Рэстаўрацыя замка Баторыя

Сярэднявечча пакутуе ў Гродне: чым абернецца рэстаўрацыя замка Баторыя

95
(абноўлена 12:01 16.11.2019)
У Гродне ў чарговы раз абмяркоўвалі лёс Старога замка, які з боку выглядае незайздросным. Як "будуюць" рэзідэнцыю караля і вялікага князя, разбіраўся Sputnik.

Пакуль Стары замак ў другой сталіцы Рэчы Паспалітай больш паходзіць на будпляцоўку новага мікрараёна (нездарма работы вядзе "Гроднаграмадзянпраект"), у Новым замку сабраўся круглы стол. За ім сабраліся навукоўцы, каб абмеркаваць рэканструкцыю замка часоў Стэфана Баторыя. У праграме было заяўлена, што за кожным дакладам будзе ісці дыскусія. Чаму круглы стол больш нагадваў "нямы Сойм", піша карэспандэнт Станіслаў Андросік.

Вынік рука/твар

Найвялікшым здабыткам беларускай зямлі назвала Стары замак начальнік упраўлення культуры Гродзенскага аблвыканкама Алена Клімовіч.

"Для жыхароў Гродзеншчыны гэта знакавае месца, звязанае з гісторыяй іх жыцця. У музей, які тут (у Старым замку - Sputnik) ёсць з 1920 года, усе хадзілі ў дзяцінстве", - успомніла чыноўніца ад культуры.

Алена Клімовіч распавяла, што "рэканструкцыя аб'екта" пройдзе ў тры чаргі. У першую чаргу гэта ўязная замкавая брама і сярэдняя вежа, затым работы ў палацы караля Стэфана Баторыя, трэці этап закране астатнюю тэрыторыю замка.

Каменицы не было в замке, считают историки, критикующие ход реконструкции
© Sputnik Станислав Андросик
Камяніцы не было ў замку, лічаць гісторыкі, якія крытыкуюць ход рэканструкцыі

Начальнік упраўлення канстатавала, што першая чарга праведзена і "вынік ужо бачны". Цяпер ідуць перадпраектная падрыхтоўка па другой чарзе, якія ўключаюць у сябе цэлы комплекс навуковых прац.

Чаму так нельга было паступіць да ўзвядзення камяніцы? Бо яе не было ў замку і вынікі археалагічных раскопак гэта даказваюць. Мерныя хаты замест драўляных сцен абзавяліся новенькімі з сілікатнай цэглы, а ўязная брама - лішнім паверхам. Здавалася, што навукоўцы не маўчалі ў шапку і тады, але "вынік ужо бачны".

Праўда, Алена Клімовіч сцвярджае, што цяпер работы будуць ісці з улікам новых дадзеных гістарычнай навукі. Зараз залы вызваляюць ад экспазіцыі, каб правесці архітэктурныя зандажы.

Результат реконструкции виден издалека
© Sputnik Станислав Андросик
Вынік рэканструкцыі "бачны здалёку"

Калі казаць простай мовай, спецыяльна навучаныя людзі здымаюць пласт за пластом тынкоўку ў пэўных месцах на сцяне, каб бачыць, дзе былі аконныя ці дзвярныя праёмы, і як яна перабудоўвалася.

Трэба аддаць належнае чыноўніцы ад культуры: яна не хавае таго факта, што праектная прапанова архітэктара Уладзіміра Бачкова пра тое, дзе быў і як выглядаў ўваход у палац, не вытрымлівае крытыкі. Балазе вырашана правесці і археалагічныя даследаванні, якія пакажуць дакладнае месца.

Алена Клімовіч кажа, што цікавасць грамадскасці да ходу рэканструкцыі Старога замка ў Гродне высокая. І нядзіўна, бо гэта адзіная цалкам захаваная рэзідэнцыя караля, дзе да таго ж праводзіліся Соймы Рэчы Паспалітай.

Чем обернется реставрация замка Батория, в Беларуси волнует многих
© Sputnik Станислав Андросик
Чым абернецца рэстаўрацыя замка Баторыя, у Беларусі хвалюе многіх

"Круглыя сталы даюць магчымасць пачуць адзін аднаго, пачуць абгрунтаваныя меркаванні і ўлічыць іх", - адзначыла начальнік упраўлення культуры.

