Месяц падчас зацьмення

Першае ў гэтым годзе месяцовае зацьменне ўбачаць жыхары Зямлі з 10 на 11 студзеня

33
(абноўлена 12:31 10.01.2020)
Рэдкую астранамічную з'яву змогуць назіраць і беларусы з 20 гадзін да поўначы - калі неба будзе чыстым.

МІНСК, 10 сту - Sputnik. Першае ў 2020 годзе месяцовае зацьменне пройдзе ў ноч з 10 на 11 студзеня, пра гэта паведамляе партал Astrobel Team.

Жыхары Зямлі змогуць назіраць паўценевае месяцовае зацьменне. Яго можна будзе ўбачыць з усёй тэрыторыі Расіі, Еўропы, Азіі, з усходняй часткі Афрыкі і з заходняй часткі Аўстраліі. Гэтую рэдкую астранамічную з'яву ўбачаць вечарам 10 студзеня і беларусы, калі дазволіць надвор'е і неба будзе чыстым.

Астраномы паведамляюць, што гэта месяцовае зацьменне будзе нязначным, нягледзячы на тое, што яно прыпадае на поўню. Гэта звязана з тым, што Месяц не пагрузіцца прама ў цень Зямлі, а толькі пройдзе амаль цалкам праз зямную паўцень - пад цень патрапіуь толькі адзін з яе краёў. Пры такіх умовах гэтую з'яву не заўсёды можна заўважыць няўзброеным вокам, паколькі зацямненне краю месяцовага дыска зусім нязначнае.

У той жа час, 10 студзеня максімальны працэнт апускання Месяца ў зямную паўцень складзе 89%, а гэта дазволіць назіраць зацьменне не толькі з дапамогай тэлескопаў і бінокляў, але і няўзброеным вокам. Ад моманту ўваходжання Месяца ў паўцень Зямлі і выхаду яго з паўцені пройдзе чатыры гадзіны і чатыры хвіліны.

У Беларусі месяцовае зацьменне пачнецца ў 20:08. Свайго максімуму яно дасягне ў 22:10, калі Месяц будзе знаходзіцца бліжэй за ўсё да цэнтра зямной цені. Завершыцца зацьменне ў 00:12 ўжо 11 студзеня.

33
Тэги:
месяцовае зацьменне, Месяц

Тыгр навучыўся спяваць, каб прыцягваць да сябе ўвагу - відэа

14
(абноўлена 20:29 06.03.2021)
Глядзіце на відэа, як драпежнік з Барнаульскага заапарка бярэ высокія ноты. І ўсё гэта дзеля аднаго - увагі.

Паласатыя драпежнікі могуць не толькі рыкаць, яны здольныя яшчэ і да "спеваў". Гэта даказвае тыгр Шэрхан. На кадрах можна ўбачыць, як тыгр, ходзячы па вальеры або знаходзячыся на ўзвышшы, якое, мусіць, лічыць сваёю сцэнай, бярэ высокія ноты.

"З самага нараджэння ён такім чынам прыцягвае ўвагу шматдзетнай мамы. Спецыяльна сыходзіў у далёкі кут, калі яна была занятая іншымі дзецьмі, і крычаў, пакуль яна не кіне ўсё і не прыйдзе да яго", - распавялі супрацоўнікі заапарка на старонцы ў сацыяльнай сетцы.

Рэпертуар узыходзячай зоркі Барнаульскага заапарка пакуль невялікі, аднак у яго арсенале ўжо ёсць некалькі хітоў, якія нагадалі некаторыя кампазіцыі ў выкананні расійскага спевака Вітаса. Іншыя прыхільнікі творчасці Шэрхана выказалі здагадку, што тыгр прастудзіўся, аднак супрацоўнікі заапарка запэўнілі, што са здароўем у драпежніка ўсё ў парадку.

Глядзіце таксама:

14
Тэги:
ноты, драпежнік, заапарк, тыгр

Матылькі Манарх могуць знікнуць

6
(абноўлена 12:14 07.03.2021)
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
  • Матылёк Манарх
Папуляцыя ўнікальнага матылька Манарх - матылька незвычайнай прыгажосці - знаходзіцца на мяжы знікнення.

Кожны год мільёны ярка-аранжавых матылькоў адпраўляюцца ў неверагоднае падарожжа з Паўночнай Амерыкі ў Каліфорнію і Мексіку. У гэтым годзе іх колькасць рэзка ўпала да рэкордна нізкага ўзроўню.

Штогадовы зімовы падлік, які праводзіцца Таварыствам Xerces, зарэгістраваў менш за 2 тысячы заходніх матылькоў Данаіда Манарх, што сабраліся на дрэвах Каліфорніі, дзе яны групуюцца, каб сагрэцца. Манархі звычайна прыбываюць сюды ў пачатку лістапада і рассяляюцца па краіне з надыходам больш цёплага надвор'я ў сакавіку.

Іншае насельніцтва ўсходніх манархаў падарожнічае з паўднёвай Канады і паўночнага ўсходу Злучаных Штатаў праз тысячы кіламетраў, каб правесці зіму ў цэнтральнай Мексіцы. Паводле ацэнак навукоўцаў, з сярэдзіны 1990-х гадоў колькасць усходніх Манархаў таксама скарацілася прыкладна на 80 адсоткаў.

