Мікалай Лукашэнка ў Астрашыцка-Гарадоцкай школе

Пяць падарункаў для Мікалая Лукашэнкі

24
(абноўлена 09:12 31.08.2018)
У дзень 14-годдзя аднаго з самых вядомых падлеткаў краіны, Sputnik адважыўся выказаць здагадку, што магло б узрадаваць маладога чалавека, у якога, на погляд абывацеля, усё ёсць.

Тэма падарункаў і Мікалая Лукашэнкі ўжо неаднаразова абмяркоўвалася публікай. Але тады гаворка ішла не столькі пра тое, што дарылі, а колькі пра тое, хто дарыў.

Дзевяць гадоў таму падчас візіту Аляксандра Лукашэнкі ў Ватыкан пяцігадовы Мікалай, які суправаджаў яго, падарыў Папе Рымскаму Бенедыкту XVI буквар.

У тым жа 2009 годзе інтэрнэт узарвала фатаграфія з вайсковых вучэнняў "Захад-2009", на якой маленькі Мікалай паказвае прэзідэнту Расіі Дзмітрыю Мядзведзеву пісталет. Высветлілася, што гэта быў падарунак хлопчыку ад расійскага прэзыдэнта. Інфармагенцтвы тады цытавалі Мядзведзева, які спытаў, ці падабацца хлопчыку пісталет, і Лукашэнку, які адказаў, што "добры пісталет, таму што прэзідэнт Расіі падарыў".

Рабочий визит президента РФ в Беларусь
© Sputnik / Владимир Родионов
Рабочы візіт прэзідэнта РФ у Беларусь

Зброю ў падарунак Мікалай, мяркуючы па ўсім, атрымліваў і пазней. У 2011 годзе Аляксандр Лукашэнка расказваў, што ў Колі назапасіўся вялікі арсенал цацачных аўтаматаў, а ў 2013-м хлопчык папрасіў Дзеда Мароза аб сапраўднай пнеўматычнай вінтоўцы. Дзед Мароз яго тады не падвёў.

"Дзеду Марозу ліст па электроннай пошце напісалі… Вось, "Дзед Мароз" пад елку паклаў падарунак. Зброю пнеўматычную, вінтоўку нейкую. Спецназавец будучы!" — распавядаў прэзідэнт журналістам у студзені 2013-га.

Калі не зброя, то што… Sputnik вырашыў пафантазіраваць на тэму, што магло б пацешыць 14-гадовага падлетка, у якога, на думку радавога абывацеля, усё ёсць.

Золата WoT

Калі няма магчымасці падарыць рэальны танк, то ваяра заўсёды можна парадаваць "золатам", якое дазволіць атрымаць новыя перамогі ў World of Tanks. А Мікалай, мяркуючы па прызнаннях яго бацькі, у "танчыкі" гуляў.

"Мой галоўны клопат — як з гэтых сетак маляня вырваць, каб ён менш там сядзеў, пачынаючы з "танкаў" і заканчваючы інфармацыяй пра нейкія гістарычныя даты, пісьменнікаў. Часам кажа, што яму трэба знайсці інфармацыю, у школе даручылі… Дзве хвіліны інфармацыю шукае, а гадзіну гуляе ў "танкі", — скардзіўся Лукашэнка журналістам два гады таму.

З улікам таго, што WoT усе ўзросты пакорлівыя, а Мікалай, мяркуючы па даступнай інфармацыі і расказу бацькі, неабыякавы да ваеннай тэматыцы, ён цалкам можа па-ранейшаму "секчыся ў танчыкі". У гэтай сітуацыі любы свабодны рэсурс — для больш упэўненй прысутнасці ў гульні — лішнім не будзе.

Воск для клюшкі

Любая хакейная атрыбутыка, напэўна, спатрэбіцца. Кожную зіму ўжо некалькі гадоў запар Мікалай і каманда "грыфонаў", у якой ён гуляе, становяцца ньюсмейкерамі. У тым ліку дзякуючы малодшаму сыну прэзідэнта, журналісты ўважліва сочаць і за турнірам "Залатая шайба" і за "Алімпійскімі надзеямі".

