Дом карцін

Ды ўсё нармальна з Шагалам: дырактар "Дома карцін" адказвае на пытанні

387
(абноўлена 21:46 12.10.2015)
Разам з выставай "Далі. Шагал. Матыс" у Мінску з'явілася нечаканая колькасць знатакоў мастацтва, якія аднагалосна заявілі – такі Шагал несапраўдны!

Алена Васільева, Sputnik

З нацыі, што не надта трывала ведала, што там маляваў Шагал акрамя сваёй "Прогулки", беларусы нечакана для саміх сабе ператварыліся ў нацыю з грунтоўнымі ведамі — "літаграфія і афорт — не карціна", "у Далі трэба глядзець жывапіс" і "Шагал праяўляе сябе толькі ў колеры".

Напачатку Sputnik сачыў за крытыкай выставы з доляй задавальнення — здаецца, беларусы развілі ў сабе выкшталцоны густ. Але ж калі незадаволеных выставай стала крытычна шмат, мы пачалі сумнявацца — ці ж такімі казачнымі тэмпамі развіваецца агульнанацыянальная дасведчанасць у мастацтве, ці проста застацца незадаволеным Шагалам — новы спосаб прадэманстраваць сябе як "знатока" і "асобу".

Дом карцін
© Sputnik / Виктор Толочко
Дом карцін

Мы завіталі ў "Дом карцін" і папрасілі тлумачэння агульнабеларускай незадаволенасці ў дырэктара галерэі Ларысы Бортнік.

"Існуе нейкі глабальны недавер да сапраўднасці карцін, хоць для гэтага няма ніякіх прычынаў — як можна палічыць, што прафесійная галерэя такога ўзроўня возьмецца прывезці нешта нявартае ўвагі", — Ларыса Барысаўна рэакцыяй аўдыторыі на выставу шчыра здзіўленая.

Разам з групкай наведвальнікаў, якія прыйшлі сюда не толькі па Матыса, але і па бясплатную каву і месца ў кіназале па суседству, мы аглядаем сцяну, аддадзеную пад Далі і ягоную серыю ілюстрацый да "Божественной комедии" Данте.

Дом карцін
© Sputnik Віктар Талочка
Дом карцін

"Усе працы былі запакаваныя ў спецыяльныя пакеты, на кожны ліст мы маем сертыфікат спраўднасці, які выпісаны ў вашынгтонскай галерыі. На Далі і Шагала сертыфікат выпісаны антыкварным магазінам Германіі", — тлумачыць спадарыня Ларыса.

Серыя "Божественная комедия" была замоўлена да семісотгоддзя Данте ў 1951 годзе — італьянскім урадам. Мастак працаваў дзевяць гадоў і стварыў па адной акварэлі да кожнай з тысячы радкоў паэта. У далейшым, па замове французскага выдаўца Жозэфа Форэ, гэтая серыя была ўвасобленая ў графіку, што запатрабавала 55 месяцаў працы і 3,5 тыс. драўляных дошак для вырабу пяці тысячаў гравюраў. Да гэтага часу лічыцца, што яны валодаюць колерам вялікай якасці, што максімальна набліжае графіку да жывапісу.

Ларыса Бортнік, дырэктар галерэі Дом карцін
© Sputnik / Виктор Толочко
Ларыса Бортнік, дырэктар галерэі "Дом карцін"

"Графіка сама па сабе прадугледжвае тыраж, — тлумачыць дырэктар "Дома карцін". — Але ж любы графічны адбітак — аўтарская праца. Калі мы пытаемся ў мастака: ты зрабіў афорт на метале, а вось гэты адбітак — гэта таксама твая праца? І ён адказвае — мая. Нават у тым выпадку, калі адбітак мастак рабіў не самастойна — часам за яго гэта робяць вучні ці супрацоўнікі тыпаграфіі".

Чую "літаграфія" — думаю "падробка"

Нейкае глыбокае ўласна нацыянальнае адчуванне асабістай другаснасці прымушае нас ва ўсім шукаць падвох: калі ўжо і давезлі да нас Матыса, дык, пэўна, несапраўднага. Мы папрасілі дырэктара "Дома карцін" патлумачыць, чаму літаграфія не ёсць падробка і навошта Матыс займаўся дэкупажам.

