Праект рэстаўрацыі Гродненскага замка аўтарства Уладзіміра Бачкова

Палацавыя інтрыгі: як замак у Гродне ператвараюць у "паштоўку ад Гучы"

96
(абноўлена 11:47 04.10.2019)
Палац і замак, пабудаваныя ў эпоху караля і вялікага князя Стэфана Баторыя, зараз зноў у цэнтры ўвагі дзякуючы рэстаўрацыі. Чаму праект архітэктара Уладзіміра Бачкова выклікае боязь у гісторыкаў, разбіраўся Sputnik.

Зараз у Гродне на тэрыторыі Старога замка ідзе поўнамаштабная рэстаўрацыя. Другая сталіца Рэчы Паспалітай у XVI стагоддзі прымала ў сябе Сойм. Тут польскі кароль і вялікі князь Вялікага Княства Літоўскага Стэфан Баторый вырашыў пабудаваць для сябе палац.

Праект архітэктара Уладзіміра Бачкова, па якім і вядуцца рэстаўрацыйныя работы, сутыкаўся з крытыкай з боку гісторыкаў яшчэ да пачатку ўвасаблення ў жыццё. Карэспандэнт Sputnik Станіслаў Андросік разам з навуковым супрацоўнікам Інстытута гісторыі НАН Беларусі Мікалаем Волкавым разабраўся, што ў праекце памылка, а што - відавочная фальсіфікацыя.

Научный сотрудник Института истории НАН Беларуси Николай Волков
© Sputnik / Виктор Толочко
Навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі НАН Беларусі Мікалай Волкаў

Абсалютная фантазія

На Замкавай гары ў Гродне яшчэ кіпяць будаўнічыя работы, поўным ходам ідзе першая чарга рэстаўрацыі. Цяпер аднаўляюцца замкавыя вароты, але адразу за імі з'явілася камяніца.

Па словах гісторыка, галоўная праблема ў тым, што архітэктар і чыноўнікі дапусцілі ўзвядзенне будынка, якога на тэрыторыі каралеўскага замка ніколі не было, што пацвярджаюць археалагічныя даследаванні.

Вид из ворот на каменицу и мерную избу - абсолютно выдуманные объекты, что отчетливо видно по письменным источникам, а перед этим строительством было доказано археологами.
© Sputnik / Инна Гришук
Выгляд з варот на "камяніцу" і "мерную ізбу" - абсалютна выдуманыя аб"екты, што выразна відаць па пісьмовых крыніцах, а перад гэтым будаўніцтвам было даказана археолагамі.

"Пад камяніцай капалі і нічога не знайшлі - гэта абсалютная фантазія. Вы заходзіце ў вароты і справа бачыце палац Баторыя, дзе жылі манархі і праходзілі Соймы, а злева ў нас знаходзіцца домік, якога ніколі не было. Калі вам шапнуць на вушка, што гэта лухта і гэтага ніколі не было, адразу паўстане пытанне: а можа, і астатняе падман?" - лічыць Мікалай Волкаў.

Фактычны падман

У суседняй Варшаве каралеўскі палац пабудаваны нанова пасля таго, як яго знішчылі нацысты ў 1944 годзе практычна да падмурка.

Цалкам прыдуманы і пабудаваны новы палац у Вільні. Гэта ўсяго толькі спроба наблізіцца да таго, што было калісьці пабудавана.

"А ў Гродне мы маем арыгінал (каралеўскі палац Баторыя - Sputnik)", - звярнуў асаблівую ўвагу гісторык.

Уздоўж сцяны ўжо пабудавана так званая мерная ізба. Аказалася, што і з ёй не ўсё так проста, як думаў архітэктар Бачкоў. "Мерная ізба - гэта фактычна падман. Таму што ізба была драўлянай, а сама тэрміналогія (аўтараў праекта рэстаўрацыі - Sputnik) высмактаная з пальца", - мяркуе навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі.

