Фасоля

Кухня нашых продкаў: гатуем стравы з фасоляй

144
(абноўлена 10:28 23.10.2020)
А вы ведалі, што шмат стагоддзяў з фасолі выраблялі касетыку і выкарыстоўвалі яе кветкі як упрыгажэнне? Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае як ставіліся да гэта расліны на беларускіх землях.

Дзесяты месяц года размалёўвае нябачным пэнзлем ў яркія колеры дрэвы і ўсё часцей з-за няўстойлівага надвор’я адчуваецца подых зімы. Густыя туманы і дробны дождж, сонца праз хмары і пранізлівы вецер, мароз і часам снег. Усё гэта прымушае апранаць цёплае адзенне і часцей гатаваць смачныя стравы, каб палепшыць настрой і сагрэцца.

У беларускай народнай кулінарнай кнізе значнае месца займаюць стравы з фасолі – карыснай і пажыўнай расліны.

Пасоля, квасоля, шальбабон, фасоля - так называюць у розных мясцовасцях Беларусі гэту травяністую расліну з сямейства бабовых. Яе радзіма - Паўднёвая Амерыка і перш чым фасоля трапіла на стол у выглядзе смачнай стравы, яе выкарыстоўвалі ў якасці дэкаратыўнай кветкі.

У старажытных кітайскіх рукапісах першыя згадкі пра фасолю  прыпадаюць на 1280 год да нашай эры. Ведалі яе ў Старажытным Рыме, а ў Еўропе з фасолі нават рабілі такія касметычныя сродкі, як пудру бялілы. У Германіі і цяпер захавалася назва "бялільныя бабы". Найбольш упадабалі фасолю на поўдні Еўропы ў такіх краінах, як Балгарыя, Венгрыя, Румынія, а таксама ва Украіне, Малдове, на Каўказе і Беларускім Палессі. Тут розныя яе гатункі здаўна вырошчвалі на патрэбу сялян і шляхты. Апісваючы вясковыя агароды ў канцы ХІХ стагоддзя этнограф Чэслаў Пяткевіч заўважаў, што ў Рэчыцкім Палессі сялянкі садзяць толькі два гатункі: "тычковую" (тая што віецца) і "сядуху" (куставая). Гаспадыні лічылі, што смакавыя якасці ў сядухі горшыя, паколькі насенне ў ёй драбнейшае за буйную тычковую.

Цікава, што на сучасных палесскіх агародах і цяпер можна сустрэць тую самую, даўнюю тэхналогію пасадкі тычковай фасолі. На роўнай адлегласці адна ад адной сеюць па 5-6 фасолінак у кружкі дыяметрам 20 см, у цэнтр якіх пасля ўтыкаюць тычкі. Увосені, калі фасолю прыбіралі з градак, то спачатку яе звязвалі ў снапкі і так сушылі ў добра праветрываемых памяшканнях. Пасля, калі ў гаспадыні быў час, фасолю лушчылі і захоўвалі ў добра закаркаваным посудзе або проста ў струках.

Вядомы быў беларускім гаспадыням і іншы спосаб захавання пасолі. У заможных гаспадарках вырошчвалі і спаржавую фасолю, маладыя струкі якой сушылі і салілі рознымі спосабамі. Зялёныя струкі перасыпалі соллю і паслойна складалі ў альховыя ці дубовыя кадушкі, заліваючы зверху негарачым тлушчам. Перад тым, як прыгатаваць з такой фасолі страву, яе добра вымочвалі ў чыстай вадзе. У Першай беларускай кулінарнай кнізе "Літоўская кухарка", якую склала Вінцэнта Завадская шмат цікавых рэцэптаў з фасолі.

Фасоля зялёная ў стручках

Інгрыдыенты:

  • 800 г зялёнай фасолі
  • 1 ст лыжка масла
  • 1 ст лыжка сухароў
  • Соль

Як гатаваць:

Маладыя стручкі спаржавай фасолі ачысціць ад валокнаў і зварыць у падсоленай вадзе. Адцадзіць і заліць растопленным маслам з сухарамі.

Масла з сухарамі можна падаць асобна і мачаць у яго стручкі фасолі падчас ежы.

