Адам Трыпутнік

Гісторыя інжынера, які раней мітынгаваў, а цяпер агучвае фільмы на мове

556
(абноўлена 13:02 05.06.2018)
Пра моўныя трэнды і манетызацыю карэспандэнт Sputnik Алеся Шаршнёва пагутарыла з аўтарам праекта па агучцы сусветнага кіно Адамам Трыпутнікам.

Інжынер і рэжысёр — муж і жонка Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц — вырашылі агучваць сусветна вядомыя фільмы на мове прыкладна паўтары гады таму. Старэнькі ноўтбук, мікрафон і пакой у звычайнай кватэры замяняюць студыю з сучасным абсталяваннем. Аматары роднай мовы  не плануюць адказвацца ад свайго хобі і спрабуюць разабрацца: куда падзелася кіно на беларускай?

Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц
© Photo : з асабістага архіву Адама Трыпутніка
Адам Трыпутнік і Таша Мурзэнштольц

"Працуем як калегі з LostFilm"

Сёння праект "Gavarun_by" — гэта 15 паўнаметражных фільмаў, адзін міні-серыял і нават адна навукова-папулярная перадача для BBC.

"Заўсёды хацелася, каб можна было проста пстрыкнуць пультам у тэлік і паглядзець стары добры баявік са Шварцам ці паслухаць "як скасіць бабла бяз меры — праз Азіна-тры сякеры" і ўбачыць новую серыю любімага серыяла.  Акрамя таго, я літаральна заставіў сябе пачаць размаўляць па-беларуску. Гэта значна больш, чым візуальная атрыбутыка", — распавядае Адам.

Ён успамінае, што за паўтары гады існавання ім прыйшлося прайсці цікавы шлях. Спачатку выбіралі фільмы на свой густ, потым — калі ў камандзе з'явіліся перакладчыкі і рэдактар — сталі абмяркоўваць варыянты з імі. Галоўная ідэя — зацікавіць публіку, таму шукалі, "што можа стрэліць".

На агучку аднаго фільма неабходна паўтара-два тыдні. Сярод знакавых прац — "Фантастычныя істоты і дзе іх адшукаць", "Апошні самурай ", "Інтэрстэлар", "Калядная гісторыя", "Хтосьці любіць гарачае" і многія іншыя.

"Калі пачынаў, увогуле нічога не ведаў, нават як разабраць фільм на гукавую дарожку і відэашэраг. Чытаў артыкулы, кніжкі і спасцігаў усё паступова. Зараз мы вырашылі спыніцца на якасным закадры — фразы па працягласці супадаюць з арыгіналам адзін у адзін, прыглушаецца арыгінальны гук, але не поўнасцю. Класна, калі ўсё ж такі можна пачуць сапраўдныя галасы акцёраў", — тлумачыць Адам.

Зараз так робяць многія, у тым ліку LostFilm і "Кубик в кубе".

"З манетызацыяй не ўсё так проста"

Грошай праект пакуль што не прыносіць. Усе паказы, якія праходзяць у Мінску ці іншых гарадах, — басплатныя, уваход вольны. Паглядзець фільмы ў сеціве таксама можна свабодна.

Хацелася б выйсці на самаакупляльнасць,  але з манетызацыяй такой справы ў Беларусі не вельмі проста.

"Зараз у трэндзе поп-праекты — зрабіць магніцік ці сувенірчык, прымацаваць стужачку з арнаментам да заплечніка ці паставіць аватарку УКантакце. Гэта вельмі проста, але не дапаможа, каб людзі пачалі размаўляць на мове хаця б перыядычна", — разважае Адам.

Ён успамінае, як "напачатку 2000-х хадзіў на мітынгі, уцякаў ад міліцыі і ўвогуле рабіў нейкія вар'яцкія рэчы", але на мове не размаўляў. З гэтым праектам усё змянілася.

Не так даўно Адам Трыпутнік і Таша запусцілі краудфандынгавую кампанію на Талацэ. Каманда паспяхова сабрала грошы на агучванне па-беларуску класічнага мультсерыяла пра Мікі Мауса.

Такім чынам, муж і жонка робяць свой унёсак у змену беларускамоўнага асяроддзя. І спадзяюцца на поспех.

