Рэгіна і Марк Хідэкель распавядаюць аб прызе

Вучань Шагала і аўтар гарадоў будучыні: Беларусь адкрывае земляка Хідэкеля

37
У Мінск з ЗША прыехала сям'я аднаго з заснавальнікаў вядомага Віцебскага мастацкага аб'яднання "УНОВИС", каб уручыць Міжнародную прэміі імя Лазара Хідэкеля маладым архітэктарам.

Ён быў вельмі добрым чалавекам і казаў, што архітэктура - вельмі добрае мастацтва, распавядае пра свёкра мастацтвазнаўца з ЗША Рэгіна Хідэкель. Ён лічыў, што яго галоўная задача - абараніць чалавека.

ідэкель - ураджэнец Віцебска, вучыўся ў Марка Шагала і Казіміра Малевіча. Быў адным са стваральнікаў "УНОВИС" (аб'яднання "Сцвярджальнікі новага мастацтва"), па сутнасці першай лабараторыі, дзе мастакі-наватары шукалі новыя формы і сэнсы для новага часу.

Самым невероятным в наследии Хидекеля видятся его идеи экологичных городов -  проекты, в которых безопасно человеку и окружающей среде
© Sputnik / Вера Дашкевич
Самым неверагодным у спадчыне Хідэкеля бачацца яго ідэі экалагічных гарадоў - праекты, у якіх бяспечна чалавеку і навакольнаму асяроддзю.

У сярэдзіне 20-х гадоў мінулага стагоддзя, ужо будучы студэнтам Інстытута грамадзянскіх інжынераў, Хідэкель перажыў вялікую паводку ў тагачасным Ленінградзе. І прыдумаў горад на вадзе. А потым яшчэ горад на палях і "Аэрагорад".

"Гэты горад жыхары маглі б выкарыстоўваць як сховішча ў выпадку паводкі. Ён бы, як Ноеў каўчэг, падымаўся разам з вадой, а калі вада сыходзіла б, апускаўся. Выратаваць людзей - гэта была галоўная ідэя", - распавядае Рэгіна Хідэкель.

У Беларусі імя Лазара Хідэкеля вядома мастацтвазнаўцам, але мала што кажа абывацелю. Гэты год павінен змяніць сітуацыю.

Любімы вучань Шагала

Калі Марк Шагал ў 1973 годзе прыехаў у СССР, ён захацеў сустрэцца і з Лазарам Хідэкелем. Яны абодва былі родам з Віцебска, ім было што ўспомніць - калі Хідэкелю было 14 гадоў, ён прыйшоў запісвацца ў Віцебскую народную мастацкую школу. І, нягледзячы на ўзрост, яго ўзялі - як выключэнне.

"У іх не было прамой сувязі на працягу жыцця. Гэта было немагчыма. Але ў той прыезд ён захацеў з ім сустрэцца. І ён сказаў тады Лазару Маркавічу:" Лазар, ну чаму ты стаў архітэктарам, ты ж быў такі таленавіты мастак, ты быў адзін з лепшых маіх вучняў, а стаў архітэктарам", - распавядае Рэгіна Хідэкель.

Регина Хидекель рассказывает, что ее свекор создавал целые миры
© Photo : предоставлено организаторами
Рэгіна Хідэкель распавядае, што яе свёкар ствараў цэлыя сусветы

Лазар Хідэкель сапраўды быў мастаком. Вучыўся жывапісу не толькі ў Шагала, але і ў Юдэля Пэна, і ў Мсціслава Дабужынскага. Але "УНОВИС", адным з актыўных удзельнікаў якога быў Хідэкель, прапаведаваў авангард. І менавіта з супрэматызмам - адным з напрамкаў авангарду - звязваюць перш за ўсё імя Хідэкеля.

"Існавала раней такое абывацельскае меркаванне, што авангардысты не валодаюць тэхнікай мастацтва - рабіць квадраты кожны можа. Але на самай справе гісторыя Хідэкеля і Віцебскай школы, гісторыя "УНОВИС" абвяргае гэта. На самай справе яны вучыліся мастацтву, вучыліся маляванню, жывапісу", - распавядае мастацтвазнаўца.

