А дзе Напалеон? Як рускае войска білася з французскім пад Барысавам

А дзе Напалеон? Як рускае войска білася з французскім пад Барысавам

88
(абноўлена 10:07 25.11.2019)
На мінулых выхадных на Бярэзіне памяць і рускай, і французскай арміі ўшанавалі маштабнай ваенна-гістарычнай рэканструкцыяй. Арганізатары спадзяюцца, што з сімвала трагедыі Бярэзіна стане сімвалам добрасуседства.

Калі спытаць на пад'ездзе да Барысава, дзе знайсці напалеонаўскія войскі, у мясцовых і цені здзіўлення па твары не слізгане. Сёння на Брылёўскім полі аднавілі падзеі 1812 года.

Хоць паражэнне напалеонаўскай арміі не паказалі, але коні, і залпы гармат, і выбухі - усё гэта было. Два сантыметры - такі дыяметр у патрона стрэльбаў, з якіх стралялі ўдзельнікі вайны 1812 года.

Над реконструкторами, которые позаботились об аутентичности своих одежд, парил очень современный летательный аппарат
© Sputnik / Елена Васильева
Над рэканструктарамі, якія паклапаціліся аб аўтэнтычнасці сваёй вопраткі, лунаў вельмі сучасны лятальны апарат

У колькі абыходзіцца мундзір афіцэра рускай арміі, як дарасці да палкоўніка і ў якой ролі выступае ў рэканструкцыі былы намеснік міністра, высвятлялі на Брылёўскім полі карэспандэнты Sputnik.

Паўтары тысячы за мундзір

На пад'ездзе да Брылёўскага поля ржуць коні французскай кавалерыі, але мясцовыя жыхары ўвагі на іх амаль не звяртаюць і спяшаюцца кудысьці далей.

"Вы куды?"

"Дык цяпер на поле вайна пачнецца", - спакойна тлумачаць мясцовыя.

"А французы?"

"Прыскачуць", - супакойваюць знаўцы.

Кандыдат культуралогіі, выкладчык Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы Сяргей Вілейка сёння камандуе Мінскім пяхотным палком. На ім афіцэрскі мундзір, і ўсе 30 гадоў, што ён захапляецца рэканструкцыяй, Сяргей Леанідавіч выступае на баку рускага войска.

"Як пачынаў унтэрам Рускай арміі, так у ёй і застануся. Я толькі войны мяняю - 1812 год, абарона Севастопаля, Першая сусветная. Вось тры вайны, у якіх я ўдзельнічаю", - распавядае Сяргей Леанідавіч, пакуль вайна не пачалася.

Сергей Леонидович - преподаватель университета, в исторической реконструкции он тридцать лет
© Sputnik / Елена Васильева
Сяргей Леанідавіч - выкладчык універсітэта, у гістарычнай рэканструкцыі ён трыццаць гадоў

Яго мундзір выкананы рыхт-у-рыхт па эскізах тых гадоў, адзінае адрозненне - выраблялі яго з дапамогай швейнай машынкі. Такі падыход да рэканструкцыі касцюмаў і мундзіраў называецца "пяць крокаў" - гэта значыць, што з пяці крокаў ён выглядае як сапраўдны. Ёсць яшчэ больш высокі ўзровень рэканструкцыі, калі узнаўляецца нават тэхналогія стварэння мундзіра.

Калі Сяргей Леанідавіч выступаў перад студэнтамі з расповедам пра гістарычную рэканструкцыю, зацікавіў многіх, але сёння на Бярэзіну ніхто з іх не прыехаў. Рэканструкцыя, акрамя жадання, патрабуе яшчэ і сур'ёзных укладанняў. Добры мундзір можа абысціся прыкладна ў паўтары тысячы долараў.

Хороший мундир может стоить более тысячи долларов
© Sputnik / Елена Васильева
Добры мундзір можа каштаваць больш за тысячу долараў

А вось жонка Сяргея Леанідавіча суправаджае яго на кожнай рэканструкцыі ўсе гады сумеснага жыцця.

Дацэнт Вілейка, а сёння - палкоўнік Вілейка пачаў займацца рэканструкцыяй яшчэ за савецкім часам.

