Максім Субач і Анрэй Аляксеенка, TonqiXod

Rock Profi-2015 назвала лепшых беларускіх музыкаў

567
(абноўлена 22:53 14.01.2016)
Адзіная ў Беларусі прэмія, у якой лепшых музыкантаў абіраюць іх жа калегі, прафесійныя музыкі, ў трэці раз адбылася ў Мінску 28 мая.

МІНСК, 29 мая — Sputnik. Rock Profi —  музычная прафесійная прэмія, у склад журы якой ўваходзяць сапраўдныя музыкі, якія выпусцілі поўнафарматны альбомы ў апошнія тры гады — у 2012, 2013, 2014 гадах, паведамілі Sputnik арганізатары мерапрыемства.

Сёлета ў склад журы ўваходзіла 60 музыкаў, якія абіралі лепшых у шасці намінацыях. Галоўным экспертам выступілі музычны партал Experty.by на чале са Зміцерам Безкаравайным і заснавальнік студыі гуказапісу "Осмас" Павел Юрцэвіч.

Як і летась цырымонія-2015 мела адкрыты фармат,  наведвальнікам прапанавалі не саромецца, "падыходзіць да знаёмых артыстаў, фоціцца ды фэйсбучыць". Гэта ж прапанавалася рабіць і музыкам, таму што рэдка можна сустрэць свайго сапраўднага прыхільніка сам-насам.

Лепшых музыкаў абіралі па наступных намінацыях: "дэбют году", "лепшы запіс", "лепшая песня", "артыст году", "альбом году", "за ўклад".

У намінацый "дэбют году" разглядаліся тыя артысты, якія цягам 2014 году выдалі дэбютны паўнафарматны альбом.  У намінацыі былі прадстаўлены: K, Earworm, Tonqixod, U.G.oslavia.

Лепшым дэбютам 2014-га быў прызнаны гурт "Tonqixod". Узнагароду калектыву ўручыў прадстаўнік пераможцаў леташняга конкурсу, басіст гурта Bosaesonca, Ян Саладуха.

Каб абраць пераможцу ў намінацыі "лепшая песня" журы разгледзіла больш за 100 песень, выдадзеных на працягу 2014-га году ў выглядзе сінглаў і кліпаў. Чатыры лепшых з іх патрапілі ў намінанты лепшай песні: Лявон Вольскі з песняй "Шэрая кроў", "Ляпис Трубецкой" з "Воины света", Nizkiz з песняй "Цяпер і далей", "Серебряная свадьба" з "Ag".

Для ўручэння прэміі былі запрошаны пераможцы леташней намінацыі гурт The Toobes. Лепшай песняй была абрана "Воины света" "Ляписа Трубецкого".

За "Ляпісаў" узнагароду атрымаў іх прадзюсэр Яўген Калмыкоў.

 "Сітуацыя такая, што пры перамозе ў гэтай намінацыі песні "Ляписа Трубецкого" я ва ўсялякім выпадку застаюся ў няёмкім стане: песню напісаў Сяргей Міхалок, зараз ён удзельнік Brutto. Я тут бачыў Міхалка- малодшага. Паша, калі ты яшчэ тут, перадай бацьке гэты падарунак", — сказаў Калмыкоў са сцэны.  

У намінацыі "лепшы запіс года" прыз атрымлівалі не музыкі, а гукарэжысёры, якія працавалі над альбомамі на працягу мінулага года, прычым разглядаліся выключна беларускія гукарэжысёры, "каб не было потым прэтэнзій".  У намінацыі былі прадстаўлены: Андрэй Баброўка з "Матрёшкой" "Ляписа Трубецкого", Андрэй Жукаў з альбомам Thou гурта PortMone, Канстанцін Пыжоў з "Прадмовай" Tonqixod.

Летась у гэтай намінацыі перамог Павел Сініла, які запісваў дыск гурта Bosaesonca "Адпусці", ён і абвесціў перможцу. Перамог Андрэй Жукаў і дыск Pradmova.

