Кукушка

Навошта кувае зязюля і што пра гэта кажуць у народзе

344
(абноўлена 08:57 23.05.2018)
Этнограф Ларыса Мятлеўская расказвае цікавыя прыкметы пра зязюлю-падарожніцу і вучыць гатаваць вітамінны напой з "зязюлінай канюшыны".

Нашы продкі верылі, што зязюля нясе вестку аб нябожчыках, і спяшаліся памянуць іх у царкве. А таксама казалі, што, калі ў першы раз увесну пачуеш голас зязюлі, трэба хуценька лезці ў кішэню і бразгаць манеткамі, каб цэлы год быць пры грошах.

Хто такі Кук і куды ён падзеўся?

Не пералічыць, колькі казак, песень, паданняў, прыкмет і міфаў існуе пра гэту шэрую, знешне непрыкметную птушку, якая бярэ за душу сваім голасам. Дарэчы, навукоўцы сцвярджаюць, што зязюліна "ку-ку" можна пачуць за 2 кіламетры.

Народная памяць захавала некалькі дзесяткаў легендаў і паданняў, якія па-рознаму тлумачаць узнікненне гэтай птушкі. Адно з іх апавядае пра тое, што калісьці ў птушак быў кароль, якога звалі Кук. Ён летаў па лесе і абараняў птушак ад усіх, хто нападаў на птушынае каралеўства. Аднойчы Кук не вярнуўся ў сваё гняздо. Страціўшы абаронцу, птушкі зажурыліся і вырашылі яго шукаць. Але ў кожнай была свая справа: адна гняздо ўе, дургая яечка наседжвае, трэцяя дзяцей гадуе. Вырашылі адправіць зязюлю — яна птушка вольная, ні дзяцей, ні гнязда не мае. Спалохалася зязюля такой адказнасці і знесла яечка. Куды ж яго дзець? Тут птушкі і прапанавалі пакласці яго ў любое гняздо, маўляў сваё будуць даглядаць і яе дагледзяць. І паляцела зязюля шукаць Кука. Праляціць трохі, сядзе на галінку і кліча: "Ку-ку"! Праляціць — зноў кліча. Так і лётае зараз па свеце.

Падарожніца на той свет і сяброўка паляўнічых

Зязюльчына куванне стала падставай для многіх народных прыкмет. Так, напрыклад, земляробы па голасе зязюлі разважалі аб будучым ураджаі. Калі яна кукавала на досвітку і на зялёным дрэве, то год абяцаў быць ураджайным, а калі ўначы і на голым дрэве, будзе голад і мор.

Дарэчы, куваюць толькі самцы зязюлі, каб прывабіць самачку, якая не мае такога прыгожага голасу. Замест звыклага "ку-ку!" яна стракоча, хрыпла рагоча, брэша і нават мяўкае. Але такіе спевы часцей за ўсё даводзіцца пачуць толькі арнітолагам.

Былі і "індывідуальныя" прыкметы. Той, хто першы пачуе зязюлю на пусты страўнік, будзе цэлы год нешчаслівы. А калі ў двары пачуецца зязюльчын спеў, нельга было нічога есці, бо гэта паграджала ліхаманкай.

Лічылі зязюлю сяброўкай паляўнічых і рыбакоў, бо калі яна часта і працягла кувала, можна было чакаць добрага надвор'я і добрых вынікаў на паляванні і рыбнай лоўлі.

Палешукі верылі, што калі зязюля кувае ў той час, калі лес без лістоты, то злодзеяў будуць лавіць, а калі лес ужо распусціўся, то яны будуць не знойдзены.

Дарэчы, вялікая колькасць народных прыкмет, звязаных з зязюляй, існавала і ў сербаў, чэхаў, румынаў, немцаў, датчан, шведаў і нават кітайцаў.