Пасля вайны ні Хідэкель, ні Шагал ў родны Віцебск ніколі не вярталіся. У 1973-м тэма паездкі Шагала ў Віцебск абмяркоўвалася, але ён адмовіўся.

"Цяпер людзі прыдумляюць розныя версіі, але тады ён сказаў: "Я вельмі хацеў бы паехаць у Віцебск. Але я баюся, што маё сэрца не вытрымае, калі ўбачу, што няма таго горада, у якім я вырас і ў якім я жыў. Ён выдатна разумеў, што падчас вайны гэты горад быў знішчаны..." - распавядае Рэгіна Хідэкель.

Когда тема экологии в урбанистике и строительстве становится одной из ключевых, идеи Хидекеля выглядят не такими уж фантастическими
© Sputnik / Вера Дашкевич
Калі тэма экалогіі ва урбаністыцы і будаўніцтве становіцца адной з ключавых, ідэі Хідэкеля выглядаюць не такімі ўжо фантастычнымі

Па той жа прычыне, па словах мастацтвазнаўцы, не вяртаўся ў родны Віцебск і Хідэкель. Ён паехаў адтуль ў 1922-м. У далейшым праектаваў і будаваў пераважна для Ленінграда.

Убачыць Хідэкеля

Ідэя супрэматызму была ў тым, каб удасканаліць жыццё. На пачатку ХХ стагоддзя жыццё імкліва мянялася, супрэматысты спрабавалі адаптаваць чалавека да гэтых змяненняў.

"Ну як у гэты час вы маглі жыць з капітэлямі, насіць доўгія сукенкі, вялікія капялюшы і гэтак далей. Яны павінны былі пераапрануць свет. І іх задача была ў тым, каб знайсці гэтыя новыя формы свету. І ў архітэктуры, і ў вопратцы, і ў побыце. Стварыць зусім новы свет... Малевіч адмовіўся ад рэнесанснай перспектывы, на якой была пабудавана ўся гістарычная жывапіс. Новы жывапіс бачыў прастору не як адлюстраванне рэальнасці, а як адлюстраванне ўнутранай рэальнасці. Мастак мог выказваць ўсё: свой унутраны свет, філасофскія ідэі", - тлумачыць Регіна Хідэкель.

В феврале в Минске первая персональная выставка Лазаря Хидекеля, где будут представлены около сотни работ из архива семьи
© Photo : предоставлено организаторами
У лютым у Мінску пройдзе першая персанальная выстава Лазара Хідэкеля, дзе будуць прадстаўлены каля сотні работ з архіва сям"і

Убачыць архітэктара-супрэматыста Хідэкеля можна ў Санкт-Пецярбургу. Гэта, перш за ўсё, першы савецкі трохзальны кінатэатр "Масква" на Стара-Пецергофскім праспекце, ён лічыцца помнікам архітэктуры рэгіянальнага значэння. Хідэкель праектаваў школы, Ленінградскі інстытут грамадзянскіх інжынераў (ЛІГІ) і Гідраметэаралагічны інстытут на правым беразе Нявы.

Пра адзін з праектаў, які рэалізоўваўся ў 30-я гады пад Ленінградам, сям'я вядомага архітэктара распавяла ледзь падрабязней.

"У савецкай архітэктуры ёсць такое паняцце, як сацгарадок - такі будаваўся, да прыкладу, у Магнітагорску. Быў аб'яўлены конкурс, на які запрасілі выбітных архітэктараў сучаснасці. Там былі архітэктары з Баўхаўса (Вышэйшая школа будаўніцтва і мастацкага канструявання ў Германіі, 20-30- я гады ХХ стагоддзя), а таксама Ле Карбюзье (вядомы французскі архітэктар). І нічога з гэтага не выйшла. Гэта было пабудавана часткова і дрэнна. Гэта засталося ў гісторыі як няўдалы эксперымент. І дасканалым кантрастам з'яўляецца гэты сацгарадок Неўбудстрой, які пабудаваў Лазар Хідэкель, які толькі што скончыў архітэктурны інстытут. Гэта было стварэнне цэлага новага свету", - распавядае Рэгіна Хідэкель.

