Адам Трыпутнік

Гісторыя інжынера, які раней мітынгаваў, а цяпер агучвае фільмы на мове

536
(абноўлена 13:02 05.06.2018)
Пра моўныя трэнды і манетызацыю карэспандэнт Sputnik Алеся Шаршнёва пагутарыла з аўтарам праекта па агучцы сусветнага кіно Адамам Трыпутнікам.

Інжынер і рэжысёр — муж і жонка Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц — вырашылі агучваць сусветна вядомыя фільмы на мове прыкладна паўтары гады таму. Старэнькі ноўтбук, мікрафон і пакой у звычайнай кватэры замяняюць студыю з сучасным абсталяваннем. Аматары роднай мовы  не плануюць адказвацца ад свайго хобі і спрабуюць разабрацца: куда падзелася кіно на беларускай?

Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц
© Photo : з асабістага архіву Адама Трыпутніка
Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц

"Працуем як калегі з LostFilm"

Сёння праект "Gavarun_by" — гэта 15 паўнаметражных фільмаў, адзін міні-серыял і нават адна навукова-папулярная перадача для BBC.

"Заўсёды хацелася, каб можна было проста пстрыкнуць пультам у тэлік і паглядзець стары добры баявік са Шварцам ці паслухаць "як скасіць бабла бяз меры — праз Азіна-тры сякеры" і ўбачыць новую серыю любімага серыяла.  Акрамя таго, я літаральна заставіў сябе пачаць размаўляць па-беларуску. Гэта значна больш, чым візуальная атрыбутыка", — распавядае Адам.

Ён успамінае, што за паўтары гады існавання ім прыйшлося прайсці цікавы шлях. Спачатку выбіралі фільмы на свой густ, потым — калі ў камандзе з'явіліся перакладчыкі і рэдактар — сталі абмяркоўваць варыянты з імі. Галоўная ідэя — зацікавіць публіку, таму шукалі, "што можа стрэліць".

На агучку аднаго фільма неабходна паўтара-два тыдні. Сярод знакавых прац — "Фантастычныя істоты і дзе іх адшукаць", "Апошні самурай ", "Інтэрстэлар", "Калядная гісторыя", "Хтосьці любіць гарачае" і многія іншыя.

"Калі пачынаў, увогуле нічога не ведаў, нават як разабраць фільм на гукавую дарожку і відэашэраг. Чытаў артыкулы, кніжкі і спасцігаў усё паступова. Зараз мы вырашылі спыніцца на якасным закадры — фразы па працягласці супадаюць з арыгіналам адзін у адзін, прыглушаецца арыгінальны гук, але не поўнасцю. Класна, калі ўсё ж такі можна пачуць сапраўдныя галасы акцёраў", — тлумачыць Адам.

Зараз так робяць многія, у тым ліку LostFilm і "Кубик в кубе".

"З манетызацыяй не ўсё так проста"

Грошай праект пакуль што не прыносіць. Усе паказы, якія праходзяць у Мінску ці іншых гарадах, — басплатныя, уваход вольны. Паглядзець фільмы ў сеціве таксама можна свабодна.

Хацелася б выйсці на самаакупляльнасць,  але з манетызацыяй такой справы ў Беларусі не вельмі проста.

"Зараз у трэндзе поп-праекты — зрабіць магніцік ці сувенірчык, прымацаваць стужачку з арнаментам да заплечніка ці паставіць аватарку УКантакце. Гэта вельмі проста, але не дапаможа, каб людзі пачалі размаўляць на мове хаця б перыядычна", — разважае Адам.

Ён успамінае, як "напачатку 2000-х хадзіў на мітынгі, уцякаў ад міліцыі і ўвогуле рабіў нейкія вар'яцкія рэчы", але на мове не размаўляў. З гэтым праектам усё змянілася.

Не так даўно Адам Трыпутнік і Таша запусцілі краудфандынгавую кампанію на Талацэ. Каманда паспяхова сабрала грошы на агучванне па-беларуску класічнага мультсерыяла пра Мікі Мауса.

Такім чынам, муж і жонка робяць свой унёсак у змену беларускамоўнага асяроддзя. І спадзяюцца на поспех.