У Японіі зязюлю лічылі падарожніцай на той свет і цесна звязвалі яе са смерцю. Лічылі, што кукаванне зязюлі да няшчасця, пажару, мору. У беларусаў таксама былі падобныя ўяўленні. Фалькларыст Уладзімір Васілевіч пісаў, што да ліку павер'яў, якія нібыта прадказвалі набліжэнне смерці, адносіўся і выпадак, калі зязюля кувае на страсе. У некаторых мясцовасцях зязюлю зганялі са страхі, баючыся яе вестак.

Так ці іначай, забіць зязюлю лічылася вялікім грахом.

Вітамінны напой ад зязюлі

Вядома, што гэтыя птушкі не ўюць гнёзды і падкідваюць свае яйкі да чужых. Цікава, што самец гадзінамі назірае за абраным гняздом і, падпілнаваўшы, калі гаспадары пакінуць яго на некаторы час, кліча самку, якая хуценька падкідае туды яйка.

Цікава, што яйкі ў зязюлі заўсёды падобныя да яек птушкі-гаспадыні. Калі ў гняздзе блакітныя яйкі, то і ў зязюлі яно будзе блакітным, калі рабенькія, то і яна пакладзе такое самае. Але з адкладзеных за сезон 10 —20 яек выжывае толькі адно птушаня. І гэта не выпадкова, бо ў прыродзе ўсё ўраўнаважана. Не ўсе птушкі, якія атрымліваюць яйка ад зязюлі, памяркоўна ставяцца да гэтага. Некаторыя адразу бачаць падман і выкідаюць чужое яйка, другія закладваюць яго новым слоем будаўнічых матэрыялаў і кладуць новы поклад. Астатнія ж не звяртаюць на яго ніякай увагі і гадуюць чужынца-ненажэру.

Зязюль у свеце 140 відаў, і сярод іх 40 самі насіджваюць яйкі і ствараюць пары на ўсё жыццё. Праўда, у нашых лясах такія не водзяцца.

Вучоныя арнітолагі сцвярджаюць, што, нягледзячы на глабальны гняздовы паразітызм з боку зязюлевага сямейства і вялікую колькасць загінулых птушанят, колькасць зязюль не павялічваецца, а ў донараў — не памяньшаецца.

Зязюлі сапраўды маюць вялікі апетыт, і ў гэтым іх вялікая карысць. У іх меню ўваходзяць буйныя павукі, матылі, конікі, стракозы, ягады і яйкі. Страўнік птушкі ўладкаваны такім чынам, што яна знішчае валасатых і нават атрутных вусеняў, якіх не ядуць астатнія птушкі.

Зязюліна канюшына
© Sputnik Ларыса Мятлеўская
Зязюліна канюшына

Таму не будзем ганьбіць працавітую птушачку, а лепш прыгатуем вітамінны напой з "зязюлінай канюшыны", або кісліцы звычайнай.

Інгрыдыенты:

  • 200 г зязюлінай канюшынкі;
  • 1 л халоднай гатаванай вады;
  • Мёд па смаку.

Як гатаваць:

Траву прамыць, адкінуць на дуршлаг і дробна пакрышыць, каб пусціла сок, заліць вадой і даць пастаяць 2 гадзіны. Пасля гэтага напой трэба працадзіць, дадаць мёд па смаку і можна ўжываць.

Напой з зязюлінай канюшыны
© Sputnik Ларыса Мятлеўская
Напой з зязюлінай канюшыны

Такі напой не толькі прыемны на смак і добра праганяе смагу, але і карысны пры лячэнні авітамінозу, рэгулюе страваварэнне, дапамагае пры іншых захворваннях. Нягледзячы на гэта, злоўжываць ім не варта, каб паберагчы свае ныркі.

344
Тэги:
народныя прыкметы, зязюля, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў (109)
По теме
Кухня нашых продкаў: каперсы з капуцынаў і дзікія качкі з белым соусам
У гародзе лебяда — гаспадыні не бяда, ці як гатаваць пірог з пустазелля
Абярэгі і цацка для малечы
Церцюха для Дамавухі, ці як зрабіць сябрам Дамавіка

Дзіцячы вясновы абрад гукання вясны “Жаваронкі”

82
(абноўлена 11:44 13.04.2021)
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
Абрад прайшоў у вёсцы Забалаць Любанскага раёна Беларусі 10 красавіка. У ім удзельнічалі дзіцячыя калектывы "Верабейкі" з Любані і "Нашчадкі" з Забалацця.