Общий вид на ворота. Справа была та пристройка, второй этаж которой так хотел снести Бачков, но министр культуры запретил. Справа и слева сверху видна придуманная Бачковым открытая балюстрада.
© Sputnik / Инна Гришук
Агульны від на вароты. Справа была тая прыбудова, другі паверх якой так хацеў знесці Бачкоў, але міністр культуры забараніў. Справа і злева зверху бачная прыдуманая Бачковым адкрытая балюстрада.

Паводле яго слоў, на гэтым месцы ў замку быў драўляны будынак, у якім былі пакоі і дзве мерныя хаты. У польскай тэрміналогіі гэта жылое памяшканне сярэдніх памераў, то бок мерны - гэта сярэдні.

Атрымліваецца, што мерная ізба - гэта пакой з печкай, дзе можна было жыць. Аўтары праекта няправільна інтэрпрэтавалі інвентар, і ўвесь драўляны будынак назвалі мернай ізбой.

"Плюс да ўсяго яны зрабілі гэта будынак у цэгле, то бок поўнае глупства, пачынаючы ад назвы і да ўвасаблення", - канстатаваў Мікола Волкаў.

Гучы стараюцца не ўзгадваць

Увесь праект рэстаўрацыі каралеўскага замка ў Гродне аўтарства архітэктара Уладзіміра Бачкова будаваўся на ідэі, што яго узвёў у XVI стагоддзі італьянскі дойлід Санці Гучы.

Бюджэтныя сродкі ўжо паспелі выдаткаваць на дэкаратыўныя элементы будучага ўбрання палаца. Для гэтага архітэктары нават ездзілі знаёміцца з іншымі барочнымі будынкамі аўтарства італьянскага майстра.

Праблема заключаецца ў тым, што гісторыкі не маюць ніякіх доказаў таго, што замак для Стэфана Баторыя будаваў менавіта Санці Гучы. У выніку ў Гродне можа з'явіцца цалкам фэйкавы замак.

Открытая балюстрада на галерее между дворцом и воротами. Ее нет ни в каком источнике, это просто фантазия Бачкова. Он придумал, что король там выходил любоваться на Неман, - комментирует Волков.
© Sputnik / Инна Гришук
Адкрытая балюстрада на галерэі паміж палацам і варотамі. "Яе няма ні ў якім крыніцы, гэта проста фантазія Бачкова. Ён прыдумаў, што" кароль там выходзіў любавацца на Нёман ", - каментуе Волкаў.

"Цяпер усім зразумела, што аўтар не Санці Гучы. Цяпер у Польшчы мастацтвазнаўцам Вольгай Гайдук падрыхтавана доктарская (па беларускай класіфікацыі кандыдацкая - Sputnik) дысертацыя па Гучы. Гэта лепшы спецыяліст па творчасці гэтага майстра", - распавёў беларускі гісторык.

Польскі даследчык прыязджала ў Гродна, дзе выступіла з дакладам перад грамадскасцю і сказала з упэўненасцю, што каралеўскі замак будаваў не Санці Гучы.

Пасля гэтага дырэктар Гродзенскага гісторыка-археалагічнага музея Юрый Кітурка перастаў згадваць Гучы і стаў гаварыць толькі "замак Баторыя".

"Па першай чарзе рэстаўрацыі ўжо выраблены дэкор. Яны ўзялі за ўзор ўсе са спадчыны Гучы. Мала таго, і палац яны будуць рабіць па Гучы, хоць ужо фактычна згодныя, што будаваў не ён", - падкрэсліў Мікалай Волкаў.

Волков рассказал о второй волне фальсификации при реставрации замка в Гродно
© Sputnik / Виктор Толочко
Волкаў распавёў пра другую хвалю фальсіфікацыі пры рэстаўрацыі замка ў Гродне

Плюсы і мінусы

Пры гэтым гісторык звяртае ўвагу, што ўдалося ўсё ж захаваць гістарычныя фрагменты. Прыбудову каля замкавай брамы, напрыклад, разабралі не да канца. Захавалі падмурак пад вежай, якая зараз узвышаецца над Нёманам.

"Фактычна праект Бачкова рэалізуецца так, як ён і задумваў. З'явілася камяніца, якой ніколі не было. Мерная ізба, якой не было. Вежа над Нёманам павінна была быць у тры паверхі, яны зрабілі чатыры, там наверсе ў алебастравай зале было тры вакна, яны робяць восем", - распавёў навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі.