"А пачалося з таго, што мой аднакашнік прапанаваў - давайце створым ваенна-гістарычны клуб. У Савецкім Саюзе толькі-толькі зараджаўся гэты рух. Нас было пяць чалавек, і мы пагадзіліся і пачалі сваімі рукамі гэта рабіць - і мундзіры, і муляжы стрэльбаў. Такая марока была, але зрабілі - гэта было яшчэ ў Маскве. А пасля распаду СССР я прыехаў дадому, і тут знайшліся людзі, якія таксама цікавіліся. Мы сабраліся, параіліся і стварылі першы ў Беларусі Мінскі пяхотны полк. Дата рэгістрацыі - 1996 год", - узгадвае Сяргей Леанідавіч.

Между сражениями можно и подкрепиться
© Sputnik / Елена Васильева
Паміж бітвамі можна і падсілкавацца

Пакуль мы гутарым, людзі ўжо падцягваюцца бліжэй да поля і далей ад намётаў з чаямі, булёнамі і глінтвейнам - хутка вайна пачнецца.

"Жыццё народа без гісторыі немагчымае. Калі мы не будзем памятаць сваю гісторыю, не будзем памятаць таго, што было, мы знікнем у бездані. Падыдзіце, спытайце ў людзей - хто памятае Баграціёна?" - працягвае суразмоўца Sputnik.

Ён перакананы, што, калі маладое пакаленне не вывучыць гісторыю, мы будзем асуджаны на паўтарэнне мінулых памылак.

Не нашы войны?

Не так даўно пра вайну 1812 года ўспамінаў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка. З яе ён пачаў адлік "не нашых войнаў", у якіх бралі ўдзел беларусы. Не ўсе рэканструктары з такім вызначэннем згодныя.

"У нас тады не было самастойнай дзяржавы, але, прабачце, калі ўзяць дадзеныя ваенна-ўліковага архіва Расійскай імперыі і ўбачыць, колькі рэкрутаў было заклікана з беларускіх земляў - то мама дарагая. Па грубых падліках аднаго гісторыка - 6 дывізій, гэта значыць, 36 палкоў. Палічыце - нават калі адзін полк складаецца з тысячы чалавек, то гэта 36 тысяч! А тады рэкруты служылі 25 гадоў. Нашы ж продкі ваявалі ў гэтай арміі. З пункту гледжання палітыкі - не наша вайна, але мы ў ёй удзельнічалі", - тлумачыць сваю пазіцыю гісторык, які сёння выконвае ролю палкоўніка.

Военно-историческая реконструкция получилась масштабной
© Sputnik / Елена Васильева
Ваенна-гістарычная рэканструкцыя атрымалася маштабнай

Назву ракі Бярэзіна ведаюць ва ўсім свеце, кажуць арганізатары. Але не ва ўсім свеце ведаюць, што гэта рака, на якой пацярпеў паразу вялікі французскі военачальнік, цячэ ў Беларусі.

Пра тое, як беларускае насельніцтва ставілася да вайны 1812 года, ёсць шмат меркаванняў. Адно з іх у жартоўнай форме прапісана нават у падручніках гісторыі. Маўляў, калі ў беларускай бабулькі спыталі, на чыём яна баку, тая адказала - хацела б, каб рускі салдат французскага пагнаў, ды і сам не вяртаўся.

Але сёння беларусы на полчышчы рускіх і французскіх салдат рэагуюць інакш - наліваюць гарбату з вялізнага самавара, просяць плюхнуць медавухі або глінтвейну, фатаграфуюцца з ваеначальнікамі. Адным словам, добра бавяць час, а нехта тое, што адбываецца, называе проста "святам".

Даже если у тебя перчатки, как в XIX веке, в ноябре на поле лучше согреваться по-современному - чаем
© Sputnik / Елена Васильева
У лістападзе на полі лепш сагравацца па-старому - гарбатай

Ва ўсяго гэтага ёсць і звышцэль - прымірыць і нават зрабіць сябрамі розныя нацыі на аснове агульнай гісторыі.

"Ужо вайна пачалася, а войска без мяне", - просіць прабачэння палкоўнік і адпраўляецца на поле бою. За ім спяшаюцца гледачы - "Хадзем, ужо бітва!"

Падчас усёй рэканструкцыі каментатары распавядаюць аб тым, што адбываецца на поле - такому дбайнаму каменціраванню пазайздросціць чэмпіянат свету па футболе.

Угощения для зрителей и участников реконструкции
© Sputnik / Елена Васильева
Пачастункі для гледачоў і ўдзельнікаў рэканструкцыі

На што вы гатовыя дзеля касцюма?

Рэканструкцыі ўсе ўзросты пакорлівыя, але чым старэй становішся, тым больш шанцаў сыграць не радавога унтэр-афіцэра, а палкоўніка рускай арміі. Прыехаць у мундзіры палкоўніка, ледзь пачаўшы займацца рэканструкцыяй, папросту непрыстойна, кажуць знаўцы.