Па вясковай вуліцы з чырвонай хусткай (трымаючы яе за чатыры рагі) ходзяць малыя дзеткі. Яны наведваюцца да самых старых бабуль. Падыходзячы да двара, яны гукаюць бабулю: "Баба Маня, выходзь жаваронкаў страчаць!" і пачынаюць спяваць песню "Жавароначкі прыляціце".

Ходзяць з хусткаю па колу. Бабуля кладзе ў хустку выпячаныя ёю птушачкі-жаваронкі.

Бабуля просіць снег патаптаць, каб хутчэй вясна прыйшла. Дзеткі скачуць і спяваюць:

Ой, топчам мы, ой топчам мы?
А што ж мы да вытапчам?
А ці снег і з лёдам?

А ці зіму з марозам?

Падораных бабулямі птушачак-жаваронкаў саджаюць на палачкі, якія нясуць падняўшы ў гару, па дарозе водзяць кругавыя карагоды услед за сонцам.

Дзеткі ідуць да наступнага двара па дарозе, спяваючы вяснянкі. Абыйшоўшы некалькі двароў, да скрыжавання дарог сходзяцца гурты дзетак, яны бяруцца за рукі, аб’ядноўваюцца ў карагод. У сярэдзіне становяцца дзеці з жаваронкамі. Дзяўчаты ідуць па ходу сонца, а дзеці супраць і падкідваюць жаваронкаў на палачках.

Потым дзеці ідуць да высокага месца, дзе складзены невялікі касцёр.

Дзеці разбіраюць жаваронкаў і садзяць іх на тонкія пруцікі, падымаюць у гару, утыкаюць палачкі вакол кастра са словамі: "Няхай нашы жавароначкі пагрэюцца, каб хутчэй вясна прыйшла".

Затым кожны гурт па чарзе спявае сваю вяснянку, пасля разбіраюць птушачак і з'ядаюць кожны сваю.

Рукавіцы, рукавічкі, рукаўкі, рукавачкі…
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Потым ідуць кідаць тварог на бярозу, няхай птушкі прыляцяць, паядуць і на крыльцах вясну прынясуць. Усе запяваюць: "Вол бушуе, вясну чуе", закідаюць тварог на бярозу так, каб ён каціўся па ствале. Потым дзяўчаты развітваюцца з зімовым прадзівам, пад песню "Ой, вясна, ой, вясна, да чужые людзі ткуць кросна" яны падыходзяць да жанчыны з пасмай кудзелі, і высмыкваюць ад яе па кавалку, далей бягуць да бліжэйшых дрэў і чапляюць кудзелю на галінкі, прыгаворваючы "каб болей пальчыкі не калола, каб болей вечарочкі не караціла".

Затым усе ўдзельнікі павязалі рознакаляровыя стужачкі на галіны дрэў для выканання жаданняў і ў дар прыродзе, каб тая стала дабрэй і адарыла добрым ураджаем! Канчаецца свята народнымі танцамі з салодкім сталом.

Глядзіце таксама:

