Кіраўнік Новасібірскага драматычнага тэатра Стары дом Андрэй Прыкатэнка

Рэжысёр Андрэй Прыкатэнка: не трэба рабіць з гледачоў шэрую масу

176
(абноўлена 20:52 13.06.2018)
Модны расійскі рэжысёр раскрыў карэспандэнту Sputnik Алесі Шаршнёвай сакрэты новага спектакля, які прадставіць на сцэне Купалаўскага тэатра гэтай восенню.

Шэкспір на галоўнай акадэмічнай пляцоўцы Беларусі паўстане нечаканым і інавацыйным. П'еса "Сон у летнюю ноч" — не першая праца кіраўніка Навасібірскага драматычнага тэатра "Стары дом" Андрэя Прыкатэнкі з матэрыялам англійскага драматурга. Да гэтага ён паставіў на сваёй сцэне спектакль "Sociopath/Гамлет". У беларускую сталіцу рэжысёр прыехаў па запрашэнні Мікалая Пінігіна.

"Я атрымаў прапанову зрабіць нейкую працу, матэрыял мы выбіралі разам з тэатрам. Пошук матэрыялу — гэта складаны працэс, які ўяўляе сабой сукупнасць розных абставінаў — гэта павінна быць цікава не толькі мне, але і тэатру, і яго артыстам", — падкрэслівае рэжысёр.

Паводле яго слоў, праца з Шэкспірам заўсёды вельмі цікавая з-за архетыпічных сюжэтаў, якія немінуча прыцягваюць увагу гледача.

"Калі, напрыклад, зладзіць сваё вяселле ў Эрмітажы, гэта абавязкова прыцягне ўвагу вялікай колькасці людзей. Вось і з Шэкспірам прыкладна так", — тлумачыць Прыкатэнка.

Калізей пераедзе ў Мінск

Рэпетыцыі на беларускай сцэне ўжо ідуць поўным ходам, акцёрская трупа сабралася яшчэ ў красавіку. За пару месяцаў пастаноўка паспела заінтрыгаваць беларускіх тэатралаў. Чакаецца, што на час паказу Купалаўскі ператворыцца ў Калізей — гледачы будуць сядзець не толькі ў зале, бенуарах, бельэтажы, але і на сцэне.

Будуць выкарыстоўвацца і незвычайныя тэхнічныя рашэнні, мноства спецэфектаў.

Сам рэжысёр пра інавацыйнасць свайго спектакля кажа так: "Праблема некаторых тэатраў заключаецца ў доўгіх і нудных гісторыях. Як суразмоўца, на сярэдзіне размовы з якім ты ўжо разумееш, што ён меў на ўвазе. Да вельмі простых думак рэжысёры прыходзяць складанымі шляхамі, на што ў гледача проста не хапае цярпення — гэта непазбежна ў сілу змяненняў, якія адбываюцца ў сучасным свеце. Асаблівасць гэтай пастаноўкі як раз у тым, што яна будзе шматслаёвай. Глядач хутка атрымае вялікі аб'ём інфармацыі".

Па словах Прыкатэнкі, спектакль распавядае пра прыгажосць і пра тое, якая ў ёй хаваецца моц.

"Прыгажосць — гэта самае галоўнае ў жыцці, а ўсё астатняе другаснае", — упэўнены рэжысёр.

Прэм'ера запланавана на 8 верасня, і гледачам Андрэй прапануе "расслабіцца, выкінуць з галавы ўсе свае прадузятасці і паглядзець гісторыю з лёгкім сэрцам".

"Сярод гледачоў хапае олдскульных персанажаў"

З Беларуссю ў Прыкатэнкі асаблівыя адносіны: яго бабуля родам з-пад Гомеля, таму расійскі рэжысёр кажа, што "карані яго тут". Акрамя таго, у Мінску ўжо бачылі яго спектакль "Мой бедны Марат" паводле п'есы Аляксея Арбузава.

Нягледзячы на гэтыя абставіны, Андрэй перакананы, што "яшчэ не ведае беларускага гледача".