Адзін з удзельнікаў, Дзмітрый, у мінулым быў намеснікам міністра сувязі. Калі мы фатаграфуем яго ў касцюме пачатку XIX стагоддзя, толькі пасмейваецца - кажа, будзе цікава, калі былыя калегі яго пазнаюць.

Название реки Березина знают во всем мире, говорят организаторы, но не все в курсе, что она течет в Беларуси
© Sputnik / Елена Васильева
Назву ракі Бярэзіна ведаюць ва ўсім свеце, кажуць арганізатары, але не ўсе ў курсе, што яна цячэ ў Беларусі

Прапрацаваўшы доўгі час у сувязі, ён і касцюм сабе абраў з адсылкай да ранейшага месца працы. Сёння ён супрацоўнік паштовага дэпартамента Міністэрства ўнутраных спраў Расійскай Імперыі - а асновай сувязі ў XIX стагоддзі як раз і была пошта.

"Цікава было пакапацца і ў гісторыі беларускай пошты, мала хто мог сказаць, якой яна была ў пачатку XIX стагоддзя. Я змог знайсці дакументы, у якіх было апісана, як выглядала гэтая структура, якія там былі службовыя асобы. Гэта мундзір Віленскага паштамта", - распавядае аб сваёй ролі Дзмітрый.

В этом году Дмитрий в мундире Виленского почтамта
У гэтым годзе Дзмітрый у мундзіры Віленскага паштамта

Ён займаецца гістарычнай рэканструкцыяй ужо дваццаць гадоў.

"У 1812 год я прыйшоў пазней, на "Бярэзіне" я ў чацвёрты раз. Мне вельмі цікавы навуковы складнік - знайсці матэрыялы, раскапаць, разабрацца. Калі я працаваў з мундзірам, знаходзіў памылкі ў кнігах, супастаўляў. І наогул, мне здаецца, гістарычная рэканструкцыя - гэта спосаб ажывіць гістарычную памяць", - перакананы Дзмітрый.

А хутка на дапамогу рэканструктарам павінна прыйсці віртуальная рэальнасць.

"Літаральна сёння абмяркоўвалі гэтае пытанне з калегамі - тут, на Бярэзіне, у сілу асаблівасцяў ландшафту гэта можна было б зрабіць", - лічыць Дзмітрый.

Зрители назвали происходящее на поле настоящим праздником
© Sputnik / Елена Васильева
Гледачы назвалі тое, што адбываецца на полі, сапраўдным святам

Чатыры гады запар ён іграе адну і тую ж ролю, але ў наступным годзе плануе паэксперыментаваць. У планах - французскі мундзір. У цэлым, кажа Дзмітрый, многія выбіраюць бок, на якім будуць ваяваць на Бярэзіне, вельмі проста - чый касцюм больш падабаецца, на тым баку і выступаюць.

На падрыхтоўку свайго касцюма Дзмітрый выдаткаваў каля года - вывучыў звод законаў Расійскай імперыі, музеі. Потым зразумеў, што дапусціў некалькі памылак, і яшчэ паўгода сышло на тое, каб яго перарабіць. На шчасце, кажа суразмоўца Sputnik, у руху дастаткова людзей, якія спраўляюцца нават з вельмі складанымі задачамі - напрыклад, з вышыўкай. І часта гэта тыя ж людзі, якія шыюць форму для сучаснага беларускага войска.

Французскія і рускія маршы

Кветкі сёння ўсклалі і да помніка рускім воінам, і да помніка французскім салдатам, і да помніка-манумента, і да памятнага знака "Смутак і пакланенне".

Участники реконструкции возложили цветы к памятным знакам
© Sputnik / Елена Васильева
Удзельнікі рэканструкцыі ўсклалі кветкі да памятных знакаў

На поле былі не толькі салдаты і гледачы, але і музыканты - і французскія, і беларускія. Ад французаў - аркестр парашутнага палка з Тулузы. З боку Беларусі - узорна-паказальны аркестр Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь.

"Наша галоўная задача - аддаць належнае подзвігу нашых салдат і ўспомніць ахвяры, якія панесла у тым ліку і французская армія", - распавёў мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор аркестра палкоўнік Яўген Доўжык.