На яго думку, цяпер людзі, якія рэалізуюць праект рэстаўрацыі, кажуць, што прыслухоўваюцца да крытыкі. Прайшло абмеркаванне формы купала над брамай.

Недарэчнасці, дапушчаныя ў праекце Уладзіміра Бачкова
© Photo : Мікалай Волкаў
Недарэчнасці, дапушчаныя ў праекце Уладзіміра Бачкова

"Праўда, заўвагі ў польскіх спецыялістаў былі не толькі да формы купала. Праблема ў тым, што герб або купал - гэта дробязі. Вось камяніцу мы ўжо не зможам знесці. Гэта вялікая будыніна, на якую выдаткавана дзясяткі тысяч долараў з бюджэту", - сказаў Мікалай Волкаў.

Пасля чаго дадаў, што "была рэалізаваная цалкам памылковая канцэпцыя". Ідзе імітацыя дыскусіі, і сітуацыя з купалам падаецца як прыклад, што да крытыкі прыслухоўваюцца. Хоць на самай справе важныя пытанні не абмяркоўваюцца ні з грамадскасцю, ні са спецыялістамі, а вырашаюцца кулуарна.

Другая хваля фальсіфікацыі

Гравюра Томаша Макоўскага дае практычна кананічнае ўяўленне пра тое, як выглядаў Гродна і замак на мяжы XVI-XVII стагоддзяў.

Рэканструкцыя Гродненскага замка Паўла Татарнікава па матэрыялах Мікалая Волкава
© Photo : Мікалай Волкаў
Рэканструкцыя Гродненскага замка Паўла Татарнікава па матэрыялах Мікалая Волкава

Дзякуючы графічнай інфармацыі і звесткам інвентароў гісторыкі ведаюць, што ў палацы Стэфана Баторыя было два паверхі і высокі дах. Першы паверх выконваў бытавую функцыю, а на другім жыў кароль, ён служыў месцам правядзення афіцыйных мерапрыемстваў.

"Бачкоў прыдумаў дадатковы будынак над другім паверхам. Гэты атык не ўжываецца з дахам. Прычым пра яго нідзе не ўпамінаецца ў крыніцах - гэта фактычна фантазія. Плюс сюды запіхваецца яшчэ адзін паверх", - наракае гісторык.

У ходзе рэстаўрацыі аднапавярховую галерэю, якая ішла да палаца, разбурылі да пэўнага ўзроўню і надбудавалі зверху адзін паверх. Над ім ужо ўзведзена балюстрада, якая вядзе ў надбудовы у палацы.

"Цяпер ім трэба прабіць арыгінальную сцяну ў палацы Баторыя, каб быў выхад на прыдуманы паверх", - апісаў сітуацыю Мікалай Волкаў.

Второй этаж также придуман Бачковым. Проблема в том, что он не стыкуется с дворцом, так как там стена конца XVI в. Чтобы его подключить к дворцу, нужно было пробить стены Батория.
© Sputnik / Инна Гришук
Другі паверх (пад згаданай балюстрады) таксама прыдуманы Бачковым. Праблема як раз у тым, што ён не стасуецца з палацам, так як там арыгінальная сцяна канца XVI ст. "Каб яго "падключыць"да палаца трэба было прабіць сцены Баторыя. А пасля Кітурка будзе хадзіць і распавядаць, што ўсе" як пры Баторыях"- смуткуе гісторык.

Зараз для рэалізацыі гэтай задумы распрацоўваецца архітэктурны праект другой чаргі рэстаўрацыі ў Старым замку. Пры гэтым Волкаў адзначыў, што ў выніку мы атрымаў "Дыснэйлэнд", у якім толькі праект каштуе сотні тысяч долараў бюджэтных сродкаў.

"Зрабіўшы першую чаргу рэстаўрацыі па праекце Бачкова, яны пачнуць гэтак жа вярстаць і палац. Фактычна гэта стане другой хваляй фальсіфікацыі пры рэстаўрацыі замка ў Гродна", - падсумаваў гісторык.