— У большасці мастакоў няма вузкай напраўленасці. Той жа Далі праявіў сябе і ў колеры, і ў графіке — можна казаць пра шырыню ягонага таленту. А Матыс хоць і быў жывапісцам, але займаўся і дэкупажам. Калі вы не бачылі аплікацый Матыса, з гэтага не вынікае, што іх не існавала да таго, як мы іх вывесілі.

Дом карцін
© Sputnik / Виктор Толочко
"Дом карцін"

Абмежаваць мастака немагчыма, звычайна скульптары — выбітныя графікі, да таго ж і ў жывапісу шмат у якіх стылях аснову складае малюнак, — тлумачыць Ларыса Барысаўна, упэўненая, што сам факт з'яўлення ў Менску выставы мастакоў такога ўзроўня — добрая нагода для пачатку самаадукацыі. Каб з выставы выходзіла меней расчараваных гледачоў, мы папрасілі Ларысу Бортнік пра невялічкі майстар-клас у падрыхтоўцы сябе да знаёмства з не-гадзіннікам Далі і не-прагулкай Шагала.

"Зараз інтэрнет дае неверагодныя магчымасці. Збіраешся на выставу — зазірні ў сеціва, паглядзі, што цябе чакае. Хай на выставе ты пабачыш нешта іншае — не самыя вядомыя працы творцай, але ж пачні з падрыхтоўкі, даведайся, што Далі — не толькі жывапіс. Мы жывем не ў тыя часы, калі кнігі прыходзілася везці з Піцера, з букіністычнага магазіну — кілаграмамі — сюды. Падчас маёй вучобы нам прыносілі ў аўдыторыю кніжку з рэпрадукцыямі — і гэта быў адзіны спосаб іх пабачыць.

Дадам только, што, калі мы адкрывалі каробкі з работамі, надта хваляваліся, бо тым самым датыкаліся да творцы. І нашым гледачам параю, стоячы ля твору мастака, вучыцца глядзець моўчкі. Каб размаўляць з мастаком, трэба падняцца на ягоны ўзровень".

387
Тэги:
Дом карцін, Ларыса Бортнік, Мінск, Беларусь
По теме
Галерэя на месцы рэстарану лепей, чым рэстаран на месцы галерэі
Дырэктар па навуковай рабоце Фонду развіцця і падтрымкі Міжнароднага дыскусійнага клуба Валдай Фёдар Лук'янаў

Якія памылкі еўрапейскай інтэграцыі трэба ўлічыць Беларусі і Расіі - эксперт

25
(абноўлена 11:33 05.04.2021)
Як інтэграцыйны праект Еўрасаюза апынуўся ў глыбокім крызісе яшчэ да пачатку пандэміі каронавіруса і якія кіраўнічыя рашэнні гэтаму спрыялі, разважае публіцыст, палітолаг, галоўны рэдактар часопіса "Россия в глобальной политике" Фёдар Лук'янаў.
Какие ошибки европейской интеграции надо учесть Беларуси и России ― эксперт

На сённяшні дзень мала хто адмаўляе, што еўрапейская інтэграцыя ў параўнанні з перыядам свайго развіцця ў другой палове XX стагоддзя падышла да вычарпання мадэлі, адзначае суразмоўца Sputnik.

Папярэдняе дзесяцігоддзе стала перыядам пастаянных крызісаў у Еўропе - даўгавых праблем, бежанцаў, brexit і іншых праблемных момантаў, з якімі неабходна нешта рабіць, адзначае Лук'янаў.

"Сфарміравалася ўяўленне пра тое, што будуць сур'ёзныя змены, і гэтыя змены пойдуць перш за ўсё з Германіі, таму што, а хто яшчэ? Германія і канцлер Меркель занялі пазіцыю краіны самай моцнай эканамічна, стабільнай палітычна і гатовай узяць на сябе адказнасць. Але за мінулыя 6 гадоў гэтае ўяўленне знікла, Германія апынулася не падрыхтаванай, і да пандэміі Еўрасаюз падышоў у стане вельмі нервовым", - разважае Лук'янаў.

Далей адна за другой сталі разбурацца спачатку ідэйныя, а затым і адміністрацыйныя структуры, дзякуючы якім еўрапейская інтэграцыя калісьці развівалася. "Апынуўшыся перад тварам праблемы, уся еўрапейская салідарнасць абсыпалася як мішура на ёлцы", адзначае эксперт.

