Алеся Скарабагатая побач са сваёй карцінай Уласцівасці часу

Беларуская мастачка пра сімпатыі гледачоў, кошты карцін і крадзяжы

295
(абноўлена 12:16 10.12.2019)
Алеся Скарабагатая распавядае пра дзіўных заказчыкаў і разважае аб фарміраванні коштаў на прадметы мастацтва.

"Беларусы ўжо маральна гатовыя да таго, што мастацтва пэўнага ўзроўню можа каштаваць дорага", - кажа маладая мастачка Алеся Скарабагатая.

Яе развагі аб узроўні сучаснага мастацтва ў краіне нельга назваць галаслоўнымі - акрамя прэзідэнцкай прэміі і пасады выкладчыка жывапісу ў Акадэміі мастацтваў у яе спісе дасягненняў - дзясяткі неверагодных работ і пяць прызоў глядацкіх сімпатый адной з самых папулярных у беларускай культурнай тусоўцы выстаў-кірмашоў.

Як атрымалася стаць пяціразовым пераможцам "Восеньскага салона з Белгазпрамбанкам" і чаму страшна аддаваць свае карціны на замежныя вернісажы, дзяўчына распавяла карэспандэнту Sputnik Алесі Шаршнёвай.

"Раней карціны былі лёгкімі, колеры - яркімі"

Дзіўна, але для творчай натуры Алеся нават занадта крытычна і ўзважана ацэньвае сябе і свае працы. Яе падыход больш нагадвае творчае ўвасабленне навуковых эксперыментаў.

В поисках света Алеся Скоробогатая
© Photo : из личного архива Алеси Скоробогатой
"У пошуках свету" Алеся Скарабагатая

Некаторыя карціны атрымліваюцца менавіта так: на невялікіх кавалках палатна яна эксперыментуе з незвычайнай тэхнікай і толькі потым шукае ідэю для яе ўвасаблення.

Маладая мастачка прызнаецца, што сама нядаўна заўважыла: раней карціны былі больш яркімі і лёгкімі, цяпер яна закранае філасофскія пытанні, выкарыстоўвае складаныя колеры. Выдатны прыклад - дыпціх "Уласцівасці часу" і серыя "Апошнія".

На стварэнне карціны можа сысці ад некалькіх дзён да года - менавіта столькі спатрэбілася на напісанне дыпціха "Дзень і ноч", які быў дыпломнай працай мастачкі ў Акадэміі мастацтваў.

Алеся Скарабагатая Ноч
© Sputnik Александр Шурмелев
Алеся Скарабагатая "Ноч"

Няшмат часу займаюць "паўторы" - копіі сваіх жа карцін, значна больш - новыя ідэі з выкарыстаннем незвычайных тэхнік. Некалькі гадоў таму дзяўчына пісала абразы: выконвала ўсе нормы і правілы - пасцілася і нават спавядалася. Зараз Алеся называе гэты вопыт цікавым эксперыментам, але прызнаецца, што паўтараць яго зноў пакуль не гатовая.

"Работы знікаюць нават пасля беларускіх выстаў"

Пакуль на асабістай карце маладой мастачкі Алесі Скарабагатай больш выстаў з беларускімі адрасамі. З замежных толькі В'етнам, Кітай, Літва, Аўстрыя і Парыж. Аказваецца, і гэтаму ёсць сваё тлумачэнне.

Работа Алесі Скарабагатай
© Photo : Прэс-служба Белгазпрамбанка
Адна з работ серыі "Апошнія", якая стала пераможцай на "Восеньскім салоне" ў гэтым годзе

"Каб мае працы трапілі на замежную выставу шмат павінна, як кажуць, сысціся. Як правіла, гэта запрашэнне ад знаёмага арганізатара, якому можна без страху аддаць свае працы", - тлумачыць дзяўчына.