Народныя лекары даўно заўважылі карысныя для здароўя чалавека якасці фасолі. У яе насенні, лапатках, траве ўтрымліваюцца амаль усе асноўныя рэчывы, неабходныя для паўнавартаснага харчавання. Бялкоў у фасолі 23-25%, яны засвойваюцца арганізмам на 75%. Гэтая акалічнасць робіць стравы з фасолі падчас посту вельмі каштоўнымі. Але акрамя бялкоў фасоля ўтрымлівае вялікі набор амінакіслот, у тым ліку незамяняльных, у прыватнасці аргінін, які ўплывае на арганізм, як інсулін. У сувязі з гэтым народная і афіцыйная медыцына сведчаць аб эфектыўнасці адвара бабоў пасолі, асабліва з дадаткам лісця чарніц, для лячэння лёгкіх і сярэдняцяжкіх форм цукровага дыябету. Аднак лічаць, што пры гэтым хворыя павінны сябе строга кантраляваць і быць пад наглядам у доктара.

Каб зрабіць адвар з лапатак фасолі, 1 ст лыжку здробненых лапатак пасолі заліць 0,5 л вады і на малым агні давесці да кіпення, выпарыць да паловы аб’ёму. Працадзіць і прымаць па 0,5 шклянкі 3 разы на дзень перад ядой пры цукровым дыябеце.

Багатая фасоля і на разнастайныя арганічныя кіслоты, карацін, вітаміны групы В,С,РР, фоліваю кіслату, правітамін А. У мінеральным складзе бабоў – калій, кальцый, фосфар, цынк, жалеза, медзь.

У народнай медыцыне фасолю ўжываюць як супрацьзапаленчы, бактэрыцыдны, сасудапашыраючы, абязбольваючы, мачагонны, нармалізуючы абмен рэчываў сродак. Акрамя цукровага дыябету фасолевым адварам лечаць ныркі і печань, рэўматоідны артрыт і падагру, гіпацыдны гастрыт і хваробы мачавога пузыра.

Але фасоляй не толькі лячыліся, з яе найперш гатавалі смачныя стравы.

Суп з белай фасолі

Інгрыдыенты:

  • 1,5 л фасолі
  • 1 ст лыжка масла
  • 1 корань пятрушкі
  • 1 карняплод сельдэрэю
  • 1 парэй
  • 1-2 цыбуліны
  • 1-2 морквы
  • 1 французская булка (багет) на грэнкі

Як гатаваць:

Спелую белую фасолю заліць халоднай вадой, зварыць да мяккасці, працерці праз сіта. Тонка парэзаць пятрушку і нашаткаваць парэй, падсмажыць іх у вялікай лыжцы масла, дадаць да пюрэ з фасолі і развесці прыгатаваным асобна адварам карэння так, каб суп быў густы. Падаць з падсмажанымі з французскй булкі грэнкамі.

Белая фасоля

Інгрыдыенты:

  • 400 г белай фасолі
  • 1 ст лыжка мукі
  • 2 ст лыжкі воцату
  • Соль
  • 1 ст лыжка масла
  • 1 шклянка булёну
  • 1 ч лыжка цукру

Як гатаваць:

Спелае зерне белай фасолі заліць халоднай вадой, зварыць да мяккасці ў падсоленай вадзе і адцадзіць. Распусціць лыжку масла, змяшаць з мукой і развесці булёнам. Дадаць у страву воцат, цукар, соль і закіпяціць.

Фасоля з кіслай капустай

Інгрыдыенты:

  • 100 г фасолі
  • 150г кіслай капусты
  • 20 г масла
  • 1 цыбуліна
  • 1 морквіна
  • 50 г вады
  • Соль
  • Перац

Як гатаваць:

Амаль да гатовасці зварыць у пасоленай вадзе папярэдне замочаную фасолю, адцадзіць. Асобна на масле стушыць капусту з крышанай цыбуляй і нацёртай морквай, дадаць вады. Укінуць у капусту фасолю, перац, давесці да кіпення і тушыць усё на малым агні 7-10 хвілін. Перад падачай пасыпаць зелянінай кропу.

