Ірына Дзяргач плавае на Камсамольскім возеры 1 студзеня 2017 года

Адзіная мінчанка, якая "маржуе" з сынам: хочацца яшчэ халадней

138
(абноўлена 16:48 01.02.2017)
Некалькі разоў на тыдні Ірына Дзяргач прыязджае з сынам на Камсамольскае возера дзеля таго, каб акунуцца ў палонку, а яшчэ лепш – паплаваць. І робіць гэта зусім не таму, што маржаваць становіцца модна. Вось ужо некалькі гадоў яна не заходзіць ні ў аптэку, ні ў паліклініку і лічыць гэта заслугай выключна здаровага ладу жыцця.

МІНСК, 31 сту — Sputnik. А пачынала загартоўку са звычайнага аблівання. Ці правільней мовіць — з прагнага жадання маці зрабіць усё, каб дзіця было здаровым. А Цімуру, які мае асаблівасці ў развіцці, ён аутыст, на той час таблеткі зусім не дапамагалі.

І Ірына пачала шукаць свае шляхі. Пачытала пра методыку Парфірыя Іванова, пра дзіўныя ўласцівасці вады, купацца ўлетку ў якой, трэба зазначыць, Цімур вельмі любіў, і пачала загартоўваць сына ў ваннай. Спачатку сама абліецца халодннай вадой, а потым і сыну зусім не страшна.

Трэба сказаць, што вада не адразу была халоднай. Паніжала тэмпературу паступова, пакрысе перакрываючы кранік з гарачай вадой. А потым і гэтага стала мала.

Зараз жа яна, выйшаўшы з палонкі на Камсамольскім возеры, зусім не спяшаецца ні апрануцца, ні нават накінуць палаценца. Хвіліны чатыры "загарае" — сцвярджае, што эфект такі ж, калі ўлетку цела ласкаюць прамяні сонейка.

Не хапае ёй ужо адрэналіну і ад хвіліннага акунання. Таму была засмучана, калі на возеры лёдам скавала спецыяльна выразаныя да спаборніцтваў па зімовым плаванні дарожкі.

Не баіцца акунацца і Цімур, які ахвотна пагаджаецца пасля ўрокаў заехаць з маці на Камсамольскае возера.

Цімур Класкоўскі  любіць купацца і зімой і летам
© Photo : З архіва Ірыны Дзяргач
Цімур Класкоўскі любіць купацца і зімой і летам

Гэтае блізкае ад школы месца яны выбіраюць зімой, ну а вясной, восенню ці летам шукаюць больш чыстыя і прывабныя вадаёмы. Калі гэта не працяглыя выхадныя, то едуць на блізкія ад Мінска Цнянку ці Мінскае мора. А там ужо паспрабуй выцягнуць Цімура з вады.

Маржаванне — гэта не даніна модзе, а ўсяго толькі адзін з пункцікаў у сістэме здаровага ладу жыцця Ірыны і яе сям'і.

Яшчэ задоўга да маржавання яна пачала бегаць. Па стадыёне побач з домам — ад некалькіх кругоў да пяці-сямі кіламетраў. Гэта штодзённа раніцай і ў любое надвор'е. А паўтара года таму прачула па Мінскі паўмарафон і пачала рыхтавацца. Некалькі месяцаў павялічвала нагрузкі, у выніку адолела 21 кіламетр, а зараз рыхтуецца да 42-кіламетровай дыстанцыі ў Сявіллі.

Гэта яе чарговая асабістая перамога, а ёсць і прызнаная. Другое месца ў сваёй узроставай катэгорыі на паўмарафоне ў Сочы. А ў гэтых забегах удзельнічаюць спартсмены і ўстанаўліваюцца сапраўдныя рэкорды.

