Мінская папраўчая калонія

Беларусь распачынае "жэстачайшую" барацьбу з беспрацоўем

20
(абноўлена 11:37 13.04.2015)
Ці з’явяцца на Беларусі працоўныя лагеры строгага рэжыму.

Віталь Чуясаў, Sputnik

У краіне будзе распрацавана дзяржпраграма па прымусу да працы афіцыйна непрацаўладкаваных грамадзян. Гэты неардынарны і, на першы погляд, палітычна пройгрышны крок укладваецца ў стратэгію развароту беларускай падатковай сістэмы ў бок павелічэння падатковай нагрузкі на фізічных асоб (далейшае павышэнне падаткаў на прадпрыемствы можа прывесці да страты канкурэнтаздольнасці беларускай эканомікі ў ЕЭП). У рамках гэтай палітыкі ў 2013 годзе быў уведзены новы аўтамабільны падатак, асноўным плацельшчыкам якога сталі аўтааматары. Сур'ёзна абмяркоўваліся пытанне, як браць падаткі з замежных пакупак грамадзян.

Зараз беларускія ўлады шукаюць дадатковыя рэсурсы для папаўнення бюджэту ва ўмовах зніжэння падатковых паступленняў ад знешнеэканамічнай дзейнасці і памяншэння прыбытковасці беларускіх кампаній. Тыя, хто афіцыйна не працуюць, у гэтым плане ўяўляюць выдатны незадзейнічаны рэсурс.

"Прывабная" для бюджэту арыфметыка

Згодна са статыстыкай, на канец 2013 года ў Беларусі налічвалася 5,9 млн чалавек працаздольнага ўзросту. Не ўлічваючы інвалідаў, эканамічна актыўнае насельніцтва павінна складаць каля 5,5 млн чалавек. Аднак афіцыйна працаўладкавана толькі 4,5 млн, дарэчы 400 тыс. з іх — гэта пенсіянеры.

Чым займаюцца яшчэ 1,4 млн грамадзян працаздольнага ўзросту —беларуская дзяржава не ведае. Затое ўлады разумеюць, што гэтыя людзі не плацяць падаходны падатак, і за іх ніхто не робіць адлічэнняў у пенсіённы фонд.

Гэта вельмі простая і "прывабная" для бюджэту арыфметыка. Асабліва з улікам таго, што ў Беларусі параўнальна нізкія паказчыкі долі паступленняў ад падаходнага падатку ў казну — каля 15% усіх даходаў, або ў разы ніжэй, чым у эканоміках капіталістычных дзяржаў. Да таго ж цяперашні ўзровень быў дасягнуты шмат у чым дзякуючы палітыцы апераджальнага росту даходаў насельніцтва ў 2001-2012 гадах.

Вынікі "карных" санкцый

Маральнае асуджэнне ўтрыманства — гэта добра, але давайце разгледзім рэальныя магчымасці беларускай дзяржавы па пераўтварэнні афіцыйна не зарэгістраваных у якасці працуючых беларусаў у руплівых падаткаплацельшчыкаў.

Праблема №1, з якой мы сутыкнемся пры разгортванні кампаніі супраць дармаедства, — гэта крызіс сістэмы падтрымкі беспрацоўных. У Беларусі дзейнічаюць самыя нізкія выплаты па беспрацоўі — ад 150 да 300 тыс. рублёў (15-30 долараў ЗША — Sputnik) на працягу шасці месяцаў, ды і то пры ўмове, што беспрацоўны некалькі дзён у месяц ўдзельнічае ў грамадскіх працах. Гэта часцей за ўсё нізкааплатная, некваліфікаваная, цяжкая і непрэстыжная праца. Таму многія беспрацоўныя грамадзяне не рэгіструюцца ў органах па занятасці, і афіцыйнае беспрацоўе ў краіне трымаецца на ўзроўні 0,5% — усяго каля 25 тыс. чалавек.

Як толькі супраць дармаедаў будуць уведзены карныя санкцыі, людзі, якія да гэтага часу не звярталіся да паслуг дзяржаўнай біржы занятасці, будуць вымушаны ўсё ж такі афіцыйна пазначыць свой статус. Колькасць рэальных беспрацоўных (па методыцы МАП, гэта ўсе тыя, хто не мае працы, шукае яе і гатовы да яе прыступіць — Sputnik) у Беларусі засакрэчана, хоць Нацыянальны статыстычны камітэт адпаведныя даследаванні праводзіў. У экспертным асяроддзі часцей за ўсё прыводзяць лічбу ў 4-5% эканамічна актыўнага насельніцтва. Іншымі словамі, ў досыць сціслыя тэрміны ў службу занятасці могуць звярнуцца каля 200 тыс. чалавек, якія сапраўды гатовы выйсці на працу.