"Сённяшняя сітуацыя — элітарнае гета для мовы"

Хто павінен падтрымліваць праекты па агучванні сусветна вядомых фільмаў і мультфільмаў па-беларуску — добраахвотнікі, мецэнаты ці дзяржава? Трыпутнік упэўнены, што у гэтай справе дапаможа толькі кааліцыя. Інакш атрымліваецца замкнёны круг.

"У нас было шмат цікавых праектаў на мове, але пра іх ведаюць толькі апантаныя знаўцы. Сённяшняя сітуацыя больш нагадвае элітарнае малавядомае гета для беларускай мовы", — упэўнены Трыпутнік.

Ён падлічыў, што за ўвесь час па-беларуску агучана каля 300 поўнаметражных фільмаў і мультфільмаў. У параўнанні з тым, што ў ЗША штогод выходзіць каля 700 паўнаметражных стужак, гэта кропля ў моры.

У гэтай справе разлічваць на адну з плыняў нельга. Па-першае, беларускамоўная аўдыторыя, якая гатовая глядзець фільмы па-беларуску, вельмі маленькая.  З-за гэтага працэс вельмі складана манетызаваць.

"Самае распаўсюджанае — гэта выкласці нумары электронных гаманцоў з прыпіскай кшталту "Калі вам спадабалася і жадаеце пабачыць яшчэ, ахвяруйце на развіццё праекта". Як паказвае практычны досвед, ахвяруюць ад 3 да 5 адсоткаў удзельнікаў суполкі праекта ў сацсетках. Разава. І агульная сума будзе даволі сціплай", — распавядае Трыпутнік.

Ахвяраванні ад юрыдычных асобаў і наўпроставае спонсарства — таксама недасягальныя напрамкі.

"Яшчэ адзін від манетызацыі — раскрутка ўласнага брэнда і заробак войсінгам у рознапланавых рэкламных аўдыёпраектах — таксама непрацаздольны з-за невялікай колькасці беларускамоўнага аўдыёкантэнту, высокай канкурэнцыі з прафстудыямі і патрэбы ў фінансавых сродках на раскрутку, недасяжных для большасці праектаў", — дадае інжынер.

Вынік адзіны: адсутнасць фінансавання пры вялікіх часовых і маральных затратах паступова зніжае матывацыю каманды праекта. Менавіта таму ў Беларусі такая колькасць праектаў, якія "разваліліся".

Такім чынам, у энтузіястаў пакуль што выйсце адно —  выкарыстоўваць перадавыя магчымасці кшталту краўдфандынгавых кампаній і відэакантэнта "Free".

"Відавочна, што ў аўдыторыі не хапае даверу да рэдкіх дзеючых праектаў, а ў праектаў не хапае падтрымкі ад аўдыторыі. Пара зразумець, што дабінг падпарадкоўваецца звычайным рынкавым законам і альтруістычныя намаганні некалькіх праектаў не змогуць змяніць становішча ", — заключае Трыпутнік.

536
Тэги:
кіно, Адам Трыпутнік, Мінск, Беларусь
Тэмы:
Лепшыя беларускія фільмы (29)
Пераможцам анлайн-галасавання стала фатаграфія журналіста з Прымор'я Юрыя Сміцюка Востраў Урангеля

Фотаконкурс імя Сценіна абвясціў пераможцу анлайн-галасавання

16
(абноўлена 10:45 04.08.2020)
Пераможцаў ва ўсіх намінацыях і Гран-пры конкурсу памяці вядомага фотажурналіста, які загінуў пры выкананні абавязку, журы назаве ў верасні.

МІНСК, 4 жні - Sputnik. Лепшай працай міжнароднага конкурсу імя Андрэя Сценіна на думку інтэрнэт-карыстальнікаў стала адзінкавв фотаздымак журналіста з Прымор'я Юрыя Сміцюка "Востраў Урангеля". На ёй у "натуральным асяроддзі пражывання" захаваны навуковы супрацоўнік і інспектар аднайменнага запаведніка Павел Кулямееў.

Востраў Урангеля - самы паўночны запаведны востраў расійскай Арктыкі. Паўночны Ледавіты акіян дзеліць востраў 180 мерыдыянам практычна напалову, дзякуючы чаму ён знаходзіцца і ў Заходнім і ва Усходнім паўшар'ях нашай планеты. Наведванне запаведніка "Востраў Урангеля" абмежавана, але існуе каля 10 турыстычных маршрутаў летам і восенню. Прысутнасць турыстаў тут дапускаецца толькі ў суправаджэнні рэйнджараў. Яны сочаць за бяспекай турыстаў і, вядома, жывёл, якія насяляюць востраў.

