Мармуровы дэсерт

Куток гаспадынькi: гатуем мармуровы дэсерт

112
(абноўлена 12:41 18.07.2016)
Якія толькі варыяцыі рэцэпта і варыянты назвы гэтага найсмачнейшага рэцэпта не трапляліся мне – і "Зебра", і "Мармуровы", і нават "Паласацік"! Пячы яго можна і ў выглядзе пірага, і парцыённа – у выглядзе кексаў. Давайце сёння паспрабуем згатаваць яго разам.

Анастасiя Купрыянава, Sputnik

Такім чынам, нам спатрэбяцца:

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт
  • 100 г вяршковага маргарыну ці масла
  • 100 г горкага шакаладу
  • 1 шклянка мукі
  • 3 яйкi
  • 3 ст л цукру
  • 2 ст л какавы
  • па 1/2 ч л солі, соды
Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

Парада гаспадынькі: я дадаю у цеста масла, а не маргарын. Так выходзіць не нашмат даражэй, затое нашмат смачней. Шакалад трэба браць з максімальным утрыманнем какавы і без напаўняльнікаў — вельмі істотны момант!

Масла топім на маленькім агні і дадаём у яго дробна накрышаны шакалад, какаву, дробак солі і соду.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

Парада гаспадынькі: калі вы ўліваеце соду ў кіпень ці яечны жаўток, яе можна перад гэтым не "тушыць".

Старанна змешваем, пакуль шакалад не распусціцца цалкам, і здымаем з агню, каб даць крыху астыць.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

У тварог дадаём 1 яйка, 1 ст л мукі і 3 ст л цукру.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

Старанна пераціраем масу, каб цукар распусціўся.

Мармуровы дэсерт
Мармуровы дэсерт

 

Парада гаспадынькі: калі тварог занадта сухі, можна дадаць у яго сталовую лыжку смятаны.

Вернемся да шакаладнай часткі нашага рэцэпта. Калі маса крыху астыне, дадамо ў яе 2 яйкі і паступова ўсыплем астатнюю муку.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

Старанна вымешваем, пакуль цеста не ператворыцца ў камяк і не пачне адставаць ад сценак посуду.

Прыйшла пара ўключыць духоўку, каб яна паспела нагрэцца: выпякаць мы будзем на 180-200 градусах.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

Пачынаем выкладаць цеста ў формачкі, прытым робім гэта маленькімі порцыямі ці пластамі.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

Потым бяром зубачыстку (калыпок) ці які заўгодна доўгі і востры прадмет — абы зручна клаўся ў руку — і пачынаем ствараць дзівосы.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

Хаатычна водзім калыпком, змешваючы цеста — не да аднастайнага стану, а так, каб яно стала "мармуровым".

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

Адпраўляем нашы кексы ў духоўку прыкладна на паўгадзіны, пакуль не падрумяняцца, а пакуль яны рыхтуюцца, можна прыбраць на кухні ці ў чаканні змалоць каву.

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

Смачна есцi!

Мармуровы дэсерт
© Sputnik Анастасія Купрыянава
Мармуровы дэсерт

 

112
Тэги:
Куток гаспадынькі, Выпечка, Рэцэпты
Паэт Якуб Колас - Народны паэт Беларускай ССР

Тэст: ці пазнаеце вы беларускіх паэтаў і пісьменнікаў па вачах?

349
(абноўлена 16:49 27.11.2020)
Кажуць, што вочы - люстэрка душы. Прайдзіце тэст і даведайцеся, наколькі добра ведаеце вы беларускіх літаратараў у твар.

Упэўненыя, што беларускую літаратуру вы ведаеце добра, а вось ці пазнаеце вы аўтараў родных твораў па іх позірках? Sputnik прапануе ўважліва зазірнуць у вочы знакамітых літаратурных дзеячаў Беларусі і паспрабаваць успомніць, хто намаляваны на фотаздымку. 

Чытайце таксама:

349
Тэги:
тэст, Беларуская літаратура
Мотальскія прысмакі – 2019

Кухня нашых продкаў: гатуем стравы з мяса трусоў і зайцаў

9
(абноўлена 16:52 27.11.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская вучыць, як выбіраць лепшае мяса і гатаваць з яго найсмачнейшыя стравы.