Павіншаваць юных пераможцаў "Алімпійскіх надзей" сёлета прыйшоў асабіста Аляксандр Лукашэнка.

"Гледзячы на вас усіх, падумаў: мусіць, будзем хутка змагацца ў фінале чэмпіянату свету. Бо пасля завяршэння выступлення за нацыянальную зборную Антоненка, Мезіна, Стася, Міхалёва — прорва. Вы — наша надзея, і не толькі алімпійская", — сказаў прэзідэнт, звяртаючыся да юных хакеістаў.

Мікалай, дарэчы, быў прызнаны лепшым бамбардзірам гэтага турніру. Толькі ў адным — фінальным — матчы з камандай "Мядзведзь" ён адзначыўся дзвюма закінутымі шайбамі і дзвюма галявымі перадачамі.

Кніга Пераменаў

Кніга, як вядома, лепшы падарунак, але якіям жанрам аддае перавагу малодшы сын прэзідэнта, шырокай публіцы невядома. Нават калі ў самога прэзідэнта пыталіся пра яго любімыя або нядаўна прачытаныя кнігі, Лукашэнка-старэйшы часта спасылаўся на занятасць і "пуды дакументаў", якія чакаюць яго на працоўным стале.

​І ўсё ж такі, думаецца, кніга ў якасці падарунка будзе дарэчная — да прыкладу, на кітайскай мове. Ён жа вучыць кітайскую. Пра гэта стала вядома зімой, калі беларускі пасол у Пекіне Кірыл Руды апублікаваў у Twitter невялікі відэаролік.

На відэа захавана, як Мікалай грае на раялі — акампануе опернай спявачцы з Кітая, а затым віншуе на кітайскай мове народ Паднябеснай.

Папка для нот

Больш вядома аб музычных поспехах унучак Аляксандра Лукашэнкі. Дачкі Дзмітрыя Аляксандравіча — Анастасія і Дар'я — ужо гралі на сцэне Белдзяржфілармоніі ў суправаджэнні Дзяржаўнага акадэмічнага сімфанічнага аркестра Беларусі, з'яўляюцца лаўрэатамі шэрагу конкурсаў.

Але ў гэтым годзе і Мікалай Лукашэнка дэбютаваў на публіцы — сыграў на фартэпіяна на сцэне фестывалю "Александрыя збірае сяброў". Мікалай выканаў кампазіцыю "Вяртанне ды спадчыны", напісаную Валерыем Івановым.

Канцэрт транслявалі па беларускіх тэлеканалах, ды і ў самой Александрыі за прадстаўленнем назірала шмат людзей. Тэлекамеры злавілі і рэакцыю Аляксандра Лукашэнкі на выступ малодшага сына: было відаць, што прэзідэнт расчулены.

З улікам таго, што Мікалай займаецца (ці захапляецца) гульнёй на фартэпіяна, дарэчным бачыцца і які-небудзь падарунак, звязаны з музыкай.

Сэлфі-палка

Да гэтага часу ўсе самыя яркія здымкі Мікалая, якія станавіліся здабыткам грамадскасці, рабілі альбо прафесійныя фатографы, альбо выпадковыя мінакі.

Год таму ўвесь інтэрнэт гадаў, ці сапраўды гэта прэзідэнцкі сын едзе ў плацкартным вагоне цягніка "Віцебск — Адлер". Каб разрадзіць абстаноўку, прэс-сакратару прэзідэнта прыйшлося тлумачыць: так, гэта ён.

"Мікалай сапраўды ў чацвер вечарам ехаў на паказаным цягніку, але не з Адлера ў Віцебск, а з Магілёва ў Шклоў, куды, дарэчы, накіраваўся на электрычцы", — цытавала Наталлю Эйсмант агенцтва БелТА.

​Мікалай тады ездзіў у Магілёў на экскурсію, каб непублічна пагуляць "па месцах баявой славы бацькі".

Калі б у яго быў гэты атрыбут і публічны акаўнт у "Інстаграм", сённяшні імяніннік мог бы радаваць грамадскасць не толькі афіцыйнымі, але і больш жывымі фота з афіцыйных прыёмаў і сустрэч.