Ад таго рэалізаванага праекта ў вайну ацалела нямногае, а пасля вайны гарадок аднаўлялі ўжо без аглядкі на супрэматызм.

Прадбачыў будучыню

І ўсё ж самым неверагодным ў спадчыне Хідэкеля бачацца яго ідэі экалагічных гарадоў, праекты, у якіх бяспечна чалавеку і навакольнага асяроддзі. Ён яшчэ 100 гадоў таму прапаноўваў азеляняць дахі і будаваць гарады на палях, каб пазбегнуць падтапленняў і цунамі.

Зараз, калі тэма экалогіі ва ўрбаністыцы і будаўніцтве становіцца адной з ключавых, ідэі Хідэкеля выглядаюць не такімі ўжо фантастычнымі. Шэсць гадоў таму сям'я Лазара Хідэкеля заснавала спецыяльную прэмію і штогод уручае яе маладым архітэктарам за экалагічныя і інавацыйныя рашэнні.

"Гэта крыштальны прыз, у якім высечана кампазіцыя Лазара Хіэдкеля "Рассячэнне чорнага квадрата". Вы памятаеце, Малевіч стварыў "Чорны квадрат"- здавалася б, на гэтым ўсё скончана. Але Хідэкель сказаў яму: "Не, Казімір Малевіч, мы ваш квадрат рассячэм, і гэта будзе працягам", - распавёў сын Лазара Хідэкеля Марк.

Уручэнне прэміі адбудзецца ў суботу. Рэгіна Хідэкель прызналася, што яе ўразілі працы беларускіх архітэктараў, якія былі пададзеныя на конкурс. А Марк Хідэкель зрабіў камплімент Мінску: прызнаўся, што цяпер зразумеў, чаму яго бацька так усхвалявана ставіўся да прыроды.

Сын Лазаря Хидекеля Марк
© Photo : предоставлено организаторами
Сын Лазара Хідэкеля Марк

"Калі я прыляцеў, убачыў узрушаюча дагледжаную зялёную краіну. Мы ехалі міма зялёных лугоў. Усё гэта ўзрушаюча. Усё гэта трэба захаваць і прымножыць. У нашым архіве шмат работ майго бацькі, дзе бачная гэта любоў да беларускай прыроды, прыроды як такой. Я ўбачыў , чаму гэтую прыгожую зялёную зямлю мы павінны захаваць. Таму мы і заахвочваем экалагічнае зялёнае мысленне", - патлумачыў Марк Хідэкель.

У лютым сям'я Хідэкель мае намер яшчэ раз вярнуцца ў Беларусь. У рамках святкавання 100-годдзя "УНОВИС" у Мінску адбудзецца першая персанальная выстава Лазара Хідэкеля, дзе будуць прадстаўлены каля сотні работ з архіва сям'і: эскізы касмічнага жылля, футурыстычныя планы "Гарады-сады", "Аэрагарады", "Аквагарады", а таксама унікальныя дакументы "УНОВИСА".

Уручэнне архітэктурнай прэміі, а таксама будучая выстава стануць толькі часткай праграмы, прымеркаванай да 100-годдзя віцебскага аб'яднання "УНОВИС" і вяртання ў Беларусь імя Лазара Хідэкеля.

"Мы верым, што вобраз Хіэекеля, чалавека, які не баяўся марыць і будаваць будучыню, паслужыць натхненнем для ўсіх нас і стане яшчэ адным брэндам нашай краіны. Гэта самае галоўнае, чаго мы чакаем ад гэтага праекта", - заявіла на прэс-канферэнцыі, якая анансуе мерапрыемствы, прысвечаныя 100-годдзю сусветна вядомага мастацкага аб'яднання "УНОВИС", адзін з ініцыятараў праекта, заснавальнік Цэнтра беларуска-яўрэйскай культурнай спадчыны Майя Кацнельсон.