Праўда, незразумела хто каго павінен быў пачуць і з кім дыскутаваць на круглым стале. Адказваючы на пытанне карэспандэнта Sputnik, чаму на кругам стале няма дакладаў спецыялістаў, якія непасрэдна займаюцца рэканструкцыяй замка, Алена Клімовіч сказала, "яны будуць выступаць на круглым стале па актуальных пытаннях, якія заяўлены на круглым стале".

Толькі вось сам аўтар архітэктурнага праекта Уладзімір Бачкоў нагадваў дэпутата сумнавядомага "маўклівага Сойму", які падвёў рысу пад існаваннем Рэчы Паспалітай, і старанна маўчаў. Архітэктар не абараняў свой праект, гэта прыйшлося рабіць іншым людзям.

Сярэднявечча пакутуе ў Гродне

Сапраўдным анекдотам стала спроба ўпрыгожыць вежу над ўязнымі варотамі сграфіта. Гэта такая складаная рэч, якая ўяўляе сабой нешта сярэдняе паміж роспісам і рэльефам.

Спецыялісты, якія працуюць над замкам Стэфана Баторыя, мабыць натхняліся дэкорам замка ў польскім Красічыне. Мясцовы замак упрыгожаны характэрнымі для эпохі Адраджэння сграфіта.

Башню над въездными воротами украсили сграффито
© Sputnik Станислав Андросик
Вежу над брамай упрыгожылі сграфіта

Здавалася б, па храналогіі падыходзіць і працаваць па аналогіі дапушчальна. На справе аказалася, што скапіяваць чужыя сграфіта не так і проста. У тытулатуры караля Польскага і Вялікага князя літоўскага Стэфана Баторыя была дапушчана памылка. Вось тут можна пачытаць пра гэта больш падрабязна.

Варта аддаць належнае намаганням мясцовых уладаў, якія сочаць за крытыкай работ. Алена Клімовіч адзначыла, што ўсе памылкі выпраўляюцца, таму што працы яшчэ працягваюцца.

Открытую балюстраду на галерее между дворцом и воротами тоже называют фантазией Бачкова
© Sputnik Станислав Андросик
Адкрытую балюстраду на галерэі паміж палацам і брамай таксама называюць "фантазіяй Бачкова"

Цяпер, калі палацу Стэфана Баторыя трэба будзе перажыць другую чаргу рэканструкцыі, правядуць чарговыя раскопкі.

Пра тое, як на працягу двух гадоў беларускія археолагі вывучалі будучую будпляцоўку, распавяла загадчыца аддзела археалогіі Гродзенскага музея Наталля Кізюкевіч.

Гісторыкам, улічваючы аб'ём работ, давялося працаваць па выхадных і святах для таго, каб паспець даследаваць патрэбныя ўчасткі. Падчас раскопак на месцы, дзе потым пабудавалі камяніцу, археолагі знайшлі каменны брук XV - пачатку XVI стагоддзя.

Наталля Кізюкевіч канстатавала, што "гэта пацвярджае той факт, што камяніцы ў цяперашніх памерах там не было".

Атрымліваецца, што ва ўгоду ўзвядзеннюя будынка, дакладнасць якога выклікае пытанні, археолагі разабралі брук, а па камянях з 500-гадовай гісторыяй маглі б шпацыраваць турысты.

Зараз разабраная маставая ў выглядзе груды камянёў проста ляжыць у Гродзенскім музеі і лёс яе незайздросны - служыць у якасці матэрыялу для рамонту іншых брукаванак.

Апошні довад каралёў

Круглы стол у сваім завяршэнні нагадваў невялікую вайну. Даклад навуковага супрацоўніка Інстытута гісторыі НАН Беларусі Мікалая Волкава з крытыкай праекту архітэктара Бачкова выклікаў бурную дыскусію.

Гісторык у чарговы раз звярнуў увагу на сур'ёзныя недахопы ў праекце рэканструкцыі, так як пры яго распрацоўцы не ў поўным аб'ёме улічаныя крыніцы і інвентары замка Баторыя.