"Сярод гледачоў заўсёды знойдуцца людзі цікавыя, якія любяць чытаць і шмат ведаюць. Хапае і олдскульных, калматых персанажаў, поўных якіх-небудзь уяўленняў і стэрэатыпаў. У іх галовах класіка выглядае як жахлівае заскарузлае паняцце і абмяжоўваецца парай спектакляў, якія яны бачылі. Такія нічога не ведаюць і не хочуць ведаць. Але я б не стаў рабіць з гледачоў шэрую масу — людзі розныя, і адгукаюцца яны на тое, што мы ім прапануем", — перакананы рэжысёр.

Да вечнай спрэчкі паміж класікай і сучаснымі пастаноўкамі Андрэй Прыкатэнка ставіцца талерантна — у тэатры павінна быць месца ўсім. Не важна, Чэхаў гэта ці нейкі малады драматург.

"Зрабіце спектакль актуальным, і глядач будзе на яго хадзіць", — падкрэслівае рэжысёр.

Дэмакратычную пазіцыю рэжысёр пацвярджае на ўласным прыкладзе: у планах у яго — узяцца за п'есу "З вучылішча" маладога беларускага драматурга Андрэя Іванова.

176
Тэги:
Прэм'ера спектакля, Купалаўскі тэатр, Андрэй Прыкатэнка, Мінск, Беларусь
Тэмы:
Купалаўскі тэатр: гісторыя і сучаснасць (54)
По теме
Што ўбачылі гледачы за кулісамі Купалаўскага
Беларус вучыць амерыканцаў тэатральнаму мастацтву на Манхэтане
Смерць хамячка або бутэлька рому: а што вам перашкаджае быць талерантнымі?
Сапраўдны космас: якім атрымалася "Радзіва Прудок" па версіі купалаўцаў
Шмат кахання і музыкі: топ-5 тэатральных прэм'ер чэрвеня
Курэйчык: мая новая п'еса "Пакрыўджаная Расія" стане пачаткам трылогіі
А вы і не ведалі: Маленькі Прынц жыве на Палессі
Рэжысёр Алена Ганум: мы пакажам па-французку вытанчаную беларускую вёску
Вёска без лапцей і шэрасці: у Купалаўскім паставілі п'есу "Зямля Эльзы"
Акцёр Міхаіл Какшэнаў

Памёр вядомы расійскі акцёр Міхаіл Какшэнаў

3
(абноўлена 14:26 05.06.2020)
Ён быў папулярны пераважна як акцёр-комік, і за сваю кар'еру згуляў у больш за 130 поўнаметражных фільмах і тэлеспектаклях.

МІНСК, 5 чэр - Sputnik. Вядомы савецкі і расійскі акцёр Міхаіл Какшэнаў памёр ва ўзросце 83 гадоў, пра гэта паведаміла паэтка Любоў Варапаева.

"Памёр Міша Какшэнаў. Светлая памяць!" - напісала Варапаева на сваёй старонцы ў Facebook.

Восенню 2017 года актор перанёс інсульт - яму стала блага на вуліцы, мінакі выклікалі хуткую дапамогу. Праз нейкі час ён акрыяў ад хваробы. Апошнія паўгода Какшэнаў знаходзіўся ў рэабілітацыйным цэнтры ў Падмаскоўі.

Михаил Кокшенов в фильме Молодые (1971)
© Sputnik / Вишневский
Міхаіл Какшэнаў у фільме "Маладыя" (1971)

Какшэнаў зняўся ў шматлікіх савецкіх і расійскіх фільмах, серыялах і тэлеспектакль. Найбольш яркія камічныя ролі Какшэнава ў фільмах "Не можа быць", "Самая абаяльная і прывабная", "На Дзерыбасаўскай добрае надвор'е, ці На Брайтан-Біч ізноў ідуць дажджы". Сваім талентам майстар эпізоду упрыгожыў і многія выпускі "Ералаша".

Михаил Кокшенов вместе с Всеволодом Санаевым и Николаем Караченцовым исполнил роль в фильме Белые росы
© Sputnik /
Міхаіл Какшэнаў разам з Усеваладам Санаевым і Мікалаем Карачанцавым выканаў ролю ў фільме "Белыя росы"

какшэнаў вядомы не толькі як камічны акцёр, але таксама як прадзюсар, кінарэжысёр і сцэнарыст. Акрамя гэтага, Какшэнаў паспяхова працаваў на агучванні і дубляжы фільмаў і мультфільмаў.