Наўгад адпраўляць свае працы арганізатарам Алеся не жадае: яны знікаюць і пасля беларускіх выстаў, не кажучы ўжо пра замежныя. Так, напрыклад, было з "Вострым нацюрмортам". Пасля экспанавання ў адной са сталічных дзяржустаноў карціна бясследна знікла. Знайсці яе так і не атрымалася.

"Сто долараў - маленькі кошт для гадавой працы"

Карціны Алесі Скарабагатай па беларускіх мерках каштуюць нятанна. Сярэдні цэннік - каля 9 тысяч долараў. Хоць незадаволенасці наконт коштаў ад пакупнікоў яшчэ ні разу чуць не даводзілася. Мастачка перакананая: беларусы паступова разумеюць, што карціна мае не толькі матэрыяльную, але і духоўную, і культурную каштоўнасць.

"Сёння нікому не трэба даказваць, што сто долараў - занадта маленькі кошт для працы, якая стваралася год", - дадае яна.

Канчатковая каштоўнасць палатна залежыць ад яго памеру, выдаткаванага мастаком часу і матэрыялаў. Ні таго, ні іншага на свае працы дзяўчына не шкадуе.

Што да матэрыялаў і іншых падручных сродкаў - гэта асобная тэма. Было некалькі выпадкаў, калі фарбы мянялі колер або пакрыццё трэскалася, таму зараз мастачка выбірае толькі самае лепшае.

Пчелиный поцелуй Алеся Скоробогатая
© Photo : из личного архива Алеси Скоробогатой
"Пчаліны пацалунак" Алеся Скарабагатая

Асноўны спосаб заробку маладога беларускага мастака - продаж гатовых работ. Людзі бачаць карціны на выставе або ў інтэрнэце, прыходзяць і купляюць. Шмат каму падабаецца адразу некалькі карцін і тады з сабой прыносяць фота інтэр'еру, у якім будзе вісець работа.

Дзяўчыну падобны "бытавы" падыход да яе творчасці не бянтэжыць. Кажа, што галоўнае, каб карціна падабалася, а не была проста прыемнай каляровай плямай у інтэр'еры.

"Карціны на заказ не бяру, таму што з заказчыкамі бывае складана. Яны часта самі не разумеюць, чаго хочуць, прыходзяць з абстрактнымі задачамі, напрыклад, паказаць душу дзяўчыны, адлюстраваць прафесію ці характар жонкі", - распавядае Алеся.

Апошні свой заказ яна не можа скончыць ужо год. Заказчык памяняў меркаванне ўжо некалькі разоў, а ў яе да гэтага часу не атрымліваецца адгадаць.

Але былі і прыемныя задачкі з зорачкай. Напрыклад, адзін мужчына папрасіў намаляваць партрэт без партрэта. Гэта значыць на карціне павінен быў быць намаляваны пэўны чалавек, але без твару. Алеся справілася і цяпер успамінае гэты эпізод як адзін з самых цікавых.

"Кожны раз хвалююся: раптам пачала кагосьці напружваць"

Свае перамогі на конкурсах "Восеньскага салона" Алеся называе прыемнай заканамернасцю.

"Думаю, гэта ўжо не проста глядацкая сімпатыя, а сапраўднае каханне. І яно ўзаемнае", - усміхаецца дзяўчына.

І нягледзячы на сваю запатрабаванасць мастачка прызнаецца, што ўсё роўна кожны год адчувае хваляванне: а раптам пачала напружваць арганізатараў ці гледачоў сваёй творчасцю.

Восеньскі салон - 2019
© Sputnik Алеся Шаршнёва
Частка дыпціха "Уласцівасці часу"

"За пяць гадоў даводзілася не раз чуць непрыемныя заўвагі аб тым, што меркаванне прафесійнага журы не супадае з меркаваннем гледачоў і гэта дрэнна. Але я не лічу, што гэта дрэнна, бо выстава праводзіцца не толькі для членаў журы, а гледачы могуць свабодна гаварыць аб сваіх інтарэсах", - кажа Алеся.

Яна ўпэўненая, што гэтая гісторыя не пра тое, што "піпл хавае". Спрачацца з гэтым складана таксама, як і аднесці яе карціны да папсовых мастацтву.