"Сённяшняя сітуацыя — элітарнае гета для мовы"

Хто павінен падтрымліваць праекты па агучванні сусветна вядомых фільмаў і мультфільмаў па-беларуску — добраахвотнікі, мецэнаты ці дзяржава? Трыпутнік упэўнены, што у гэтай справе дапаможа толькі кааліцыя. Інакш атрымліваецца замкнёны круг.

"У нас было шмат цікавых праектаў на мове, але пра іх ведаюць толькі апантаныя знаўцы. Сённяшняя сітуацыя больш нагадвае элітарнае малавядомае гета для беларускай мовы", — упэўнены Трыпутнік.

Ён падлічыў, што за ўвесь час па-беларуску агучана каля 300 поўнаметражных фільмаў і мультфільмаў. У параўнанні з тым, што ў ЗША штогод выходзіць каля 700 паўнаметражных стужак, гэта кропля ў моры.

У гэтай справе разлічваць на адну з плыняў нельга. Па-першае, беларускамоўная аўдыторыя, якая гатовая глядзець фільмы па-беларуску, вельмі маленькая.  З-за гэтага працэс вельмі складана манетызаваць.

"Самае распаўсюджанае — гэта выкласці нумары электронных гаманцоў з прыпіскай кшталту "Калі вам спадабалася і жадаеце пабачыць яшчэ, ахвяруйце на развіццё праекта". Як паказвае практычны досвед, ахвяруюць ад 3 да 5 адсоткаў удзельнікаў суполкі праекта ў сацсетках. Разава. І агульная сума будзе даволі сціплай", — распавядае Трыпутнік.

Ахвяраванні ад юрыдычных асобаў і наўпроставае спонсарства — таксама недасягальныя напрамкі.

"Яшчэ адзін від манетызацыі — раскрутка ўласнага брэнда і заробак войсінгам у рознапланавых рэкламных аўдыёпраектах — таксама непрацаздольны з-за невялікай колькасці беларускамоўнага аўдыёкантэнту, высокай канкурэнцыі з прафстудыямі і патрэбы ў фінансавых сродках на раскрутку, недасяжных для большасці праектаў", — дадае інжынер.

Вынік адзіны: адсутнасць фінансавання пры вялікіх часовых і маральных затратах паступова зніжае матывацыю каманды праекта. Менавіта таму ў Беларусі такая колькасць праектаў, якія "разваліліся".

Такім чынам, у энтузіястаў пакуль што выйсце адно —  выкарыстоўваць перадавыя магчымасці кшталту краўдфандынгавых кампаній і відэакантэнта "Free".

"Відавочна, што ў аўдыторыі не хапае даверу да рэдкіх дзеючых праектаў, а ў праектаў не хапае падтрымкі ад аўдыторыі. Пара зразумець, што дабінг падпарадкоўваецца звычайным рынкавым законам і альтруістычныя намаганні некалькіх праектаў не змогуць змяніць становішча ", — заключае Трыпутнік.

556
Тэги:
кіно, Адам Трыпутнік, Мінск, Беларусь
Тэмы:
Лепшыя беларускія фільмы (29)

Не тое, што вы падумалі: дзіўную скульптуру ўсталявалі ў Германіі відэа

44
(абноўлена 14:22 13.05.2021)
Драўляная статуя, якую ўсталявалі на Рынкавай плошчы нямецкага горада Таргаў, абурыла многіх мясцовых жыхароў. Па задумцы кампазіцыя павінна быць падобная на спаржу. Але калі ўважліва паглядзець - то гэта не зусім "каралева гародніны". Глядзіце відэа.

Сродкі масавай інфармацыі звярнуліся за каментарамі да стваральніка скульптуры "Спаржа" Маркуса Шольца. Ён заявіў, што ў яго кампазіцыі нічога дзіўнага няма, яна павінна заахвоціць жыхароў Таргаў "заставацца ўстойлівымі і быць у добрым настроі" ў часы пандэміі каронавіруса.

Супярэчлівую па задумцы працу майстра прыбіраць з плошчы не сталі. Магчыма, улады гарадка паверылі мастаку. А можа, проста паставіліся да увасобленай ідэі з гумарам.

