Мастак Уладзімір Шапо першае тату зрабіў у 50 пасля няшчаснага кахання

Мастак Уладзімір Шапо: першае тату зрабіў у 50 пасля няшчаснага кахання

53
(абноўлена 17:59 27.01.2018)
Вядомы мастак распавёў, чаму такім страшным лічыцца апошняе каханне і як татуіроўкі дапамагаюць аднавіць душэўную гармонію.

Мастак Уладзімір Шапо — вядомая ў Беларусі асоба. Карціны майстра можна знайсці ва ўсіх салонах яго роднага Полацка і Мінска, а з нядаўніх часоў яны прадаюцца яшчэ і ў Лондане. Карэспандэнты Sputnik пабывалі ў майстэрні мастака і пагаварылі з ім "за жыццё".

Калі закахаўся, прывёў каханую да жонкі

Але нямногія ведаюць, што акрамя мастацтва ў жыцці вядомага дзеяча ёсць і іншыя страсці, напрыклад, тату. У інтэлігентнага 69-гадовага Уладзіміра Дзмітрыевіча "забітыя" ўсе рукі. Татуіроўкі ёсць нават на спіне. Праўда, ад вачэй публікі ён іх хавае, пакідаючы гэта "задавальненне" для сябе і блізкіх.

"На руках намаляваны мой любімы кітайскі мастак Ці Байшы, які жыў у ХІХ — пачатку ХХ-га стагоддзя. А на спіне ў мяне другі любімы мастак, японец Кацусіка Хакусай. Ён сядзіць на крэсле і трымае пэндзлік ў руках, нагах і зубах", — распавядае суразмоўца.

Серьги в ухе художника символизируют сыновей и супругу
© Sputnik / Виктор Толочко
Завушніцы ў вуху мастака сімвалізуюць сыноў і жонку

Мастак не хавае: сваё першае тату ён зрабіў у досыць сталым узросце. Стала яно своеасаблівай кропкай, якую майстар вырашыў паставіць пасля горкага кахання.

"Першую татуіроўку зрабіў, калі закахаўся, а потым разлюбіў. Ёй было 20, мне 50. Я прывёў яе дадому, сказаў жонцы: "Будзе табе па гаспадарцы дапамагаць, давай жыць разам". Я не хаваўся па кутах", — шчыра прызнаецца Шапо.

"Натуральна быў вялікі скандал. У мяне ляцелі талеркі. Але прайшоў час, і каханне прайшло. А ведаеце, якое цяжкае позняе каханне. Там адначасова і апошняя спроба кахання, і апошняе расчараванне, і страх смерці, і страх старасці. І калі ўсё гэта скончылася, я зрабіў першую татуіроўку ", — дадае ён.

А тату на лице символизирует для художника свободу
© Sputnik / Виктор Толочко
А тату на твары сімвалізуе для мастака свабоду

Малюнак, які можна ўбачыць на твары мастака, сімвалізуе для яго свабоду. У той жа момант ён пайшоў на іншы эксперымент і прабіў вушы.

"На адным вуху ўсе завушніцы — гэта мае дзеці, жонка. На іншым — казацкі сімвал, які азначае "свабода", — тлумачыць Уладзімір Дзмітрыевіч.

Мастак — гэта той, хто думае

У свае 69 Шапо працягвае тварыць. Яго майстэрня — гэта яго дом, у якім ён праяўляецца ва ўсёй сваёй нетрівіальності. На пыльных паліцах можна знайсці ўсе ўспаміны мастака мінулых гадоў. Вось злепкі асоб памерлых бацькоў, якія зрабіў, каб захаваць памяць. А гэта гаршчок меркавана 2000 гадовай даўніны, знойдзены ім у маладосці падчас паездак на Каўказ. Стаяць тут і іконы, сабраныя на гарадскіх сметніках і прыведзеныя ў парадак.

Уладзімір Шапо гучна кажа, дзёрзкі ў выказваннях. Аднак за гэтымі паводзінамі — боль мастака. Такім чынам ён спрабуе як бы дакрычацца да публікі.

"Гэта вам здаецца, што мастак — гэта той, хто малюе. Мастак — гэта той, хто думае. Мастак займаецца тым, што апраўдвае чалавецтва перад Богам", — заўважае суразмоўца.

