На масленіцу да  цёшчы на бліны

Тлусты чацвер на Масленіцу: традыцыі і пачастункі

147
(абноўлена 08:59 27.02.2020)
У масленічны чацвер малады зяць абавязкова наведваў цёшчу з падарункам, а тая ў сваю чаргу чакала яго з пачастункамі.

Чацвер на масленічным тыдні ў народзе называлі "тлустым". Другая назва - "Валоссе" - сведчыць пра язычніцкія карані гэтага свята.

Вялес - адзін з галоўных багоў язычніцкага пантэону ўсходніх славян, быў богам жывёлагадоўлі і багацця. Яму блізкія такія боствы і персанажы сусветнай міфалогіі, як літоўскі Вяльняс, латышскі Велс, кельцкі бог багацця і жывёлы Велаўн, індыйскі Варуна і іншыя. Вялес або Волас меў дачыненне да зямных водаў, крыніц, вытокаў рэк.

Пасля прыняцця хрысціянства заменнікам Вялеса стаў Аўлас (Уласій Севасційскі), які таксама лічыўся заступнікам жывёлы "каровіным і конскім".

Звычаі і прысмакі

Чацвер на масленічным тыдні быў увогуле багатым на розныя звычаі. Напрыклад, малады муж павінен быў пакатаць сваю каханую на прыгожа ўбраным вазку, запрэжаным тройкай рэзвых жарэбчыкаў, ды каб з шархунамі ў вупражы, каб паўсюдна было чуваць, як ён любіць жонку. А яшчэ з шыкам падкаціць да хаты цёшчы, да якой у гэты дзень зяць абавязкова павінен завітаць.

Блины из ржаной муки
© Sputnik Людмила Янковская
Пачастунак для зяця

Цёшчы ў тлусты чацвер таксама чакала свайго зяця і гатавала для яго адмысловыя прысмакі: на стале абавязкова былі сыры, масла і святочныя блінцы рознага гатунку: бульбяныя, пшанічныя, аўсяныя, грачанікі.

 

Не толькі ў гэты дзень, але і на працягу ўсяго тыдня нават пажадана было змешваць муку розных відаў. Гэта спрыяла, па веры нашых продкаў, земляробаў добраму ўраджаю ў новым годзе. Напрыклад, да пшанічнай прымешвалі грэцкую муку, як з кулінарнай кнігі "Смаката з залатой даёначкі".

Бліны масленічныя

Інгрыдыенты:

  • 1 шклянка грэцкай мукі
  • 1 шклянка пшанічнай мукі
  • 3 жаўтка
  • 2 бялкі
  • трохі тоўстых (15-20%) вяршкоў
  • 2 сталовыя лыжкі цукру
  • 0,5 чайнай лыжкі солі
  • 30 г дражджэй

Як гатаваць:

У цёплых вяршках развядзіце сырыя дрожджы і, патроху падсыпаючы муку, замясіце цеста да кансістэнцыі вадкай смятаны. Пастаўце цеста ў цёплае месца. Калі праз гадзіну-другую яно падыдзе, дадайце жаўткі, расцёртыя з цукрам і соллю. Цяпер усё добра размяшайце. І зноў пастаўце цеста ў цёплае месца, каб зноў падышло.

А цяпер асобна добра паўзбівайце бялкі ў густую пену. Гатовыя бялкі варта змяшаць з цестам, а падаваць такія блінцы з растопленым маслам.

147
Тэги:
Масленіца, Ларыса Мятлеўская, Беларусь
Тэмы:
Танцы і блінцы: як святкуюць Масленіцу на Беларусі (30)
Ларыса Мятлеўская

Загадвалі жаданні і праважалі нябожчыкаў: што яшчэ рабілі беларусы праз вакно

275
(абноўлена 08:59 29.03.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае пра схаваны сімвалізм звычайнага праёма ў сцяне і вучыць мыць вокны пры дапамозе народных сродкаў.

Для нашых продкаў акно было не проста адтулінай у сцяне, якая служыла для асвятлення і вентыляцыі памяшкання – вокны атаясамліваліся з вачыма.