Ды і спаржа ў Германіі сапраўды вельмі папулярная. У краіне налічваецца амаль 2 тысячы фермерскіх гаспадарак, якія вырошчваюць гэту гародніну. У сярэднім кожны жыхар Германіі з'ядае каля 2 кг спаржы ў год.

Яе адварваюць ці рыхтуюць на пару. "Каралеву гародніны" немцы яшчэ і экспартуюць. Штогадовы абарот складае каля паўмільярда еўра.

Глядзіце таксама:

44
Тэги:
статуя, відэа, Германія, Скульптура

Роберту Пацінсану - 35! Самыя запамінальныя вобразы акцёра

15
(абноўлена 12:53 13.05.2021)
  • Брытанскі акцёр Роберт Пацінсан на прэм'еры фільма Секс-драйв 15 кастрычніка 2008 года
  • Кадр из фільма Гарри Поттер и Кубок огня
  • Акцёры фільма Гарри Поттер и Кубок огня Станіслаў Янеўскі, Клеменс Паэзі, Руперт Грынт, Эма Уотсан, Дэніэл Рэдкліф, Кэці Льюнг и Роберт Пацінсан у Лондане, 2005 год
  • 24-гадовы Роберт Пацінсан
  • Роберт Пацінсан і Крысцен Сцюарт у фільме Сумерки
  • Акцёры прымаюць ўзнагароду за лепшы пацалунак для фільма Сумерки
  • Роберт Пацінсан на прэм'еры брытанскага фільма Воды слонам! (2011) у Лондане
  • Роберт Пацінсан і FKA Twigs на дабрачынным гала-канцэрце Інстытута касцюма Метрапалітэн-музея ў Нью-Йорку
  • Акцёр Роберт Пацінсан на 65-м Міжнародным кінафестывалі ў Канах
  • Акцёр Роберт Пацінсан на чырвонай дарожцы фільма Затерянный город Z на кінафестывалі Берлінале 14 лютага 2017 года
  • Роберт Пацінсан і Уілем Дэфо ў фільме Маяк
  • Роберт Пацінсан ў фільме Довод
  • Роберт Пацінсан (у цэнтры) на здымачнай пляцоўцы фільма Бэтмен» 13 кастрычніка 2020 года. Прэм'ера запланавана на 2022 год
У дзень нараджэння брытанскага акцёра ўзгадваем самыя запамінальныя з яго роляў на вялікім экране: ад вампіра Эдварда Калена да самога Бэтмэна.

13 траўня зорцы брытанскага кіно і сэкс-сімвалу Галівуда Роберту Пацінсану спаўняецца 35 гадоў.

Першая папулярнасць прыйшла да акцёра пасля невялікай ролі ў сазе пра "Гарри Поттера", дзе ён сыграў зорку школы - Седрыка Дыгары, але па-сапраўднаму знакамітым Пацінсан прачнуўся пасля ролі ў "змрочнай" франшызе, дзе сыграў галоўную ролю вампіра Эдварда Калена. Пасля гэтага пайшлі невялікія, але ўсё ж вызначальныя праекты, якія дапамаглі акцёру раскрыць свой патэнцыял і пераўвасобіцца ў розныя амплуа. Усё гэта прынесла яму званне рознабаковага акцёра і перамогу ў кастынгу на ролю галоўнага супергероя - Бэтмэна (прэм'ера фільма запланаваная на 2022 год).

За працу над фільмам Крыстафера Нолана "Довод" (2020) Пацінсан быў намінаваны на прэмію "Сатурн". Таксама сярод яго узнагарод - чатыры статуэткі MTV Movie + TV.

У 35-ы дзень нараджэння Пацінсана Sputnik прапануе ўзгадаць самыя запамінальныя вобразы і яркія ролі акцёра.

Глядзіце таксама:

15
  • Брытанскі акцёр Роберт Пацінсан на прэм'еры фільма Секс-драйв 15 кастрычніка 2008 года
    © AP / Gus Ruelas

    Брытанскі акцёр Роберт Пацінсан нарадзіўся 13 траўня 1986 г. у Лондане. У юнацтве Пацінсан займаўся мадэлінгам, а таксама ўдзельнічаў у пастаноўках аматарскага тэатра.