"У нас няма эфектыўнага механізму міжгаліновага і міжрэгіянальнага пераразмеркавання рабочай сілы, слабы ўплыў на размеркаванне прадукцыйных сіл. Бо асноўная колькасць вакансій засяроджана ў буйных гарадах. Менавіта туды ідзе адток працаздольнага насельніцтва з вёсак".

З пункту гледжання эканомікі, дармаеды — гэта беспрацоўныя. Ці гатова беларуская эканоміка стварыць калі не 1,4 млн новых працоўных месцаў, то хаця б некалькі соцень тысяч? У сярэдзіне 2014 года каля 100 тыс. чалавек працавалі ў рэжыме вымушанай няпоўнай занятасці. І гэта адбывалася на ўжо адладжаных працоўных месцах, г.зн. якія не трэба было ствараць з нуля. А стварэнне аднаго працоўнага месца — нават для некваліфікаванай працы — патрабуе значных капітальных затрат на інфраструктуру і абаротны капітал.

Крыніца гэтых укладанняў цяпер у Беларусі не праглядаецца. Нават сельская гаспадарка, якая пастаянна адчувае дэфіцыт працоўнай сілы, пасля дарагіх праграм мадэрнізацыі і аўтаматызацыі ўсё менш мае патрэбу ў кадрах. Адзін магутны энерганасычаны трактар ​​замяняе 2-3 звычайных "82-кі", г.зн. на нашых вачах адбываецца рэзкае змяншэнне колькасці работнікаў, якія былі задзейнічаны ў вытворчасці прадуктаў харчавання. Аналагічныя працэсы адбываюцца і ў іншых вытворчых галінах.

Моцны штуршок для развіцця карупцыі

Другая праблема — гэта прымяненне карнага механізму ў дачыненні да грамадзян, якія не жадаюць плаціць падаткі. Калі гаворка ідзе аб наборы забаронных мер па тыпу тых, якія прымяняюцца ў дачыненні да даўжнікоў (напрыклад, адмова ў выездзе з краіны), то ён будзе не вельмі эфектыўны ва ўмовах адкрытай з Расіяй мяжой.

Калі забароны будуць распаўсюджвацца на атрыманне дзяржаўных паслуг, то гэта можа прывесці да яшчэ больш складаных вынікаў: акрамя развіцця ценявой эканомікі ўзнікне попыт на ценявыя паслугі ў дзяржсектары, г.зн. будзе дадзены моцны штуршок для развіцця карупцыі.

Калі мы будзем звяртацца да спагнання падаткаў у выглядзе штрафу, то да гэтага наша сістэма выканання пакаранняў не гатова, да таго ж яна загружана выкананнем судовых рашэнняў і проста задыхнецца ў патоку сотняў тысяч спраў па злосных неплацельшчыках падаткаў. І потым — з якіх сродкаў спаганяць гэтыя штрафы, калі ў чалавека няма афіцыйнай крыніцы даходу, а маёмасць перапісана на сваякоў?

Арганізацыя працоўных лагераў строга рэжыму?.. Будзем спадзявацца, што да гэтага напрацаванага ў СССР вопыту барацьбы з непажаданым элементам у сучаснай Беларусі справа не дойдзе.

Пакуль жа будзем чакаць пакета прапаноў ад урада, які павінен быць абнародаваны да канца 2014 года.

20
Тэги:
Беларусь
Палітычны эксперт Алена Панамарова

Эксперт: санкцыі напярэдадні 22 чэрвеня - меседж ад наследнікаў нацызму?

8
(абноўлена 19:19 21.06.2021)
Антыбеларускія санкцыі - гэта чарговае пацверджанне планаў Захаду "знесці" дзеючую беларускую ўладу: на сувязі са Sputnik палітычны эксперт Алена Панамарова.
Эксперт: санкции в канун 22 июня - месседж от наследников нацизма?