3
Тэги:
Смерць публічных людзей

Абрад "Ваджэнне і пахаванне Стралы" па традыцыі прайшоў у вёсцы Стаўбун

55
(абноўлена 15:49 01.06.2020)
  • Абрад Ваджэнне і пахаванне Стралы зараз праводзіцца толькі ў дзвюх беларускіх вёсках. Знаходзяцца яны на Гомельшчыне.
  • У гэтым годзе фотакарэспандэнт Альфрэд Мікус патрапіў у вёску Стаўбун.
  • Абрад праводзіцца на Ушэсце - саракавы дзень пасля Вялікадня. Галоўная мэта таямнічых дзеянняў - каб вясновыя навальніцы з дажджамі і агністымі стрэламі маланак не нашкодзілі людзям, а былі павернуты ў поле і садзейнічалі паспяванню ўраджаю.
  • Жанчыны водзяць карагоды, спяваюць песні і паступова рухаюцца ў бок поля, каб сваімі песнямі адвесці пагрозу пажараў ад пасеваў і накіраваць на іх энергію сонца і дождж.
  • У Веткаўскім раёне ёсць вёскі, дзе толькі адна-дзве спявачкі на Ушэсце спяваюць стрэльныя песні, пасылаючы ў неба гэты таямнічы незвычайны кліч-мальбу.
  • Галоўнай стрэльнай песняй лічылася тая, у якой утрымліваўся зварот-маленне да нябеснай стыхіі.
  • Як пушчу стралу дай уздоўж вёскі, ох і вой люлі, дай уздоўж сяла... упоперак вуліцы.
  • Абавязкова на полі трэба было пакачацца па зямлі і закапаць тое, што лічылася сімвалам стралы.
  • Сімвалам Стралы ў кожнай вёсцы былі свае рэчы - манеты, упрыгажэнні, каласкі.
  • У некаторых вёсках закапвалі ляльку з травы і анучы, якая сімвалізавала вясну.
  • Лічыцца, што карані ў свята паганскія, а стралою раней называлі маланку - сімвал Перуна.
  • Акрамя Гомельшчыны абрад праводзілі раней на поўначы Украіны і захадзе Браншчыны.
  • Кожная гаспадыня зрывала сем каласкоў, адносіла іх да хаты і ў якасці абярэгу захоўвала ў Чырвоным куце за абразом.
  • Традыцыя згасае, абрад ужо цалкам нідзе не праводзіцца, але ён яшчэ важны жыхарам сам сабою і гучаннем вясновых песень і карагодаў.
  • Быццам бы яны напаўняюць жыццё сэнсам, вучаць падпарадкоўвацца законам прыроды і адчуваць сябе яе неад'емнай часткай.
  • Пасля абрада ў вёсцы ладзілі застолле, дзе збіраліся ўсе яго удзельнікі.
Народнае беларускае свята Ушэсця не мае пэўнай даты - яно прыпадае на саракавы дзень пасля Вялікадня. Звычайна на Ушэсце на Беларусі ладзілі таямічы абрад, традыцыя правядзення якога захавалася толькі ў некалькіх беларускіх вёсках.

Абрад "Ваджэнне і пахаванне Стралы" традыцыйна ладзілі на Беларусі на Ушэсце - свята, якое прыпадае на саракавы дзень пасля Вялікадня. Сёння ён праводзіцца толькі у некалькіх вёсках Веткаўскага і Чачэрскага раёна на Гомельшчыне.

Напрыклад, у 2005 годзе гэтаму абраду ў вёсцы Казацкія Балсуны надалі статус нематэрыяльнай культурнай спадчыны краіны.

На гэты раз фотакарэспандэнт sputnik Альфрэд Мікус патрапіў на ваджэнне Стралы ў вёсцы Стаўбун. З-за эпідэміялагічнага становішча сюды не запрашалі вялікай колькасці гасцей і правялі абрад толькі ў коле блізкіх людзей.

Глядзіце ў фотастужцы Sputnik, як на Беларусі захоўваюць традыцыю аднаго з самых таямнічых і архаічных абрадаў.

Глядзіце таксама:

  • Як прайшоў абрад "Ваджэнне і пахаванне Стралы" ў вёсцы Валасовічы – фота
  • Традыцыя жыве: на Палессі зноў зладзілі "Юраўскі карагод"

55
  • Абрад Ваджэнне і пахаванне Стралы зараз праводзіцца толькі ў дзвюх беларускіх вёсках. Знаходзяцца яны на Гомельшчыне.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Абрад "Ваджэнне і пахаванне Стралы" зараз праводзіцца толькі ў дзвюх беларускіх вёсках. Знаходзяцца яны на Гомельшчыне.

