Развітанне з Расціславам Янкоўскім ля тэатра

"Людзі ішлі ў тэатр на Янкоўскага": Мінск развітаўся з вялікім акцёрам

17
(абноўлена 16:38 28.06.2016)
Людзей, якія прыйшлі развітацца з Расціславам Янкоўскім, было відаць яшчэ на падыходзе да Рускага тэатру – у элегантных чорных касцюмах і з кветкамі, яны рыхтаваліся зайсці ў залу, каб у апошні раз убачыць вялікага акцёра.

МІНСК, 28 чэр — Sputnik. Зала для гледачоў Рускага тэатра была запоўненая, усе прыйшлі з кветкамі, амаль кожны — у элегантным чорным гарнітуры. Гледачы падымаліся на сцэну, дзе можна было развітацца з Расціславам Янкоўскім.

Яго фота, як заўжды, вісіць на сцяне тэатра ў шэрагу іншых акцёраў, але сёння яно перавіта чорнай стужкай.

Фото Янковского на стене театра в ряду прочих актеров сегодня перевито черной лентой
© Sputnik / Виктор Толочко
Фота Янкоўскага сёння перавіта чорнай стужкай

"Сышоў з жыцця вельмі прыгожы чалавек"

"Тут шмат незнаёмых людзей, гэта ўсе гледачы, проста прыхільнікі таленту Расціслава Іванавіча", — казалі супрацоўнікі тэатра. Саміх супрацоўнікаў у зале мала — усе яны мітусіліся за сцэнай, арганізоўвалі цырымонію развітання. На пад'ездзе да тэатра — аўтобусы з ротай ганаровай варты, бясконца прыбывалі вянкі — ад дырэкцыі кінафестывалю "Лістапад", ад сваякоў, ад прыхільнікаў, ад прэзідэнта.

Рота почетного караула у гроба актера
© Sputnik / Виктор Толочко
Рота пачэснага караула ля труны

Галоўнае, што ўзгадвалі супрацоўнікі тэатра пра Янковскага — яго гатоўнасць адгукнуцца на любую просьбу.

"Ці то пуцёўка, ці кватэра — што заўгодна, да кавалка мяса ў складаныя часы. Кожны, хто звяртаўся да яго па дапамогу, атрымліваў яе. Не было нікога, хто застаўся б без яго ўвагі", — распавёў намеснік дырэктара тэатра Ігар Андрэеў.

Sputnik сустрэў крытыка, кандыдата навук Людмілу Саянкову — яна таксама была з кветкамі ў руках. Яна тут жа пацвердзіла цёплыя словы калегаў Янкоўскага пра акцёра і згадала пра сваю першую сустрэчу з мэтрам сцэны.

На прощании в Русском театре
© Sputnik / Виктор Толочко
Развітанне ў Рускім тэатры

"Калі я ўпершыню ўбачыла Янкоўскага на сцэне тэатра ў ролі Макбета, я была ўзрушаная. Прыехала з правінцыі, зялёная, і я папрасіла аб сустрэчы. Да гэтага часу здзіўленая, як ён сур'ёзна размаўляў са мной у грымёрнай, для мяне зробленыя там запісы — самае каштоўнае. Дагэтуль адчуваю падзяку і павагу да яго, ён быў майстар, кароль сцэны, дэмакратычны, адкрыты, шчодры. Няма беларускі, якая б не захаплялася ім і як мужчынам. Ужо казала сёння калегам, што сёння сышоў яшчэ і вельмі прыгожы чалавек", — падзялілася Саянкова.

Расціслаў Іванавіч напісаў і прадмову да першай кнігі даследчыцы, прысвечанай кінафестывалю "Лістапад". Сярод прысутных шмат тых, каго з Янкоўскім звязаў менавіта фестываль.

Сын актера Игорь Янковский на прощании
© Sputnik / Виктор Толочко
Сын акцёра Ігар Янкоўскі

"Расціслаў Іванавіч любіў і тэатр, і кіно, але мы з ім абмяркоўвалі ў бальніцы, што любімым яго стварэннем быў "Лістапад". Яго добра ведалі за межамі Беларусі, многія акцёры прыязджалі на фестываль менавіта да яго — яны ехалі ў госці да Янкоўскага. Яго выдатная жонка рыхтавала абеды дома. Гэта была добрая традыцыя: сняданак, які будзе пераходзіць у абед —  у Расціслава Іванавіча, потым — прыём у мэра горада… Каманда складалася ў асноўным са студэнтаў, ніхто з нас не атрымліваў грошай за працу над фестывалем, і праца над "Лістападом" пачыналася заўсёды дома ў Янкоўскага", — згадвае пра сумесную працу над фестывалем былы дырэктар "Лістапада" Валянціна Сцяпанава.