Традыцыйна ад восені да вясны пачынаецца сезон палявання на зайцаў, калі іх мяса лічыцца найлепшым па якасці. Цікава, што да ХІХ стагоддзя ў Расіі мяса зайцоў практычна не ўжывалі, паколькі ад ХІ па ХVІІ стагоддзе сярод рускіх яно лічылася забароненым, паганым, язычніцкім. Магчыма, таму нават на пачатку ХХ стагоддзя, калі адбываліся царскія паляванні ў Белавежскай пушчы, сярод іншай дзічыны зайцаў не лічылі за здабычу. На іх палявалі сяляне, палеткі якіх межавалі з пушчай і там іх ловы не лічыліся браканьерствам.

У беларусаў заяц вельмі папулярны персанаж чарадзейных казак і казак пра жывёл. У народзе існавала перакананне, што сустрэча з зайцам на дарозе абяцала няўдачу ў справах, а калі той забяжыць у вёску, то чакай пажару. І ўсё ж да слабейшага за іншых звяроў зайкі ставіліся лагодна. Адна з паляшуцкіх легенд, прыведзеная Чаславам Пяткевічам у кнізе Рэчыцкае Палессе распавядае:

"Надзвычайную чуйнасць зайца прыпісваюць яго баязлівасці. Ён вельмі баязлівы, бо мае невялічкае сэрца; Бог яму вылепіў надта доўгія вушы, а на сэрца не хапіла гліны, дак адарваў хвост, кідаючы толькі адростачак, каторы патом аброс шэрсцю, дай зрабіў маленькае сэрца. Ось зачым ён усіх баіцца, а яго ніхто".

У 1861 годзе ў Расіі ў Курску быў выдадзены кулінарны даведнік Алены Малахавец "Падарунак маладым гаспадыням". Пры яго напісанні аўтар натхнялася вядомай у той час кулінарнай кнігай Вінцэнты Завадскай "Літоўская кухарка", якую ў дзень вяселля ёй падарыў  муж Франц Малахавец. З гэтай кнігі Алена Малахавец запазычыла немала рэцэптаў беларускай кухні, сярод якіх і стравы з зайцаў. Перад іх прыгатаваннем аўтар навучала маладых гаспадынь як па тушцы зайца вызначыць яго ўзрост і як пасля апрацаваць  мяса такім чынам, каб атрымалася смачная страва. Так у маладога зайца пярэднія ногі лёгка пераламіць, у яго тоўстыя калені, кароткая і тоўстая шыя і мяккія вушы. Старыя зайцы доўгія і худыя. Прынесены з палявання заяц павінны быў паляжаць у скурцы не менш за тры дні, затым, не здымаючы скуркі, яго патрашылі. Малахавец нагадвала, што ў такім выглядзе падвешаныя ў халодным месцы зайцы маглі захоўвацца да трох тыдняў. За два дні перад прыгатаваннем з іх здымалі скурку і апрацоўвалі мяса.

Згодна з кулінарнымі даведнікамі заяц русак лепшы за беляка. Ён павінны быць тлусты і не старэйшы за адзін год. Да таго ж горшым лічыцца мяса зайцаў, якія водзяцца ў балоцістых мясцовасцях. Зайчаціна мае цёмны колер, жорсткая і бедная тлушчамі, мае моцны спецыфічны смак. Калі гатуюць зайца, то з мяса выдаляюць усе абалонкі і плеўкі, якіх у зайчаціне шмат. Маладую зайчаціну можна есці адразу, марынуюць яе ў лёгкім марынадзе толькі для смаку. Старую зайчаціну марынуюць напрацягу трох дзён. Пры прыгатаванні зайчаціны трэба ўлічваць, што спінка становіцца мяккай раней за ножкі. Зайца і труса гатуюць як цэлага, так і парэзанага на кускі. Іх рассякаюць папалам упоперак, на чатыры часткі, або разам з косткамі на порцыі. Толькі для некаторых страў мяса аддзяляюць ад костак. Нятлустых зайцаў і трусоў шпігуюць або абкладаюць кавалачкамі сала і абвязваюць.

Мяса трусоў і зайцаў, смажаць, запякаюць і тушаць, а больш старых жывёл вараць.