Удзельніцы Сочынскага паўмарафону Ірына Дзяргач з хворай дзяўчынай у калясцы
© Photo : З архіва Ірыны Дзяргач
Удзельніцы Сочынскага паўмарафону Ірына Дзяргач з хворай дзяўчынай у калясцы

Да гэтага можна дадаць, што яна не ўжывае мяса, даўно кінула цыгарэты і зусім не п'е спіртнога. І не таму, што нельга. Можна, толькі не хоча. І сцвярджае, што ніколі ў жыцці яшчэ не была такая шчаслівая, як напрыклад на сёлетні Новы год, калі раніцай першага студзеня яны ў карнавальных касцюмах устроілі забег па сонных вуліцах Мінска.

Ёсць у гэтых сумесных занятках з сынам аспект намнога больш важкі, чым фізічная загартоўка. Яны шмат часу праводзяць разам, ім цікава разам, Ірыне не патрэбны псіхолаг, каб знайсці агульную мову з сынам.

Дарэчы, бегам захапіўся і старэйшы Тарас. І калі маці наведалася перад Новым годам да яго у Стакгольм, ужо ён паказаў ёй не толькі славутасці, але і прывабны дзесяцікіламетровы маршрут па перыметру вострава Седзермальм.

Што засталося дадаць у аповедзе пра гэтую вельмі моцную жанчыну, якой яна сябе зусім не лічыць? Тое, што яны з сынам здаровыя. Не карыстаюцца таблеткамі, не наведваюць паліклінік — НЕ ХВАРЭЮЦЬ. 

А  са снежня Ірына пачала кіраваць інклюзіўным спартыўным клубам — адным з праетаў установы "Каманда "Крылы анёлаў". З дапамогай фізкультуры, трэніровак, бегу дапамае справіцца з праблемамі семьям, якія маюць дзяцей-інвалідаў. А самае страшнае для іх нават не фізічны нядуг, а замкнёнасць у сваіх праблемах, адсутнасць святла ў канцы тунеля. Так вось — яно ёсць.

Па аўторках і чацвяргах "анёлаўцы" прыходзяць на манеж і займаюцца. На другім марафоне ў Мінску ўдзельнічала ўжо восем дарослых з дзецьмі-інвалідамі ў калясках. Яны рыхтуюцца да марафона ў Барселоне. Яны сустракаюцца на Камсамольскім возеры і ўсё больш прыхільнікаў з'яўляецца "паспрабаваць" ледзяную вадзіцу.

Каманда "Крылы анёлаў" сёлета прысутнічала на міжнародных спаборніцтвах па зімовым плаванні. Пакуль што ў ліку балельшчыкаў. Аднак гэта толькі пакуль. У ледзяной вадзе на Камсамольскім возеры плаваюць не адзінкавыя прадстаўнікі "Крылоў анёлаў" з мужчын. Абявязкова з'явяцца паслядоўніцы і ў Ірыны.

138
Тэги:
Загартоўка, "Крылы Анёлаў", Ірына Дзяргач, Мінск
Пятровіца - 2018

Самы салодкі месяц лета: як працавалі нашы продкі ў ліпені

222
(абноўлена 15:11 02.07.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае пра заняткі нашых продкаў у ліпені і вучыць гатаваць смачныя стравы з рыбы.

У народзе кажуць: "Хто ў ліпені на полі пацее, таго ўзімку печка грэе". Працы на агародзе і ў полі, сапраўды, хапае ўсім.

Народная мудрасць пра ліпеньскія клопаты:

  • Ранняя птушка зубкі цярэбіць, а позняя — вочкі трэць.
  • Зерне ў каласку, не валяйся ў халадку.
  • Святы Андрэй за ўсіх мудрэй, саху ладзіць, каня гладзіць.
  • На Андрэя азімыя наліліся, а татка-авёс да палавіны дарос.
  • Святы Данат коскі точыць, сянцо косіць.

Пакуль жанчыны працуюць з садавінай і агароднінай, мужчыны займаюцца нарыхтоўкай сена. Касавіца — мужчынская праца. Нарыхтоўка сена была заўсёды не меньш важнай справай, чым жніво. Чым больш было назапашана сена, тым больш упэўнена адчуваў сябе гаспадар зімой. Лішкамі сена нават гандлявалі на кірмашах. Асабліва цаніліся сакавітыя, духмяныя ліпеньскія ўкосы.