Узнагароду за ўклад у развіццё беларускай музыкі атрымаў гурт N.R.M, а артыстам году былі прызнаны "Дай дорогу".  "Лепшага артыста" абвесціў Аляксандр Памідораў, які адзначыў, што яму вельмі прыемна ўручыць узнагароду менавіта гэтаму гурту.

На цырымоніі выступілі гурты "Вірус ліха", "Носорогов & Ко", Nizkiz, Harotnica.

567
Тэги:
Узнагароды і прэміі, Стыль жыцця, Культура і адпачынак, Стыль жыцця і адпачынак, Музыка, Мастацтва, культура і мастацтва, Беларусь, Мінск
Тэмы:
Музычная прэмія Rock-profi (7)
Кастрычніцкая плошча Мінска падчас Алімпіяды-80

Алімпійскае лета-80 у Мінску: замежныя госці, яркія шкарпэткі і праменад

6
(абноўлена 06:34 22.06.2020)
Тое лета мінчанам запомнілася незвычайнай атмасферай свята, праменадамі пасля футбольных матчаў і рознакаляровымі шкарпэткамі, успамінае вядомы беларускі акцёр, намеснік дырэктара НАДТ імя М.Горкага Ігар Андрэеў.

У 1980 годзе Андрэеву было 28, ён ужо заявіў пра сябе ролямі, быў малады, прыгожы. Тое лета яму запомнілася не толькі тым, што тэатр упершыню не паехаў на гастролі, але і незвычайнай атмасферай агульнай радасці.

"У чым незвычайнасць усяго гэтага свята? Па-першае, у першы раз у Савецкім Саюзе Алімпіяда праводзілася ў Маскве. Па-дургое, гэта была падзея, якая закранула ўсё вялікага народа, і спаборніцтвы праводзіліся ў пяці гарадах - Маскве, Ленінградзе, Кіеве, Мінску і Таліне", - распавядае акцёр.

Олимпийский огонь Олимпиады-80 на площади Ленина в Минске
© Sputnik / Евгений Коктыш
Алімпійскі агонь Алімпіяды-80 на плошчы Леніна ў Мінску

"Мы, Рускі драматычны тэатр імя Горкага, прывыклі, што на чэрвень-ліпень трупа з'язджае на гастролі. А тут для нас было здзейснена нечаканым, што было загадана застацца ў Мінску, паколькі праводзіцца Алімпіяда", - распавёў Андрэеў.

Пра алімпійскую сімволіку

Асобнай алімпійскай тэмай, якая застанецца і пасля таго, як забудуць аб алімпійскіх рэкордах, будзе алімпійская сімволіка. І ў першую чаргу чароўны і кранальны Алімпійскі Мішка.

Символ Олимпиады-80 — Олимпийский Мишка — был в это время повсюду
© Sputnik / Сергей Гунеев
Сімвал Алімпіяды-80 - Алімпійскі Мішка - быў у гэты час паўсюль

"За год да Алімпіяды мы былі на гастролях у Венгрыі і прывезлі сувеніры. Гэта былі паштоўкі, маленькія значкі з Мішкай. У нас адрывалі іх з рукамі і з нагамі, мы былі самымі дарагімі гасцямі. Нас частавалі ў лазні півам толькі таму, што мы паднеслі нейкую маленькую паштоўку з Мішкай", - успамінае артыст.

Паводле яго слоў, сувеніры з алімпійскай сімволікай былі дадатковым пропускам на любое мерапрыемства.

Пра замежнікаў

Па сцвярджэнні многіх, Алімпіяда-80 стала пэўным "глытком замежнага паветра". Вось як успамінае той час артыст Андрэеў:

"У той перыяд, у 80-я, не вельмі віталі кантакты з замежнікамі. Але ў той лета было нейкае паслабленне. Не тое, што мы лезлі з зносінамі да гасцей горада, але проста калі ты прыходзіш у нейкі пункт грамадскага харчавання, рэстаран, кафэ, дзе шмат людзей, размовы завязваліся вельмі спантанна і арганічна. На якой мы мове размаўлялі, я не памятаю, але слова "алімпіяда" збліжала ўсіх, і ў гэтым была атмасфера свята.