144
Тэги:
Ларыса Мятлеўская, беларуская кухня
Тэмы:
Прыродная сталоўка: гатуем з таго, што пад нагамі (77)

Месцы сілы: карта прыродных святынь Мінскай вобласці

1299
(абноўлена 17:34 07.05.2021)
Сучасныя беларусы ходзяць з ахвяраваннямі да дрэў, крыніц і валуноў і просяць збавіць ад слепаты, падарыць добрага мужа і палегчыць роды. Што, дзе і ў чаго прасіць – у інфаграфіцы Sputnik.
Карта прыродных святынь Мінскай вобласці – інфаграфіка sputnik.by
© Sputnik Беларусь / Інфаграфіка

Па сціплых падліках, на Міншчыне знаходзіцца больш за 40 шанаваных прыродных святынь. Гэта камяні, крыніцы і нават дрэвы.

Гэтыя месцы здаўна ахутаныя легендамі і паданнямі. Напрыклад, побач з вёскай Крыжоўка Мінскага раёна ёсць Волас-камень, які, згодна з народнымі меркаваннямі, адказвае за ўрадлівасць і багацце. Назва каменя паходзіць ад язычніцкага бога Вялеса, які быў заступнікам хатняй жывёлай. Нават зараз на дрэвах вакол каменя можна знайсці чарапы быкоў і кароў.

Тут жа непадалёк знаходзіцца "Камень кахання", які 150 тысяч гадоў таму прынёс сюды ледавік. Да яго прыходзяць людзі не толькі ў пошуках бясконцага кахання, але і пары з просьбамі зачаць дзіця і палегчыць роды.

Самыя папулярныя прыродныя святыні Мінскай вобласці з інфармацыяй аб іх – на карце Sputnik.

КАЛІ Ў ВАС НЕ АДЛЮСТРОЎВАЕЦЦА ІНФАГРАФІКА — ГЛЯДЗІЦЕ МАТЭРЫЯЛ НА ПОЎНАЙ ВЕРСІІ САЙТА>>

1299
Тэги:
Святыні, дрэвы, камяні, Беларусь, Мінская вобласць
Тэмы:
Забытыя і знакамітыя: самыя цікавыя славутасці Беларусі
По теме
Дзе беларусы шукаюць здароўе і каханне і як у гэтым дапамагаюць камяні і вада
Беларускія вербы

Вербная магія або вярба на ўсялякую патрэбу

158
(абноўлена 16:37 24.04.2021)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае пра Вербную нядзелю і дзеліцца сакрэтамі народных завядзёнак.

Нарэшце распусцілася вярба і ў паветры залунала свята. Паабапал дарог, на фоне яшчэ шэрых лясоў жоўтыя ад пяшчотных кветак вербы, свецяцца нібыта свечы ў храмах, нагадваючы ўсім аб надыходзе свята.

Вербніца – прадвесніца Вялікадня – узнёслае ўрачыстае свята. У хрысціянстве яно прымеркавана да Уваходу Ісуса Хрыста ў Іерусалім, дзе народ сустракаў яго пальмавым лісцем. У беларусаў сімвал свята – вярба, якую падчас набажэнства асвячаюць у храмах. Чаму свецяць вярбу, а не пальмавае лісце ў народзе тлумачылі так:

"Ну, а ў нас пальмаў ужэ ж няма, то і рашылі вярбу. Вот паэтаму і вярба".

У некаторых мясцінах Гарадзенскай губерніі яшчэ ў 19 стагоддзі на Вербніцу прывозілі ў цэрквы вярбу цэлымі дрэвамі з карэннямі і пасля асвячэння ламалі з яе галіны.

Што пра свята людзі кажуць

Аб тым, як Хрыстос уваходзіў у Іерусалім, народ складаў легенды. На Гомельшчыне гэтую падзею пажылыя людзі апісвалі так:

"Бог ехаў на кані. Людзі расцілалі палотны, багатыя расцілалі каўры, дарогу ўсцілалі. А бедныя ўсцілалі ветачкі. Так Бог не паехаў па каўрах і палотнах, а паехаў па ветачках".

З цягам часу "вярбой" у народзе сталі называць галінкі вярбы, аздобленыя каляровымі сухімі кветкамі, травамі, каласкамі, мохам і інш. Яны імітавалі сабой "пальмы". Вядома ж, у розных рэгіёнах Беларусі ёсць свае, адметныя традыцыі аздаблення велікодных верб з выкарыстаннем прыродных матэрыялаў. Сярод іх асабліва вылучаюцца вядомыя на ўвесь свет так званыя "Віленскія пальмы". У мастацкім аздабленні гэтых вербаў удала спалучыліся народныя традыцыі і беларусаў, і літоўцаў. "Пальмы", падобныя на "віленскія", распаўсюджаны таксама і ў заходняй частцы Беларусі, якая мяжуе з Літвой, на Браслаўшчыне, Гарадзеншчыне, у Лідзе, Гродна, на Астравеччыне.

