дарункамі і пажаданнямі адбываўся яшчэ да нядаўняга часу паміж валачобнікамі і гаспадарамі хаты.

Археолаг Эдвард Зайкоўскі лічыць, што праз акно ажыццяўляецца сімвалічная сувязь са светам памерлых. У народзе верылі, што асабліва небяспечна пакідаць вокны адчыненымі  і не перахрышчанымі нанач, таму што тады праз іх могуць ўвайсці нябожчыкі і нячысцікі і задушыць спячых.

У легендах пра камяні-краўцы падкрэсліваецца, што матэрыял для пашыву адзення перадавалі змею-краўцу праз вакно і толькі праз яго атрымлівалі гатовыя вырабы.

З акном звязана і любоўная магія. Так на Каляды пры дапамозе солі, пастаўленай наччу на падваконне дзяўчына спрабавала даведацца аб будучым лёсе.

Таксама людзі верылі, што акно здольна выконваць жаданні. Лічылася, што калі ў адкрытае акно ці фортку пастаянна вымаўляць тое, чаго вельмі хочацца, гэта абавязкова спраўдзіцца.

Праз акно маглі ажыццяўляцца і злачынныя планы таму гаспадыні імкнуліся прадухіліць уздзеянне нядобрых, зайздросных позіркаў, паставіўшы на падакноннік вазон з чырвоным мушкатам (другая назва герані ці пеларгоніі - Sputnik).

Як упрыгожвалі вокны

У старажытнасці жытло будавалі практычна без вокнаў, якія мы прывыклі бачыць цяпер. Яны выглядалі, як невялікія адтуліны, зробленыя ў двух сумежных вянках сцяны, якія закрывалі драўлянай засаўкай, а пазней шклом. Гэтыя адтуліны называлі "валакавое акно" і нават цяпер уважлівы вандроўнік заўважыць гэтыя старажытныя акенцы ў сценах клецяў, хлявоў і нават сенцах. Калі нарэшце сталі рабіць вокны, а па сведчанні навукоўцаў, гэта адбылося даволі позна, іх з’яўленне суправаджалася пэўным дыскамфортам ад адкрытасці дома вонкавай небяспецы. Гэта трывога выяўлялася у падсвядомым і можа таму ў народным сонніку пазначана, што бачыць у сне акно да чакання:

  • Бачыць расчыненае акно – падарунак будзе, прыбытак;
  • Акно з пабітымі шыбамі – страты, беднасць; з чыстымі і цэлымі – шчасце, жыццё.

Колькасць вокнаў залежыла ад планіроўкі хаты. Звычайна рабілі два вакна ў падоўжанай сцяне, што выходзіла на двор, і адно ў тарцовай – на галоўным фасадзе. Такое размяшчэнне вокнаў спрыяла стварэнню ў хаце покуці або "чырвонага кута", у якім размяшчаліся абразы.

Да ўсяго ў народзе быў пашыраны звычай мець у хаце менавіта тры акны ў гонар святой Тройцы. Чацвёртае акно у глухой сцяне паміж печчу і галоўным фасадам рабілі толькі ў асобных мясцовасцях. Часта на кухні вакно ўстаўлялі насупраць вусця печы, што было зручна для гаспадыні, якая пачынала завіхацца каля яе з першымі промнямі сонца.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Тры вакны ў хаце рабілі ў гонар Святой Троіцы

Цікава, што ў некаторых мясцовасцях існавала правіла пытаць дазвол на павялічэнне колькасці вокнаў больш за тры не толькі ў святара, але і у вясковага сходу. У другой палове ХІХ стагоддзя , калі пачала мяняцца планіроўка жылля і хату пачалі падзяляць на залу і спальню, у тарцовай сцяне, што выходзіла на вуліцу, рабілі па два вакна. 