  • Кадр из фільма Гарри Поттер и Кубок огня

    Першая папулярнасць прыйшла да акцёра пасля невялікай ролі ў сазе пра "Гарри Поттера", дзе ён сыграў зорку школы - Седрыка Дыгары.

  • Акцёры фільма Гарри Поттер и Кубок огня Станіслаў Янеўскі, Клеменс Паэзі, Руперт Грынт, Эма Уотсан, Дэніэл Рэдкліф, Кэці Льюнг и Роберт Пацінсан у Лондане, 2005 год
    © AP / KIRSTY WIGGLESWORTH

    Акцёры фільма "Гарри Поттер и Кубок огня" Станіслаў Янеўскі, Клеменс Паэзі, Руперт Грынт, Эма Уотсан, Дэніэл Рэдкліф, Кэці Льюнг и Роберт Пацінсан у Лондане, 2005 год.

  • 24-гадовы Роберт Пацінсан
    © AP / Charles Sykes

    Па-сапраўднаму знакамітым Пацінсан прачнуўся пасля ролі ў "змрочнай" франшызе, дзе сыграў галоўную ролю вампіра Эдварда Калена.

  • Роберт Пацінсан і Крысцен Сцюарт у фільме Сумерки

    Роберт Пацінсан і Крысцен Сцюарт у фільме "Сумерки".

  • Акцёры прымаюць ўзнагароду за лепшы пацалунак для фільма Сумерки
    © AP / Matt Sayles

    Акцёры прымаюць ўзнагароду за лепшы пацалунак для фільма "Сумерки" на цырымоніі ўручэння кінаўзнагарод MTV, 2009 год. Роберт Пацінсан і Крысцен Сцюарт як раз пачалі сустракацца ў гэтым годзе, але хавалі свае адносіны. Пра гэта стала вядома ў 2012 годзе, калі акцёры рассталіся.

  • Роберт Пацінсан на прэм'еры брытанскага фільма Воды слонам! (2011) у Лондане
    © AP / Joel Ryan

    Роберт Пацінсан на прэм'еры брытанскага фільма "Воды слонам!" (2011) у Лондане.

  • Роберт Пацінсан і FKA Twigs на дабрачынным гала-канцэрце Інстытута касцюма Метрапалітэн-музея ў Нью-Йорку
    © AP / Evan Agostini

    З 2014 года Пацінсан сустракаўся з выканаўцай FKA Twigs, але праз тры гады пара абвясціла аб расставанні.

  • Акцёр Роберт Пацінсан на 65-м Міжнародным кінафестывалі ў Канах
    © AP / Joel Ryan

    Акцёр Роберт Пацінсан на 65-м Міжнародным кінафестывалі ў Канах. Невялікія, але ўсё ж вызначальныя праекты дапамаглі акцёру раскрыць свой патэнцыял і пераўвасобіцца ў розныя амплуа.

  • Акцёр Роберт Пацінсан на чырвонай дарожцы фільма Затерянный город Z на кінафестывалі Берлінале 14 лютага 2017 года
    © AP / Markus Schreiber

    Акцёр Роберт Пацінсан на чырвонай дарожцы фільма "Затерянный город Z" на кінафестывалі Берлінале 14 лютага 2017 года.

  • Роберт Пацінсан і Уілем Дэфо ў фільме Маяк

    Роберт Пацінсан і Уілем Дэфо ў фільме "Маяк". Фільм зняты на чорна-белую састараную плёнку. Дэфо распавядаў, як для ролі Пацінсан збіваў і душыў сябе, каб стварыць прыдатную атмасферу ў кадры.

  • Роберт Пацінсан ў фільме Довод

    За працу над фільмам Крыстафера Нолана "Довод" (2020) Пацінсан быў намінаваны на прэмію "Сатурн". Таксама сярод яго узнагарод - чатыры статуэткі MTV Movie + TV.

  • Роберт Пацінсан (у цэнтры) на здымачнай пляцоўцы фільма Бэтмен» 13 кастрычніка 2020 года. Прэм'ера запланавана на 2022 год
    © AP / JON SUPER

    Роберт Пацінсан (у цэнтры) на здымачнай пляцоўцы фільма "Бэтмен» 13 кастрычніка 2020 года. Прэм'ера запланавана на 2022 год.