82
  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Абрад прайшоў у вёсцы Забалаць Любанскага раёна.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Удзельнікамі свята сталі дзіцячыя калектывы «Верабейкі» з Любані і “Нашчадкі” з Забалацця.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Пачынаецца абрад з таго, што па вясковай вуліцы з чырвонай хусткай (трымаючы яе за чатыры рагі) ходзяць малыя дзеткі.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Малыя дзеткі наведваюцца да самых старых бабуль.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Ад аднаго двара да другога дзеткі ідуць, спяваючы вяснянкі.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Абыйшоўшы некалькі двароў, да скрыжавання дарог сходзяцца гурты дзетак, яны бяруцца за рукі, аб’ядноўваюцца ў карагод.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзяўчаты чапляюць кудзелю на галінкі, прыгаворваючы “каб болей пальчыкі не калола, каб болей вечарочкі не караціла”.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Усе ўдзельнікі павязваюць рознакаляровыя стужачкі на галіны дрэў для выканання жаданняў і ў дар прыродзе.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Жаваронкаў дзеці садзяць на тонкія пруцікі і ходзяць вакол кастра са словамі: “Няхай нашы жавароначкі пагрэюцца, каб хутчэй вясна прыйшла”.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзеці разбіраюць тварог, дзякуючы якому будуць заклікаць вясну.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Тварог кідаюць на бярозу, каб птушкі прыляцелі, паелі і на крыльцах вясну прынеслі.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Пасля свята дзеці разбіраюць птушачак і з'ядаюць кожны сваю.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Пасля песень і карагода можна і птушачкай пачаставацца.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзеці з задавальненнем водзяць карагоды і спяваюць.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзеці ўздымаюць палачкі са словамі: “Няхай нашы жавароначкі пагрэюцца, каб хутчэй вясна прыйшла”.

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзеці штогод з нецярпеннем чакюць абраду гукання вясны "Жаваронкі".

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Дзяўчаты развітваюцца з зімовым прадзівам, пад песню “Ой, вясна, ой, вясна, да чужые людзі ткуць кросна".

  • Дзіцячы веснавы абрад гукання вясны Жаваронкі
    © Sputnik Альфред Микус

    Рознакаляровыя стужачкі на галінках дрэў - дар прыродзе, каб тая стала дабрэй і адарыла добрым ураджаем!

Тэги:
Гуканне вясны, вясна, абрады

Як "закалыхвалі" моладзь у Салігорскім раёне на Дабравешчанне

272
(абноўлена 19:10 08.04.2021)
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
Старадаўні абрад "Закалыхванне" у вёсцы Гаўрыльчыцы Салігорскага раёна Беларусі святкуюць з спрадвечных часоў на Дабравешчанне 7 красавіка.

У цыкле веснавых свят беларускага народнага календара асаблівае месца займае Дабравешчанне. 7 красавіка - Трэцяя сустрэча вясны. Дабравешчанне - старажытнае веснавое свята, яно лічылася вялікім - святам прылёту бусла, ластаўкі.

Весела было! Жыхары вёскі і госці выйшлі на высокае месца, расклалі вогнішча, спявалі песні, вадзілі карагоды.

Усе ўпрыгожвалі папяровымі вясновымі птушачкамі дрэвы. Потым па народнай традыцыі птушак выпускалі на волю па-сучаснаму - птушачкі былі прывязаны да паветраных шарыкаў!

Значнае месца ў забавах дзяцей і моладзі займала гушканне на калыханцы або на арэлях.

На Дабравешчанне, яшчэ зранку маладыя хлопцы, знаходзілі галоўны атрыбут свята - "вужышча" - гэта доўгая вяроўка з канаплі ці лейцы. Потым трэба было знайсці месца, дзе будзе гэта свята адбывацца. Так, як у той час усе жылі на хутарах, месца адводзілася у лесе, альбо у каго небудзь на двары, дзе знаходзілася азярода (прыспасабленне для сушкі сена). Азярода была як мага добрым прыстасаваннем, каб зачапіць калыханку ці арэлі. На свята зыходзіліся з усёй акругі, старыя і маладыя.

Першымі закалыхвалі самых смелых, каб можна было ўпэўніцца ў добрым мацаванні калыханкі, затым - усiх, хто прысутнічаў. Абавязкова павінны закалыхацца дзеці, каб былі ўвесь год дужыя і здаровыя. Па павер'і, хто ў гэта свята закалыхаецца, той будзе здаровы цэлы год.

І традыцыя была такой - чым вышэй цябе разгойдваюць, чым больш ты баішся, тым лепш. Калі "закалыхацца" на арэлях ў гэты дзень, то цэлы год не будзе хвароб.