Евгений Довжик дирижирует оркестром - и на поле, и в жизни
© Sputnik / Елена Васильева
Яўген Доўжык дырыжуе аркестрам - і на полі, і ў жыцці

Ён запэўнівае - яшчэ Сувораў казаў, што музыка падвойвае моц арміі.

"Вядома, музыка натхняе, яна заўсёды падмацоўвае маральна. Дае магчымасць чалавеку натхніцца на подзвігі. Без яе вельмі складана, музыканты заўсёды суправаджаюць салдат і ў бой, і, як ні сумна, у апошні шлях", - распавёў Доўжык.

Сёння аркестр вёў калону пад французскі марш - гэта была даніна памяці французскаму войску. А пасля рэканструкцыі бою гралі і французскія, і старадаўнія рускія маршы.

На поле были не только сражения, но и музыка
© Sputnik / Елена Васильева
На поле былі не толькі бітвы, але і музыка

А дзе Напалеон?

Прыйсці паглядзець на рэканструкцыю вайны з Напалеонам - гэта не тое ж самае, што прыйсці паглядзець на рэканструкцыю пачатку Вялікай Айчыннай вайны ў Брэсцкай крэпасці, якая штогод праходзіць там у ноч на 22 чэрвеня.

Не адрозніць "немцаў" ад "нашых" даволі складана. А вось не заклапаціўшыся загадзя пытаннем пра тое, як выглядалі "нашы" ў 1812 годзе, можна так і не зразумець, хто тут напалеонаўцы, і нават хто тут Напалеон.

Организаторы хотят, чтобы из символа трагедии Березина стала символом добрососедства
© Sputnik / Елена Васильева
Арганізатары хочуць, каб з сімвала трагедыі Бярэзіна стала сімвалам добрасуседства

Знаўцы кажуць, што Напалеон на Бярэзіне наогул з'яўляецца рэдка - яго можна застаць часцей на Ватэрло або ў Барадзіно. Дакладней, падчас рэканструкцыі тых бітваў.

"У Беларусі я Напалеона не бачыў ні разу", - кажа адзін з рэканструктараў.

Реконструкторы говорят, что главная награда для них - аплодисменты
© Sputnik / Елена Васильева
Рэканструктары кажуць, што галоўная ўзнагарода для іх - апладысменты

Пра расійскага "Напалеона", Алега Сакалова, гавораць неахвотна і справядліва заўважаюць - "няхай гэтай справай займаюцца не журналісты, не публіка, а афіцыйныя органы".

"Я ведаю Сіра з 90-х, не хачу гэта каменціраваць. Шуміха? Так, эфект праекцыі пайшоў на нашых рэканструктараў, я згодны", - кажа адзін з рэканструктараў і запэўнівае - сярод рэканструктараў шмат сур'ёзных людзей. Ды і пра сябе жартам кажа - "вы зразумейце, я ж не дурненькі нейкі".

"Зразумела, што гісторыя на слыху, зразумела, што пытанні задаюць. Скажу так - усе людзі, якія добра знаёмыя з рэканструктарамі, разумеюць, што гісторыя бытавая, такая можа здарыцца з прадстаўніком любой прафесіі", - кажа іншы рэканструктар.

Слова "Бярэзіна" ведаюць усе

Напалеона на Бярэзіне сёння так і не разбілі.

Каментатар бітвы растлумачыў - можа здацца, што рэканструкцыя абарвалася на паўслове, але ніхто не ставіў перад сабой мэты паказаць пераможцаў і прайграўшых. Больш за тое - рэканструктары спадзяюцца, што падзеі тых гадоў стануць падставай для аб'яднання, а не раз'яднання.

"Перад намі не стаіць задача прадэманстраваць, хто перамог, хто прайграў. Вайна - гэта кроў, вайна - гэта смерць", - растлумачылі арганізатары.

І сёння за адноўленымі энтузіястамі падзеямі тых часоў сачылі не толькі беларусы, але і французскія госці. І ўдзельнікі рэканструкцыі ўшанавалі памяць загінулых з абодвух бакоў.

После боя орудия нужно забрать с поля
© Sputnik / Елена Васильева
Пасля бою гарматы трэба забраць з поля

"Слова "Бярэзіна" ведаюць усе - і ў Францыі, і ў Еўропе. Гэта сімвал трагедыі. Прычым многія лічаць, што гэта рака працякае ў Расіі. Не, гэтая рака цячэ ў Беларусі", - кажуць каментатары, якія на працягу ўсёй рэканструкцыі распавядалі гледачам, што адбывалася на гэтым полі ў 1812 годзе.