Вербы са Скідзеля
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Вербы са Скідзеля

Для вырабу такіх "пальм" нарыхтоўваюцца палачкі рознага памеру ад 50 да 70 см. Каб складаўся ўзор, да іх прывязваюцца ў адпаведным парадку сухія кветкі рознакаляровага геліхрызума і іншых сухацветаў, каласы збожжа, сухія травы, якія ў сваю чаргу фарбуюцца ў яркі зялёны колер. Над іх стварэннем напрацягу года працуюць цэлыя сямейныя дынастыі, ствараючы сапраўдныя творы традыцыйнага мастацтва.

У Вербную нядзелю "пальмы" можна сустрэць і нават набыць на кірмашах каля цэркваў і касцёлаў буйных гарадоў. І не толькі набыць, але і пагутарыць, даведацца шмат цікавага аб народных завядзёнках, бо яшчэ жывая вера аб магічных уласцівасцях вербных галінак.

Вербныя завядзёнкі

Як толькі ў народзе не выкарыстоўвалі асвечаную вярбу! Ёю лячылі не толькі людзей, жывёл але і прадметы побыту, з ёй варажылі на замужжа, хадзілі на могілкі, асвячалі агарод і інш. Асабліва моцнай яна лічылася ў Вербніцу. Вось некаторыя прыклады народных завядзёнак і побытавай магіі.

Чаму свецяць вярбу? На гэта пытанне адказваюць па-рознаму. Напрыклад, жыхары вёсак Полацкага раёна мяркуюць, што "вярбу свецяць, каб жыта ішло такое высокае і чыстае, як вярба. А ядловец засцерагае ад усякага зглазу, ад уреда" (Ганна Баратынская, 1912 г.н., в. Мураўшчына).

Традыцыйныя вербы і паштоўкі
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Традыцыйныя вербы і паштоўкі, зробленыя дзецьмі Нядзельнай школы

Куды дзець старую вярбу? Гараджане пакідаюць іх у скрынях каля царквы, калі прыходзяць на набажэнства. А на вёсцы свае завядзёнкі. Мінулагоднія вербы палілі, а вось прыгожых букецікаў, якімі была аздоблена вярба, было шкада, таму часта іх надоўга пакідалі за абразамі, далучаючы да новых вербаў. Так і цяпер амаль у кожнай сялянскай хаце абраз упрыгожваюць галінкі асвечанай вярбы.

Вербны букецік замацоўвалі за абразамі, каб не толькі ўпрыгожваў покуць, але і засцерагаў хату ад маланкі. Летам, як толькі ў небе загрыміць – выстаўлялі ў вакно сухія галінкі вярбы і грымоты абыходзілі сялібу бокам.

Перш чым трапіць за абразы на покуці, асвечаныя галінкі вярбы раздавалі ўсім, хто меў у іх патрэбу. Каб не наклікаць на сябе бяды, лічылася, што калі вярба трапіла ў хату на покуць, адорваць ёю, або пазычаць камусьці было ўжо нельга.

"Не я б’ю – вярба б’е! Хіра ў лес, а здароўе ў косці!" У народных уяўленнях лічылася, што гэта дрэва ўплывае на жыццяздольнасць і здароў’е чалавека і жывёл, засцерагае ад нечысці. Іначай, чым патлумачыць жыццядзейнасць старажытнага абрада, згодна з якім "білі" (пасцёбвалі) не толькі дзяцей, каб яны хутчэй раслі, але і дарослых, каб не хварэлі. Цяжка вытлумачыць радасць, якая нараджаецца ў сэрцы, калі чуеш адвечнае:

"Не я б’ю – вярба б’е.
За тыдзень – Вялікдзень.
Будзь багаты, як зямля,
Будзь здаровы, як вада,

Як лёд – на ўвесь год!"

Чароўныя словы народнай замовы!