Нягледзячы на ​​рэгаліі Янкоўскага, на фестывалі ён размаўляў з кожным, як з роўным.

"Калі мы працавалі на "Лістападзе", усе былі роўныя. Студэнт прыйдзе падпісаць у яго дакументы — яго жонка Ніна Давыдаўна заўсёды накорміць абедам, яблычак з сабой дасць. Гэта заўсёды была атмасфера любові і павагі", — падзялілася Сцяпанава.

Яна прыгадала, што Янкоўскі быў фактычна духоўным бацькам тэатра, што ў тэатр прыходзілі на Янкоўскага.

Актриса театра Вероника Пляшкевич на прощании с Янковским
© Sputnik / Виктор Толочко
Актрыса тэатра Вераніка Пляшкевіч на развітанні з Янкоўскім

"Не было чалавека, які не атрымаў бы дапамогі ад Янкоўскага"

Супрацоўнікі тэатра — а яны прыйшлі развітацца з акцёрам у поўным складзе, тут і рэжысёры, і акцёры, і тэхнічныя работнікі — успамінаюць кожны памятны эпізод знаёмства з Расціславам Іванавічам — у кожнага ёсць, што згадаць.

Режиссер Борис Луценко говорит о Янковском
© Sputnik / Виктор Толочко
Рэжысёр Барыс Луцэнка гаворыць пра Янкоўскага

"Раскажу вам толькі адзін эпізод. У 1976 годзе мы рэпетавалі спектакль "Муж і жонка здымуць пакой", дзе ў яго была невялікая роля бацькі. І амаль адначасова мы рэпетавалі спектакль па Горкаму — "Апошнія", дзе ён іграў Якава. Ён заўсёды быў вельмі працавітым чалавекам, угрызаўся ў працу, і я аднойчы спытаў — Расціслаў Іванавіч, а што вы так апантана капаеце ў невялікай ролі бацькі? А ён адказаў — у гэтай ролі я шукаю тое, што буду іграць у канцы года ў "Апошніх". І ў гэтым велічыня акцёра — ён сёння шукаў тое, што спатрэбіцца ў будучыні", — згадаў намеснік дырэктара Тэатра Горкага Ігар Андрэеў.

Прощание с Янковским проходило на сцене
© Sputnik / Виктор Толочко
Развітанне з акцёрам адбывалася на сцэне

Валянціна Еранькова — любімы рэжысёр Янкоўскага, пачынала свой творчы шлях побач з Расціславам Іванавічам як акторка. Успамінае, што гэта адзін з тых акцёраў, які на рэпетыцыі з'яўляўся загадзя, абавязкова ведаў тэкст і сваёй выпраўкай прымушаў падцягвацца і іншых акцёраў — побач з такім мэтрам і з павагі да яго ніхто не хацеў трапіць у няёмкае становішча.

"Я мела гонар удзельнічаць у правядзенні чатырох яго юбілеяў. Ён жартаваў, мы абмяркоўвалі з ім і наступныя юбілеі, я была перакананая, што ён будзе жыць доўга — і ён будзе жыць, пакуль мы будзем яго памятаць. Ён аказаў неацэнную паслугу тэатру, служачы яму, як рыцар. Ён рыцар не толькі нашага тэатра, але і ўсёй культурнай прасторы былога Савецкага Саюза", — згадвае Янкоўскага рэжысёр.

Яна перакананая, што Янкоўскі быў апантаны прафесіяй. Такіх людзей, лічыць яна, засталося не так шмат. Еранькова пацвярджае — няма людзей, якія, звярнуўшыся да Янкоўскага па дапамогу, не атрымалі б яе.

Борис Светлов и Михаил Мясникович на прощании с Ростиславом Янковским
© Sputnik / Виктор Толочко
Барыс Святлоў і Міхаіл Мясніковіч на развітанні з Расціславам Янкоўскім

"Ён застанецца ў сэрцах усіх, хто яго памятае, ён дух гэтага тэатра. Нам яго будзе не хапаць", — упэўненая рэжысёр.

Грамадзянская паніхіда адбылася на вялікай сцэне Рускага драматычнага тэатра, у якім Янкоўскі служыў з 1957 года.

17
Тэги:
Смерць публічных людзей, Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М. Горкага, Расціслаў Янкоўскі, Мінск, Беларусь
Каментары