24
Тэги:
Мікалай Лукашэнка, Беларусь
Маліны – адна з самых любімых за далікатны смак ягад

Маліны для малімоніка: гатуем смачныя і карысныя стравы з салодкай ягады

161
(абноўлена 11:33 30.07.2020)
Дзе шукаць, як збіраць і што гатаваць з малін, расказвае этнограф Ларыса Мятлеўская.

Маліны – адна з самых любімых за далікатны смак ягад. Цяжка пералічыць назвы салодкіх страў з малін. Яе сушаць, вараць варэнні, джэмы, жэле, спажываюць свежай, робяць наліўкі, сіропы, канфецюры. У старажытнасці маліны называлі рубінавай ягадай, а ў народзе склалі нямала прымавак, дзе яны заўсёды звязаны з чымсьці прыемным.

Так, пра маладую, прыгожую, зграбную дзяўчыну кажуць: "дзеўка як маліна" або "тонкая як быліначка, жаркая як маліначка", "губкі як малінкі";

— пра пахучае сена добрай якасці: "сена як маліна";

— пра хуткае і прыемнае знішчэнне чаго-небудзь: "зглынуць, як малінку";

— пра радасную і прыемную згоду на нейкую прапанову, справу: "ухапіцца, як за малінку".

У старажытнасці маліны называлі рубінавай ягадай
© Photo : Ларыса Мятлеўская
У старажытнасці маліны называлі рубінавай ягадай

Беларусь — лясная краіна. Лес — бацька для беларуса, які заўсёды ставіўся да яго з вялікай пашанай. Напрыклад, існавала традыцыя: калі адпраўляешся ў лес, апранаць чыстае, не браць ягад і грыбоў больш, чым патрэбна. Падлеткам не раз даводзілася збіраць маліны ў лесе. Часам буйныя сакавітыя ягады пад няспынны камарыны звон можна было здабыць толькі ў густых крапіўных зарасніках. У малін і крапівы даўняе сяброўства.

Існуе легенда, па якой маліны скардзіліся крапіве на сваё горкае жыццё, у якім іх топчуць і ломяць з-за смачных ягад. Крапіве стала шкода маліны, і яна прапанавала ім абарону. Быццам з таго часу яны і селяцца разам.

Што ж, справядліва.

Дзе шукаць маліны

Растуць маліны звычайна на сонечных высеках у лесе і любяць, каб іх вытоптвалі пры збіранні. Чаму? Гэта стымулюе расліну пускаць маладыя парасткі, на якіх на другі год утвараюцца ягады.

Масавая нарыхтоўка лясных малін адбываецца менавіта ў ліпені. Калісьці збіраць іх жанчыны з дзецьмі выпраўляліся вялікай гурбой. Знайшоўшы добры, ягадны куст, абіралі яго моўчкі, каб не прывабліваць канкурэнтаў. Крычаць, моцна размаўляць у лесе ўвогуле было дрэнным тонам. Пра парушальнікаў гэтага правіла казалі: "Крычыць, як дурны ў малінах". Дазвалялася толькі час ад часу перагуквацца, каб не заблудзіць у вялікім лесе. І яшчэ, едучы ў маліны, абавязкова бралі з сабой аднаго дарослага мужчыну. Навошта? Ды каб не баяцца медзвядзя, які таксама вялікі аматар паласавацца гэтай ягадай. Звер хоць і ўцякае, заўважыўшы чалавека, але жанчынам было смялей, калі на ўсялякі выпадак мелі абаронцу.

Не толькі смачна, але і карысна

Негледзячы на тое, што лясныя маліны больш карысныя і салодкія, гэты ягадны кустарнік ужо шмат стагоддзяў уведзены ў культуру. У афіцыйнай і народнай медыцыне расліну выкарыстоўваюць цалкам. У справу ідуць спелыя ягады, кветкі, лісце, сцябло, карэнне і маладыя парасткі.