"З сімвала трагедыі няхай Бярэзіна стане сімвалам добрасуседства, супрацоўніцтва і маштабных ваенна-гістарычных рэканструкцый", - рэзюмавалі арганізатары.

88
Тэги:
Вайна 1812 года, Беларусь, Гістарычная рэканструкцыя

World Press Photo - фота пераможцаў самай прэстыжнай прэміі журналістаў

20
(абноўлена 14:53 17.04.2021)
  • Здымак The First Embrace дацкага фатографа Mads Nissen, які перамог у конкурсе World Press Photo 2021 і заняў першае месца ў катэгорыі General News
  • Здымак з серыі Paradise Lost фатографа з Расіі Valeriy Melnikov, якая заняла першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі General News
  • Здымак Emancipation Memorial Debate амерыканскага фатографа Evelyn Hockstein, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Spot News
  • Здымак Yemen: Hunger, Another War Wound фатографа з Аргентыны Pablo Tosco, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Contemporary Issues
  • Здымак The Transition: Ignat расійскага фатографа Oleg Ponomarev, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Portraits
  • Здымак Rescue of Giraffes from Flooding Island фатографа з ЗША Ami Vitale, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Nature
  • Здымак Log Pile Bouldering фатографа з Аўстраліі Adam Pretty, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Sports
  • Здымак California Sea Lion Plays with Mask фатографа з ЗША Ralph Pace, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Environment
  • Здымак з серыі Habibi фатографа з Італіі Antonio Faccilongo, які перамог у конкурсе World Press Photo 2021 і заняў першае месца ў катэгорыі Long-Term Projects
  • Здымак з серыі Sakhawood фатографа з Расіі Alexey Vasilyev, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Contemporary Issues
  • Здымак з серыі Port Explosion in Beirut фатографа з Італіі Lorenzo Tugnoli, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Spot News
  • Здымак з серыі Pantanal Ablaze фатографа з Бразіліі Lalo de Almeida, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Environment
  • Здымак з серыі Those Who Stay Will Be Champions канадскага фатографа Chris Donovan, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Sports
  • Здымак з серыі Pandemic Pigeons-A Love Story фатографа з Нідэрландаў Jasper Doest, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Nature
  • Здымак з серыі The 'Ameriguns' фатографа з Італіі Gabriele Galimberti, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Portraits
Фатаграфіяй года стала праца дацкага фатографа Мадса Ніссена, якая захавала абдымкі медсястры і пастаялкi дома састарэлых у разгар пандэміі каронавіруса. У трох катэгорыях першыя месцы атрымалі расійскія фатографы.

Пераможцаў самай прэстыжнай прэміі для фотажурналістаў свету World Press Photo 2021 абвясцілі 15 красавіка, у 64-ы раз. Глядзіце ў фотастужцы Sputnik Беларусь фотаработы, якія атрымалі галоўны прыз і якія занялі першыя месцы.

У катэгорыі "Галоўныя навіны" перамог фотакарэспандэнт "РИА Новости" Валерый Мельнікаў, які зняў серыю фатаграфій пад назвай "Потерянный рай" аб ваенным канфлікце ў Нагорным Карабаху восенню 2020 года.

Яшчэ два расійскія фатографы - Аляксей Васільеў і Алег Панамароў - занялі першыя месцы ў катэгорыях "Праблемы сучаснасці" і "Адзіночныя партрэты".

У ліку пераможцаў конкурсу, якія занялі другое месца ў катэгорыі "Гарачыя навіны" - беларускі фатограф Надзя Бужан з працай "У чаканні вызвалення з цэнтра ізаляцыі правапарушэнняў".

Глядзіце таксама:

20
  • Здымак The First Embrace дацкага фатографа Mads Nissen, які перамог у конкурсе World Press Photo 2021 і заняў першае месца ў катэгорыі General News

    Фатаграфіяй года стала праца дацкага фатографа Мадса Ніссена. Першыя абдымкі за пяць месяцаў. 85-гадовую Розу Лузію Лунардзі абдымае медсястра дома састарэлых у Бразіліі Адрыяна Сільва ды Коста Соуза.

  • Здымак з серыі Paradise Lost фатографа з Расіі Valeriy Melnikov, якая заняла першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі General News

    У катэгорыі "Галоўныя навіны" перамог фотакарэспандэнт РІА Навіны Валерый Мельнікаў. На фота Азат Геваркян і яго жонка Анаік перад тым, як пакінуць свой дом 28 лістапада 2020 года ў Лачыне, Нагорны Карабах, апошнім раёне, які будзе вернуты пад кантроль Азербайджана ў ходзе ваеннага канфлікту.