Паводле яго слоў, асаблівая атмасфера ў горадзе панавала і пасля футбольных матчаў. (У беларускай сталіцы праходзілі адборачныя матчы). Пасля футбола, ад стадыёна "Дынама" публіка ішла па цэнтры горада - стараліся зайсці ў рэстараны, летнія кафэ.

Ён таксама ўзгадвае той час, калі ўсім было радасна за краіну, за Савецкі Саюз, калі ніхто не дзяліў людзей на нацыянальнасці - на рускіх, беларусаў, казахаў.

Пра рознакаляровыя шкарпэткі

Сімвалам савецкіх часоў быў татальны дэфіцыт, у тым ліку і на адзенне. Але Алімпіяда ўнесла і тут свае карэктывы. "Джынсы з'явіліся, нейкія асаблівыя тэніскі яркія. А брэсцкая фабрыка выпусціла шкарпэткі любога колеру, не толькі чорнага або сіняга. Але яны жоўтыя, чырвоныя, блакітныя. У гэтым быў таксама адмысловы настрой", - успамінае акцёр.

Пра фарцоўку

Фарцавалі ў той час заўсёды, асабліва блізкая да фарцоўшчыкаў была багема, залатая моладзь. Тэатр імя Горкага, як вядома, знаходзіцца ў асаблівым месцы, пра яго размяшчэнне нават анекдоты ходзяць. На маленькім пятачку - тэатр, гасцініца, турма, радзільня.

"Гасцініца "Мінск" у той час была цэнтр замежнікаў. І там народ пасвіўся. А нашы хлопцы з тэатра там набывалі - абутак і джынсы. Кошты, вядома, былі залімітавыя. Але затое джынсы можна было насіць вельмі доўга", - сказаў Андрэеў.

Месцы тусовак

Ён таксама ўзгадвае, што ў Мінску падчас алімпіяды была вельмі добрае надвор'е.

"Многія людзі гулялі па горадзе, у парках, у скверах. На жаль, тады вельмі абмежаваныя былі месцы тусовак. Народ проста гуляў па горадзе. А па цэнтральным праспэкце ў Менску ў цёплыя летнія вечары прайсціся можна было з тым, каб сябе паказаць і іншых паглядзець", - успамінае акцёр.

Паводле яго слоў, публіка шпацыравала ад Палаца прафсаюзаў, міма ГУМа, да плошчы Леніна.

"Гэта такі праменад. Ён быў заўсёды запоўнены, не было свабодных месцаў, у скверыку каля тэатра Янкі Купалы, у Аляксандраўскім скверы. Вось гэтыя месцы былі проста заўсёды запоўненыя людзьмі", - распавёў Андрэеў.

6
Тэги:
Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80
Футболкі з эмблемамі Алімпійскіх гульняў у Маскве 1980 года

"Алімпійка", штроксы і вятроўкі: як Алімпіяда-80 змяніла моду ў СССР

15
(абноўлена 11:40 11.06.2020)
Вядомы беларускі дызайнер, аўтар шматлікіх калекцый адзення Эльвіра Жвікава падзялілася сваімі ўражаннямі і ўспамінамі аб тым, якой стала мода ў СССР пасля Алімпіяды-80.

Алімпійскае маскоўскае лета 1980 года не толькі ўвайшло ў гісторыю вялікай краіны, але стала памятным ў жыцці будучага знакамітага і тытулаванага беларускага дызайнера. Віцебская дзяўчынка Эльвіра Жвікава тады прыехала паступаць у Маскоўскі тэкстыльны інстытут.