Маліны
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Маліны

У народнай медыцыне сіропам з малін лячылі болі ў страўніку, прымалі для паляпшэння работы сэрца, як апетытны сродак. Варэнне, настойкі, сухія ягады давалі хворым у час прастуды. Гарбата з малінніку — добры патагонны сродак пры запаленчых працэсах. Адварам з кветак у народзе лечаць гемарой, кан'юнкцівіты, рожу, як прымочкі ўжываюць пры запаленчых кожных захворваннях. Асабліва станоўча дзейнічае на абменныя працэсы настой пладоў, а таксама кветак маліны. Іх п'юць пры атэрасклерозе, цукровым дыябеце, падагры, ажырэнні, малакроўі, неўрозах, галаўной болі, алкагалізме, наркаманіі. Настоем кветак і лісця лечаць скураныя захворванні, алергічныя высыпанні, экзэму, адзёр, малярыю. Настой з кветак малін дапаможа ў якасці прымочак і пры рэўматычных болях, гематомах, і калі ўкусіла змяя.

Настой з кветак маліны

2 ст. лыжкі сухіх кветак заліваюць 1 шклянкай кіпятку, настойваюць 1 гадзіну. Працэджваюць, ужываюць па 1 ст. лыжцы 3 разы ў дзень.

Гарбата са сцябла малін

Збіраюць аднагадовае сцябло малін, крышаць на кавалкі 4-5 см. 50 г сыравіны заліваюць 1 л кіпеню, вараць 10 хвілін.

П'юць пры прастудах з мёдам або ягадай малін. Прымаюць як патагонную гарбату. Карысны ў сістэматычным харчаванні ў зоне радыёнукліднага забруджвання.

Сугучна малінам у беларускай мове слова малімонікі, што азначае салодкія, лёгкія стравы, якія звычайна гатуюць для дзяцей. Гурманаў, аматараў да далікатэсаў называлі малімонікамі.

Прапаную прыгатаваць жэле з ягад малін, якое прыйдзецца да спадобы любому малімоніку.

Жэле з малін

2 кг спелай маліны, 2,5 л вады, на 1 л прафільтраванага адвару 1 кг цукру

Падрыхтаваныя ягады малін заліць вадой, давесці да кіпення, паварыць 15 хвілін. Адвар зліць, працадзіць, дадаць цукар і, мяшаючы, зварыць да гатовасці. Гарачае жэле разліць па шкляных слоіках.

Жэле з малін
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Жэле з малін

Жэле з малін і чырвоных парэчак

2 л адвару з ягад малін і чырвоных парэчак, 1,5 кг цукру.

Ягады малін і парэчак (пароўну) прамыць, выдаліць пладаножкі, пакласці ў каструлю, заліць вадой і варыць да той пары, пакуль парэчкі не пусцяць сок. Атрыманую масу адкінуць на сіта ці марлю, даць адвару сцячы і адстаяцца. Затым асцярожна зліць яго. Адмерыць патрэбную колькасць і выварыць на 50 працэнтаў, здымаючы пенку, дадаць цукар, перамяшаць і варыць да гатоўнасці.

Чырвоныя парэчкі
© Photo : Ларыса Мятлеўская
Чырвоныя парэчкі

Любыя жэле і варэнні вару ў медным або латунным начынні. Так яно мае прывабны колер і, на мой погляд, смачнейшае. Калі такога няма, то лепей скарыстацца паліваным посудам. Калі адцадзіла ягады, то мне падалося, што з іх атрымаецца добры кісель. Сапраўды, кісель атрымаўся супер і нішто з каштоўных прадуктаў не страцілася!

Смачна есці і нарыхтоўваць маліны! Памятайце, што сцяблінкі можна нарыхтоўваць працяглы час, а карэнне выкопваюць увосені. Да сустрэч!

161
Тэги:
маліны, Рэцэпты
Тэмы:
Прыродная сталоўка: гатуем з таго, што пад нагамі

На ўцёкі ад гарадскога шуму: фотавандроўка па вёсках Брэстчыны

677
(абноўлена 15:29 24.07.2020)
  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
  • Троіцкі касцёл, вёска Воўчын
  • Паўночная брама Пуслоўскіх у вёсцы Старыя Пяскі
  • Свята-Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Вістычы
  • Тэрыторыя Свята-Крыжаўзвіжанскай царквы ў вёсцы Вістычы
  • Тэрыторыя Свята-Крыжаўзвіжанскай царквы ў вёсцы Вістычы
  • Музей лекавых траў у вёсцы Стрэльна Іванаўскага раёна
  • Музей лекавых траў у вёсцы Стрэльна Іванаўскага раёна
  • Музей Напалеона Орды ў вёсцы Варацэвічы
  • Музей Напалеона Орды ў вёсцы Варацэвічы
  • Сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі
  • Сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі Брэсцкага раёна
  • Падарожжа па Брэстчыне
Чароўныя славутасці беларускай зямлі патрапілі ў аб’ектыў беларускага фатографа Альфрэда Мікуса.