Тэги:
Кіно, акцёр
На рынку Новы Лябяжы

Валяр’янава vs Табары: які рынак нам патрэбны?

2
(абноўлена 12:32 14.05.2021)
У мінулым годзе за МКАД пачалі працаваць два новыя рынкі. На выездзе па Лагойскім тракце, каля вёскі Валяр'янава, - экарынак, па гродзенскай трасе, у Табарах, - найбуйнейшы ў краіне аптова-рознічны.

Першы пазіцыянуе сябе як пляцоўка па продажы экалагічна чыстых, натуральных прадуктаў, другі - як самы танны. Sputnik з'ездзіў на два рынкі, каб даведацца, як прадаўцы асвойваюць новыя тэрыторыі і што думаюць пакупнікі пра тамтэйшыя тавары і цэны.

Валяр’янава: "самы экалагічны"

Афіцыйна новы экарынак называецца "Гандлёвы комплекс "Валяр’янава". Ён з'явіўся на месцы даўгабуда за два кіламетры ад Мінска ў мінулым лістападзе, аналагаў, як заяўляюць яго інвестары, няма ва ўсёй Беларусі.

Дабрацца да рынка можна на любым аўтобусе ці маршрутцы, што ідуць у бок Бараўлянаў, або на машыне - на тэрыторыі гандлёвага аб'екта ёсць велізарная паркоўка.

Усё жыццё на рынку пакуль кіпіць на першым паверсе, дзе разгарнуліся гандлёвыя рады на 140 месцаў, харчовы магазін і іншыя кавава-цукерачныя прылаўкі. Верхнія ўзроўні - а іх усяго чатыры - пакуль закрыты. Па задумцы, там будуць размешчаны крамы з экапрадукцыяй. Якой - пакуль невядома.

Рынок Валерьяново
© Sputnik / Виктор Толочко
На тэрыторыі "Валяр"янава" ёсць велізарная паркоўка

Канцэпцыя рынку простая - купля і продаж гародніны, садавіны, мяса і "малочкі" з паметкай "эка". Гэта значыць усяго таго, што вырашчана і выраблена без выкарыстання угнаенняў на ўласным падворку. Але ці так гэта на справе?

На ўваходзе на рынак нас сустракае прылавак з іранскімі кавунамі, азербайджанскімі гранатамі, эквадорскімі бананамі, іспанскімі апельсінамі, турэцкімі таматамі і польскімі яблыкамі. З беларускага "прапіскай" тут толькі цяплічныя агуркі і капуста. Але гэта пакуль, запэўніваюць прадаўцы: з чэрвеня на прылаўках з'явяцца айчынныя садавіна і гародніна, за выключэннем ужо зусім экзатычных.

Фермер Юрый з гонарам паказвае нам сваю прадукцыю. А гонар яго - каралеўскія шампіньёны і бараніна, выгадаваныя на ўласным падворку.

"Гандлюю з адкрыцця. Наведвальнікаў трохі, але свае кліенты ў мяне ўжо ёсць. Прадукцыя вельмі высокай якасці. У мяне такі кантынгент кліентаў, якія прыязджаюць толькі за якасцю. На Камароўцы яны не будуць браць за 34 рублі (адзін кілаграм бараніны - Sputnik), лепш возьмуць тут даражэй, але вельмі якасны тавар", - тлумачыць Юрый і распавядае, чаму гандлюе ў "Валяр’янава", а не на той жа Камароўцы.

Рынок Валерьяново
© Sputnik / Виктор Толочко
Беларускай агародніны і садавіны на рынку пакуль няшмат

"Тут побач вёска, дзе я жыву і трымаю баранчыкаў. Сюды зручна дабірацца. Так, арэнда тут даражэй, але яно таго варта", - кажа фермер.

Фішка экарынка - прадукты з аленіны. Сюды яго пастаўляе Слуцкая паляўнічая гаспадарка "Белы бор".

"Мы аддаём аленіну на апрацоўку на мясакамбінат у Маладзечне, робім тушонку. Яна топавая! А цэннік у нас, як бачыце, не моцна высокі: каўбаса з аленіны - ад 6 рублёў, тушкі - ад 18. Кілаграм у сярэднім - 29-68 рублёў . Народ бярэ, есць, падабаецца", - канстатуе прадавец.