У народнай культуры значэнне акна суадносіцца з ідэяй пранікнення, якое можа быць не толькі міралюбівым, але і варожым. Так, напрыклад, калі ў хату праз вакно залятала птушка, гэта лічылася прадвесцем бяды, а калі яна проста стукала дзюбай у школа, гаспадарам варта было чакаць вестак.

У некаторых мясцовасцях Беларусі існавала традыцыя выносіць памерлых нехрышчоных дзяцей і дарослых нябожчыкаў, якія памерлі ад "гарачкі " не праз дзверы, а праз акно. У выпадку смерці ў доме на падаконнік ставілі ваду, каб "душа абмылася", туды ж ставілі чарку з гарэлкай і хлебам для нябожчыка.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Нашы продкі лічылі вокны вачыма дома

Праз вакно адбывалася і частаванне Марозу, калі на Каляды яго клікалі есці куццю. Увогуле, ежа, якая перадавалася праз вакно заўсёды мела сакральнае значэнне. Такі абмен дарункамі і пажаданнямі адбываўся яшчэ да нядаўняга часу паміж валачобнікамі і гаспадарамі хаты.

Археолаг Эдвард Зайкоўскі лічыць, што праз акно ажыццяўляецца сімвалічная сувязь са светам памерлых. У народзе верылі, што асабліва небяспечна пакідаць вокны адчыненымі  і не перахрышчанымі нанач, таму што тады праз іх могуць ўвайсці нябожчыкі і нячысцікі і задушыць спячых.

У легендах пра камяні-краўцы падкрэсліваецца, што матэрыял для пашыву адзення перадавалі змею-краўцу праз вакно і толькі праз яго атрымлівалі гатовыя вырабы.

З акном звязана і любоўная магія. Так на Каляды пры дапамозе солі, пастаўленай наччу на падваконне дзяўчына спрабавала даведацца аб будучым лёсе.

Таксама людзі верылі, што акно здольна выконваць жаданні. Лічылася, што калі ў адкрытае акно ці фортку пастаянна вымаўляць тое, чаго вельмі хочацца, гэта абавязкова спраўдзіцца.

Праз акно маглі ажыццяўляцца і злачынныя планы таму гаспадыні імкнуліся прадухіліць уздзеянне нядобрых, зайздросных позіркаў, паставіўшы на падакноннік вазон з чырвоным мушкатам (другая назва герані ці пеларгоніі - Sputnik).

Як упрыгожвалі вокны

У старажытнасці жытло будавалі практычна без вокнаў, якія мы прывыклі бачыць цяпер. Яны выглядалі, як невялікія адтуліны, зробленыя ў двух сумежных вянках сцяны, якія закрывалі драўлянай засаўкай, а пазней шклом. Гэтыя адтуліны называлі "валакавое акно" і нават цяпер уважлівы вандроўнік заўважыць гэтыя старажытныя акенцы ў сценах клецяў, хлявоў і нават сенцах. Калі нарэшце сталі рабіць вокны, а па сведчанні навукоўцаў, гэта адбылося даволі позна, іх з’яўленне суправаджалася пэўным дыскамфортам ад адкрытасці дома вонкавай небяспецы. Гэта трывога выяўлялася у падсвядомым і можа таму ў народным сонніку пазначана, што бачыць у сне акно да чакання:

  • Бачыць расчыненае акно – падарунак будзе, прыбытак;
  • Акно з пабітымі шыбамі – страты, беднасць; з чыстымі і цэлымі – шчасце, жыццё.

Колькасць вокнаў залежыла ад планіроўкі хаты. Звычайна рабілі два вакна ў падоўжанай сцяне, што выходзіла на двор, і адно ў тарцовай – на галоўным фасадзе. Такое размяшчэнне вокнаў спрыяла стварэнню ў хаце покуці або "чырвонага кута", у якім размяшчаліся абразы.

Да ўсяго ў народзе быў пашыраны звычай мець у хаце менавіта тры акны ў гонар святой Тройцы. Чацвёртае акно у глухой сцяне паміж печчу і галоўным фасадам рабілі толькі ў асобных мясцовасцях. Часта на кухні вакно ўстаўлялі насупраць вусця печы, што было зручна для гаспадыні, якая пачынала завіхацца каля яе з першымі промнямі сонца.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Тры вакны ў хаце рабілі ў гонар Святой Троіцы

Цікава, што ў некаторых мясцовасцях існавала правіла пытаць дазвол на павялічэнне колькасці вокнаў больш за тры не толькі ў святара, але і у вясковага сходу. У другой палове ХІХ стагоддзя , калі пачала мяняцца планіроўка жылля і хату пачалі падзяляць на залу і спальню, у тарцовай сцяне, што выходзіла на вуліцу, рабілі па два вакна. 