37
Тэги:
Мінск, Марк Шагал
Тэлевізар, архіўнае фота

Арганізатары "Еўрабачання" прыдумалі замену конкурсу

11
(абноўлена 11:25 01.04.2020)
Спецыяльны канцэрт Europe Shine A Light будзе транслявацца ў эфіры тэлеканалаў, а таксама на YouTube.

МІНСК, 1 кра - Sputnik. Замест адмененага конкурсу песні "Еўрабачанне-2020" арганізатары шоу зладзяць спецыяльны канцэрт, паведамілі ў Еўрапейскім вяшчальным саюзе (ЕВС).

"Еўрабачанне-2020" было адменена з-за сітуацыі з распаўсюджваннем каронавіруса. Такім чынам, у наступны раз конкурс пройдзе толькі ў 2021 годзе - у Нідэрландах, якія павінны былі прыняць шоу у гэтым маі. Аднак ЕВС знайшоў альтэрнатыву правядзенню "Еўрабачання".

"Замест гэтага мы маем намер аб'яднаць Еўропу 16 мая з дапамогай унікальнай тэлевізійнай праграмы ў прайм-тайм. Мы заклікаем усіх вяшчальнікаў, якія павінны былі прыняць удзел у конкурсе "Еўрабачанне" ў гэтым годзе, і членаў Еўрапейскага вяшчальнага саюза ў іншых краінах трансляваць гэта шоу у духу адзінства і аб'яднання", - заявіў супервайзар конкурсу Ён Ола Санд.

Шоу будзе называцца Europe Shine A Light, пройдзе яно у пазаконкурсным фармаце. Мяркуецца, што ў рамках канцэрту свае песні выканаюць прадстаўнікі ўсіх 41 краін, якія павінны былі паехаць на конкурс. Прыняць удзел могуць і зоркі "Еўрабачання" мінулых гадоў.

ЕВС заклікаў усе краіны-ўдзельніцы "Еўрабачання" трансляваць гэты канцэрт. Плануецца і прамы эфір на YouTube.

Больш падрабязна пра фармат і іншыя падрабязнасці канцэрту, які павінен стаць заменай "Еўрабачання-2020", арганізатары абяцалі распавесці пазней.

11
Тэги:
конкурс песні, Еўрабачанне
Тэмы:
Конкурс песні Еўрабачанне - 2020
Ларыса Мятлеўская

Загадвалі жаданні і праважалі нябожчыкаў: што яшчэ рабілі беларусы праз вакно

251
(абноўлена 08:59 29.03.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае пра схаваны сімвалізм звычайнага праёма ў сцяне і вучыць мыць вокны пры дапамозе народных сродкаў.

Для нашых продкаў акно было не проста адтулінай у сцяне, якая служыла для асвятлення і вентыляцыі памяшкання – вокны атаясамліваліся з вачыма.

У народнай культуры значэнне акна суадносіцца з ідэяй пранікнення, якое можа быць не толькі міралюбівым, але і варожым. Так, напрыклад, калі ў хату праз вакно залятала птушка, гэта лічылася прадвесцем бяды, а калі яна проста стукала дзюбай у школа, гаспадарам варта было чакаць вестак.

У некаторых мясцовасцях Беларусі існавала традыцыя выносіць памерлых нехрышчоных дзяцей і дарослых нябожчыкаў, якія памерлі ад "гарачкі " не праз дзверы, а праз акно. У выпадку смерці ў доме на падаконнік ставілі ваду, каб "душа абмылася", туды ж ставілі чарку з гарэлкай і хлебам для нябожчыка.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Нашы продкі лічылі вокны вачыма дома

Праз вакно адбывалася і частаванне Марозу, калі на Каляды яго клікалі есці куццю. Увогуле, ежа, якая перадавалася праз вакно заўсёды мела сакральнае значэнне. Такі абмен дарункамі і пажаданнямі адбываўся яшчэ да нядаўняга часу паміж валачобнікамі і гаспадарамі хаты.

Археолаг Эдвард Зайкоўскі лічыць, што праз акно ажыццяўляецца сімвалічная сувязь са светам памерлых. У народзе верылі, што асабліва небяспечна пакідаць вокны адчыненымі  і не перахрышчанымі нанач, таму што тады праз іх могуць ўвайсці нябожчыкі і нячысцікі і задушыць спячых.