  • У гэтым годзе фотакарэспандэнт Альфрэд Мікус патрапіў у вёску Стаўбун.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У гэтым годзе фотакарэспандэнт Альфрэд Мікус патрапіў у вёску Стаўбун.

  • Абрад праводзіцца на Ушэсце - саракавы дзень пасля Вялікадня. Галоўная мэта таямнічых дзеянняў - каб вясновыя навальніцы з дажджамі і агністымі стрэламі маланак не нашкодзілі людзям, а былі павернуты ў поле і садзейнічалі паспяванню ўраджаю.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Абрад праводзіцца на Ушэсце - саракавы дзень пасля Вялікадня. Галоўная мэта таямнічых дзеянняў - каб вясновыя навальніцы з дажджамі і агністымі стрэламі маланак не нашкодзілі людзям, а былі павернуты ў поле і садзейнічалі паспяванню ўраджаю.

  • Жанчыны водзяць карагоды, спяваюць песні і паступова рухаюцца ў бок поля, каб сваімі песнямі адвесці пагрозу пажараў ад пасеваў і накіраваць на іх энергію сонца і дождж.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Жанчыны водзяць карагоды, спяваюць песні і паступова рухаюцца ў бок поля, каб сваімі песнямі адвесці пагрозу пажараў ад пасеваў і накіраваць на іх энергію сонца і дождж.

  • У Веткаўскім раёне ёсць вёскі, дзе толькі адна-дзве спявачкі на Ушэсце спяваюць стрэльныя песні, пасылаючы ў неба гэты таямнічы незвычайны кліч-мальбу.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У Веткаўскім раёне ёсць вёскі, дзе толькі адна-дзве спявачкі на Ушэсце спяваюць стрэльныя песні, пасылаючы ў неба гэты таямнічы незвычайны кліч-мальбу.

  • Галоўнай стрэльнай песняй лічылася тая, у якой утрымліваўся зварот-маленне да нябеснай стыхіі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Галоўнай "стрэльнай" песняй лічылася тая, у якой утрымліваўся зварот-маленне да нябеснай стыхіі.

  • Як пушчу стралу дай уздоўж вёскі, ох і вой люлі, дай уздоўж сяла... упоперак вуліцы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    "Як пушчу стралу дай уздоўж вёскі, ох і вой люлі, дай уздоўж сяла... упоперак вуліцы".

  • Абавязкова на полі трэба было пакачацца па зямлі і закапаць тое, што лічылася сімвалам стралы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Абавязкова на полі трэба было пакачацца па зямлі і закапаць тое, што лічылася сімвалам стралы.

  • Сімвалам Стралы ў кожнай вёсцы былі свае рэчы - манеты, упрыгажэнні, каласкі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Сімвалам Стралы ў кожнай вёсцы былі свае рэчы - манеты, упрыгажэнні, каласкі.

  • У некаторых вёсках закапвалі ляльку з травы і анучы, якая сімвалізавала вясну.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У некаторых вёсках закапвалі ляльку з травы і анучы, якая сімвалізавала вясну.

  • Лічыцца, што карані ў свята паганскія, а стралою раней называлі маланку - сімвал Перуна.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Лічыцца, што карані ў свята паганскія, а стралою раней называлі маланку - сімвал Перуна.

  • Акрамя Гомельшчыны абрад праводзілі раней на поўначы Украіны і захадзе Браншчыны.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Акрамя Гомельшчыны абрад праводзілі раней на поўначы Украіны і захадзе Браншчыны.

  • Кожная гаспадыня зрывала сем каласкоў, адносіла іх да хаты і ў якасці абярэгу захоўвала ў Чырвоным куце за абразом.

    Кожная гаспадыня зрывала сем каласкоў, адносіла іх да хаты і ў якасці абярэгу захоўвала ў Чырвоным куце за абразом.

  • Традыцыя згасае, абрад ужо цалкам нідзе не праводзіцца, але ён яшчэ важны жыхарам сам сабою і гучаннем вясновых песень і карагодаў.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Традыцыя згасае, абрад ужо цалкам нідзе не праводзіцца, але ён яшчэ важны жыхарам сам сабою і гучаннем вясновых песень і карагодаў.