Увогуле, месца вакна на фасадзе і яго форма адыгрывала значную ролю ў стварэнні мастацкага аблічча будынка. Аканіцы, надаконныя і падваконныя ліштвы – традыцыйныя элементы аздаблення хаты, якія адрозніваліся ў адпаведнасці з этнаграфічным рэгіёнам Беларусі. Зараз традыцыя ўпрыгажэння вокнаў рознымі элементамі не так распаўсюджана, але і дагэтуль можна напаткаць цікавыя варыянты.

Рама звычайна мела ад 3 да 6 шыб, а пачынаючы з ХVІ-ХVІІ стагодзя ў шляхецкіх сядзібах – да 30 і болей. Да ХІХ стагоддзя замест шкла часта выкарыстоўвалі спецыяльна вырабленыя скуры, паперу, пухіры жывёл, палатно. Зімой вокны мелі дубальты (падвойныя рамы, - Sputnik), а знадворку, калі не было аканіц, іх прыкрывалі саламянымі матамі, каб лепш захоўвалася цяпло ў хаце. Такімі матамі ўцяплялі і дзверы.

Драўляныя створкі або аканіцы звонку зачынялі кожны вечар, але з цягам часу яны страцілі сваю ўтылітарную функцыю. Разам з ліштвамі аканіцы сталі дэкаратыўнымі элементамі ў абрамленні вакна.

Вёска Свяцілавічы
© Sputnik Альфрэд Мікус
У кожным рэгіёне Беларусі былі свае традыцыі ўпрыгажэння вокнаў

Асабліва ўпрыгожваліся ліштвы, на якіх можна было сустрэць разнастайныя ўзоры. Часта гэта кветкі і мудрагелістыя завіткі, але можна сустрэць і выявы зорак і сонца, птушак і цмокаў і іншае.

Такая аздоба адрозніваецца ў кожным этнарэгіёне Беларусі і, як і нацыянальны строй, з’яўляецца іх своеасаблівым пашпартам, унікальнай адметнасцю. 

Як памыць вокны народнымі сродкамі

Гаспадыні дбайна сачылі за чысцінёй шыб у вокнах. Іх чыстка была абавязковай перад Вялікаднем. Прытрымліваюцца такой традыцыі і многія сучасныя гаспадыні.

Вядома, што цяпер у краме можна набыць разнастайныя сродкі для чысткі шкла, хтосці ў ваду дадае гарэлку або кроплі аміяку і націрае шыбы да бляску старымі газетамі, вокны чысцяць нават ільняным алеем і крапівой.

У кнізе "Літоўская гаспадыня" Ганны Цюндзявіцкай, якая сабрала вопыт гаспадарчай дзейнасці сялян на пачатку ХІХ стагоддзя, ёсць цэлы шэраг парадаў для захавання вокнаў чыстымі і светлымі.

Каб шыбы не трацілі празрыстасці, нельга мыць іх вадой, асабліва раніцай ці ўдзень, бо сонечныя прамяні уздзейнічаюць на вільготнае шкло, псуюць яго і змяняюць колер.

Варта рабіць гэта ўвечары, а зранку яшчэ раз выцерці шыбы сухой анучай. Для лепшага выніку суконку трэба пасыпаць дробным мелам і выцерці шкло насуха.Перад выкарыстаннем мел трэба прасеяць, каб ён не пакідаў драпіны на шкле.

Чытайце таксама:

275
Тэги:
Беларусь, Народныя традыцыі, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў
Мед

Беларускія народныя рэцэпты ад прастуды

139
(абноўлена 09:20 31.03.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская дзеліцца цікавымі рэцэптамі і нагадвае, што з цяжкімі захворваннямі лепш не эксперыментаваць і звяртацца да доктара.

Нашы продкі для барацьбы з хваробамі выкарыстоўвалі тое, што было пад рукой. Для барацьбы з вясновымі прастудамі быў свой топ-3, у які ўваходзілі лазня, зёлкі і парады дасведчаных народных лекараў.