Владимир признается, что всегда был за честные отношения - и в браке, и в жизни
© Sputnik / Виктор Толочко
Уладзімір прызнаецца, што заўсёды быў за сумленныя адносіны - і ў шлюбе, і ў жыцці

"Мастак па сутнасці справы асэнсоўвае, што з намі адбываецца і ў касмічным плане, і ў бытавым. Хапае час ад часу за руку чалавека і кажа: "Хопіць жэрці, хопіць прыбядняцца. Займіцеся, нарэшце, сваёй галавой, сваімі дзецьмі, сваёй культурай. Займіцеся працягам тварэння", — дадае ён.

Суразмоўца лічыць, што светам кіруюць пяць паняццяў: "капітал", "камфорт", "адходы", "карыта", то бок побыт, і "культура". Большасць людзей занятыя усім чым заўгодна, але не сваёй культурай.

"Цяпер купяць жалязяку пад назвай Mercedes, потым ім патрэбныя шмоткі. Трэба абавязкова забегчы ў супермаркет — там жа зніжкі. І жэрці, жэрці, жэрці… А потым прыходзіць старасць, і яны думаюць, што зараз пажывуць, нарэшце. Але ім з нябёсаў кажуць: "Хопіць ужо", — адзначае суразмоўца.

Ніхто ад яе не сыдзе

Усе гэтыя думкі адлюстраваныя ў карцінах майстра — такіх жа яркіх, гучных, якія вылучаюцца на агульным фоне, як і ён.

Работы у Шаппо такие же яркие и настроенческие, как и он сам
© Sputnik / Виктор Толочко
Працы ў Шапо такія ж яркія, як і ён сам

"Гэта карціна прысвечаная Бельчыцкаму манастыру, які быў аднагодкам Полацку. У ім знаходзілася рэзідэнцыя полацкіх князёў. Але яго зраўнялі з зямлёй камуністы, і паставілі на гэтым месцы казармы. Вось яны на карціне ў выглядзе чорта, які ляціць і перашкаджае ўсім", — распавядае мастак.

"А тут стары паўзе да Еўфрасінні Полацкай, а смерць побач, яна яго прымае. Ніхто ад яе не сыдзе", — тлумачыць сутнасць другой працы майстар.

Тэма духоўнага пачатку часта ўсплывае ў размове з мастаком. Хоць сам ён не лічыць сябе занадта набожным.

"Але ў Бога верыў і ў камуністычныя часы. Я ведаў, што трэба займацца душой, таму ў мяне тры сыны мастакі і дачка паэтка", — адзначае ён.

Мастерская художника - настоящая сокровищница
© Sputnik / Виктор Толочко
Майстэрня Шапо - сапраўдная скарбніца

Адзін з сыноў Уладзіміра Дзмітрыевіча Аляксандр стаў вядомым скульптарам. Яго мемарыял "Памяць" многія бачылі на праспекце Дзяржынскага ў Мінску. Сын Антон — заснавальнік найстарэйшага ў Мінску тату-салона. Работы Паўла Шапо захоўваюцца ў музеі сучасных мастацтваў розных гарадоў свету, уключаючы Нью-Джэрсі.

Такім чынам, лічыць мастак, сваю галоўную задачу ў жыцці ён выканаў.

53
Тэги:
художник, татуировка, Уладзімір Шапо, Беларусь
Арганізатар канцэрта Жоўтыя зоркі Ганна Лянькова

Больш за 200 артыстаў: канцэрт у памяць пра ахвяры халакосту пройдзе ў Мінску

17
(абноўлена 15:26 22.01.2021)
Дзіцячы хор, салісты, скрыпачы і віяланчэлісты з Беларусі разам з дырыжорам з Аўстрыі выступяць з некалькімі сімфанічнымі паэмамі ў бліжэйшую нядзелю ў Белдзяржфілармоніі.

У чым унікальнасць беларускага праекта "Жоўтыя зоркі", і што можна будзе ўбачыць акрамя канцэрта, распавяла ў мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь арганізатар Ганна Лянькова і аўтар фотавыставы "Асколкі памяці" Дзмітрый Шэмяткоў.