Чытайце таксама:

295
Тэги:
Беларусь, Мастацтва, Алеся Скарабагатая, "Восеньскі салон"

Пад Маладзечна адрадзілі старажытны беларускі абрад "Лука" відэа

34
(абноўлена 12:59 05.05.2021)
Як кажуць жыхары вёскі Маркава, калі сайт знаёмстваў не дапамагае знайсці спадарожніка - дапаможа іх абрад. Прычым не толькі дзяўчатам, але і мужчынам. Глядзіце на відэа Sputnik, як праводзяць старадаўні абрад.

Калі менавіта ў вёсцы Маркава Маладзечанскага раёна пачалі вадзіць карагоды - ніхто толкам не ведае. Але адрадзілі абрад "Лука" у аграгарадку адносна нядаўна, у пачатку 2000-х. Хоць некаторыя мясцовыя жыхары яшчэ памятаюць, як у 70-х гадах мінулага стагоддзя старажылы праводзілі абрад па ўсіх канонах.

Спачатку вадзілі карагод толькі ў вёсцы Маркава. А потым пра традыцыю даведаліся і жыхары іншых вёсак. Цяпер штогод на правядзенне культурнага звычаю прыязджаюць сотні людзей з наваколля і Маладзечна.

Як правіла, абрад здзяйсняюць у першы дзень Вялікадня. Першапачаткова месцам правядзення былі "лукі" - так называлі пойму мясцовай ракі Гарадзея. Але потым пляцоўку пераносілі не раз: то да царквы, то на рынак.

Самая старэйшая па ўзросце жанчына заводзіла карагод. А ў цэнтр ставілі траіх дзяцей. Лічылася, гэта сімвал жыцця. А дзеці потым будуць шчаслівымі. У цэнтр можна ставіць і дарослага мужчыну, калі ён хоча ажаніцца. Кажуць, пасля такога рытуалу гарантавана сустрэнеш свой лёс.

Характэрна, што песні ў крузе спявалі толькі жанчыны. Але цяпер вясковыя жыхары параіліся і вырашылі: чаму б не спяваць усім жадаючым?

Пасля карагода і застолля ўдзельнікі адпраўляюцца да вялізнага старажытнага вяза. Там пачынаюцца народныя танцы і скокі, якія могуць доўжыцца да позняга вечара.

Глядзіце таксама:

34
Тэги:
відэа, абрады Беларусі, абрады, Маладзечна

Больш не манахромная: нейрасеткі размалявалі ваенную кінахроніку

41
(абноўлена 17:57 04.05.2021)
Парад у Берліне, дарога дадому і сустрэча ля парога - гістарычныя кадры заканчэння Вялікай Айчыннай вайны сталі даступныя ў каляровай версіі. Глядзіце на відэа, як ваенная хроніка выглядае ў колеры.

Урачысты марш каля Рэйхстага і Брандэнбурскай Брамы дапрацавалі тэхналогіяй каларызацыі. Эксклюзіўнае відэа да 9 Траўня апублікаваў тэлеканал RT.

Страявым крокам і калонамі бронетэхнікі адразу пасля капітуляцыі войскі Чырвонай арміі прайшлі па вуліцах Берліна 4 траўня 1945-га. Гэтыя кадры доўгі час заставаліся чорна-белымі, але электронныя прылады і праграмы дазваляюць зірнуць на падзеі таго часу па-новаму. Як бачна, на байцах - палявая форма, гэта значыць тая самая, у якой яшчэ некалькі тыдняў таму яны штурмавалі нямецкую сталіцу. А маршыраваць прыходзіцца па маставых, зусім нядаўна заблакаваных знішчанай тэхнікай і выбудаванымі барыкадамі.