Што яшчэ лячылі вярбой? Ліхаманка, паразіты і хворыя зубы падуладны пупышкам асвечанай вярбы. Для гэтага дастаткова было з’есці па дзевяць пупышак з асвечанай вярбы. Часам вярбу запальвалі і акурвалі ёю ад ліхаманкі хату, клалі вярбу ў ваду і тады, калі купалі ў ёй хворае дзіця. Пупышкі давалі дзецям ад гельмінтаў, попелам ад спаленай вярбы пасыпалі месца вакол калыскі навароджанага дзіцяці, каб прадухіліць усялякія негатыўныя ўздзеянні нябачных варожых сіл.

Ідзём з вярбой на могілкі. На Радаўніцу прынята віншаваць з Вялікаднем памерлых продкаў. На магілы блізкіх людзей неслі галінкі вярбы, асвечанай у царкве ў Вербную нядзелю. Галінкі клалі на могілкі, каб павіншаваць такім чынам са святам памерлых продкаў. Цяпер на гэту традыцыю практычна забыліся і замест вербаў нясуць на могілкі букеты штучных кветак, якія з часам ператвараюцца ў смецце.

Каб скацінка здаровая была, а кароўка давала шмат малачка. Для гэтага, пасля набажэнства ў Вербную нядзелю з вербамі абыходзілі хлявы. Кароўку, авечак і іншых хатніх жывёл сцябалі галінкамі, каб добра вяліся, здаровыя былі, ліхога вока не баяліся. Частку вярбы пакідалі ў хлеве, а часткай пасля выганялі скаціну на пашу ў Юр’я.

Асвячэнне вярбой агарода. Гэта абрад мог бы быць карысны для дачнікаў. Вярбе прыпісвалі здольнасці апладняць зямлю, паляпшаць яе ўраджайнасць. Для гэтага пасля выгану жывёлы вярбу ўтыкалі ў зямлю (у чатырох вуглах нівы) або разламвалі галінкі і раскладвалі іх па палях. Або выкарыстоўвалі попел ад спаленай мінулагодняй вярбы. Яго высыпалі на грады, каб забяспечыць добры ўраджай, абараніць ад шкоднікаў і ахаваць агарод ад стыхійных бедстваў. Казалі:

"Каб ураджай добры ўвосені сабраць, каб усё так хутка расло, як вярба на мяжы суседа, каб чэрві ды жукі не нападалі".

Для большай пэўнасці чыталі замову:

 "Чэр* нападаіць, кор пад’ідаіць. Чэр кіпучая, чэр магучая, ідзі з нашага поля на мхі, на балоты, на гнілыя калоды, а калі ня пойдзеш, то святэй Міхайла-арханій сашлець пціц з нябес з жалезным носам. Будуць драць, кляваць, вашу жысць рашаць. Ва векі амінь".

*Чэр – чарвяк, вусень.

Вярба, як зваць суджанага? Калісьці дзяўчаты, як прыйдуць з царквы, садзіліся каля хаты на лаўку і пачыналі чакаць. Як толькі міма праходзілі якія-небудзь хлопцы з дапамогаю вербачкі варажылі: сцебануўшы незнаёмага хлопца, пыталі ў яго імя, спадзяючыся даведацца пра імя свайго суджанага. Уяўляю, як гэта выглядала б каля падхезда якога-небудзь дома ў горадзе. Ва ўсялякім разе весела. Дзяўчаты, чаму б не паспрабаваць?

"Лячэнне" дзяжы. У хаце пасля вяртання з царквы накіроўваліся да дзяжы з мэтай яе "палячыць", калі гаспадыня заўважала, што хлебнае цеста апошнім часам у ёй не ўдаецца. Падыходзічы да дзяжы, гаспадыня сцёбала яе і прамаўляла:

"Што ж ты, мая дзежачка, апошнім часам збунтавалася? Каб у табе заўжды хлеб удаваўся! Глядзі ж, каб выправілася!"

Цікава, ці дапаможа такі абрад тым гаспадыням, у якіх каструлі не хочуць варыць смачную ежу? Можа з імі таксама пагутарыць шчыра? Смех смехам, а толькі мне думаецца, што ў гэтым выпадку трэба галінкамі "лячыць" кухарку-няўмеку.

Вось такія яны, чароўныя галінкі асвечанай вярбы!

Прыемна назіраць, як у вялікім горадзе на Вербніцу ад царквы расцякаюцца чэрады святочна апранутых людзей з асвечанымі вербамі ў руках. Схадзіла ў царкву і я. Прайшлася з зацікаўленым вокам па вербным кірмашы, прыцанілася, набыла колькі вербаў і засталася задаволеная. Вярнуўшыся дадому разам з чароўнымі галінкамі, сваякам і суседзям занесла святочны, добры настрой.