У легендах пра камяні-краўцы падкрэсліваецца, што матэрыял для пашыву адзення перадавалі змею-краўцу праз вакно і толькі праз яго атрымлівалі гатовыя вырабы.

З акном звязана і любоўная магія. Так на Каляды пры дапамозе солі, пастаўленай наччу на падваконне дзяўчына спрабавала даведацца аб будучым лёсе.

Таксама людзі верылі, што акно здольна выконваць жаданні. Лічылася, што калі ў адкрытае акно ці фортку пастаянна вымаўляць тое, чаго вельмі хочацца, гэта абавязкова спраўдзіцца.

Праз акно маглі ажыццяўляцца і злачынныя планы таму гаспадыні імкнуліся прадухіліць уздзеянне нядобрых, зайздросных позіркаў, паставіўшы на падакноннік вазон з чырвоным мушкатам (другая назва герані ці пеларгоніі - Sputnik).

Як упрыгожвалі вокны

У старажытнасці жытло будавалі практычна без вокнаў, якія мы прывыклі бачыць цяпер. Яны выглядалі, як невялікія адтуліны, зробленыя ў двух сумежных вянках сцяны, якія закрывалі драўлянай засаўкай, а пазней шклом. Гэтыя адтуліны называлі "валакавое акно" і нават цяпер уважлівы вандроўнік заўважыць гэтыя старажытныя акенцы ў сценах клецяў, хлявоў і нават сенцах. Калі нарэшце сталі рабіць вокны, а па сведчанні навукоўцаў, гэта адбылося даволі позна, іх з’яўленне суправаджалася пэўным дыскамфортам ад адкрытасці дома вонкавай небяспецы. Гэта трывога выяўлялася у падсвядомым і можа таму ў народным сонніку пазначана, што бачыць у сне акно да чакання:

  • Бачыць расчыненае акно – падарунак будзе, прыбытак;
  • Акно з пабітымі шыбамі – страты, беднасць; з чыстымі і цэлымі – шчасце, жыццё.

Колькасць вокнаў залежыла ад планіроўкі хаты. Звычайна рабілі два вакна ў падоўжанай сцяне, што выходзіла на двор, і адно ў тарцовай – на галоўным фасадзе. Такое размяшчэнне вокнаў спрыяла стварэнню ў хаце покуці або "чырвонага кута", у якім размяшчаліся абразы.

Да ўсяго ў народзе быў пашыраны звычай мець у хаце менавіта тры акны ў гонар святой Тройцы. Чацвёртае акно у глухой сцяне паміж печчу і галоўным фасадам рабілі толькі ў асобных мясцовасцях. Часта на кухні вакно ўстаўлялі насупраць вусця печы, што было зручна для гаспадыні, якая пачынала завіхацца каля яе з першымі промнямі сонца.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Тры вакны ў хаце рабілі ў гонар Святой Троіцы

Цікава, што ў некаторых мясцовасцях існавала правіла пытаць дазвол на павялічэнне колькасці вокнаў больш за тры не толькі ў святара, але і у вясковага сходу. У другой палове ХІХ стагоддзя , калі пачала мяняцца планіроўка жылля і хату пачалі падзяляць на залу і спальню, у тарцовай сцяне, што выходзіла на вуліцу, рабілі па два вакна. 

Увогуле, месца вакна на фасадзе і яго форма адыгрывала значную ролю ў стварэнні мастацкага аблічча будынка. Аканіцы, надаконныя і падваконныя ліштвы – традыцыйныя элементы аздаблення хаты, якія адрозніваліся ў адпаведнасці з этнаграфічным рэгіёнам Беларусі. Зараз традыцыя ўпрыгажэння вокнаў рознымі элементамі не так распаўсюджана, але і дагэтуль можна напаткаць цікавыя варыянты.