Спосабы лячэння некаторых хвароб нашымі продкамі апісаў у кнізе "Рэчыцкае Палессе" этнограф Часлаў Пяткевіч яшчэ на пачатку ХХ стагоддзя. Магчыма часам камічныя рэцэпты маюць рацыянальнае зерне і могуць пашырыць досвед сучасніка, які цікавіцца народнай медыцынай.

Вядома ж, у век росквіту навуковай медыцыны варта заўсёды раіцца з доктарам, якому давяраеш і пры моцным захворванні звяртацца па дапамогу ў паліклініку, але азнаёміцца з вопытам продкаў будзе таксама карысна і цікава.

Пад прастуднымі захворваннямі у народнай медыцыне разглядалі такія хваробы, як грып, вострыя рэспіраторныя захворванні, ангіну, бранхіт, ларынгіт, пнеўманію, рэўматызм, фарынгіт і іншыя. Лічылася, што ў аснове гэтых хвароб ляжыць пераахалоджванне арганізму, якога і варта пазбягаць.

Пры першых знаках прастуды - павышэнні тэмпературы, галаўной болі, насмарке, кашалі, ламоце -  народныя лекары раілі выпіць паўшклянкі вады, ў якой трэба было размяшаць пяць кропляў ёду. Калі ногі мокрыя, іх неабходна было нацерці гарэлкай і надзець сухія шкарпэткі. Добра было паставіць на грудзі і спіну некалькі сухіх банак, выпіць дзве-тры шклянкі  гарачай гарбаты з імбірам і мёдам.

Каб зрабіць карысную гарбату правільна, трэба чвэрць шклянкі ачышчанага і нацёртага на тарцы імбіра заліць медам і ваць некалькі хвілін, не даводзячы на кіпення, бо гэта шкодзіць карысным уласцівасцям мёда. У кубак з кіпенем трэба дадаць палову чайнай лыжкі атрыманай сумесі і піць цёплым.

Имбирь
© CC0 / Pixabay/Couleur
Імбір - лепшы сродак для імунітэта

Такім рэцэптам карысталіся сучаснікі, бо ў нашых продкаў у зялёнай аптэцы імбіра не было. Яны пілі любую патагонную гарбату з ліповага цвету, бузіны, маліны. Затым народныя лекары раілі закутацца ў коўды і класціся спаць. Звычайна пасля такіх працэдур прастура сыходзіла.

Калі не, то на наступны дзень раілі нічога не есці, а толькі піць журавінавы морс або ваду, падкіслёную лімонам. На ноч цела націралі спіртавой настойкай ядлоўцу або бярозавых пупышак, калі такой не было, абціраліся карачай вадой з воцатам.

Перад сном можна было выпіць поўшклянкі хатняга віна з чорнай смародзіны, разведзенага  паловай шклянкі гарачай вады. Праз гадзіну хворы пачынаў пацець і тады трэба было памяняць бялізну, якую ўвогуле падчас прастуды мяняць трэба часта.

Далей варта было ізноў выпіць віно, а раніцай лёгка паснедаць і зноў выпіць таго ж віна, але без вады.

Калі прастуда суправаджалася моцным кашлем, для яго гатавалі настойку з палыну і гарэлкі: 20 грамаў палыну настойвалі ў 500 грамах гарэлкі як мага больш. Ужывалі такую мікстуру тры разы на дзень на адной лыжцы, але дзецям такія лекі не давалі.

Для лепшага выхаду макроты лічылася карысным ужываць сіроп брусніц, змешаны з цукрам ці мёдам.

Сезон брусники только начался, но она уже на прилавках
© Sputnik / Валерия Берекчиян
Кожная гаспадыня мела ў хаце запас брусніц

Добрым сродкам ад кашлю лічылася морква і рэдзька. Каб прыгатаваць лекавую сумесь палову сока морквы ці рэдзькі трэба было змяшаць з малаком і прымаць пяць-шэсць разоў на дзень.

Палескія народныя лекары пры прастудных захворваннях раілі ўжываць экстракт з маладых сасновых парасткаў і часта нюхаць шкіпінар.