Брэстчына — гэта не толькі Белавежская пушча і Брэсцкая крэпасць. Гэтыя мясціны заўсёды вабілі турыстаў, але рэдка хто патрапіў далей Брэста, Пінска і Баранавічаў. Хаця шмат цікавага і нязведанага хаваюць менавіта маленькія вёсачкі.

Напрыклад, у вёсцы Воўчын быў пахаваны апошні кароль Рэчы Паспалістай Станіслаў II  Аўгуст Панятоўскі, а сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі ў гады Першай сусветнай вайны стала пляцоўкай для стаўкі камандуючага Усходнім германскім фронтам.

Палессе — сапраўдная скарбонка для аматараў гісторыі і прыгожай архітэктуры. Спадабаецца тут і тым, хто проста захоча адарвацца ад шумнага гарадскога жыцця і акунуцца ў сусвет, які існуе па сваіх законах.

Глядзіце ў фотастужцы Sputnik, колькі цікавага хаваюць вёсачкі Брэстчыны.

677
  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Парафіяльны касцёл святой Троіцы ў Чарнаўчыцах пабудаваны ў 1585-1595 гадах па фундацыі Мікалая Крыштофа Радзівіла Сіроткі.

  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У касцёле знаходзіўся цудоўны абраз Маці Божай Чарнаўчыцкай – Пані Суцяшэння, якая трымае ў руках белыя лілеі – сведчанне дзявочай чысціні і беззаганнасці. У гады Першай сусветнай вайны, калі касцёл Святой Тройцы належаў праваслаўнай царкве, бацюшка Калінскі вывез у Расію цудатворны абраз і яшчэ шмат прадметаў культу разам з пяццю званамі.

  • Троіцкі касцёл у вёсцы Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Вернікі працягваюць шукаць абраз, але безвынікова.

  • Троіцкі касцёл, вёска Воўчын
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Троіцкі касцёл у вёсцы Воўчын Камянецкага раёна - месца пахавання апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава II Аўгуста Панятоўскага. Зараз касцёл знаходзіцца на рэстаўрацыі.

  • Паўночная брама Пуслоўскіх у вёсцы Старыя Пяскі
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Паўночная брама Пуслоўскіх у вёсцы Старыя Пяскі Бярозаўскага раёна была пабудаваная ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Гэта брама вядзе да палацава-паркавага ансамбля рода Пуслоўскіх.

  • Свята-Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Вістычы
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Свята-Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Вістычы Брэсцкага раёна пачынае сваю гісторыю ў 1748 годзе як касцёл манастыра цыстарыянцаў. Спецыялісты класіфіцыруюць яе як стыль позняга барока з рысамі беларускага храмавага дойлідства.

  • Тэрыторыя Свята-Крыжаўзвіжанскай царквы ў вёсцы Вістычы
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Да каменных пабудоў існаваў драўляны варыянт, які не захаваўся з-за пажараў.

  • Тэрыторыя Свята-Крыжаўзвіжанскай царквы ў вёсцы Вістычы
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У 1866 годзе храм быў перададзены праваслаўнай царкве і асвячоны ў імя Узвіжання Крыжа Гасподняга і з тых часоў вядомы як Спаса-Крыжаўзвіжанская царква.

  • Музей лекавых траў у вёсцы Стрэльна Іванаўскага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У музеі лекавых траў у вёсцы Стрэльна Іванаўскага раёна можна даведацца аб карысных уласцівасцях усіх траў, пакаштаваць гарбату і наталіцца пахам прыроды.

  • Музей лекавых траў у вёсцы Стрэльна Іванаўскага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Музей існуе ў гэтых мясцінах ужо 25 гадоў.

  • Музей Напалеона Орды ў вёсцы Варацэвічы
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    На малой радзіме мастака Напалеона Орды ў вёсцы Варацэвічы працуе музей і карцінная галерэя.