Луговые травы и цветы
© Sputnik / Игорь Подгорный
Траву нарыхтоўвалі паўсюдна: на паплавах, у полі і ў лесе

Траву нарыхтоўвалі паўсюдна: на паплавах, у полі і ў лесе. Часам на касавіцу выпраўляліся далёка ад хаты. Спяшаючыся накасіць як найболей, начавалі ў полі ў адмысловых буданах. Ежу бралі з сабой. Выпраўляючы гаспадара на касавіцу, гаспадыня клала ў яго торбу кавалак сала, хлеб, пер'е цыбулі і агуркі.

Часам гарачы абед хто-небудзь з жанчын прыносіў у поле. Бралі з сабой і пітво. Звычайна гэта быў укіслы да гэтага часу бярозавік або хлебны квас. Калі касьба адбывалася каля ракі, то стараліся ў вольную хвіліну налавіць рыбы, каб падсілкавацца юшкай, або проста пяклі яе на вуголлях. Сушыць у ліпені сена перашкаджалі частыя дажджы і вялікія росы, таму даводзілася пільна сачыць за надвор'ем па прыкметах, якіх было нямала.

Як прадказаць надвор'е ў ліпені?

  • Калі дажджавыя чэрві выпаўзаюць з зямлі, то яснае сонечнае надвор'е зменіцца дажджом з навальніцай;
  • Птушкі раптам змоўклі, а ластаўкі і стрыжы лётаюць над зямлёй — будзе навальніца;
  • Вераб'і сціхлі і схаваліся пад дах — набліжаецца навальніца;
  • Камары ўвечары "мак таўкуць" (клубяцца) — да добрага надвор'я;
  • Неба ў навальнічных хмарах, а пчолы не хаваюцца — дажджу не будзе;
  • Весела скачуць і стракочуць конікі — да сухога і яснага надвор'я;
  • Калі на шырокім лісці канаў раніцай з'яўляюцца кроплі вады, то ўдзень будзе дождж або навальніца.

Гарачы і сухі чэрвень прыспешыў зацвітанне ліпы, у гонар якой называецца другі месяц лета. Калісьці ж па часе зацвітання ліпы вызначалі  пачатак масавай уборкі азімага жыта. Ліпа зацвіла — праз тры тыдні пачынай жніво. Таксама аб спеласці жыта селяніну падказвалі паспелыя ў лесе ягады чарніц. Пачатак жніва прымяркоўвалі да святкавання ў народзе прысвятка Ганны, які прыходзіўся на канец месяца. Казалі: "Святая Ганна снапы кладзе".

Сбор черники в Омской области
© Sputnik / Алексей Мальгавко
Аб спеласці жыта селяніну падказвалі паспелыя ў лесе ягады чарніц

Гэтым жа часам у пятніцу перад Іллёй, якога святкуюць 2 жніўня, адзначалі дзень "зазубрывання" або вастрэння сярпоў — Серпавіцу, калі каля кузні стаяла чарга з вясковых баб. Асабліва цанілася кавальскае майстэрства вандроўных кавалёў-цыганоў. Лічылася, што яны ўмелі выкаваць і зазубрыць такі серп, якім было лёгка і скора жаць.

Пятровіца – 2018
© Sputnik Альфрэд Мікус
Гаспадынька з сярпамі

Аб жанчыне, якая за дзень больш за іншых накладала снапоў, казалі, што яна "мае цыганскі серп". Калі пачыналася жніво, усе іншыя гаспадарчыя працы адкладаліся ў бок. Усе сілы сялянскай сям'і былі скіраваныя на тое, каб як мага хутчэй звезці з поля ўраджай збожжавых.

Ліпень — месяц, поўны працы. У народных прыказках нават святыя ў ліпені не сядзяць без працы: "Святы Пятро жыта сцеліць, святы Кузьма сярпы робіць, а святы Дзям'ян сена грабіць".