Увогуле, месца вакна на фасадзе і яго форма адыгрывала значную ролю ў стварэнні мастацкага аблічча будынка. Аканіцы, надаконныя і падваконныя ліштвы – традыцыйныя элементы аздаблення хаты, якія адрозніваліся ў адпаведнасці з этнаграфічным рэгіёнам Беларусі. Зараз традыцыя ўпрыгажэння вокнаў рознымі элементамі не так распаўсюджана, але і дагэтуль можна напаткаць цікавыя варыянты.

Рама звычайна мела ад 3 да 6 шыб, а пачынаючы з ХVІ-ХVІІ стагодзя ў шляхецкіх сядзібах – да 30 і болей. Да ХІХ стагоддзя замест шкла часта выкарыстоўвалі спецыяльна вырабленыя скуры, паперу, пухіры жывёл, палатно. Зімой вокны мелі дубальты (падвойныя рамы, - Sputnik), а знадворку, калі не было аканіц, іх прыкрывалі саламянымі матамі, каб лепш захоўвалася цяпло ў хаце. Такімі матамі ўцяплялі і дзверы.

Драўляныя створкі або аканіцы звонку зачынялі кожны вечар, але з цягам часу яны страцілі сваю ўтылітарную функцыю. Разам з ліштвамі аканіцы сталі дэкаратыўнымі элементамі ў абрамленні вакна.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
У кожным рэгіёне Беларусі былі свае традыцыі ўпрыгажэння вокнаў

Асабліва ўпрыгожваліся ліштвы, на якіх можна было сустрэць разнастайныя ўзоры. Часта гэта кветкі і мудрагелістыя завіткі, але можна сустрэць і выявы зорак і сонца, птушак і цмокаў і іншае.

Такая аздоба адрозніваецца ў кожным этнарэгіёне Беларусі і, як і нацыянальны строй, з’яўляецца іх своеасаблівым пашпартам, унікальнай адметнасцю. 

Як памыць вокны народнымі сродкамі

Гаспадыні дбайна сачылі за чысцінёй шыб у вокнах. Іх чыстка была абавязковай перад Вялікаднем. Прытрымліваюцца такой традыцыі і многія сучасныя гаспадыні.

Вядома, што цяпер у краме можна набыць разнастайныя сродкі для чысткі шкла, хтосці ў ваду дадае гарэлку або кроплі аміяку і націрае шыбы да бляску старымі газетамі, вокны чысцяць нават ільняным алеем і крапівой.

У кнізе "Літоўская гаспадыня" Ганны Цюндзявіцкай, якая сабрала вопыт гаспадарчай дзейнасці сялян на пачатку ХІХ стагоддзя, ёсць цэлы шэраг парадаў для захавання вокнаў чыстымі і светлымі.

Каб шыбы не трацілі празрыстасці, нельга мыць іх вадой, асабліва раніцай ці ўдзень, бо сонечныя прамяні уздзейнічаюць на вільготнае шкло, псуюць яго і змяняюць колер.

Варта рабіць гэта ўвечары, а зранку яшчэ раз выцерці шыбы сухой анучай. Для лепшага выніку суконку трэба пасыпаць дробным мелам і выцерці шкло насуха.Перад выкарыстаннем мел трэба прасеяць, каб ён не пакідаў драпіны на шкле.

Чытайце таксама:

267
Тэги:
Беларусь, Народныя традыцыі, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
Пасол РФ у Беларусі Дзмітрый Мезенцаў

Пасол Расіі ў Беларусі: мы ўсе атрымалі ў спадчыну традыцыі адзінай айчыны

0
(абноўлена 09:19 03.04.2020)
На ўсёй постсавецкай прасторы Саюзная дзяржава - унікальны ўзор супрацоўніцтва, адзначае пасол Расіі ў Беларусі Дзмітрый Мезенцаў.
Посол России в Беларуси: у двух братских стран особые межрегиональные связи

Як нагадаў ён у каментары для радыё Sputnik, 2 красавіка прагучалі віншаванні ад імя Уладзіміра Пуціна і Аляксандра Лукашэнкі. Кіраўнікі дзяржаў падкрэслілі, што Дзень яднання народаў Расіі і Беларусі адзначаецца ўжо больш за 20 гадоў, а традыцыі нашых адносін налічваюць не адно стагоддзе.