96
Тэги:
рэстаўрацыя, Стары замак, Гродна
Тэмы:
Рэканструкцыя Старога замка ў Гродне: аднаўленне ці знішчэнне? (13)
Як святкуюць Купалле ў Беларусі

Як святкуюць Купалле ў Беларусі

1230
(абноўлена 10:28 06.07.2020)
Старажытнае свята адзачаецца ў час летняга сонцастаяння, калі прырода квітнее, а цёплыя ночы – самыя кароткія.

Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны, але з прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў. У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва "Купалле" асацыявалася са словам "купаць", "апускаць у ваду", як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.

Лекавыя зёлкі і варожбы на вянках

Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы: дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці. Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.

Купалле ў Ракаве 2019
© Sputnik Альфрэд Мікус
Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі

На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.

Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.

Купальскае вогнішча

Пакуль дзяўчыны плялі вянкі, хлопцы збіралі дровы і салому для вогнішча. Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.  

З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады. Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года. Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.

Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты. Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.

Вакол вогнішча вадзілі карагоды, пелі купальскія песні, а калі станавілася зусім цёмна, ішлі шукаць папараць-кветку.

Разумець звяроў і птушак і знайсці ўсе скарбы

Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы. Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд. Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.  

Раніцай дзяўчыны ішлі умывацца расой – лічылася, што яна надоўга захавае прыгажосць.

1230
Тэги:
Купалле
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў

Вёска з 500-гадовай гісторыяй: палескае жыццё ў Пагосце

56
(абноўлена 14:41 01.07.2020)
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
  • Борці з мёдам
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
Чым жыве і як выглядае сёння адна з самых вядомых беларускіх вёсак, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Палеская вёска Пагост адзначае ў гэтым годзе 500-гадоў з дня першага згадвання пра яе ў гістарычных дакументах. Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскага сабору. У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 года - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй.

Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя да тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся. І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў, засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спеваў птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

56
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым годзе Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці адзначае 500-годдзе з часу першай згадкі ў пісьмовых крыніцах.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскаму сабору.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Першапачатковае значэнне слова "пагост" - месца збору даніны князем і яго дружынай. Гэта быў цэнтр сельскай акругі, дзе праходзілі сусветныя сходы, а пазней утварылася паселішча з царквой.

  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 году - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй. Кацярына Аляксееўна тчэ амаль круглы год, каб пацешыць родных і гасцей Пагоста рукотворным вырабамі, надарыць на памяць.

  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
    © Sputnik Альфрэд Мiкус

    У Пагосце можна ўбачыць не толькі унікальны "Юр'еўскі карагод", але і святкаванне Калядак і Шчадрэц.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Не толькі з Беларусі, але і з многіх краін замежжа сюды прыязджаюць паглядзець, як клічуць вясну на Палессі або праводзяць абрад Жаніцьбы Коміна восенню.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Іван Цімафеевіч Зохна заўсёды захапляецца творчасцю калектыву "Міжрэчча".

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Калісьці кожная жанчына ткала, вышывала, а цяпер ткацкі станок ёсць толькі ў Кацярыны Панчэні, вышывальшчыц засталося зусім мала. Але ў мясцовым клубе уладкавалі этнаграфічны куток, у якім сабралі вырабы мясцовых майстроў і майстрых, каб захаваць памяць аб мінуўшчыне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Ніна Фёдараўна Саскевіч заўсёды сустракае "Юраўскі карагод" ў цэнтры вёскі насупраць мясцовага клуба.

  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост. У час Вялікай Айчыннай вайны ў жніўні 1941 года нямецкія карнікі спалілі ў Пагосце 163 двары, забілі 69 жыхароў. Землякі і беларусы Масквы ўзвялі ў памяць аб гэтай трагедыі помнік з імёнамі ўсіх загінуўшых жыхароў. Яны стварылі свой сайт у Інтэрнэце, які з гонарам назвалі "Пагост - край цудаў".

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Жыхар Пагоста Карп Мікалаевіч Занкевіч, былы вязень, быў сагнаны ў Германію.