Вось які рэцэпт лячэння хворага горла прыводзіцца ў кнізе Часлава Пяяткевіча: "Мёд добра перапалі разжараным гваздом, развядзі гарэлкаю дай палашчы тры разы ў дзень. Прыкладай к горлу цёрты хрэн або вужовае лініло з цестам. Таксама палошчуць горла адварам шалфея, а калі т.зв. завалкі (ангіна), то робяць кампрэсы з моцна нагрэтага аўса ці ячменю".

А так на Палессі лячыліся ад кашлю: "Напар ліповага цвету, напійся з мёдам да на печы добра спацей, то і пройдзе. Адвар каліны(цвету)  і маліны (ягад і карэння) таксама ўжываюць каб выклікаць паценне. Пры вельмі цяжкім кашалі хвораму прыкладваюць гарачыя цагліны ці камяні, загорнутыя ў анучы. Пры катары выкарыстоўваюць тыя ж самыя сродкі.што і пры кашалі, і ў дадатак раюць умывацца вельмі халоднаю вадою, асабліва мыць за вушамі і ўцягваць ваду ў нос". 

Липовый цвет
© Photo : pixabay.com
Гарбата з ліпавага цвеіу не толькі смачная, але і карысная

Часта ўвесну, калі дзьмуць халодныя вятры, узнікала такая хвароба як ячмень. Згодна з дадзенымі Чэслава Пяткевіча, "пры кожнай хваробе вачэй, а перш за ўсё пры запаленні павекаў, што называецца ячменем, выкарыстоўваюць прамыванне халоднай вадою і сырадоем. Кожны, хто спаткае хворага, дае яму хвігу, кажучы:

- У цябе ячмень усходзіць!

- Усходзіць, да не ўродзіць, - павінен быў адказаць хворы ".

Хваравітым людзям народныя лекары раілі ужываць бярозавы і кляновы сокі з невялікай колькасцю мукі ці крухмалу.

А вось як прастудныя захворванні лячылі паэтычным народным словам: "На Сіянскім моры едзе Марыя залатым мастом; залаты мост разбівала, на мора брасала, явара зварачала. З явара выйшла сем дзевак. Ох. Мора, мора валнавалася! Там сем дзевак чыталі, пісалі, прастуду ўгаворвалі, вадзяную. Ветраную, прастудзёную. Угаваралі з ручак, з ножак, з пальчыкаў, з сустаўчыкаў, з сярэдзінкі , із галавы, із вушэй, із ачэй.

Вы, угоднікі гасподнія, прыступайце, мне, рабе божай Настассі (імя знахаркі), прастуду ўгавараць памагайце, на Сіянскае мора ссылайце, дзе вецер не вее, сонца не грэе,, там прастудзе прабываць, каб яна там піла, ела, спала, у целе прыбывала".

139
Тэги:
Народныя традыцыі, Беларусь, Ларыса Мятлеўская

Людзі, вы дзе? Звяры і птушкі шнараць па пустых гарадах

0
(абноўлена 08:36 04.04.2020)
  • Марская птушка плыве па чыстай вадзе ля гандолы ў канале Венецыі
  • Касяк рыб у чыстых водах Венецыі
  • Пума на вуліцы горада Санц'яга ў Чылі
  • Адзінокі паўлін у Дубаі
  • Мядзведзь каля жылога дома ў Каліфорніі
  • Дзікі алень блукае па пустой вуліцы ў партовым горадзе Трынкамалі ў Шры-Ланцы
  • Пешаходы і алені на вуліцы горада Нара
  • Алень пераходзіць дарогу ў горадзе Нара
  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
  • Казёл побач з таблічкай зарэзервавана на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
  • Качкі шпацыруюць каля парыжскага тэатра Камеды Франсэз у Пале-Раяль
  • Малпа перасякае дарогу каля Прэзідэнцкага палаца ў Нью-Дэлі, Індыя
  • Нашэсце дзікіх малпаў назіралі жыхары Лопбуры, Тайланд. Яны сабраліся перад старажытным кхмерскім храмам Пранг Сам Ёт
  • Малпы каля машыны ў Лопбуры, Тайланд
  • Нашэсце малпаў назіралі жыхары Лопбуры, Тайланд
  • Сотні птушак на перуанскім пляжы Агуа-Дульсе ў Ліме
  • Вавёрка на пустой вуліцы ў Мехіка спакойна пераходзіць дарогу
  • Бяздомны сабака сядзіць на пустой вуліцы каля закрытага кафэ ў Прышціне
  • Пацук на пустой вуліцы ў Новым Арлеане
  • Мужчына ў масцы ідзе сярод галубоў у цэнтры Мілана, Італія
  • У Балівіі жыхарам сталіцы дазваляецца выходзіць на вуліцу толькі па пакупкі
  • Краснохвостый ястраб балюе ў Цэнтральным парку Манхэтэна, у апусцелым і маўклівым падчас каранціну Нью-Ёрку.
На вуліцах апусцелых з-за каронавіруса гарадоў раз-пораз з'яўляюцца дзікія звяры, якім выпала ўбачыць свет без людзей.