"Я выдатна памятаю гэтае лета. Экзамены з-за Алімпіяды змясціліся на сярэдзіну жніўня - гэта была спякота і напалову пустая Масква. Посталімпійскія настроі вельмі адчуваліся", - успамінае яна. Гэта потым, пасля заканчэння прэстыжнага маскоўскага ВНУ, яна вернецца ў Мінск і заваюе многія вяршыні ў прафесіі. А з таго лета яна запомніла, як Алімпіяда-80 мяняла людзей: не толькі ўнутрана, але і знешне.

Летом 80-го страна дышала Олимпиадой
© AP / -
Улетку 80-га краіна дыхала Алімпіядай

Худзі родам з 80-х

Жвікава ўпэўненая, да прыкладу, што паняцце "алімпійкі", тое, што сёння стала адным з самых модных і запатрабаваных прадметаў гардэроба, - худзі на маланцы і з белымі палоскамі - родам з той Масквы 80-х.

Спортсмены в Олимпийской деревне в Москве
© Sputnik / Юрий Сомов
Спартсмены ў Алімпійскай вёсцы ў Маскве

Але мяжой летуценняў ўсіх моднікаў і модніц вялікай краіны тады былі джынсы.

"Вядома ж, усе насілі джынсы. У маёй сяброўкі быў такі цудоўны джынсавы камбез. Гэта проста была мая мара. Тады мы ўсе таксама захварэлі штроксами, усім захацелася іх займець. У фарцоўшчыкаў гэта каштавала казачных грошай, студэнцкая стыпендыя не дазваляла набыць іх. Але галота на выдумкі хітрая - мы знайшлі ў продажы вельвет і, каб атрымаць дробны рубчыкі, выстрыгалі нажніцамі", - успамінае яна.

"Вельветавую" тэматыку, як і іншыя модныя фішкі, прыўнеслі замежныя госці, якія тады прыехалі на Алімпіяду.

Иностранные туристы в олимпийской Москве
© Sputnik / Александр Лыскин
Замежныя турысты ў алімпійскай Маскве

"Потым яна надоўга ўвайшла ў гардэробы самых модных персанажаў тусовак і ў Мінску, і Маскве. Усе насілі вельветавыя пінжакі, вельветавыя джынсы, штроксы", - распавяла дызайнер.

Пра "бабуліны" балеткі і сафары

Алімпіяда-80 стала папярэднікам многіх сучасных трэндаў у адзенні і абутку, Жвікава распавяла, як маскоўскія студэнткі-дызайнеры стваралі "шэдэўры" з бабуліных тапак.

"У той час у модзе былі балеткі - гэта было вельмі дэфіцытна і модна. Набыць іх можна было толькі за валюту ў "бярозках"(крамы ў СССР, якія гандлявалі за валюту і чэкі - Sputnik). А мы, студэнты куплялі бабуліны тапкі на плоскім хаду і распісвалі, лакам задзімалі - усё ж такі мы былі мастакі! І, па меншай меры, на адзін-два выхады куды-небудзь на дыскатэку схадзіць хапала", - успамінае Эльвіра.

З чым яшчэ асацыюецца мода тых гадоў, дык гэта са стылем сафары. У 1968-м Іў Сен-Ларан выпусціў сваю першую знакамітую калекцыю ў стылі сафары, і далей у 1970-я не раз прапаноўваў розныя варыянты падобнага адзення. Да Алімпіяды-80 трэнд быў на піку ў СССР: тэма накладных кішэняў, батнікаў-газет была вельмі моднай і актуальнай.

Модная спадчына Алімпіяды

Кажучы пра ўплыў на стрыт-стайл наступных гадоў, Жвікава звярнула ўвагу на папяровыя курткі-вятроўкі, якія некалькі сезонаў назад літаральна ўварваліся на подыумы модных сталіц.

"Мне здаецца, як спадчына Алімпіяды, засталіся гэтыя папяровыя курткі-вятроўкі, на якіх была нанесеная алімпійская сімволіка. Гэта знакамітыя маскоўскія будынкі, выведзеныя ў выглядзе алімпійскіх дарожак, а таксама з выявай талісмана - алімпійскага мішкі", - сказала дызайнер.