Рынок Валерьяново
© Sputnik / Виктор Толочко
Фішка экарынка - прадукты з аленіны

Ёсць тут і іншыя дэлікатэсы - казіны сыр, крывянка, беларускае прашута, морапрадукты, розныя саленні. Цэны, праўда, не для любога кашалька. Кілаграм казінага сыру, да прыкладу, абыдзецца ў 39 рублёў. Прадстаўлены на рынку і розныя агракамбінаты, якія гандлююць рознай драбязой, але ў зале пакуль шмат пустых вітрын і закрытых павільёнаў. Рынак сямімільнымі крокамі пачынаюць асвойваць фермеры.

"Гэта прадукцыя са Шчучынскага раёна, вырашчана як арганічная, натуральная. Ёсць нават спецыяльныя сертыфікаты. "Чыстая" ялавічына каштуе ў нас не шмат: рабрынкі - 14, шыя - 16, лапатка - 18. Самае дарагое - паляндвіца - 25 рублёў. Нешта танней у параўнанні з крамай, нешта - даражэй. Але такога ў краме не купіш, усё зроблена сваімі рукамі", - запэўнівае нас прадавец Міла, да экарынка яна адпрацавала 25 гадоў на Камароўцы.

Пытаем пра рэнтабельнасць і выгаду. Паводле яе слоў, "калі будзеш працаваць, будзе і заробак".

"Людзі хочуць есці добрае мяса. Прыязджаюць прадаўцы нават з Камароўкі і перакупляюць, каб потым прадаць даражэй. Усё трымаецца на пастаянных пакупніках", - працягвае Міла.

У плане санітарыі на рынку ўсё прыгожа. На ўваходзе ёсць рукамыйнікі, дзе можна памыць рукі і скарыстацца антысептыкам. Прылаўкі чыстыя і не блішчаць ад крыві (для раздзелкі мяса адведзены спецыяльныя памяшканні), а ў паветры не лунае жудасны пах рыбных адходаў.

Рынок Валерьяново
© Sputnik / Виктор Толочко
На ўваходзе ёсць рукамыйнікі, дзе можна памыць рукі і скарыстацца антысептыкам

Пакупніца Ірына адзначае, што на рынку знаходзіцца прыемна: цёпла і сучасная аздабленне. Ды і кошты тут, па яе словах, такія ж, як і ў краме, а прадукцыя - больш высокай якасці.

"Кошт, напэўна, як і ўсюды. Можа, крыху даражэй, чым у стандартнай краме ці на Камароўскім рынку. Сюды закупляцца хаджу, таму што жыву недалёка. А прадукты сапраўды добрай якасці - што мяса, што "малочка", - рэзюмуе яна.

Табары: Бангладэш у мініяцюры

У лютым 2020 года харчова-рэчавага рынку "Лябяжы" ў Мінску афіцыйна не стала. Яго зачынілі, а зямлю аддалі пад жылую забудову.

Новая "Лябяжка" пасялілася ў вёсцы Табары за 10 км ад Мінска па гродзенскай трасе М6. Нейкія прадаўцы пераехалі ў "Свет Моды", што ў гандлёвым доме "Ждановічы", астатнія адправіліся асвойваць новыя тэрыторыі, спадзеючыся, што іх пастаянныя кліенты будуць ездзіць у Табары.

Зараз у "Новы Лябяжы" некалькі раз у дзень ходзіць маршрутка ад станцыі метро "Каменная Горка". Да красавіка 2021-га яна была бясплатнай, сёння ж пасажырам, каб дабрацца да рынку, трэба плаціць 2,5 рубля.

Рынок Новый Лебяжий
© Sputnik / Виктор Толочко
Зараз у "Новы Лябяжы" некалькі разоў у дзень ходзіць маршрутка ад станцыі метро "Каменная Горка"

Мы прыехалі на найбуйнейшы ў краіне і самы танны, як ён сябе пазіцыянуе, аптова-рознічны рынак на машыне - балазе вялікая стаянка на 700 месцаў бясплатная. Першае ўражанне: суцэльны паток машын, якія раз-пораз хаатычна ездзяць туды-сюды, як у Бангладэшы ці Індыі. ПДР тут не існуе, усім кіруюць рынкавыя правілы. Больш за ўсё ў гэтым патоку фур, якія разгружаюць опт. А прадаўцоў больш, чым пакупнікоў.