  • Здымак Emancipation Memorial Debate амерыканскага фатографа Evelyn Hockstein, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Spot News

    Фота амерыканскага фатографа Эвелін Хокштейн заняло першае месца ў катэгорыі "Гарачыя навіны". Мужчына і жанчына спрачаюцца з нагоды зносу Мемарыяла Вызвалення ў Лінкальн-парку, Вашынгтон, 25 чэрвеня 2020 года.

  • Здымак Yemen: Hunger, Another War Wound фатографа з Аргентыны Pablo Tosco, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Contemporary Issues

    Пераможца ў катэгорыі "Праблемы сучаснасці" фатограф з Аргентыны Пабла Тоска з працай "Йемен: Голад, яшчэ адна рана вайны". Фаціма і яе сын рыхтуюць рыбалоўную сетку на лодцы ў заліве Хор-Омейра, Йемен, 12 лютага 2020 года.

  • Здымак The Transition: Ignat расійскага фатографа Oleg Ponomarev, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Portraits

    Праца-пераможца расійскага фатографа Алега Панамарова ў катэгорыі "Партрэты". Ігнат - трансгендэр, які перажыў псіхалагічную траўму ў школьныя гады - са сваёй дзяўчынай Марыяй у Санкт-Пецярбургу.

  • Здымак Rescue of Giraffes from Flooding Island фатографа з ЗША Ami Vitale, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Nature

    Пераможца ў катэгорыі "Прырода" - фатограф з ЗША Амі Вітале. Жыраф Ротшыльда транспартуецца ў бяспечнае месца на спецыяльна пабудаванай баржы з затопленага вострава Лонгічара ў заходняй Кеніі 3 снежня 2020 года.

  • Здымак Log Pile Bouldering фатографа з Аўстраліі Adam Pretty, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Sports

    Фотаздымак аўстралійскага фатографа Адама Прэцці - пераможцы конкурсу ў катэгорыі "Спорт". Боулдэрынг - гэта лажанне па невялікіх скалах і валунах без страхоўкі. Залы для скалалажання і спартыўныя збудаванні ў Мюнхене былі зачыненыя з-за пандэміі COVID-19, таму спартсмены сталі творча падыходзіць да трэніровак.

  • Здымак California Sea Lion Plays with Mask фатографа з ЗША Ralph Pace, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Environment

    Фатограф з ЗША Ральф Пэйс - пераможца конкурсу ў катэгорыі "Навакольнае асяроддзе". Цікаўны каліфарнійскі марскі леў плыве да маскі на месцы для дайвінга Хвалярэз у Мантырэе, Каліфорнія. Падобныя месцы па ўсім свеце завалены кінутымі маскамі.

  • Здымак з серыі Habibi фатографа з Італіі Antonio Faccilongo, які перамог у конкурсе World Press Photo 2021 і заняў першае месца ў катэгорыі Long-Term Projects

    Здымак з серыі "Хабібі" італьянскага фатографа Антоніа Фачылонга, пераможцы конкурсу World Press Photo 2021, заняў першае месца ў катэгорыі "Доўгатэрміновыя праекты". На фота, зробленым у лістападзе 2017 года, жонкі, маці і дзеці палестынскіх зняволеных ля кантрольна-прапускнога пункта ў Бейт-Сейры, Палестына. Яны дабіраюцца да Ізраіля, каб наведаць сваіх сваякоў у турме. Некаторым прыходзіцца здзяйсняць шматгадзінныя паездкі, каб патрапіць на 45-хвіліннае наведванне.

  • Здымак з серыі Sakhawood фатографа з Расіі Alexey Vasilyev, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Contemporary Issues

    Здымак з серыі "Сахавуд" фатографа з Расіі Аляксея Васільева, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі "Сучасныя выклікі". Двайняты Сямён і Сцяпан зняліся ў казцы "Старый Бейберикеен" у ролях міфічных істот, якія жывуць на балотах - дулганча. Для іх гэта першы вопыт удзелу ў кіно. У кінавытворчасці ў Рэспубліцы Саха заняты людзі з розным вопытам. Якуцкія фільмы ўдзельнічаюць у міжнародных фестывалях Еўропы і Азіі, атрымліваюць узнагароды, якіх ужо больш за 80.