Кіраўнікі дыпламатычных ведамстваў краін Еўрасаюза ў панядзелак на пасяджэнні савета ЕС па замежных справах у Люксембургу зацвердзілі новы пакет санкцый у дачыненні да Беларусі, заявіў кіраўнік Еўрасавета Шарль Мішэль. Гэта рашэнне пракаментавала вядомы палітычны эксперт, доктар палітычных навук Алена Панамарова.

"Зразумела, што пад санкцыі патрапяць беларуская калійная і аўтамабільная сфера, харчовая і лёгкая прамысловасць, гэта закране сістэму энергазабеспячэння і трафік энерганосьбітаў. Уражвае езуіцкая логіка, якой апраўдваюцца гэтыя дыскрымінацыйныя меры. Усе еўрачыноўнікі запэўніваюць нас, што санкцыі накіраваны не супраць беларускага народа, не супраць грамадзян, а вядома ж супраць улад", - сказала Панамарова.

На думку эксперта, прыняцце чарговага пакета санкцый напярэдадні 22 чэрвеня (роўна 80 гадоў таму пачалася Вялікая Айчынная вайна) мае вельмі сімвалічны сэнс.

"Яны яшчэ раз паказалі, што з'яўляюцца наследнікамі таго самага нацысцкага Еўрасаюза, які прыйшоў на тэрыторыю нашай вялікай Радзімы - Савецкага Саюза, якіх мы не да канца разграмілі ў 1945-м", - адзначыла суразмоўніца Sputnik.

Каментарый доктара палітычных навук, прафесара МДІМА Алены Панамаровай слухайце ў аўдыёзапісы на радыё Sputnik Беларусь.

Чытайце таксама:

8
Тэги:
Алена Панамарова, Sputnik, улада, Захад, нацызм, наследнікi, санкцыі, эксперт
Праца базы нафтапрадуктаў

Пагадненне аб агульным рынку нафты могуць падпісаць у ЕАЭС да 2023 года

9
(абноўлена 17:10 21.06.2021)
Агульны рынак краін ЕАЭС па нафце і нафтапрадуктах дазволіць стварыць роўныя ўмовы для ўсіх суб'ектаў гаспадарання і носіць стратэгічны характар, як і пагадненне па газе.

БРЭСТ, 21 чэр - Sputnik. Да 2025 года ў ЕАЭС будуць прыняты асноўныя стратэгічныя дакументы, сказаў старшыня калегіі ЕЭК Міхаіл Мясніковіч на брыфінгу, перадае карэспандэнт Sputnik.

Паводле яго слоў, калегія таксама прыняла рашэнне падрыхтаваць яшчэ адзін дагавор па агульным рынку нафты і нафтапрадуктаў, стаіць задача падпісаць гэты дакумент да 1 студзеня 2023 года.

"Гэта агульны рынак нафты. На жаль, многія дакументы, якія мы павінны былі прыняць раней, не былі прыняты", - канстатаваў старшыня калегіі ЕЭК.

На яго думку, гэтаму перашкаджалі розныя прычыны. Зараз у рамках кадэнцыі дзеючай калегіі да 2025 года асноўныя стратэгічныя дакументы трэба прыняць па нафце і газу і прамкааперацыі.

У пачатку года віцэ-прэм'ер Беларусі Ігар Петрышэнка паведамляў, што да канца 2021-га запланавана падрыхтоўка дакументаў аб фарміраванні агульных рынкаў нафты і нафтапрадуктаў у рамках ЕАЭС. Паводле слоў беларускага віцэ-прэм'ера, існуюць "рабочыя моманты", калі па асобных пытаннях эксперты разыходзяцца ў меркаваннях.

Таксама Петрышэнка адзначыў, што дамовай аб ЕАЭС ставіцца задача па фарміраванні агульных рынкаў не толькі нафты, але і электраэнергіі, і прыроднага газу.

Нагадаем, Беларусь дамовілася з Расіяй аб пастаўках энергарэсурсаў на 2021 год на выгадных умовах. Як заяўляў у траўні прэм'ер-міністр краіны Раман Галоўчанка, на дадзены момант расійская нафта пастаўляецца ў Беларусь у штатным рэжыме і ніякіх перадумоў зніжэння адгрузак у будучыні няма.