  • Музей Напалеона Орды ў вёсцы Варацэвічы
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Мастак з'явіўся на свет у радавым маёнтку Варацэвічы 11 лютага 1807 года.

  • Сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі Брэсцкага раёна - маёнтак прадстаўнікоў заможнай шляхты XVII - XIX стагоддзяў. Род Нямцэвічаў, якому належала сядзіба, праславіў Юльян Урсын Нямцэвіч, грамадскі дзеяч, ад'ютант і сакратар Тадэвуша Касцюшкі.

  • Сядзіба Нямцэвічаў у вёсцы Скокі Брэсцкага раёна
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Жыццё пяці пакаленняў Нямцэвічаў прайшло ў гэтых сценах. 15 снежня 1917 года ў Скоках было падпісана перамір'е паміж Германіяй і бальшавіцкай Расіяй аб спыненні Першай сусветнай вайны.

  • Падарожжа па Брэстчыне
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Славіцца Брэстчына і сваімі ўраджаямі.

Тэги:
вёска, Брэсцкая вобласць
По теме
Неба, жыта, дзяўчаты: фотападборка беларускіх прыгажунь
Як паміраюць беларускія вёскі і што ад іх застаецца (відэа)
З відам на раку і Польшчу: дзе і за колькі можна купіць хутар у Беларусі
Які сёння дзень: 10 жніўня 2020 года

Які сёння дзень: 10 жніўня 2020 года

0
(абноўлена 10:48 30.07.2020)
Гэты дзень з'яўляецца дзвесце дваццаць трэцім па Грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 143 дні.

Пяцьсот год таму беларускі друкар Францыск Скарына выдаў у Празе Кнігу Царстваў. Якія яшчэ падзеі адбыліся 10 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.

Гістарычныя падзеі 10 жніўня

  • У 1518 годзе Францыск Скарына выдаў у Празе Кнігу Царстваў.
  • У 1812 падчас вайны Расіі з Напалеонам адбылася бітва пад Пружанамі.
  • У 1919 годзе ў Мінску быў створаны Часовы беларускі нацыянальны камітэт.
  • У 1927 годзе ў Мінску адбыўся з’езд праваслаўных святароў і вернікаў, падчас якога была абвешчана Беларуская аўтакефальная царква.

Хто нарадзіўся 10 жніўня

  • 1788 год: Ігнат Даніловіч, беларускі гісторык і правазнаўца.
  • 1796 год: Ігнат Легатовіч, беларускі і польскі паэт.
  • 1878 год: Еўсцігней Міровіч, беларускі драматург і тэатральны рэжысёр.
  • 1898 год: Тадэвуш Даленга-Мастовіч, польскі і беларускі пісьменьнік.
  • 1923 год: Віктар Ялатаў, беларускі музыказнаўца-фалькларыст.
  • 1929 год: Алесь Ставер, беларускі паэт, драматург.
  • Таксама ў гэты дзень нарадзіліся рускі пісьменнік Міхаіл Зошчанка і іспанскі акцёр Антоніа Бандэрас. 

10 жніўня ў народным календары

Гэты дзень прысвечаны святым Прохару і Пармену – двум апосталам ад сямідзесяці. Лічылася, што 10 жніўня дрэнная прыкмета – абменівацца чымсьці. "На Прохары-Пармены не ладзь аніякія мены", — казалі ў народзе, бо "Хто абмяняе, дурня ў прыдачу атрымае" ды "Змяняй сто рублёў — ні капейкі не застанецца". Лічылася, што пры абмене лёгка быць ашуканым.

Прохар і Пармен – заступнікі кавалёў, таму ў гэты дзень да каваля неслі ўсялякія металічныя прылады, каб той іх паправіў і навастрыў. А калі хто нарадзіўся 10 жніўня, той зможа дасягнуць вяршынь у кавальскай справе.

Працягвалі ў гэты дзень капаць бульбу і збіраць іншую гародніну.

0
Тэги:
народны каляндар, які сёння дзень, Беларусь
Тэмы:
Які сёння дзень: каляндар знакавых падзей
По теме
Які сёння дзень: каляндар знакавых падзей