  • Быццам бы яны напаўняюць жыццё сэнсам, вучаць падпарадкоўвацца законам прыроды і адчуваць сябе яе неад'емнай часткай.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Быццам бы яны напаўняюць жыццё сэнсам, вучаць падпарадкоўвацца законам прыроды і адчуваць сябе яе неад'емнай часткай.

  • Пасля абрада ў вёсцы ладзілі застолле, дзе збіраліся ўсе яго удзельнікі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Пасля абрада ў вёсцы ладзілі застолле, дзе збіраліся ўсе яго удзельнікі.

Тэги:
Беларусь, Традыцыі і абрады
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
Марскі порт у Клайпедзе, архіўнае фота

Танкер з амерыканскай нафтай для Беларусі чакаюць у Клайпедзе сёння

0
(абноўлена 14:21 05.06.2020)
Транспарціроўка танкера на завод "Нафтан" пройдзе па чыгунцы, на гэта спатрэбіцца прыблізна паўтара тыдня.

МІНСК, 5 чэр - Sputnik. Прыбыццё танкера з амерыканскай нафтай для Беларусі ў порт Клайпеды чакаецца ўвечары 5 чэрвеня. Пра гэта прэс-сакратар канцэрна "Белнафтахім" Аляксандр Цішчанка паведаміў журналістам у пятніцу.

"Танкер з амерыканскай нафтай ўжо на падыходзе. Прыбыццё ў Клайпеду чакаецца сёння ўвечары", - паведаміў Аляксандр Цішчанка, яго цытуе БелТА.

Танкер выйшаў з порта Beaumont у Тэхасе 16 мая. Транспарціроўка грузу з Клайпеды на завод "Нафтан" пройдзе па чыгунцы, на гэта спатрэбіцца прыблізна паўтара тыдня.

Раней стала вядома, што танкер даставіць 80 тысяч тон амерыканскай нафты гатунку Bakken, якую спецыялісты раней вывучылі ў лабараторыі. Зыходзячы з аб'ёмаў нафты, якая перапрацоўваецца на Наваполацкім НПЗ нафты, гэтых аб'ёмаў "чорнага золата" хопіць прыблізна на чатыры дні працы.

Як паведаміў у сярэдзіне мая міністр замежных спраў рэспублікі Уладзімір Макей, пастаўкі нафты з ЗША ў Беларусь сталі магчымыя пасля дасягнутых дамоўленасцей на сустрэчы Дзяржсакратара ЗША Майкла Пампеа і Аляксандра Лукашэнкі. Гэта будзе 12-ы танкер з альтэрнатыўнай нафтай для Беларусі з пачатку 2020 года.

Нафта з Расіі

Кампанія "Раснафта" з красавіка па снежань бягучага года будзе ажыццяўляць пастаўкі чорнага золата для беларускіх прадпрыемстваў.

"У рамках развіцця супрацоўніцтва з Рэспублікай Беларусь Кампанія заключыла дагаворы з ААТ "Нафтан", ЗАТ "БНК" і ААТ "Мазырскі НПЗ" на пастаўку нафты агульным аб'ёмам да 9 мільёнаў тон у перыяд з красавіка па снежань 2020 года", - паведамілі ў прэс -служба "Раснафты".

Расійскія нафтавыя кампаніі ў студзені-маі 2020 года скарацілі пастаўкі нафты. Экспарт у Беларусь знізіўся на 47,7% да 3,64 мільёна тон нафты ў параўнанні з мінулым годам.

План паставак расійскай сыравіны на беларускія НПЗ па нафтаправодзе "Дружба" на чэрвень складае адзін мільён тон. У чэрвені 2019 года ў магістральным трубаправодзе было перапампаваныя на НПЗ у Наваполацку і Мазыры 1,4 мільёна тон.

Па словах прадстаўніка канцэрна "Белнафтахім", частка расійскай нафты будзе пастаўлена таксама па чыгунцы. Усяго на беларускія НПЗ сыравіну будзе паступаць ад дзесяці расійскіх кампаній.

0
Тэги:
Нафта, ЗША, Беларусь
Тэмы:
Пытанне паставак нафты ў Беларусь