Рама звычайна мела ад 3 да 6 шыб, а пачынаючы з ХVІ-ХVІІ стагодзя ў шляхецкіх сядзібах – да 30 і болей. Да ХІХ стагоддзя замест шкла часта выкарыстоўвалі спецыяльна вырабленыя скуры, паперу, пухіры жывёл, палатно. Зімой вокны мелі дубальты (падвойныя рамы, - Sputnik), а знадворку, калі не было аканіц, іх прыкрывалі саламянымі матамі, каб лепш захоўвалася цяпло ў хаце. Такімі матамі ўцяплялі і дзверы.

Драўляныя створкі або аканіцы звонку зачынялі кожны вечар, але з цягам часу яны страцілі сваю ўтылітарную функцыю. Разам з ліштвамі аканіцы сталі дэкаратыўнымі элементамі ў абрамленні вакна.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
У кожным рэгіёне Беларусі былі свае традыцыі ўпрыгажэння вокнаў

Асабліва ўпрыгожваліся ліштвы, на якіх можна было сустрэць разнастайныя ўзоры. Часта гэта кветкі і мудрагелістыя завіткі, але можна сустрэць і выявы зорак і сонца, птушак і цмокаў і іншае.

Такая аздоба адрозніваецца ў кожным этнарэгіёне Беларусі і, як і нацыянальны строй, з’яўляецца іх своеасаблівым пашпартам, унікальнай адметнасцю. 

Як памыць вокны народнымі сродкамі

Гаспадыні дбайна сачылі за чысцінёй шыб у вокнах. Іх чыстка была абавязковай перад Вялікаднем. Прытрымліваюцца такой традыцыі і многія сучасныя гаспадыні.

Вядома, што цяпер у краме можна набыць разнастайныя сродкі для чысткі шкла, хтосці ў ваду дадае гарэлку або кроплі аміяку і націрае шыбы да бляску старымі газетамі, вокны чысцяць нават ільняным алеем і крапівой.

У кнізе "Літоўская гаспадыня" Ганны Цюндзявіцкай, якая сабрала вопыт гаспадарчай дзейнасці сялян на пачатку ХІХ стагоддзя, ёсць цэлы шэраг парадаў для захавання вокнаў чыстымі і светлымі.

Каб шыбы не трацілі празрыстасці, нельга мыць іх вадой, асабліва раніцай ці ўдзень, бо сонечныя прамяні уздзейнічаюць на вільготнае шкло, псуюць яго і змяняюць колер.

Варта рабіць гэта ўвечары, а зранку яшчэ раз выцерці шыбы сухой анучай. Для лепшага выніку суконку трэба пасыпаць дробным мелам і выцерці шкло насуха.Перад выкарыстаннем мел трэба прасеяць, каб ён не пакідаў драпіны на шкле.

Чытайце таксама:

251
Тэги:
Беларусь, Народныя традыцыі, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
Дзяржаўныя сцягі Расіі і Беларусі

Лукашэнка павіншаваў Пуціна, беларусаў і расіян з Днём яднання народаў

2
(абноўлена 09:18 02.04.2020)
Прэзідэнт Беларусі адзначыў, што цяпер Беларусі і Расія стаяць на парозе новага інтэграцыйнага этапу, і гэта сур'ёзны зачын для годнай будучыні народаў дзвюх краін.

МІНСК, 2 кра - Sputnik. Старшыня Вышэйшага дзяржаўнага савета Саюзнай дзяржавы, прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка павіншаваў прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна, беларусаў і расіян з Днём яднання народаў Беларусі і Расіі, паведамілі ў прэс-службе беларускага лідара.

Кіраўнік Беларусі адзначыў, што пачатак інтэграцыйных працэсаў у рамках Саюзнай дзяржавы зрабіў адносіны паміж Беларуссю і Расіяй больш змястоўнымі, а таксама стварыла рэальныя перавагі для развіцця абедзвюх краін.

Лукашэнка нагадаў, што цяпер Беларусь і Расія знаходзяцца на парозе новага інтэграцыйнага этапа. "Выпрацоўка ўзаемапрымальных рашэнняў у духу сапраўднага саюзніцтва - сур'ёзны зачын для годнай будучыні народаў Беларусі і Расіі", - заявіў ён.