А калі хацелі выйсці замуж (ажаніцца), дык таксама трэба было "закалыхацца" на арэлях і гучна крычаць імя каханага. І разгойдвалі да таго часу, пакуль дзяўчаты і юнакі не прызнаюцца, каго яны любяць.

Потым былі народныя песні, агульны стол… з гарачай юшкай, мясцовымі блінамі з печы і сапраўдным збожжавым "бярозавым сокам"!

Чытайце таксама:

272
  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Старадаўні абрад "Закалыхванне" у вёсцы Гаўрыльчыцы Салігорскага раёна Беларусі святкуюць з спрадвечных часоў на Дабравешчанне.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    7 красавіка - Трэцяя сустрэча вясны. Благавешчанне - старажытнае веснавое свята

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Яно лічылася вялікім - святам прылёту бусла, ластаўкі.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Весела было! Жыхары вёскі і госці знайшлі высокае месца...

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    ...на свята прыйшлі людзі з усёй акругі - старыя і маладыя...

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    ...расклалі спякотнае вогнішча...

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    ...спявалі народныя песні...

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    ...вадзілі сонечныя карагоды, бо карагод - здаўна сімвал сонца!

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Усе ўпрыгожвалі папяровымі вясновымі птушачкамі дрэвы.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Потым па народнай традыцыі птушак выпускалі на волю па-сучаснаму - птушачкі былі прывязаны да паветраных шарыкаў!

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Значнае месца ў забавах дзяцей і моладзі займала гушканне на калыханцы або на арэлях.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Першымі закалыхвалі самых смелых, каб можна было ўпэўніцца ў добрым мацаванні калыханкі, затым - усiх, хто прысутнічаў. Абавязкова павінны закалыхацца дзеці, каб былі ўвесь год дужыя і здаровыя. Па павер'і, хто ў гэта свята закалыхаецца, той будзе здаровы цэлы год.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    А калі хацелі выйсці замуж (ажаніцца), дык таксама трэба было "закалыхацца" на арэлях і гучна крычаць імя каханага. І разгойдвалі да таго часу, пакуль дзяўчаты і юнакі не прызнаюцца, каго яны любяць.

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Але якое ж свята без пачастункаў!?

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    Удзельнікі свята падрыхтавалі багаты агульны стол...

  • Абрад Закалыхванне на арэлях на Дабравешчанне
    © Sputnik Альфред Микус

    ...з гарачай юшкай, мясцовымі блінамі з печы і сапраўдным збожжавым "бярозавым сокам"!

Тэги:
Беларусь, вёска, Закалыхванне, абрады, Дабравешчанне, Салігорскі раён, моладзь
Які сёння дзень: 17 красавіка

Які сёння дзень: 17 красавіка 2021 года

0
(абноўлена 19:29 15.04.2021)
Гэты дзень з'яўляецца сто сёмым па грыгарыянскім календары, да канца года засталося 258 дзён.

Якія падзеі адбыліся 17 красавіка і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.

Гістарычныя падзеі 17 красавіка

  • У 1992 годзе: Беларусь устанавіла дыпламатычныя адносіны з Індыяй і Ірландыяй.

Хто нарадзіўся 17 красавіка

  • 1936 год: Міхась Рудкоўскі, беларускі паэт і перакладчык.
  • 1959 год: Леанід Бражнік, беларускі оперны спявак. 

Таксама сёння нарадзіліся англійскі акцёр Шон Бін і англійская спявачка і мадэль Вікторыя Бекхэм.

17 красавіка ў народным календары

Сёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць вялебных Зосімы і Іосіфа Песнапісца.

У народзе святога Іосіфа называлі Осіп Песнапевец, па-свойму трактуючы яго прозвішча. У гэты дзень пачынаюць спяваць першыя пеўчыя птушкі і стракатаць конікі.

Калі на алешыне да гэтага часу ўжо шмат каташкоў, будзе добры ўраджай аўса.

 

0
Тэги:
народны каляндар, які сёння дзень
Тэмы:
Які сёння дзень: каляндар знакавых падзей