Міграцыя матылькоў Манарх - адно з найпрыгажэйшых відовішчаў на планеце. З шырокіх паўночных шырот матылі злятаюцца на зімоўку ў месцы ўмеранага клімату. Самае любімае месца Манархаў - біясферны запаведнік "Марыпоса" у мексіканскім штаце Мічаакан. За час пералёту змяняецца не адно пакаленне крылатых насякомых. Частка тых, хто нарадзіўся, гіне ў дарозе. Бо працягласць пералётаў нашмат даўжэй за іх жыццё.

Здзіўленне выклікае не толькі адлегласць, якую пралятаюць гэтыя матылькі, але і іх сістэма навігацыі: для пошуку шляху яны выкарыстоўваюць зрок, нюх, дотык і іншыя пачуцці.

Матылькі садзяцца на дрэвы, аблепляючы іх так, што нават немагчыма ўбачыць лістоту. А галінкі прагінаюцца пад вагой такой неймавернай колькасці матылькоў. Сядзяць яны нерухома, і толькі калі сонца пачынае прыпякаць, павольна і сінхронна перапаўзаюць ў цень.

Амерыканскія і мексіканскія эколагі прыкладваюць максімум намаганняў да таго, каб ахоўваць папуляцыю насякомых падчас міграцыі. Нягледзячы на ​​ўсе намаганні, пагроза знікнення сур'ёзная, галоўная прычына якой - масавая вырубка дрэў.

Глядзіце ў фотастужцы Sputnik Беларусь кадры дзіўнай прыроднай з'явы.

6
  • Матылёк Манарх
    © AFP 2020 / ENRIQUE CASTRO

    Часцей за ўсё матылёк Манарх мае аранжавую афарбоўку з чорнымі палоскамі на крылах. Па іх краях праходзіць чорная аблямоўка з белымі плямамі. Хоць часам сустракаюцца і ўзоры з жоўтых палосак з аранжавай плямкай на канцы пярэдняй пары крылаў.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    Самая вялікая колькасць матылькоў Данаід жыве на мяжы ЗША з Канадай. І, збіваючыся, падобна птушкам, у велізарную чараду з некалькіх мільёнаў асобін, яны адпраўляюцца на зімоўку.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    Міграцыя матылькоў Манарх - адно з найпрыгажэйшых відовішчаў на планеце.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    Самае любімае месца Манархаў - біясферны запаведнік "Марыпоса" у мексіканскім штаце Мічаакан. За час пералёту змяняецца не адно пакаленне крылатых насякомых. Частка тых, хто нарадзіўся, гіне ў дарозе. Бо працягласць пералётаў нашмат даўжэй за іх жыццё.

  • Матылёк Манарх
    © AFP 2020 / DREW ANGERER

    Здзіўленне выклікае не толькі адлегласць, якую пралятаюць гэтыя матылькі, але і іх сістэма навігацыі: для пошуку шляху яны выкарыстоўваюць зрок, нюх, дотык і іншыя пачуцці.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    Амерыканскія і мексіканскія эколагі прыкладваюць максімум намаганняў да таго, каб ахоўваць папуляцыю насякомых падчас міграцыі.

  • Матылёк Манарх
    © AFP 2020 / PEDRO PARDO

    Нягледзячы на ўсе намаганні, пагроза знікнення сур'ёзная, галоўная прычына якой - масавая вырубка дрэў.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    Тыя з матылькоў, што ўпалі з галінак, павінны падняцца назад як мага хутчэй - гэта пытанне жыцця і смерці. Іх крылы вібруюць, каб сагрэць лятальныя мышцы і падняцца перш, чым яны абмарозіліся на зямлі.

  • Матылёк Манарх
    © AFP 2020 / ENRIQUE CASTRO

    Тыя, хто здолеў выжыць, туляцца на дрэвах на працягу чатырох месяцаў. Вясновае цяпло абудзіць іх ад спячкі.

  • Матылёк Манарх
    © AP / Rebecca Blackwell

    Матылькі садзяцца на дрэвы, аблепляючы іх так, што нават немагчыма ўбачыць лістоту. А галінкі прагінаюцца пад вагой такой неймавернай колькасці матылькоў. Сядзяць яны нерухома, і толькі калі сонца пачынае прыпякаць, павольна і сінхронна перапаўзаюць ў цень.

  • Матылёк Манарх
    © REUTERS / TOYA SARNO JORDAN

    У гэтым годзе іх колькасць рэзка ўпала да рэкордна нізкага ўзроўню. Штогадовы зімовы падлік, які праводзіцца Таварыствам Xerces, зарэгістраваў менш за 2 тысячы заходніх матылькоў Данаіда Манарх, што сабраліся на дрэвах Каліфорніі. Паводле ацэнак навукоўцаў, з сярэдзіны 1990-х гадоў колькасць усходніх Манархаў таксама скарацілася прыкладна на 80 адсоткаў.

Тэги:
мяжа, Прыгажосць, папуляцыя, манарх, матылькі