Пры чым ён асобна адзначыў, што спроба стварыць у камяніцы экспазіцыю, прысвечаную каралеўскім чыноўнікам ці шляхце "супярэчыць логіцы саслоўнага грамадства, у якім кароль вышэйшы за астатніх".

Стэфан Баторый жыў у сваім палацы разам са сваім дваром і аховай, а "ўраднікі" жылі ў сваіх маёнтках у горадзе. Гэта пацвярджаюць ўспаміны Льва Сапегі, звязаныя са смерцю караля і вялікага князя, дзе ён наўпрост піша, што атрымаўшы навіну пра гібель кіраўніка канцлер і іншая ведаць стала з'язджацца ў палац.

Мікалай Волкаў лічыць, што неабходна правесці археалагічныя раскопкі на месцы меркаванага ўваходу ў палац і зандаж, каб не дапусціць памылку і не ўзвесці масіўны атык. Даследчык таксама раскрытыкаваў праект размяшчэння пакояў у палацы аўтарства архітэктара Бачкова.

Памылкі ў праекце Уладзіміра Бачкова
© Photo : Мікалай Волкаў
Памылкі ў праекце Уладзіміра Бачкова

У абарону праектнага рашэння выступіў архітэктар "Гроднажылпраекту" Алег Шымбарэцкі, які звярнуўся да кананічнасці малюнка замка Баторыя на гравюры Томаша Макавецкага.

Па словах архітэктара, дадзеныя археалогіі кажуць пра тое, што замак па замове Стэфана Баторыя быў не проста перабудаваны з замка Вітаўта, а фактычна пабудаваны нанова.

"Я не ўяўляю, што дойлід (Санці Гучы не ўзгадваўся ні разу - Sputnik) пакінуў элементы готыкі ў рэнесансным будынку", - упэўнены Алег Шымбарэцкі.

Архітэктар лічыць, што тэорыя Мікалая Волкава аб тым, як размяшчаліся каралеўскія пакоі і як выглядаў палац, пазбаўленыя архітэктурнай логікі. Ён настойвае на тым, што замак Баторыя меў адзінае архітэктурнае рашэнне і не уключаў у сябе больш раннія элементы, як гэта намалявана на малюнку Паўла Татарнікава.

Рэканструкцыя Гродненскага замка Паўла Татарнікава па матэрыялах Мікалая Волкава
© Photo : Мікалай Волкаў
Рэканструкцыя Гродненскага замка Паўла Татарнікава па матэрыялах Мікалая Волкава

Мікалай Волкаў звярнуў увагу на такі факт, што калі рэканструкцыя замка будзе праведзена без глыбокіх гістарычных даследаванняў, то гэта прывядзе да таго, што "пасля будуць знойдзеныя невядомыя цяпер крыніцы і па іх правядуць 3D рэканструкцыю. Атрымаецца, што вынік такой рэканструкцыі не супадзе з тым , што плануецца пабудаваць".

Гісторык лічыць, што гэта цалкам падарве давер да праведзенай работы і заклікаў апублікаваць праект другой чаргі рэканструкцыі палаца Баторыя, каб грамадскасць магла з ім азнаёміцца.

Сёння дзяржава выдзяляе каласальныя сродкі на рэстаўрацыю і рэканструкцыю Старога замка ў Гродне. Цяпер ні для каго не сакрэт, што ўжо першая чарга прайшла з памылкамі. Рэканструкцыя адзінай ацалелай каралеўскай рэзідэнцыі рызыкуе ператварыцца ў поўнамаштабную гістарычную фальсіфікацыю. Гэта будзе сапраўднай трагедыяй для Беларусі, таму што абяцае архітэктурнаму помніку такія змены, якіх ён не зведаў за ўсе войны, якія пракаціліся па нашай краіне за шмат стагоддзяў.

95
Тэги:
Стары замак, Гродна
Тэмы:
Рэканструкцыя Старога замка ў Гродне: аднаўленне ці знішчэнне? (13)
Як святкуюць Купалле ў Беларусі

Як святкуюць Купалле ў Беларусі

1229
(абноўлена 10:28 06.07.2020)
Старажытнае свята адзачаецца ў час летняга сонцастаяння, калі прырода квітнее, а цёплыя ночы – самыя кароткія.

Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны, але з прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў. У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва "Купалле" асацыявалася са словам "купаць", "апускаць у ваду", як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.

Лекавыя зёлкі і варожбы на вянках

Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы: дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці. Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.

Купалле ў Ракаве 2019
© Sputnik Альфрэд Мікус
Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі

На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.

Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.

Купальскае вогнішча

Пакуль дзяўчыны плялі вянкі, хлопцы збіралі дровы і салому для вогнішча. Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.  

З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады. Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года. Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.

Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты. Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.

Вакол вогнішча вадзілі карагоды, пелі купальскія песні, а калі станавілася зусім цёмна, ішлі шукаць папараць-кветку.

Разумець звяроў і птушак і знайсці ўсе скарбы

Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы. Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд. Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.  

Раніцай дзяўчыны ішлі умывацца расой – лічылася, што яна надоўга захавае прыгажосць.

1229
Тэги:
Купалле
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў

Вёска з 500-гадовай гісторыяй: палескае жыццё ў Пагосце

56
(абноўлена 14:41 01.07.2020)
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
  • Борці з мёдам
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
Чым жыве і як выглядае сёння адна з самых вядомых беларускіх вёсак, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Палеская вёска Пагост адзначае ў гэтым годзе 500-гадоў з дня першага згадвання пра яе ў гістарычных дакументах. Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскага сабору. У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 года - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй.

Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя да тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся. І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў, засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спеваў птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

56
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым годзе Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці адзначае 500-годдзе з часу першай згадкі ў пісьмовых крыніцах.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскаму сабору.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Першапачатковае значэнне слова "пагост" - месца збору даніны князем і яго дружынай. Гэта быў цэнтр сельскай акругі, дзе праходзілі сусветныя сходы, а пазней утварылася паселішча з царквой.

  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 году - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй. Кацярына Аляксееўна тчэ амаль круглы год, каб пацешыць родных і гасцей Пагоста рукотворным вырабамі, надарыць на памяць.

  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
    © Sputnik Альфрэд Мiкус

    У Пагосце можна ўбачыць не толькі унікальны "Юр'еўскі карагод", але і святкаванне Калядак і Шчадрэц.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Не толькі з Беларусі, але і з многіх краін замежжа сюды прыязджаюць паглядзець, як клічуць вясну на Палессі або праводзяць абрад Жаніцьбы Коміна восенню.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Іван Цімафеевіч Зохна заўсёды захапляецца творчасцю калектыву "Міжрэчча".

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Калісьці кожная жанчына ткала, вышывала, а цяпер ткацкі станок ёсць толькі ў Кацярыны Панчэні, вышывальшчыц засталося зусім мала. Але ў мясцовым клубе уладкавалі этнаграфічны куток, у якім сабралі вырабы мясцовых майстроў і майстрых, каб захаваць памяць аб мінуўшчыне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Ніна Фёдараўна Саскевіч заўсёды сустракае "Юраўскі карагод" ў цэнтры вёскі насупраць мясцовага клуба.

  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост. У час Вялікай Айчыннай вайны ў жніўні 1941 года нямецкія карнікі спалілі ў Пагосце 163 двары, забілі 69 жыхароў. Землякі і беларусы Масквы ўзвялі ў памяць аб гэтай трагедыі помнік з імёнамі ўсіх загінуўшых жыхароў. Яны стварылі свой сайт у Інтэрнэце, які з гонарам назвалі "Пагост - край цудаў".

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Жыхар Пагоста Карп Мікалаевіч Занкевіч, былы вязень, быў сагнаны ў Германію.

  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Сяло размешчана на мысе ў месцы ўпадзення ракі Сцвіга ў Прыпяць, што дало назву ўрочышча Рогі. Рогі таму, што яно акружана рэкамі, як бы рагамі быка тура, якога шанавалі мясцовыя жыхары.

  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Дарэчы, гэта ўрочышчы цяперашняй вясной засялілі быкамі Хека (быкі, падобныя да тура).

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя на тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся.

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта дае надзею, што не звядзецца роднае сяло. Зямля ў Пагосце калісьці мела вельмі высокі бал урадлівасці, паколькі штогод разліваліся рэкі. Але і цяпер на ўраджай мясцовыя жыхары не скардзяцца.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў.