У верасні конкурс імя Андрэя Сценіна абвесціць пераможцаў на сайце stenincontest.ru | stenincontest.com, тады ж у Маскве адкрыецца выстава яго лаўрэатаў. У планах конкурсу даць таксама старт традыцыйнаму роўд-шоу пераможцаў па гарадах свету да канца года.

Міжнародны конкурс фотажурналістыкі імя Андрэя Сценіна - штогадовы конкурс для маладых фотарэпарцёраў ад 18 да 33 гадоў. У 2020 годзе конкурс сабраў больш за 5000 работ з 75 краін свету. З моманту старту конкурсу ў 2014 годзе фотаработы яго пераможцаў выстаўляліся ў Маскве, Кейптаўне, Будапешце, Мадрыдзе, Нью-Дэлі, Мілане, Нью-Ёрку, Анкары, Буэнас-Айрэсе, і іншых гарадах свету. Прыём заявак стартуе штогод 22 снежня, у дзень нараджэння фотакарэспандэнта МІА "Россия сегодня" Андрэя Сценіна, які загінуў пры выкананні прафесійнага абавязку.

Міжнароднымі інфармацыйнымі партнёрамі конкурсу сталі: інфармацыйнае агенцтва і радыё Sputnik, інфармацыйнае агенцтва Askanews, медыяхолдынг Independent Media, інфармацыйнае агенцтва Notimex, агенцтва навінаў ANA, тэлеканал і партал RT, Shanghai United Media Group (SUMG), інтэрнэт-партал газеты China Daily, інтэрнэт- партал The Paper, медыясетка Al Mayadeen, інфармацыйнае агенцтва Prensa Latina, інфармацыйнае агенцтва News1, інтэрнэт-партал DBW, партал навінаў Brasil247. У статусе галіновых партнёраў конкурс падтрымліваюць: часопіс "National Geographic Расія", партал Russian Photo, партал Photo-study.ru, Фоташкола "Акадэмія фатаграфіі", інфармацыйны партал YOung JOurnalists, часопіс Fotoargenta, Клуб фотажурналістыкі Нью-Дэлі, часопіс Enfoque Visual, часопіс LF Magazine, міжнародная пляцоўка-партнёр - фестываль PhotON.

16
Тэги:
Міжнародны конкурс фотажурналістыкі імя Андрэя Сценіна

Паглядзіце на палескага майстра, які можа паўтарыць скрыпку Гварнеры

17
(абноўлена 09:14 31.07.2020)
Андрэй Шкледа можа зрабіць любы музычны інструмент. Паглядзіце і паслухайце, як ён грае на беларускім традыцыйным інструменце - дудзе. І гэта далёка не адзінае, што можа майстар.

Палескі майстар Андрэй Шкледа можа зрабіць любы музычны інструмент. Па заданні беларускага прэзідэнта ён паўтарыў скрыпку легендарнага італьянца Гварнеры 1673 года выпуску. Ад гітары для фільма Мікіты Міхалкова да клавесіна ў інтэр'еры Мірскага замка - усё гэта ёсць у партфоліа майстра.

Выраб інструмента - задача не з танных, у кошт уваходзіць і парода дрэва, і аздабленне. Для вырабу меха дуды выкарыстоўваюць натуральную бычыную скуру.

За адзін толькі мех даводзіцца аддаць каля трыццаці долараў.

"За некаторымі пародамі дрэва я спецыяльна ездзіў за мяжу. Шэсць гадоў таму паехаў у Карпаты, там знайшоў велізарны клён, якому было сорак пяць гадоў. У дудзе, напрыклад, патрэбны яшчэ і метал: яго вадкім прама ў дрэва заліваюць - атрымліваецца прыгожы арнамент" , - кажа майстар.

Дудар звычайна грае максімум паўгадзіны, інакш можна страціць прытомнасць. Затое іншы нацыянальны інструмент - рыля - падыходзіць любому. Каб дастаць гук, досыць круціць кола. У пары з дудой выходзіць ідэальны акампанемент для беларускіх песень.