Жоўтыя зоркі

Канцэрт, прымеркаваны да Міжнароднага дня памяці ахвяр халакосту, пройдзе ў Мінску ў чацвёрты раз. Назву ён атрымаў у гонар твора расійскага кампазітара Ісаака Шварца "Жоўтыя зоркі", які быў прысвечаны шведскаму дыпламату Раулю Валенбергу, які выратаваў жыцці дзясяткаў тысяч венгерскіх яўрэяў у перыяд халакосту.

"Асновай нашага канцэрта стане класічная музыка, слухачы змогуць яшчэ глыбей пагрузіцца ў цяжкія, але вельмі важныя для кожнага ўспаміны. У асноўным гэта творы беларускіх кампазітараў - пра людзей, якія загінулі ў Асвенцыме, Майданеке і іншых лагерах смерці. Шмат каму, думаю, спадабаецца выкананне хору хлопчыкаў ад 8 да 13 гадоў, якія сур'ёзна пранікліся гісторыяй халакосту", - патлумачыла Лянькова.

У ролі чытальніка выступіць акцёр-купалавец Аляксандр Падабед, салістаў - Таццяна Гаўрылава (сапрана) і Юрый Гарадзецкі (тэнар), скрыпача - Алег Яцына, а таксама Дзяржаўная акадэмічная харавая капэла імя. Шырмы і іншыя музычныя калектывы Беларусі. Усяго - больш за 200 артыстаў.

Па словах арганізатараў, раней на канцэрт традыцыйна прыязджалі салісты і віяланчалісты з Расіі, але ў гэтым годзе з-за пандэміі шмат чаго не атрымалася. Адзіны замежнік-удзельнік прыехаў з Ціроля - ім стаў дырыжор Бомсак Йі.

"Гэта вельмі важнае мерапрыемства не толькі для сведак тых падзей, але і артыстаў, якія з-за каронавіруса сядзяць без працы", - падкрэсліла Ганна Лянькова.

Сам канцэрт, запэўніваюць арганізатары, пройдзе без галоўных удзельнікаў - вязняў канцлагераў, якія ўжывую назіралі за падзеямі халакосту. Для іх будзе арганізавана трансляцыя канцэрта ў інтэрнэце.

Што будзе акрамя канцэрта

Праграму вечара дапоўняць унікальная інсталяцыя яўрэйскага аўтара лялек Валерыі Гайшун, а таксама фотавыстава "Асколкі памяці" біёлага Дзмітрыя Шэмяткова.

"У гэтым годзе выстава ўжо не пра вязняў, а пра месца, дзе знішчаліся людзі ў Другой сусветнай вайне: лагера смерці ў Польшчы і Літве. У мінулым годзе я быў там, прачуў гнятлівую атмасферу гэтых канцлагераў і пастараўся захаваць яе на здымках", - распавёў Шэмяткоў.

Выстава складаецца з 70 фотаздымкаў.

Организатор фотовыставки Дмитрий Шеметков
© Sputnik
Арганізатар фотавыставы Дзмітрый Шэмяткоў

Арганізатары адзначаюць, што падобныя мерапрыемствы ўносяць значны ўклад у падтрыманне гістарычнай памяці.

"Час ідзе, і сведак халакосту становіцца ўсё менш, а мы, адкрываючы новыя дакументальныя крыніцы, робім з гэтага яўнае. Галоўнае, каб гэтая памяць перадавалася наступным пакаленням", - сказала на заканчэнне Ганна Лянькова.

Канцэрт "Жоўтыя зоркі" пройдзе 24 студзеня ў Вялікай зале Белдзяржфілармоніі.

Чытайце таксама:

17
Тэги:
Беларусь, халакост, канцэрт

Скульптар стварае творы мастацтва з металу ў стылі стымпанк - відэа

35
(абноўлена 16:00 16.01.2021)
Зварачны апарат, фантазія і залатыя рукі скульптара з Краснадара ператвараюць груду старых непатрэбных жалязяк з гаража ў творы мастацтва. Глядзіце на відэа, як аўтар стварае арт-аб'екты і дзе бярэ ідэі.