Девушки-волонтеры берут автографы у чемпионов по пятиборью Анатолия Старостина, Павла Леднева и Евгения Липеева
© Sputnik / Сергей Субботин
Дзяўчыны-валанцёры бяруць аўтографы ў чэмпіёнаў па пяціборстве Анатоля Старасціна, Паўла Леднева і Яўгена Ліпеева

Паводле яе слоў, у 1980 годзе вельмі шмат савецкіх людзей былі валанцёрамі алімпіяды, і ў іх засталіся гэтыя вятроўкі. "Яны хадзілі ў гэтых папяровых куртках - гэта было вельмі крута. Гэтыя бомберы з мятай, жаванай паверхняй! Гэта было вельмі эфектна", - успамінае дызайнер.

Мара вінтажніцы

Маючы за спіной шматгадовы вопыт працы ў якасці паспяховага дызайнера, Эльвіра аддае належнае таленту мастакоў, якія працавалі над алімпійскай вопраткай і аксэсуарамі.

"Сумкі - вельмі класная тэма. Сёння такая сумка была б прадметам зайздрасці любой вінтажніцы. Таму што шыкоўная форма - прастакутнік, пакладзены на доўгі бок з закругленымі кутамі, з кантамі, з алімпійскай сімволікай", - сказала яна.

Такие сумки с олимпийской символикой сейчас можно купить на аукционах примерно за 100 долларов США
© Photo : eBay Inc.
Такія сумкі з алімпійскай сімволікай зараз можна купіць на аўкцыёнах прыкладна за 100 долараў ЗША

Разам з тым яна прызнае, што тагачасная "залатая моладзь" аддавала перавагу сумкі з надпісамі на замежнай мове.

З моманту маскоўскай алімпіяды прайшло 40 гадоў. Яна стала не толькі падзеяй у спартыўным і палітычным жыцці вялікай краіны, ніхто не стане ўжо спрачацца з тым, што яна аказала каласальны ўплыў на моду, у тым ліку і спартыўную.

Так выглядела олимпийская форма советских спортсменов
© Sputnik / -
Так выглядала алімпійская форма савецкіх спартсменаў

"Усе могуць успомніць бясконцыя кранштэйны з маркотнымі трэніках. Мне здаецца, што Алімпіяда-80 асвяжыла гэтую спартыўную частка адзення белымі кантраснымі лампасамі, якія потым перавандравалі з алімпійскай формы ў прамысловую распрацоўку.

15
Тэги:
Алімпіяда-1980, СССР
Тэмы:
Алімпіяда - 80

Калі пасажыр кусаецца: прышчэпкі, спецадзенне і дэзінфекцыя ў заатаксі

0
(абноўлена 12:11 08.07.2020)
Дэзінфікавалі, пакуль гэта не стала мэйнстрымам - у сэрвісе па перавозцы жывёл ўмелі карыстацца антысептыкамі і да таго, як грымнула пандэмія. Заснавальнік сэрвісу Яўген навучыў гледачоў Sputnik асноўным правілам дэзінфекцыі і распавёў пра самых незвычайных пасажыраў.

Некалькі гадоў таму Яўген і яго залацісты рэтрывер моклі пад дажджом у чаканні таксі. Машына мужчыны заглухла, а яго тады яшчэ зусім юны гадаванец паводзіў сябе занадта жыццярадасна, каб можна было дазволіць сабе ехаць на грамадскім транспарце - іншыя пасажыры ледзь ці былі б задаволеныя.

Так і не дачакаўшыся таксі, Яўген з гадаванцам адправіліся дадому пешшу. А зараз ён дапамагае іншым сабакаводам пазбегнуць падобнай сітуацыі.

Сабакі - самыя частыя кліенты сэрвісу заатаксі, які Яўген стварыў некалькі гадоў таму. Але ездзяць у вальерным адсеку не толькі яны - сярод пасажыраў ёсць, напрыклад, птушкі, а аднойчы ў ветэрынарную клініку ехала цыркавая малпачка.

