Кніга

Уладзімір Жылка: люблю, не знаючы пуціны

29
(абноўлена 11:22 27.05.2019)
У дзень нараджэння беларускага паэта Sputnik узгадвае яго біяграфію і прапануе пачытаць вершы.

Уладзімір Жылка нарадзіўся 27 мая 1900 года ў вёсцы Макашы, якая зараз знаходзіцца ў Мінскай вобласці, у сям'і сялян. Пачатковую адукацыю будучы паэт атрымаў у Міры, а ў 1914 годзе разам з сям'ёй пераехаў у Мінск, але застаўся там ненадоўга: падчас Першай сусветнай вайны сям'я Жылкаў збегла ў Тульскую губерню. Там Жылка вучыўся ў Багародзіцкай агранамічнай вучэльні. У 1917 годзе Жылкі зноў вяртаюцца ў Мінск.

Да сакавіка 1920 года Жылка працаваў настаўнікам у 21-й мінскай беларускай пачатковай школе. Ён далучыўся да сталічнага культурнага руху, наведваў клуб "Беларуская хатка", сябраваў з Купалам, Бядулем, Чаротамі і іншымі літаратурнымі дзеячамі, сам друкаваўся ў мінскіх выданнях.

Жылка ўваходзіў у партыю беларускіх эсэраў, прымаў удзел у антыпольскім падполлі. Таксама ён працаваў аграномам нацыяналізаванага маёнтка пад Мінскам, якім загадваў М. Чарот.

Восенню 1920 года Уладзімір Жылка захварэў на сухоты і пераехаў да дзеда ў в. Падлессе Навагрудскага павета. Пасля таго, як была падпісаная Рыжская дамова, ён застаўся ў Заходняй Беларусі і працаваў у Вільні ў беларускай кнігарні.

Хаваючыся ад пераследу шмат вандраваў, жыў у Чэхіі, дзе жыў да 1926 года. У Празе вучыўся на гістарычна-філалагічным факультэце Карлава ўніверсітэта і працаваў рэдактарам часопіса "Новы прамень".

Вяртанне на радзіму і арышт

У 1926 годзе Уладзімір Жылка вярнуўся ў Мінск на акадэмічную канферэнцыю па рэформе беларускага правапісу і застаўся ў БССР. У сталіцы ён стаў літсупрацоўнікам рэдакцыі газеты "Звязда", таксама выкладаў беларускую літаратуру ў Мінскім музычным тэхнікуме. Уваодзіў у літаратурныя аб'яднанні "Маладняк" і "Узвышша".

19 ліпеня 1930 года Уладзімір Жылка быў арыштаваны ДПУ БССР па справе "Саюза вызвалення Беларусі" і ў наступным годзе асуджаны на 5 гадоў высылкі. Ва Уржуме Кіраўскай вобласці, дзе ён адбываў высылку, Уладзімір Жылка працаваў загадчыкам гаспадаркі і выкладчыкам літаратуры ў медыцынскім тэхнікуме, але неўзабаве памёр ад туберкулёзу лёгкіх у 1933 годзе. Пахаваны на мясцовых могілках, паэт быў рэабілітаваны толькі 19 верасня 1960.

Творчасць

За сваё нядоўгае жыццё Жылка паспеў напісаць шмат вершаў і выдаць некалькі зборнікаў. Выдаваць вершы паэт пачаў у 20-гадовым узросце, неўзабаве з'явіліся зборнікі вершаў "На ростані" і "З палёў Заходняй Беларусі".


Перакладаў на беларускую мову творы А. Блока, А. Міцкевіча, Ш. Бадлера і іншых паэтаў.

Вершы Уладзіміра Жылкі прасякнутыя глыбокім лірызмам. Сімвалічныя вобразы, ужытыя з іх, утвараюць карціну свету, уласцівую для чалавека, які тонка адчувае навакольны свет. Галоўныя тэмы творчасці Уладзіміра Жылкі перагукаюцца з дэкадэнскім настроем яго эпохі, але акрамя маркотных і жалобных вершаў паэт пісаў і вельмі светлыя творы, напоўненыя каханнем і любоўю да жыцця.

Чытайце таксама: 

Перакладаю шэпт дажджу: вершы Алеся Разанава

Дзе чорт не можа, там бабу пашле: вершы Францішка Багушэвіча

Год малой радзімы: вершы пра вёску

Вершы пра вясну: болей не мерзне душа ні адна

Рыгор Барадулін: вершы пра каханне

29
Тэги:
Уладзімір Жылка, вершы на беларускай мове
Тэмы:
Ад Барадуліна да Хадановіча: вершы на беларускай мове (39)