  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спевам птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Унук Кацярыны Аляксееўны Міша Панчэня з яе праўнучкай Златай з Гомеля.

  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце.

  • Борці з мёдам
    © Sputnik Альфред Микус

    Борці з мёдам. На Палессі захавалася ўнікальная традыцыя - бортнае пчалярства. Гэта адзінае месца ў Еўропе, дзе яна практычна не перарывалася і перадавалася з пакалення ў пакаленне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Спявачка, ткачыха, найстарэйшая захавальніца мясцовых традыцый Зося Рыгораўна Кузьміч.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Мясцовыя жыхары сцвярджаюць, што іх Пагост больш старажытны за Тураў. Гэта пацвярджаюць і археолагі: на беразе старога рэчышча Прыпяці захаваліся сляды гарадзішча жалезнага веку (V стагоддзе да нашай эры - V стагоддзе нашай эры), а знаходкі захоўваюцца ў Тураўскім краязнаўчым музеі.

Тэги:
Палессе
Супрацоўніца навукова-даследчай лабараторыі

Выпрабаванні магчымых лекаў ад каронавіруса будуць доўжыцца яшчэ два месяцы

0
(абноўлена 10:25 06.07.2020)
Раней рэмдзесівір вырашылі выкарыстаць ад каронавіруса ў ЗША - аднак дадзеныя аб яго эфектыўнасці пакуль супярэчлівыя.

МІНСК, 6 ліп - Sputnik. Вывучэнне эфектыўнасці рэмдзесівіра для пацыентаў з каронавірусам працягнецца яшчэ два месяцы, заявіла галоўны навуковы супрацоўнік СААЗ Сумія Свамінатан.

Расійскі прэпарат Авіфавір
© Photo : Российский фонд прямых инвестиций (РФПИ)

Створаны ў 2015-м рэмдзесівір зараз прапанавалі як адно з магчымых лекаў ад каронавіруса. Яго ўжо ўжываюць у ЗША - FDA выдавала дазвол на выкарыстанне прэпарата "ў экстранных выпадках". Пры гэтым працягваюцца выпрабаванні лекаў.

"Другая фаза пачнецца прыкладна праз пару месяцаў. Завяршэнне першай фазы запатрабуе некаторага часу... Краіны заўсёды могуць апублікаваць экстраныя рэкамендацыі. Але пакуль (ад рэмдзесівіра -Sputnik) няма карысці па зніжэнні смяротнасці. Афіцыйных рэкамендацый СААЗ з нагоды прэпарата пакуль няма", - заявіла РІА "Новости" прадстаўнік СААЗ.

Паводле яе слоў, да завяршэння першай фазы адносяцца тэсты на эфектыўнасць для рэмдзесівіра. СААЗ хутка створыць камітэт, які будзе вызначаць, якія прэпараты змогуць прыняць удзел у другой фазе выпрабаванняў.

Для выпрабаванняў разглядаюцца сёння розныя імунамадулятары, антытромбацытарныя прэпараты і монануклеарныя антыцелы. Больш за ўсё шанцаў сёння, як лічыцца, у прэпаратаў на аснове монануклеарных антыцелаў.

Высноў да канца выпрабаванняў эксперты не робяць. Нагадаем, па выніках тэстаў СААЗ вырашыла адмовіцца ад выкарыстання гідроксілхларахіна, лопінавіра і рытанавіра пры каронавірусе. Раней гэтыя прэпараты актыўна ўжываліся ў многіх краінах, у тым ліку і ў Беларусі.

Колькасць выпадкаў каронавіруса ў свеце на сёння перавышае 11,5 мільёнаў. Спецыфічных лекаў ад COVID-19 пакуль не няма, сітуацыя ўскладняецца і выяўленнем падштамаў віруса. Паралельна вядзецца і распрацоўка вакцыны ад каронавіруса - яе рыхтуюць да выпрабаванняў ці ўжо тэстуюць ў шэрагу краін свету, у тым ліку і ў Расіі.

0
Тэги:
каронавірус
Тэмы:
Каронавірус COVID-19