Мяса труса светлае і далікатнае, хутка становіцца мяккім пры тэрмічнай апрацоўцы. З-за незвычайнага прысмаку трусяціна патрабуе вострых прыпраў і шмат зеляніны. Старых і нятлустых трусоў марынуюць, каб яны сталі больш далікатнымі на смак. Зайчаціну або трусяціну прынята тушыць, вымочваючы перад гэтым 10-12 гадзін у растворы з воцатам, з  дадаткам алею, у квасе або ў малочнай сыроватцы. Каб палепшыць смак стравы з зайчаціны або трусяціны, часта выкарыстоўваюць віно.

Вінаграднае віно ў кулінарыі прымяняецца ў вельмі малых дозах і амаль заўсёды як каталізатар пры адварванні і тушэнні. Под уплывам тэмпературы спірт выпараецца, а вінаградны сок гусцее і сваім пахам спрыяе паляпшэнню смаку стравы. Так, невялікая колькасць сухога чырвонага віна разам з вадой адбівае непрыемны пах мяса. 1-2 сталовыя лыжкі кіслага чырвонага віна, якое дадалі ў смажаніну, не толькі паляпшае яе смак, але і паскорвае яе прыгатаванне.

Гарнірам да трусяціны звычайна служыць мяккая на смак, тушаная або вараная агародніна, зялёная салата. Салата з памідораў і агуркоў, і фруктовыя кампоты. Зайчаціну сервіруюць з духмянымі соусамі тушанай чырвонай капустай або буракамі, вострай салатай ў марынадзе.

Суп з зайца з клёцкамі

Інгрыдыенты:

  • Галава, шыя, брушная частка і ядомыя вантробы аднаго труса або зайца
  • 1,5 л вады
  • 2 цыбуліны
  • 1 морквіна
  • 1/4 частка сэльдэрэю
  • 1 лаўровы ліст
  • ½ ст лыжкі чабору
  • 3 ягады ядлоўцу
  • 3 гарошыны чорнага і 2 гарошыны духмянага перцу
  • 80 гтаматнага пюрэ
  • 2 ст лыжкі сухога чырвонага віна
  • Соль
  • Молаты чырвоны і чорны перац
  • 1-2 чайныя лыжкі цукру

Для клёцак

  • 1 яйка
  • 4 ст лыжкі мукі
  • 20 г масла
  • Гашаная сода або разрыхляльнік цеста
  • Мускатны арэх на кончыку нажа
  • Соль

Як гатаваць:

Зайчаціну добра вымыць і варыць у падсоленай вадзе з вялікай цыбулінай, лаўровым лістом, чаборам, ягадамі ядлоўцу, чорным і духмяным перцам. Варыць да таго часу пакуль мяса не будзе адставаць ад костак. Гатовае мяса аддзяліць ад костак разам з вантробамі, прапусціць праз мясарубку або дробна парэзаць, дадаць другую цыбуліну, натаркаваную на дробнай тарцы моркву, сельдэрэй і таматнае пюрэ. Сумесь добра вымяшаць, разбавіць працэджаным булёнам, пасыпаць молатым чырвоным і чорным перацам, дадаць цукар і варыць 5-10 хвилин. Перад канцом варкі ўліць чырвонае віно. Для прыгатавання здобных клёцак узбіць яйцо, дадаць муку, разрыхляльнік цеста, амаль растопленае масла, мускатны

арэх на кончыку нажа, соль. Густаватае цеста раскачаць у тонкі валік, нарэзаць кавалачкамі і кідаць у кіпячы суп, варыць 3-5 хвілін. Перад падачай дадаць сталовую лыжку зеляніны любісты.

Заяц печаны са смятанай

Інгрыдыенты:

  • 1 заяц (трус)
  • 100 г сала
  • 1 ст лыжка масла
  • 1 шклянка смятаны
  • 0,5 лімона

Як гатаваць:

Нашпігаваць салам ачышчаную тушку зайца, пасаліць, пакласці на бляху і пячы, абклаўшы маслам. Калі спячэцца напалову, паліць смятанай і ў ёй дапячы. Тады парэзаць на кавалкі і заліць соусам, які ўтварыўся на блясе.

Перад дапяканнем і заліццем соусам можна абкласці зайца лімонам, нарэзаным кружочкамі.

Таксама асобна да такой стравы можна падаць жэле з чорнай смародзіны.

9
Тэги:
беларуская кухня, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Прыродная сталоўка: гатуем з таго, што пад нагамі