  • Здымак з серыі Port Explosion in Beirut фатографа з Італіі Lorenzo Tugnoli, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Spot News

    Фота з серыі "Выбух порта ў Бейруце" італьянскага фатографа Ларэнца Туньёлі, які заняў першае месца ў катэгорыі "Гарачыя навіны". Ратавальнікі працуюць над тушэннем пажараў, якія ахапілі склады ў Бейруце, Ліван, 4 жнiўня 2020 года ад магутнага выбуху ў порце.

  • Здымак з серыі Pantanal Ablaze фатографа з Бразіліі Lalo de Almeida, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Environment

    Серыя фота "Пантанал ў агні" бразільскага фатографа Лало дэ Альмейда заняла першае месца ў катэгорыі "навакольнае асяроддзе". Пажарныя змагаюцца з успышкай пажару на ферме Сан-Францыска-дэ-Перыгара, дзе жыве адна з найбуйнейшых папуляцый гіяцынтавага ара, Бразілія, 14 жніўня 2020 года.

  • Здымак з серыі Those Who Stay Will Be Champions канадскага фатографа Chris Donovan, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Sports

    Серыя здымкаў канадскага фатографа Крыса Донавана аб будучых чэмпіёнах баскетбола заняла першае месца ў катэгорыі "Спорт". Зорка каманды Flint Jaguars Таэвіён Рашынг скача з аднаго шафіка на іншы ў распранальні каманды перад апошняй гульнёй сезона ў сваёй школьнай баскетбольнай кар'еры 24 лютага 2020 года.

  • Здымак з серыі Pandemic Pigeons-A Love Story фатографа з Нідэрландаў Jasper Doest, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Nature

    Першае месца ў катэгорыі "Прырода" у серыі фатаграфій "Галубы пандэміі - гісторыя кахання" Джаспера Дуста. Пара дзікіх галубоў пасябравала з сям'ёй фатографа, якія знаходзіліся на ізаляцыі ў сваёй кватэры ў Флаардынгене, Нідэрланды, падчас пандэміі COVID-19.

  • Здымак з серыі The 'Ameriguns' фатографа з Італіі Gabriele Galimberti, які заняў першае месца конкурсу World Press Photo 2021 у катэгорыі Portraits

    Серыя фота "The 'Ameriguns'" фатографа з Італіі Габрыэле Галімбэрці - першае месца ў катэгорыі "Партрэт". Торэлл Джаспер пазіруе з агнястрэльнай зброяй на заднім двары свайго дома ў Шрыверы, штат Луізіяна, 14 красавіка 2019 года. Былы марскі пехацінец ЗША, ён навучыўся трымаць зброю ў руках у свайго бацькі яшчэ ў дзяцінстве. Згодна з Small Arms Survey - незалежнаму глабальнага даследчаму праекту, што базіруецца ў Жэневе, Швейцарыя, - палова ўсёй агнястрэльнай зброі, якая належыць прыватным грамадзянам у свеце, знаходзіцца ў ЗША.

Тэги:
World Press Photo
Старшыня ўрада Расіі Міхаіл Мішусцін

Мішусцін: усе нашы міністры працуюць над паляпшэннем адносін з Беларуссю

20
(абноўлена 15:57 16.04.2021)
У беларускі сталіцы расійскі прэм'ер, які прыбыў з афіцыйным візітам, падчас перамоў на вышэйшым узроўні павінен абмеркаваць пытанні двухбаковага супрацоўніцтва з рэспублікай, у тым ліку інтэграцыйную тэматыку.

МІНСК, 16 кра – Sputnik. Расце лічба ўзаемнага тавараабароту, які паступова аднаўляецца, пра гэта заявіў прэм'ер-міністр Расіі Міхаіл Мішусцін падчас перамоў з Аляксандрам Лукашэнкам у Палацы Незалежнасці, перадае карэспандэнт Sputnik.

Па словах Мішусціна, напярэдадні візіту ён абмеркаваў гэтую тэму з прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным. Пры гэтым удакладніў, што падтрымлівае кантакты з кіраўніком беларускага ўрада Раманам Галоўчанкам.

"Усе нашы міністры, прадстаўнікі ведамстваў працуюць як над паляпшэннем нашых адносін, так і над надзённымі праблемамі", - запэўніў кіраўнік расійскага ўрада.

Усё аднаўляецца

Міхаіл Мішусцін звярнуў увагу, што пачаў аднаўляцца ўзаемны тавараабарот, пра што сведчаць лічбы, якія растуць.

"Мы зафіксавалі, што падзенне пасля каронавіруса было значным. Цяпер гэта ўсё аднаўляецца", - удакладніў ён.