Чытайце таксама:

9
Тэги:
ЕАЭС, нафта, рынак, пагадненне

Гісторыя Перамогі: Беларусь першай прыняла ўдар вайны відэа

0
(абноўлена 09:29 22.06.2021)
Роўна 80 гадоў таму войскі Вермахта атакавалі заходнія межы Савецкага Саюза. Адной з першых прыняла ўдар Брэсцкая крэпасць. І хоць цытадэль не здавалася больш за месяц, войскі захопніка імкліва прасоўваліся. Аб першых днях бітваў - у спецпраекце Sputnik.

Гэта быў звычайны нядзельны дзень. Амаль дзвесце мільёнаў насельніцтва планавалі свой выхадны дзень. Але гэтым планам не наканавана было спраўдзіцца. Праз некаторы час многія сыдуць на фронт, многія стануць блакаднікамі, мільёны - вязнямі і сіротамі.

Першы і раптоўны ўдар быў нанесены па войсках Заходняга фронту. Супернік скідаў бомбы на штабы войскаў, карпусоў і дывізій. Камандаванне ворага планавала захапіць Брэст і крэпасць за некалькі хвілін. Бо 45-я пяхотная дывізія, што ішла на ​​цытадэль, мела дзесяціразовую колькасную перавагу над абаронцамі межаў.

Але гэтым планам перашкодзіла спраўдзіцца самаадданасць байцоў цытадэлі. Калі Брэст узялі да 9 гадзін раніцы 22 чэрвеня, то акружаныя салдаты крэпасці яшчэ 32 дні аказвалі супраціў захопнікам.

Войскі Вермахта пасля ўзяцця Брэста імкліва ішлі ў глыб савецкай рэспублікі. Менш чым за месяц пад акупацыяй апынулася амаль уся Беларусь.

Мінск немцы захапілі 28 чэрвеня. Нягледзячы на ​​гэта, горад аказваў схаванае супраціўленне ворагу - у выглядзе падпольнага руху. Тысячы чалавек па падробленых дакументах выводзілі вязняў лагераў і мясцовых жыхароў за тэрыторыю Мінска, рызыкуючы жыццямі.

Мінскае падполле было адным з найбуйнейшых на акупаванай тэрыторыі. Яно існавала на заводах, фабрыках і нават у інфекцыйнай бальніцы, куды немцы баяліся наведвацца, баючыся заразіцца цяжкімі інфекцыямі.

У гісторыі пачатку Перамогі нямала гераічных старонак. Подзвіг салдат, якія ваявалі на Буйніцкім полі пад Магілёвам, упісаны асобнай главой. На шляху войскаў гітлераўскай кааліцыі, якія ішлі да горада, паўсталі салдаты Чырвонай арміі. Не было хованак, толькі акопы і траншэі, не было і прыкрыцця авіяцыі.

23 дні стаяў насмерць 388-ы стралковы полк на чале з палкоўнікам Куцепавым. Было падбіта 39 нямецкіх танкаў. Пра подзвіг чырвонаармейцаў тады напісаў Канстанцін Сіманаў. Аб абаронцах Магілёва даведалася ўся краіна з нарысу "Гарачы дзень".

З першых дзён на абарону Радзімы ўстала і мірнае насельніцтва. Беларусы, якія апынуліся ў зоне акупацыі, абвясцілі ворагу сваю вайну - партызанскую.

У першыя тыдні вайны 1941-га адбыўся першы партызанскі бой. Гэта было на Палессі пад Пінскам. Атрад Васіля Каржа з ​​хованкі каля дарогі падбіў тры нямецкія танкі.

А наогул кожны дзесяты беларус быў партызанам. Немцы іх ненавідзелі і баяліся, называючы "другім фронтам" у тыле сваёй галоўнай лініі абароны.

За тры гады партызаны знішчылі каля 500 тысяч салдат вермахта, пусцілі пад адхон 18 тысяч эшалонаў, разграмілі тысячы варожых штабоў і гарнізонаў.

Гады акупацыі мелі для Беларусі самыя цяжкія наступствы. Разбураныя гарады і спаленыя з людзьмі тысячы вёсак. На тэрыторыі рэспублікі дзейнічала 260 лагераў смерці і 200 яўрэйскіх гета.

Колькі ўсяго чалавек загінула ў рэспубліцы за гады акупацыі, невядома да гэтага часу. Па розных падліках - ад паўтары да трох з паловай мільёнаў жыхароў. Вялікая Айчынная вайна стала самай кровапралітнай і маштабнай за ўсю гісторыю чалавецтва.

Глядзіце таксама:

0
Тэги:
відэа, Вайна, Беларусь, перамога, гісторыя