Шануйце звычаі продкаў – і яны будуць спрыяць вам штодня!

158
Тэги:
завядзёнкі, сакрэты, Вербная нядзеля, Ларыса Мятлеўская, этнограф, вярба, магія
Пісьмовы набор кіраўніка дзяржавы

Заканадаўчую функцыю прэзідэнта прапануюць абмежаваць у Беларусі

2
(абноўлена 12:48 14.05.2021)
У Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі праходзіць чарговае пасяджэнне канстытуцыйнай камісіі, сёння там разглядаюць прапановы ў раздзел аб парламенце.

МІНСК, 14 тра - Sputnik. Канстытуцыйная камісія прапанавала абмежаваць заканадаўчую функцыю прэзідэнта Беларусі, ён не зможа выдаваць дэкрэты, якія маюць сілу закона.

Акрамя гэтага, прапануецца ўвесці забарону на сумяшчэнне пасад дэпутата ніжняй палаты парламента Беларусі і члена ўрада і замацаваць гэта ў Канстытуцыі.

Сёння праходзіць чацвёртае пасяджэнне Канстытуцыйнай камісіі. Разглядаюцца прапановы па змене канстытуцыйных палажэнняў аб функцыях і паўнамоцтвах парламента - Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Прысяга дэпутата

У канстытуцыі таксама можа з'явіцца норма аб прынясенні прысягі дэпутатамі.

"Зыходзячы з агульнапрызнанай практыкі замацавання ў канстытуцыях замежных краін прынясення парламентарыямі прысягі перад народам, высокага статусу парламентарыя, прапануецца дапоўніць канстытуцыю палажэннем аб прынясенні дэпутатамі Палаты прадстаўнікоў, членамі Савета рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь прысягі на вернасць народу з выкладаннем тэксту прысягі", - заявіў кіраўнік Канстытуцыйнага суда Пётр Міклашэвіч.

Ён прапанаваў выключыць з Канстытуцыі палажэнні, якія прадугледжваюць дэлегаванне Палатай прадстаўнікоў і Саветам Рэспублікі прэзідэнту заканадаўчых паўнамоцтваў на выданне дэкрэтаў, якія маюць сілу закона - у мэтах больш поўнай рэалізацыі парламентам заканадаўчай функцыі прапануецца.

Акрамя таго, Міклашэвіч лічыць неабходным выключыць выданне прэзідэнтам па сваёй ініцыятыве або па прапанове ўрада ў сілу адмысловай неабходнасці часовых дэкрэтаў, якія маюць сілу закона.

Што з бюджэтам

Міклашэвіч таксама агучыў прапановы па працэдуры прыняцця праектаў законаў аб бюджэце.

Для больш поўнага замацавання на канстытуцыйным узроўні адной з найважнейшых функцый парламента - прыняцця і змены бюджэтаў, ён прапанаваў уключыць у артыкул 97 Канстытуцыі наступнае: "Палата прадстаўнікоў прымае законы аб рэспубліканскім бюджэце і аб зацвярджэнні справаздачы аб яго выкананні. Праект закона аб рэспубліканскім бюджэце на чарговы фінансавы год уносіцца ў Палату прадстаўнікоў урадам па ўзгадненні з прэзідэнтам не пазней 60 дзён да пачатку фінансавага года".

Як распавёў Sputnik палітолаг Юрый Васкрасенскі, таксама прапануецца павялічыць мінімальны ўзрост для абрання ў ніжнюю палату Парламента - з 21 да 25 гадоў. Стаж пражывання ў канкрэтнай мясцовасці краіны для абрання членам Савета Рэспублікі таксама павялічыць да 10 гадоў (раней было пяць).

Права тлумачэння Канстытуцыі ў ніжняй палаты Парламента прапануецца перадаць Канстытуцыйнаму Суду.

Васкрасенскі растлумачыў, што гэтыя нормы падтрымала большасць членаў Канстытуцыйнай камісіі, аднак фінальная версія Асноўнага закона будзе прадстаўленая не пазней за жнівень 2021 года.

Чытайце таксама:

2
Тэги:
Канстытуцыйная камісія, прэзідэнт, Беларусь