Аднак наўрад ці гэта можна назваць урачыстасцю прыроды. Так, паветра і вада пачысцелі, і гэта адна з нешматлікіх пазітыўных навін апошніх месяцаў. Але дзікім жывёлам у гарадах прыходзіцца нялёгка без чалавека. Многія дзесяцігоддзі яны прывыклі жыць побач з людзьмі, якія падкормліваюць іх, ствараюць пэўныя ўмовы для існавання. З карантынам для іх усё змянілася.

Глядзіце таксама:

  • Без панікі! Заставайцеся дома: да чаго яшчэ заклікае рэклама па ўсім свеце
  • Як вулічныя мастакі адрэагавалі на каронавірус - фота
0
  • Марская птушка плыве па чыстай вадзе ля гандолы ў канале Венецыі
    © AFP 2020 / ANDREA PATTARO

    Пачалося ўсё з Венецыі. Прачнуўшыся раніцай праз тры тыдні каранціну, італьянцы са здзіўленнем выявілі, што вада ў каналах стала чыстай і над ёй лётаюць марскія птушкі.

  • Касяк рыб у чыстых водах Венецыі
    © REUTERS / Marco Capovilla

    У чыстых водах Венецыі з'явіліся касякі рыбак.

  • Пума на вуліцы горада Санц'яга ў Чылі
    © AFP 2020 / Andres Pina / ATON CHILE

    А ў апусцелы горад Санц'яга ў Чылі ўбегла пума. Яна спусцілася з бліжэйшых гор у пошуках ежы.

  • Адзінокі паўлін у Дубаі
    © AFP 2020 / KARIM SAHIB

    Адзінокі паўлін быў заўважаны на вуліцы ля крамаў, закрытых падчас пандэміі каронавіруса COVID-19, у Дубаі.

  • Мядзведзь каля жылога дома ў Каліфорніі
    © AP / KTTV FOX 11

    Вялізнага мядзведзя каля жылога дома раніцай у Каліфорніі заўважылі паліцэйскія.

  • Дзікі алень блукае па пустой вуліцы ў партовым горадзе Трынкамалі ў Шры-Ланцы
    © AFP 2020 / STR

    Людзі, вы дзе? Дзікі алень, якога раней падкормлівалі мясцовыя, блукае па пустой вуліцы ў партовым горадзе Трынкамалі ў Шры-Ланцы.

  • Пешаходы і алені на вуліцы горада Нара
    © AP / Jae C. Hong

    На вуліцах без транспарту і цягнікоў у японскім горадзе Нара алені папросту далучыліся да пешаходаў.

  • Алень пераходзіць дарогу ў горадзе Нара
    © AP / Jae C. Hong

    Гэта не пастаноўка на Эбі-Роўд. Больш за тысячу аленяў вольна адчуваюць сябе ў старажытнай сталіцы Японіі без турыстаў.

  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
    © AP / PA / Pete Byrne

    Апусцелы з-за каронавіруса горад горада Лландідна ва Уэльсе захапілі дзікія казлы.

  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
    © AP / PA / Pete Byrne

    Трохі разгубіліся на перакрыжаванні.

  • Казлы на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
    © REUTERS / Carl Recine

    І пайшлі на тэрыторыю царквы, дзе трава зелянейшая.

  • Казёл побач з таблічкай зарэзервавана на адной з вуліц горада Лландідна ва Уэльсе, Вялікабрытанія
    © REUTERS / Carl Recine

    Месца было зарэзервавана прападобныс Эндру, але нажаль, казёл чытаць не ўмее.