"Мы аднаўляем і паветраныя зносіны. 30 красавіка з Масквы ў Мінск павінна "паляцець" "Ласточка" (фірменны цягнік - Sputnik). Мы гэта вітаем. Слава Богу каронавірусная інфекцыя адыходзіць", - адзначыў кіраўнік урада РФ.

Ёсць пытанні

Пасля чаго дадаў, што яшчэ ёсць шмат пытанняў. Медыкі папярэджваюць пра рызыкі, якія могуць утрымлівацца ў розных варыяцыях штамаў каронавіруса.

Расійскі прэм'ер выказаў надзею, што сумесныя меры па супрацьдзеянні інфекцыі прынясуць свой плён і асабліва адзначыў, што ў канцы сакавіка ў Беларусі пачаўся выраб расійскай вакцыны "Спутник V".

Інтэграцыя сістэм

"Наша ўзаемадзеянне ў галіне прамысловасці, энергетыкі, транспарту, інфраструктуры, будаўніцтва вельмі актыўнае. 2021 год - гэта год Расіі ў Беларусі, а наступны Беларусі ў Расіі. Нашы культурныя сувязі, абмен прадстаўнікамі культуры, будзе інтэнсіфікаваны", - сказаў ён.

Міхаіл Мішусцін паведаміў, што падпісаў са сваім беларускім калегам Раманам Галоўчанкам адпаведную праграму культурнага супрацоўніцтва.

"Сёння мы паглядзім, як можна інтэграваць нашы сістэмы. Я даўно ведаю беларускіх калег з Мытнай службы, з Падатковай службы. Гэта высокія прафесіяналы. Але нашы сістэмы, паколькі яны ўзаемадзейнічаюць ў пастаянным рэжыме (увесь таваразварот), павінны быць інтэграваныя", - таксама канстатаваў ён.

На яго думку, інтэграцыя будзе на карысць Саюзнай дзяржаве.

"Выгада, а ні ў якім разе нейкія паглынанні. Мы так гэта і бачым. Паспрабавалі разгледзець магчымасці гэтай інтэграцыі на аснове лепшых тэхналогій, якія прапануе і беларускі, і расійскі бок. Сёння пагаворым пра гэта, мы рыхтаваліся з Раманам Аляксандравічам (Галоўчанкам - Sputnik) да гэтай падзеі", - растлумачыў пазіцыю расійскі прэм'ер-міністр.

Чытайце таксама:

20
Тэги:
Урад, Інтэграцыя, рэспубліка, Расія, перамовы, візіт, прэм'ер, сталіца, Беларусь, Адносіны, Міністры, Міхаіл Мішусцін
Тэмы:
Саюзная дзяржава Беларусі і Расіі
Які сёння дзень: 18 красавіка

Які сёння дзень: 18 красавіка 2021 года

0
(абноўлена 19:38 15.04.2021)
Гэты дзень з'яўляецца сто восьмым па грыгарыянскім календары, да канца года засталося 257 дзён.

Сёння адзначаецца Міжнародны дзень помнікаў і гістарычных мясцін. Якія яшчэ падзеі адбыліся 18 красавіка і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.

Гістарычныя падзеі 18 красавіка

  • У 1518 годзе адбылася каранацыя Боны Сфорцы.
  • У 1921 годзе ў Мінску адбылося афіцыйнае адкрыццё Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Хто нарадзіўся 18 красавіка

  • 1814 год: Яўстафій Тышкевіч, беларускі археолаг, гісторык, этнограф і краязнавец.
  • 1903 год: Платон Галавач, беларускі пісьменнік.
  • 1959 год: Валерый Магучы, беларускі скульптар.
  • 1976 год: Уладзімір Пугач, беларускі музыка, удзельнік гурта "J:морс".

Таксама сёння нарадзіліся Лукрэцыя Борджыя і расійская спявачка Алена Цемнікава.

18 красавіка ў народным календары

Сёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць святога Феадула, якога ў народзе празвалі Фядул-ветранік.

Гэта адзін з першых дней, у які пачынаюць дзьмуць па-сапраўднаму цёплыя, паўднёвыя вятры. Было прынята адчыняць у гэты дзень усе вокны, каб упусціць свежае паветра і цяпло. З'яўляюцца першыя насякомыя – матылькі, конікі.

У некаторых мясцінах ужо пачыналі араць поле.

0
Тэги:
народны каляндар, які сёння дзень
Тэмы:
Які сёння дзень: каляндар знакавых падзей