Скульптар Аляксей Кашанаў, вядомы таксама пад творчым псеўданімам "Панкрат", стварае творы мастацтва з металу ў стылі стымпанк з дапамогай самых простых інструментаў.

Аляксей у юнацтве захапляўся музыкай у жанры панк-рок, а стымпанк прыцягнуў яго спачатку з-за назвы. Пасля знаёмства з працамі ў гэтым стылі скульптар вырашыў стварыць нешта падобнае.

"Першае, што было зроблена ў гэтым кірунку, гэта такая рыбіна, там ужо балты былі, шасцерні, шрубы, калючы дрот, ланцугі. Мне спадабаўся вынік, і я вырашыў працягнуць рух у гэтым напрамку", - распавёў Аляксей.

Скульптар прызнаецца, што для працы выкарыстоўвае простыя інструменты: электразварку, балгарку, маску і малаток. А ідэі для новых твораў узнікаюць "сумбурна". Падштурхнуць аўтара да стварэння скульптуры можа радок з кнігі, куплет песні ці яркае перажыванне. І, як толькі з'яўляецца час, майстар рэалізуе задуманае.

У лістападзе 2020 года Аляксей Кашанаў прадставіў свае работы на персанальнай выставе, арганізаваць якую прапанавалі ў Краснадарскай краявой выставачнай зале выяўленчых мастацтваў. У 2020 годзе скульптар ужо выстаўляў там свае працы сумесна з Саюзам мастакоў авангарду. У снежні 2020 года Аляксей таксама прыняў удзел у сумеснай выставе ў музеі сучаснага мастацтва Эрарта ў Санкт-Пецярбургу.

Глядзіце таксама:

35
Тэги:
мастацтва, скульптура
Прэс-сакратар прэзідэнта РФ Дзмітрый Пяскоў

У Крамлі адрэагавалі на прапанову Байдэна прадоўжыць ДСНУ

15
(абноўлена 17:53 22.01.2021)
У Маскве прапанавалі перш за ўсё азнаёміцца з тым, што прапаноўваюць амерыканцы, таму што раней усе іх прапановы абсалютна не падыходзілі расійскаму боку.

МІНСК, 22 сту – Sputnik. Расія вітае прапанову ЗША па працягу Дамовы аб мерах па далейшым скарачэнні і абмежаванні стратэгічных наступальных узбраенняў (ДСНУ, СНУ-3), але ўсё залежыць ад дэталяў гэтай прапановы, заявіў прэс-сакратар прэзідэнта РФ Дзмітрый Пяскоў.

Напярэдадні стала вядома аб намеры новага прэзідэнта ЗША Джо Байдэна падоўжыць ДСНУ на пяць гадоў. Дагавор завяршае дзеянне 5 лютага.

"Вядома, тут вельмі важна прымаць да ўвагі заклапочанасці адзін аднаго і ўлічваць добра вядомую ў гэтай галіне пазіцыю РФ", - сказаў Пяскоў журналістам у пятніцу.

Ён падкрэсліў, што "сам па сабе факт наяўнасці палітычнай волі да прадаўжэння дакумента" Расія можа вітаць, але яшчэ не ведае, "пра што канкрэтна гатовы казаць амерыканскі бок".

Пяскоў адзначыў, што раней Вашынгтон вылучаў шэраг умоў для падаўжэння ДСНУ, шэраг з іх "абсалютна нам не падыходзіў". "Таму давайце спачатку азнаёмімся з тым, што прапаноўваюць амерыканцы, а потым ужо будзем даваць нейкія каментарыі", - дадаў прэс-сакратар кіраўніка расійскай дзяржавы.

Пяскоў адзначыў, што не ведае, ці перадаваў Белы дом праз расійскае пасольства свае прапановы па прадаўжэнню СНВ-3.

У сваю чаргу пастаянны прадстаўнік Расіі пры міжнародных арганізацыях у Вене Міхаіл Ульянаў заўважыў, што намер ЗША падоўжыць ДСНУ адкрывае шлях да дасягнення дамоўленасці.

Чытайце таксама:

15
Тэги:
дамова, ЗША, Расія, Дзмітрый Пяскоў