  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Сяло размешчана на мысе ў месцы ўпадзення ракі Сцвіга ў Прыпяць, што дало назву ўрочышча Рогі. Рогі таму, што яно акружана рэкамі, як бы рагамі быка тура, якога шанавалі мясцовыя жыхары.

  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Дарэчы, гэта ўрочышчы цяперашняй вясной засялілі быкамі Хека (быкі, падобныя да тура).

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя на тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся.

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта дае надзею, што не звядзецца роднае сяло. Зямля ў Пагосце калісьці мела вельмі высокі бал урадлівасці, паколькі штогод разліваліся рэкі. Але і цяпер на ўраджай мясцовыя жыхары не скардзяцца.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў.

  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спевам птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Унук Кацярыны Аляксееўны Міша Панчэня з яе праўнучкай Златай з Гомеля.

  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце.

  • Борці з мёдам
    © Sputnik Альфред Микус

    Борці з мёдам. На Палессі захавалася ўнікальная традыцыя - бортнае пчалярства. Гэта адзінае месца ў Еўропе, дзе яна практычна не перарывалася і перадавалася з пакалення ў пакаленне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Спявачка, ткачыха, найстарэйшая захавальніца мясцовых традыцый Зося Рыгораўна Кузьміч.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Мясцовыя жыхары сцвярджаюць, што іх Пагост больш старажытны за Тураў. Гэта пацвярджаюць і археолагі: на беразе старога рэчышча Прыпяці захаваліся сляды гарадзішча жалезнага веку (V стагоддзе да нашай эры - V стагоддзе нашай эры), а знаходкі захоўваюцца ў Тураўскім краязнаўчым музеі.

Тэги:
Палессе
Палац Незалежнасці ў Мінску

Лукашэнка: мы гатовыя шмат чаму навучыцца ў Славакіі

0
(абноўлена 12:28 06.07.2020)
Кіраўнік дзяржавы сёння ўручыў ордэн Францыска Скарыны паслу Славакіі, яки наведаў парад Перамогі ў Мінску.

МІНСК, 6 ліп - Sputnik. Беларусь гатовая ісці на больш глыбокае супрацоўніцтва ў адносінах са Славакіяй, заявіў прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Славакіі ў Беларусі Ёзэфам Мігашэм.

Кіраўнік дзяржавы сёння асабіста ўручыў ордэн Францыска Скарыны паслу, які наведаў парад 9 мая ў Мінску. У ходзе гутаркі з дыпламатам Лукашэнка ахарактарызаваў адносіны паміж краінамі як "вельмі добрыя", канстатаваў ён і вялікі патэнцыял у эканамічным супрацоўніцтве.

"Пагадзіцеся, асноўны паказчык - 220 мільёнаў долараў тавараабароту - гэта зусім няшмат. Але, калі ўлічыць, што ўвогуле ніякага не было тавараабароту ў свой час, гэты рост - ён значны. Але мы можам больш, мы гатовыя супрацоўнічаць самым цесным чынам з вашай цудоўнай Славакіяй, мы гатовыя па многіх напрамках вучыцца ў вас (а ў вас ёсць чаму вучыцца, пачынаючы ад спорту і заканчваючы пытаннямі прамысловага развіцця). Мы гатовыя ісці на больш глыбокае супрацоўніцтва", - выказаўся прэзідэнт, якога цытуе БелТА.

Рашэнне аб узнагароджанні пасла Славакіі было прынята ў чэрвені - тады быў падпісаны адпаведны ўказ.

Капитан ФК Дипломат – Посол Словацкой Республики в Республике Беларусь, господин Йозеф Мигаш
© Sputnik / Виктор Толочко
Капітан ФК Дыпламат - Пасол Славацкай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь, спадар Ёзэф Мігаш

Пасля наведвання дыпламатам параду ён падаў прашэнне аб адстаўцы, так як МЗС Славакіі запатрабаваў ад пасла тлумачэнняў гэтага ўчынку. Неўзабаве Мігаш пакіне Беларусь, імя яго пераемніка яшчэ не вызначана.

0
Тэги:
Аляксандр Лукашэнка, Славакія, Беларусь