Вядомы і добры звычай бескарыснай дапамогі ў працы нямоглым суседзям талакой. Адбывалася гэта на Пятра і Паўла. Пра такую талаку ёсць прымаўка: "Святы Пётра талаку збіраў копы сена вазіць, стагі мятаць".  Дарэчы, ў гэты дзень працаваць на ўласную гаспадарку забаранялася, паколькі лічылася грахом. Калі праца была завершана, па традыцыі гаспадары наладжвалі частаванне. Звычайна гэта былі простыя, але пажыўныя стравы. У гэты час на стале ў селяніна з'яўлялася маладая бульба, агуркі і цыбуля, у лесе было поўна грыбоў, а ў вадаёмах — рыбы. Таму гаспадарам было чым пачаставаць талакоўцаў.

Рыбныя галушкі

  • 500 гр рачной рыбы

  • 75 гр пшанічнай мукі
  • 2 яйкі
  • 1 ч. лыжка чорнага перцу гарошкам
  • 1 ст. лыжка насення кропу
  • 1-2 цыбуліны
  • 1,5 ч. лыжкі солі
  • 1 ч. лыжка масла

Як гатаваць:

Дробную рачную рыбу пачысціць ад костак, дробна насячы нажом, але не прапускаць праз мясарубку і расцерці. Дробна насечаную цыбулю, кроп, перац і соль стаўчы ў ступцы, дадаць у рыбу.

Рыбалка
© Pixabay
Для рыбных галушак можна браць любую рачную рыбу

Муку развесці ў малацэ, уліць узбітыя яйкі і перамяшаць, аб'яднаць з рыбным фаршам, усё разам добра расцерці і ўзбіць, каб атрымалася аднародная маса. Зварыць рыбную юшку з галоў, плаўнікоў і костак, пасаліць і адварыць у ёй галушкі на маленькім агні да гатоўнасці. Дастаць з юшкі і падаць асобна з маслам і бульбай.

Смачна есці!

222
Тэги:
народныя прыкметы, беларуская кухня, Ларыса Мятлеўская, Беларусь
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
По теме
Прыродная сталоўка: гатуем з таго, што пад нагамі
Віно і смажаныя кураняты: што яшчэ гатавалі нашы продкі з агрэсту
Таблетка ад страху і абярэг ад нячысцікаў: чым яшчэ праславіўся часнок
Добра жыць і не тужыць, або Народныя парады для мужоў і жонак
Навошта кувае зязюля і што пра гэта кажуць у народзе
Кухня нашых продкаў: як гатаваць прываротнае зелле і любімы соус Гётэ
Кухня нашых продкаў: каперсы з капуцынаў і дзікія качкі з белым соусам
Старая стужка

Экранізацыі Шамякіна: успамінаем класіка і глядзім фільмы па яго кнігах

591
(абноўлена 09:31 30.01.2020)
30 студзеня 1921 года нарадзіўся выбітны беларускі пісьменнік Іван Шамякін. Яго вялізная літаратурная спадчына лягла ў аснову шматлікіх фільмаў.

Каб успомніць знакамітага дзеяча беларускай літаратуры і з сэнсам правесці вечар, Sputnik прапануе вам паглядзець бессмяротную класіку: экранізацыі кніг вялікага аўтара. 

Атланты і карыятыды

Месца дзеяння — абласны горад Беларусі. Фільм прысвечаны жыццю савецкай інтэлігенцыі і праблемам сямейнага жыцця галоўнага архітэктара горада Максіма Карнача. Ён таленавіты, але яму даводзіцца пераадольваць непаразуменне, а часам прамы канфлікт інтарэсаў з чынавенствам.

Рэжысёр: Аляксандр Гутковіч.

Эпілог (1994)

Фільм зняты па матывах аповесцяў Івана Шамякіна. Пісьменнікі і мастакі аказваюцца непатрэбнымі грамадству, вымушаныя зарабляць на жыццё продажам асабістых твораў. Мастаку пашчасціла — ягоныя карціны набылі. Як выжывае інтэлігенцыя — глядзіце ў фільме і разбірайцеся, як выжываць самім.

Рэжысёр: Ігар Дабралюбаў.