  • Качкі шпацыруюць каля парыжскага тэатра Камеды Франсэз у Пале-Раяль
    © AFP 2020 / HASSAN AYADI

    Качкі шпацыруюць каля парыжскага тэатра Камеды Франсэз у Пале-Раяль, што само па сабе смешна.

  • Малпа перасякае дарогу каля Прэзідэнцкага палаца ў Нью-Дэлі, Індыя
    © REUTERS / Anushree Fadnavis

    Малпа перасякае дарогу каля Прэзідэнцкага палаца ў Нью-Дэлі, Індыя.

  • Нашэсце дзікіх малпаў назіралі жыхары Лопбуры, Тайланд. Яны сабраліся перад старажытным кхмерскім храмам Пранг Сам Ёт
    © REUTERS / SOE ZEYA TUN

    Нашэсце дзікіх малпаў назіралі жыхары Лопбуры, Тайланд. Яны сабраліся перад старажытным кхмерскім храмам Пранг Сам Ёт.

  • Малпы каля машыны ў Лопбуры, Тайланд
    © REUTERS / Soe Zeya Tun

    Малпы каля машыны ў Лопбуры, Тайланд, паводзяць сябе так, як быццам побач няма ні машын, ні людзей.

  • Нашэсце малпаў назіралі жыхары Лопбуры, Тайланд
    © REUTERS / SOE ZEYA TUN

    Наогул, макакі збіраюцца тут і калі поўна турыстаў, у якіх яны крадуць ежу. Але цяпер, галодныя, яны сталі яшчэ больш агрэсіўнымі.

  • Сотні птушак на перуанскім пляжы Агуа-Дульсе ў Ліме
    © AP / Martin Mejia

    Сотні птушак на перуанскім пляжы Агуа-Дульсе ў Ліме, які звычайна запоўнены адпачывальнікамі.

  • Вавёрка на пустой вуліцы ў Мехіка спакойна пераходзіць дарогу
    © AFP 2020 / PEDRO PARDO

    Вавёрка на пустой вуліцы ў Мехіка спакойна пераходзіць дарогу.

  • Бяздомны сабака сядзіць на пустой вуліцы каля закрытага кафэ ў Прышціне
    © AFP 2020 / ARMEND NIMANI

    Мы ў адказе за тых, каго прыручылі. Бяздомны сабака сядзіць на пустой вуліцы каля закрытага кафэ ў Прышціне падчас каменданцкай гадзіны, прызначанай урадам Косава з 5-й вечара да 5-й раніцы, у рамках прафілактычных мер супраць распаўсюджвання COVID-19.

  • Пацук на пустой вуліцы ў Новым Арлеане
    © AP / Gerald Herbert

    Пацук на Бурбон-стрыт у Новым Арлеане, звычайна тут поўна турыстаў і гулякаў. Гарадскім службам даводзіцца размяшчаць пасткі для грызуноў, якія ў пошуках ежы выйшлі са сваіх хованак на вуліцы.

  • Мужчына ў масцы ідзе сярод галубоў у цэнтры Мілана, Італія
    © REUTERS / Anushree Fadnavis

    Мужчына ў масцы ў цэнтры Мілана. Згаладалыя галубы літаральна пераследуюць рэдкіх пешаходаў у гарадах, закрытых на каранцін.

  • У Балівіі жыхарам сталіцы дазваляецца выходзіць на вуліцу толькі па пакупкі
    © AP / Juan Karita

    Дзяўчына ў Ла-Пасе кінула птушкам рыс і спяшаецца хутчэй адысці ад галоднай зграі. У Балівіі жыхарам сталіцы дазваляецца выходзіць на вуліцу толькі па пакупкі.

  • Краснохвостый ястраб балюе ў Цэнтральным парку Манхэтэна, у апусцелым і маўклівым падчас каранціну Нью-Ёрку.
    © REUTERS / MIKE SEGAR

    Краснохвостый ястраб балюе ў Цэнтральным парку Манхэтэна, у апусцелым і маўклівым падчас каранціну Нью-Ёрку.

Тэги:
Жывёлы, каронавірус
Тэмы:
Успышка каронавіруса з Уханя