Беларускі прэзідэнт таксама лічыць, што абедзве краіны і ў будучыні змогуць захаваць высокую дынаміку двухбаковага і інтэграцыйнага супрацоўніцтва.

Аляксандр Лукашэнка таксама накіраваў віншаванні з Днём яднання старшыні Савета Міністраў Саюзнай дзяржавы, старшыні ўрада Расіі Міхаілу Мішусціну, старшыні Савета Федэрацыі Федэральнага сходу Расіі Валянціне Мацвіенка, старшыні Парламенцкага сходу Саюза Беларусі і Расіі, старшыні Дзяржаўнай Думы Федэральнага сходу Расіі Вячаславу Валодзіну, дзяржаўнаму сакратару Саюзнай дзяржавы Рыгору Рапоце, а таксама Патрыярху Маскоўскаму і ўсяе Русі Кірылу.

Трэба будзе вялікая праца

Лукашэнка адзначыў, што свята Яднання народаў увасабляе ў сабе імкненне беларусаў і расіян працягваць традыцыі папярэдніх пакаленняў жыць у міры і згодзе.

"За кароткі па мерках гісторыі перыяд нам удалося стварыць надзейны прававы падмурак Саюзнай дзяржавы, заснаваны на прынцыпах суверэнітэту і незалежнасці Беларусі і Расіі пры захаванні агульнасці іх шляху развіцця і непарыўнасці чалавечых лёсаў", - падкрэсліў ён.

Кіраўнік Беларусі нагадаў, што народы абедзвюх краін збераглі і паглыбілі эканамічныя сувязі. У дадзены момант шматлікія беларускія і расійскія прадпрыемствы ўваходзяць у вытворчую кааперацыю, што дазваляе ім выпускаць канкурэнтаздольную прадукцыю на экспарт. Гэтаму таксама спрыяе ўзаемадзеянне краін у навуковай і высокатэхналагічнай сферах.

Акрамя таго, магчымасці беларусаў і расіян у прафесійнай сферы істотна пашырае фарміраванне агульнага рынку працы і спадарожнай інфраструктуры. Аднак гэта не галоўнае.

"Інтэграцыйныя памкненні беларусаў і расіян заснаваныя не толькі на агульных эканамічных інтарэсах і ўзаемавыгаднага гандлю. Іх стрыжнем заўсёды былі, ёсць і будуць непарушная шматгадовая дружба і згуртаванасць народаў, загартаваных на франтах Вялікай Айчыннай вайны, 75-годдзе Перамогі ў якой мы будзем ўрачыста адзначаць у гэтым годзе. Наша святы абавязак - зберагчы і перадаць нашчадкам праўду пра тыя страшныя падзеі і гістарычны подзвіг савецкага народа. Маштабныя саюзныя праекты - рэканструкцыя Брэсцкай крэпасці і ўзвядзенне Ржэўскага мемарыяла савецкаму салдату - важны ўклад ва ўвекавечанне памяці абаронцаў Айчыны", - растлумачыў кіраўнік дзяржавы.

Паводле слоў Лукашэнкі, цяпер Беларусь і Расія разам процідзейнічаюць узнікаючым выклікам і пагрозам бяспецы, праводзячы узгодненую знешнюю і абаронную палітыку для падтрымання міру і стабільнасці ў рэгіёне.

Ён падкрэсліў, што зроблена вельмі шмат, але яшчэ шмат трэба будзе зрабіць у будучыні для развіцця інтэграцыі ў рамках Саюзнай дзяржавы.

"Паспяховасць рэалізацыі нашых планаў будзе залежаць ад няўхільнага выканання прынятых дамоўленасцяў, выключэння нацыянальнага пратэкцыянізму, ліквідацыі існуючых бар'ераў, выключэнняў і абмежаванняў. У нас для гэтага ёсць усё неабходнае - воля да яднання, магутная матэрыяльна-тэхнічная база, высокапрафесійныя кадры, працавітыя і таленавітыя людзі", - сказаў на заканчэнне Аляксандр Лукашэнка.

2
Тэги:
Беларусь, Расія