"Людзі слабавата ходзяць. Ды і на маршрутках гэтых асабліва не наездзішся. Цяпер іх яшчэ і платнымі зрабілі. З той жа Чыжоўкі або Курасоўшчыны тры перасадкі трэба рабіць. Натуральна, яны сюды не паедуць. Для нас жа, прадаўцоў, умовы створаны нармальныя. Чыста і пад навесам", - распавядае жанчына, якая гандлюе плодаагародніннай прадукцыяй.

Рынок Новый Лебяжий
© Sputnik / Виктор Толочко
Цэннік на гародніну і садавіну ў Табарах сапраўды прыемны

Цэннік тут сапраўды прыемны. Вось, напрыклад, некаторыя пазіцыі: апельсіны - 2 рублі 30 капеек, яблыкі - 1,5-2,5 рубля, грушы і клубніцы - 5 рублёў. Капуста і лук - 1,20, морква і буракі - 1,30, тамат - 4,50, радыска і зялёны лук - 55 капеек.

"Стары рынак быў лепшы", - кажа іншы прадавец з каўказскім акцэнтам і на секунду задумваецца. "Але і тут нядрэнна. Ёсць выгоды - санвузел, рукамыйнікі..."

Прадаўцы з мясамалочных шэрагаў, зрэшты, ні на што не скардзяцца. Пакупнікоў, па іх словах, хапае, і добра.

Порой кажется, что продавцов больше, чем покупателей
© Sputnik / Виктор Толочко
Часам здаецца, што прадаўцоў больш, чым пакупнікоў

"Мы тут год працуем, як рынак адкрыўся. На старой "Лябяжцы" таксама працавалі. Потым нам далі месца тут. Шмат хто кажа, што з наведвальнікамі напружна. А мы не заўважаем гэтага. Ходзяць, купляюць. Кошт арэнды тый жа - 900 з лішнім рублёў у месяц", - тлумачыць прадавец мясамалочкі.

Ну ўжо хто сапраўды сумуе ў чаканні кліентаў, так гэта "вещевики". За тры першыя гадзіны працы на рынку мы сталі першымі суразмоўцамі для аднаго з прадаўцоў.

"Пакупнікі? Калі вы што-небудзь у мяне купіце, то будзеце першымі на сёння", - кажа жанчына, якая гандлюе майкамі, шортамі і ўсялякай "спарціўкай". Яна адна з першых прадаўцоў, хто пераехаў сюды год таму. Паводле яе слоў, у першыя дні продаж ішоў больш-менш нядрэнна, але калі здарылася "карона", народ і зусім перастаў хадзіць.

"Цяпер сітуацыя не лепш. Нават выхадныя не ратуюць. На мінулых доўгіх (выхадных - Sputnik) людзям было не да рынкаў. Многія яшчэ не ведаюць, што тут, акрамя мандарынаў, рэчы прадаюцца. Напэўна, трэба час, каб людзі прывыклі", - адзначае яна.

Рынок Новый Лебяжий
© Sputnik / Виктор Толочко
Многія проста не ведаюць, што ў Табарах можна купіць не толькі прадукты, але і адзенне

Паміж шэрагаў - пустата. Адна з прадавачак раскладвае бялізну на прылаўках. Цікавімся, як у яе ідуць справы з пакупнікамі.

"Справы ідуць дрэнна, нашмат горш, чым было год таму. Зусім не весела. Добра, што вы прыйшлі, хоць пагаварыць з кімсьці. У сярэднім 8-10 чалавек у дзень прыходзіць. Не зусім далёка ад Мінска, але вельмі нязручна дабірацца. Маршруткі маленькія і ходзяць некалькі разоў ў дзень. Калі б яшчэ аўтобус які-небудзь пусцілі... "- разважае яна.

Пацвярджаюць гэта і пакупнікі - у Табары, калі няма свайго транспарту, не наездзішся.

2
Тэги:
вёска, МКАД, рынак