Крыніцы (1964)

Першы экранізаваны раман. Як і ў кнізе, сюжэт фільма пабудаваны на малюнку жыцця сельскай інтэлігенцыі. Час дзеяння — лета 1953 і наступны навучальны год.

Прызначаны ў сельскую мясцовасць з буйнога сталічнага навуковага інстытута Лемяшевич не хавае, што быў звольнены не па ўласным жаданні, як паказана ў яго дакументах, а ў выніку канфлікту з кіраўніцтвам. Яго крытычная ацэнка работы інстытута не атрымала падтрымкі, і супрацоўніку было рэкамендавана памяняць профіль заняткаў.

Рэжысёр: Іосіф Шульман.

Глыбокая плынь (2005)

Галоўная гераіня Тацяна Маеўская ў першыя дні вайны выратоўвае яўрэйскага хлопчыка. Бацьку і мачасе яна гаворыць, што гэта яе сын. Мачаха выдае Тацяну і расказвае аб гэтым нямецкаму агенту Мацею Куляшу. Пасля гэтага да Тацяны завітваюць паліцэйскія, ды Тацяна праяўляе смеласць і рашучасць. Яна забівае фашысцкіх паслугачоў, а сама з дзіцем і бацькам падаецца ў партызаны.

Рэжысёр: Маргарыта Касымава, Іван Паўлаў.

Вазьму твой боль (1980)

У вёску пасля працяглага зняволення вяртаецца былы паліцай Дашкевіч, вінаваты ў смерці аднавяскоўцаў. Іван, у якога сястра і маці загінулі ад рук паліцая, не можа спакойна перанесці такога вяртання.

Рэжысёр: Міхаіл Пташук.

591
Тэги:
Літаратура, Іван Шамякін, Беларусь
Тэмы:
Беларуская літаратура

Піцерскія майстры ўзяліся за рэстаўрацыю гадзінніка Нотр-Дама - відэа

0
(абноўлена 11:00 03.03.2021)
Спецыялісты гадзіннікавага завода "Ракета", які знаходзіцца ў Санкт-Пецярбургу, рамантуюць гадзіннік сабора Парыжскай Божай Маці, пацярпелы ў выніку моцнага пажару. Як гэта адбываецца - глядзіце на відэа.

Аб'ём работ, які неабходна выканаць піцерскім майстрам, на заводзе назвалі даволі значным - гадзіннікавым майстрам трэба будзе вырабіць каля двух тысяч дэталяў.

"Мы думаем у нас у кампаніі вырабляць колы для механізма", - распавёў інжынер-канструктар прадпрыемства Віталь Камароў.

Ён адзначыў, што завод ужо вырабіў сігнальную прыладу, якая ўнутры будынка будзе паказваць час вялікага гадзінніка на фасадзе Нотр-Дама.

Раней на прадпрыемстве адзначылі, што ў Францыі цяпер няма тэхналогій для выпуску манументальных гадзіннікаў, а піцерскі завод мае такі вопыт - прыкладам гэтаму механізм у атрыуме ЦДМ у Маскве. Гадзіннік памерам шэсць на сем метраў важыць больш за чатыры тоны і складаецца з тысяч дэталяў, выкананых з розных матэрыялаў.

Пажар у саборы Парыжскай Божай Маці адбыўся 15 красавіка 2019 года. Абрынуўся шпіль сабора, полымем была агорнутая апорная канструкцыя. Як паведамілі пажарныя, структура Нотр-Дама і галоўныя творы мастацтва, рэліквіі, якія захоўваліся ў саборы, ацалелі. Пракуратура Парыжа выключае крымінальную версію ўзгарання. У якасці магчымых прычын пажару разглядаюцца непатушаная цыгарэта ці праблемы з электрычнасцю.

Прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон раней заявіў пра амбіцыйную мэту аднавіць Нотр-Дам за пяць гадоў, хоць многія эксперты кажуць, што на рэканструкцыю можа сысці да 15 гадоў.

0
Тэги:
гадзіннік, Санкт-Пецярбург, Францыя