Такая карцінка стала магчымай пры дапамозе сучаснага абсталявання і штучнага інтэлекту. Што характэрна, нейрасеткі не наладжаныя так, каб рэстаўраваць кінахроніку. Хутчэй, як тлумачаць эксперты, машыны "заточаныя", каб прадугледжваць "як бы гэта магло быць". Дакладнасць залежыць толькі ад "навучанасці" робатаў-аналітыкаў.

Хвалюючай для воінаў-пераможцаў стала і дарога дадому. Гэта чытаецца на тварах. Многія едуць у невядомасць. Ніколі не вярнуліся з вайны больш за 26 мільёнаў байцоў. А для тых, хто выжыў застаецца загадкай - дачакаўся ці іх хто-небудзь з родных. Таму нават на пастановачных кадрах прыкметна непадробная радасць ад сустрэчы. У Дзень Перамогі RT пакажа поўную версію ваеннай кінахронікі ў колеры.

Загад аб святкаванні 9 траўня 1945 года гістарычна атрымаў нумар 369. У той жа дзень па распараджэнні Сталіна быў зацверджаны ўказ пра ўзнагароду "За Перамогу над Германіяй". У Маскве з нагоды свята салют з 30 артылерыйскіх залпаў далі з адной тысячы гармат. Грымоты і ўспышкі суправаджалі прамяні 160 пражэктараў, а таксама рознакаляровыя ракеты.

Глядзіце таксама:

41
Тэги:
кадры, Вялікая Айчынная вайна, Берлін, парад, кіно
МЗС Беларусі

МЗС адказала на заклік "Вялікай сямёркі" правесці новыя выбары ў Беларусі

17
(абноўлена 17:59 06.05.2021)
Па словах афіцыйнага прадстаўніка ведамства, у сваім афіцыйным паведамленні краіны G7 выкарыстоўвалі ў дачыненні да сітуацыі ў краіне "стандартны набор заезджаных клішэ".

МІНСК, 6 тра - Sputnik. Беларусь сама будзе вырашаць, калі і якія электаральныя кампаніі праводзіць, заявіў у чацвер афіцыйны прадстаўнік міністэрства замежных спраў рэспублікі Анатоль Глаз.

Сустрэча G7 ў Лондане

Напярэдадні ў Лондане адбылася сустрэча міністраў замежных спраў краін "Вялікай сямёркі" (G7) пад старшынствам Злучанага Каралеўства. У ёй бралі ўдзел кіраўнікі МЗС Вялікабрытаніі, Германіі, Італіі, Канады, ЗША, Францыі, Японіі, у сустрэчы ўдзельнічаў вярхоўны прадстаўнік ЕС па замежных справах і палітыцы бяспекі.

На сустрэчы міністры прынялі камюніке, у якім, у тым ліку, заклікаюць улады Беларусі адпусціць палітвязняў і правесці новыя выбары пры міжнародным назіранні.

Набор заезджаных клішэ

"Што тычыцца абзаца, якога "удастоілася" Беларусь. Гэта стандартны набор заезджаных клішэ. Такія мантры фактычна без змен вандруюць з пляцоўкі на пляцоўку, дэманструючы, на жаль, глыбокае неразуменне і нежаданне разумець сітуацыю ў нашай краіне іх аўтарамі, антыбеларускую ангажаванасць іх ініцыятараў" , - растлумачыў Глаз.

Паводле яго слоў, у Беларусі самі будуць вырашаць, калі і якія электаральныя кампаніі праводзіць. Для гэтага краіне не патрэбныя "ніякія заклікі, пануканні або ўказанні звонку".

Ён адзначыў, што любое ўмяшанне ва ўнутраныя справы суверэнных дзяржаў супярэчыць асноватворным нормам і прынцыпам міжнароднага права.

"Усе выбары ў нашай краіне праходзілі пад міжнародным назіраннем. Ну, а калі нейкія міжнародныя структуры не змаглі арганізаваць сваю працу, маючы наша запрашэнне, то не трэба спрабаваць перакласці віну", - падкрэсліў Глаз.

Чытайце таксама:

17
Тэги:
ведамства, краіна, Беларусь, Выбары, МЗС