А вось на гармонікі на Палессе не гралі - гэты музычны інструмент прыйшоў да нас з Расіі. Глядзіце на відэа, як гучыць сапраўдная беларуская дуда - і не блытайце яе з шатландскай дудой.

17
Тэги:
традыцыі, Беларусь, музыка
Шахта Беларуськалія

"Беларуськалій" у ліпені пабіў рэкорд па здабычы руды і выпуску ўгнаенняў

0
(абноўлена 17:03 05.08.2020)
У гэтым годзе беларускі флагман горназдабыўнай прамысловасці ў чэрвені паказаў лепшыя ў гісторыі існавання прадпрыемства вынікі і ўсяго праз месяц палепшыў іх зноў.

МІНСК, 5 жні - Sputnik. Другі квартал 2020 года ўвайшоў у гісторыю ААТ "Беларуськалій" як перыяд максімальных паказчыкаў па вытворчасці і адгрузцы калійных угнаенняў на экспарт, паведамілі ў прэс-службе прадпрыемства.

"Калі ў чэрвені руднікамі ААТ "Беларуськалій" было здабыта 5004057 тон руды, што стала максімальным паказчыкам за ўсю гісторыю прадпрыемства на той момант, то ў ліпені гарнякі пераўзышлі сябе, здабыўшы 5064332 тоны руды для вытворчасці угнаенняў", - адзначылі на горназдабыўным прадпрыемстве ў Салігорску.

Улетку на поўных магутнасцях былі задзейнічаныя абагачальнікі прадпрыемства. Як следства: таварны выпуск прадукцыі ў ліпені склаў больш за 1140000 тон (у чэрвені - 1123831 тона).

Пры гэтым у прэс-службе "Беларуськалія" звярнулі ўвагу, што ўжо ў першыя дні бягучага месяца былі дасягнуты максімальныя сутачныя паказчыкі. Так, 1 жніўня лічбы па здабычы калійнай руды склалі 206754 тоны, 3 жніўня - па адгрузцы угнаенняў (парадку 46 тысяч тон).

"Рэўнасць" былых партнёраў

Беларуская калійная кампанія і найбуйнейшы індыйскі імпарцёр калія, кампанія IPL, падпісалі кантракт на пастаўку калійных угнаенняў у Індыю да канца 2020 года па цане 230 долараў за тону на ўмовах CFR.

Раней стала вядома, што БКК заключыла з кансорцыумам кітайскіх пакупнікоў (Sinochem, CNAMPGC, CNOOC) новы кантракт на пастаўку калійных угнаенняў па цане 220 долараў з пастаўкамі ў 2020 годзе.

Беларуськалій рэалізуе ўгнаенні пры дапамозе БКК, і нават калі Міхаіл Гуцарыеў дабудуе камбінат пад Любанню, яго Слаўкалій таксама будзе рэалізоўваць сваю прадукцыю пры дапамозе дзяржаўнага трэйдара.

Пасля таго як беларускі калійны гігант і кампанія Уралкалій разарвалі плённае супрацоўніцтва, прайшло шмат гадоў, але расійскі вытворца угнаенняў сочыць за сітуацыяй у канкурэнтаў.

"Кампанія мяркуе, што камерцыйныя ўмовы, якія былі дасягнуты на перамовах ААТ "БКК"(з кітайскім бокам - Sputnik), не адлюстроўваюць рэальную рынкавую сітуацыю, якая складваецца на бягучы момант і ў перспектыве. Узгодненая кошт не з'яўляецца аптымальнай як для кантракта, што заключаецца на такі доўгі перыяд, так і для галіны ў цэлым", - гаворыцца ў паведамленні "Уралкалія".

Кампанія паказвае, што вытворцы калію нясуць высокія інвестыцыйныя выдаткі, звязаныя з падтрыманнем існуючых вытворчых магутнасцяў і распрацоўкай новых радовішчаў, што неабходна для задавальнення расце сусветнага попыту на ўгнаенні.

"Заключэнне кантрактаў па цэнах, аналагічным ўзгодненым ААТ "БКК", у доўгатэрміновым перыядзе прывядзе да скарачэння інвестыцыйных выдаткаў кампаній і ў канчатковым выніку - да дэфіцыту хлорыстага калія на рынку", - папярэджвае "Уралкалій".

0
Тэги:
ААТ "Беларуськалій"