"У кругавароце бягучых клопатаў, а зараз і новых задач, звязаных з процідзеяннем каронавірусу, якімі занятыя і ўрады, і рэгіянальныя ўлады, не заўсёды аддаем сабе справаздачу, што ж для нас, расіян, значыць Беларусь. Можа быць, і хто-небудзь з грамадзян Беларусі не заўсёды паспявае звярнуць увагу на тое, чым жыве братэрская суседняя краіна. Напэўна, святы для таго і існуюць, каб радавацца разам, думаць разам, разам аналізаваць сітуацыю і разам глядзець у будучыню", - адзначыў Мезенцаў.

Ён таксама нагадаў, што зусім нядаўна мы адзначалі 20-годдзе Саюзнага дагавору - з прававога пункту гледжання і па сутнасці сваёй сапраўды ўнікальнага. Бо на ўсёй постсавецкай прасторы няма дзвюх іншых такіх дзяржаў, грамадзяне якіх маюць такія свабоды і правы - выбіраць месца жыхарства, вучыцца, павышаць кваліфікацыю або працаваць там, дзе лічыш патрэбным.

"Мы маем асаблівыя міжрэгіянальныя сувязі. Гэта не толькі падпісаныя ў свой час пабрацімскія дагаворы паміж гарадамі. Гэта розныя фарматы рэальнага ўзаемадзеяння, перш за ўсё ў эканамічнай сферы, пастаўкі адзін аднаму камплектуючых і фарміраванне вытворчых ланцужкоў, якія даюць многім прадпрыемствам рэальны прыбытак. Даюць людзям магчымасць атрымліваць гарантаваную зарплату, станавіцца багацей", - падкрэсліў пасол Расіі.

Таксама Мезенцаў адзначае, што ў рамках Саюзнага дагавору сёння рэалізуюцца праграмы і ў прамысловасці, і ў будаўніцтве, і ў энергетыцы, і ў іншых сферах. Да прыкладу, у ходзе візіту гендырэктара "Роскосмоса" Дзмітрыя Рагозіна ў Беларусь абмяркоўвалася пытанне магчымага ўдзелу беларускіх будаўнікоў ва ўзвядзенні касмадрома "Усходні".

"Літаральна сёння я меў магчымасць з прэм'ер-міністрам Сяргеем Румасам размаўляць пра тое, як паспяхова і планава ідуць да фінішу працы на Беларускай атамнай электрастанцыі ў Астраўцы. Гэта ўнікальныя, але зусім канкрэтныя магчымасці нашага супрацоўніцтва. Акрамя таго, за апошнія 10 месяцаў у Беларусі пабывала восем дэлегацый на чале з губернатарамі расійскіх рэгіёнаў. Не было ніводнай сустрэчы, каб яна не сканчалася падпісаннем пагадненняў аб пастаўках канкрэтнай беларускай прадукцыі, кантрактаў па накіраванні ў гандлёвыя сеткі Расіі выдатнага беларускага харчавання", - адзначыў Мезенцаў.

Пасол Расіі заклікаў памятаць пра тое, што "мы ўсе атрымалі ў спадчыну традыцыі адзінай айчыны". І казаць пра гэта важна не толькі напярэдадні 9 Мая, калі мы будзем адзначаць 75-годдзе Вялікай Перамогі, але і пасля, калі ўрачыстасці застануцца ў гісторыі.

Поўны каментар пасла Расіі ў Беларусі Дзмітрыя Мезенцава з нагоды Дня Яднання народаў Беларусі і Расіі слухайце ў аўдыёзапісы на радыё Sputnik Беларусь.

0
Тэги:
Саюзная дзяржава, Расія, Беларусь, Дзмітрый Мезенцаў