З такімі пасажырамі дэзінфекцыя становіцца адным з найважнейшых складнікаў працы, так што скрынка з антысептыкамі розных відаў была ў машыне яшчэ да таго, як грымнула пандэмія.

Пасажырскае сядзенне па правую руку ад кіроўцы Яўген жартам называе сваім цокальным паверхам. У дазатары - розныя віды антысептыку. Ідэальна чыстых жывёл не бывае, тлумачыць уладальнік заатаксі, так што пасля кожнай паездкі мінімум 15-30 хвілін сыходзіць на дэзінфекцыю. Прычым як пасажырскага, так і вальернага адсекаў машыны.
Па просьбе карэспандэнтаў Sputnik са свайго вялізнага набору антысептыкаў Яўген падабраў адзін, які варта вазіць з сабой кожнаму аўтамабілісту. Асабліва ў перыяд пандэміі. Шмат часу дэзінфекцыя не адбярэ - сродак трэба нанесці на ўсе кантактныя паверхні і пакінуць прыкладна на 5-10 хвілін.

На гэты час дзверы і вокны машыны лепш зачыніць, а самому кіроўцу - прагуляцца на свежым паветры.
Каб антысептык не пакінуў у салоне разводаў, салон машыны варта трымаць у чысціні. Пад дзеяннем хімічных сродкаў увесь таемны бруд можа стаць відавочным.

У самога Яўгена на дэзінфекцыю сыходзіць і больш часу, і больш сродкаў - асабліва старанна трэба апрацаваць вальерны адсек. Часам мала прайсціся шчоткай і некалькімі відамі антысептыкаў - калі ў сабакі ёсць падазрэнне, скажам, на чумку, аўтамабіль адпраўляецца на кварцаванне. А гэта значыць, з працоўнага дня выпадае каля чатырох гадзін часу. Але грэбаваць бяспекай будучых пасажыраў нельга.

А каб пасажыр са слабым вестыбюлярным апаратам не дадаў працы, гаспадароў папярэджваюць: калі ваш гадаванец дрэнна пераносіць дарогу, паспрабуйце не карміць яго напярэдадні паездкі. Праўда, не ўсе прыслухоўваюцца да гэтай просьбы. Такія жаласлівыя кліенты, якія не ў сілах выстаяць перад тым, хто просіць вачыма свайго гадаванца, у выніку прыводзяць да праблем - час уборкі вальернага адсека значна павялічваецца.
Не ўсякая машына, якая прапануе паслугі перавозкі жывёл, можа прэтэндаваць на статус заатаксі, тлумачыць Яўген. І старанная дэзінфекцыя аўто - толькі адзін з абавязковых пунктаў.

Сам Яўген шмат увагі і сіл прыклаў і да афармлення вальернага адсека, і нават да падбору пераносак - у некаторых гаспадароў пераносак можа не быць, а шматлікіх жывёл перавозіць без іх нельга. Гэта папросту небяспечна.
У самога Яўгена ёсць акрамя эканамічнай і кіналагічная адукацыя. Пастаянныя чатырохлапыя пасажыры яго пазнаюць, а сам ён ведае мянушку і пачаткоўцаў - гаспадар пры запаўненні заяўкі на заказ абавязкова яе пазначае.

Але не ўсе пасажыры Яўгена едуць у суправаджэнні тых, што любяць гаспадароў. Некаторыя яго пасажыры - бяздомныя. Гаворка ідзе пра жывёл, якіх валанцёры ратуюць ад вуліцы і вязуць у ветклінікі. І далёка не ўсе з іх прыязна настроены ў дачыненні да чалавека, прызнае Яўген. Таму на ім спецыяльны касцюм, які сцерпіць і бруд, і кіпцюры звера.

Глядзіце на відэа Sputnik, як выглядае праца ў заатаксі, і запамінайце ўрокі дэзінфекцыі, якія спатрэбяцца ўладальнікам асабістага транспарту.

0
Тэги:
Хатнія жывёлы