Характэрна, што наратыў пра еўрапейскуюй салідарнасці пацярпеў роўна ў той момант, калі мог вельмі моцна выйграць, мяркуе Лук'янаў, "таму што на хвалі пандэміі ўсе тыя сілы, якія былі нацыяналістычна папулісцкімі ў асобных краінах, апынуліся нямоглымі са сваімі лозунгамі перад масавым захворваннем".

"Але самае страшнае не ў тым, што каштоўнасці абвяшчалі адны, а рэальнасць апынулася іншай. Страшней, што Еўракамісія і адпаведныя інстытуты дапусцілі гіганцкую памылку ў перамовах аб пастаўках вакцын, зыходзячы з таго, што цэнтралізавана атрымаецца лепш. Пакуль яны гандляваліся па кошце, Еўрасаюз апынуўся ў хвасце чаргі за вакцынамі. І зараз пазіцыя многіх краін ЕС, якія гатовы прымаць рашэнні самастойна без еўрапейскіх рэгулятараў, гэта наймагутны ўдар па ўсім прынцыпе еўрапейскай інтэграцыі", - распавядае Лук'янаў.

Чытайце таксама:

25
Тэги:
Фёдар Лук'янаў, Часопіс, палітолаг, рашэнне, каронавірус, пандэмія, крызіс, Еўрасаюз, праект, эксперт, Расія, Беларусь, Інтэграцыя
Тэмы:
Саюзная дзяржава Беларусі і Расіі

Расійскі журналіст Уладзімір Мамантаў пра будучыню Беларусі і Расіі - відэа

21
(абноўлена 13:01 30.03.2021)
2 красавіка спаўняецца 25 гадоў з дня падпісання Дагавора "Аб стварэнні Супольнасці Расіі і Беларусі". Пра будучыню Саюзнай дзяржавы разважае Уладзімір Мамантаў.

Якія выклікі стаяць перад Масквой і Мінскам на сённяшні дзень? Чаму Захад пастаянна перашкаджае інтэграцыі дзвюх краін? Навошта Расія дае крэдыты Беларусі? І якая будучыня чакае Саюзную дзяржаву?

Пра гэта і іншае Sputnik пагутарыў з генеральным дырэктарам радыёстанцыі "Говорит Москва", Старшынёй Савета дырэктараў газеты "Комсомольская правда" Уладзімірам Мамантавым.

21
Тэги:
Саюзная дзяржава, відэа, Расія, Беларусь, будучыня, Уладзімір Мамантаў, журналіст
Тэмы:
Саюзная дзяржава Беларусі і Расіі

Самыя прыгожыя пейзажы нашай планеты

37
(абноўлена 14:57 17.04.2021)
  • Бярозы ў блакітнай вадзе Новасібірскай ЦЭЦ-5
  • Пляж ў пячоры Бенагіл у Партугаліі.
  • Музей-запаведнік Кіжы ў Карэліі.
  • Восень у палацава-паркавым ансамблі Араніенбаум
  • Востраў Каменны ў Сямозеры ў Пражынскім раёне Карэліі
  • Млечны шлях ля Альхонскага мыса Кабылья Галава ў раёне возера Байкал
  • Удзельнікі спаборніцтваў падчас усерасійскай паруснай рэгаты ў акваторыі Геленджыкскай бухты
  • Лодкі на возеры Байкал
  • Парусная яхта ля скалы Царскія вароты ў Бірусінскім заліве Краснаярскага вадасховішча
  • Рысавыя палі ў Краснадарскім краі.
  • Дарога на гары Ай-Петры ў Крыме
  • Лебедзь-клікун на Лебядзіным возеры ў прыродным комплексным заказніку Лебядзіны ў Алтайскім краі
  • Узбярэжжа Атлантычнага акіяна каля вёскі Азеньяш-ду-Мар у Партугаліі.
  • Паўночнае ззянне ў наваколлі ракі Ура Мурманскай вобласці.
  • Турысты на беразе высакагорнага возера Арляня на тэрыторыі Сафійскай даліны ў Рэспубліцы Карачаева-Чаркесіі.
  • Від на горы ў Майкопскім раёне ў рэспубліцы Адыгея.
  • Лёд на возеры Байкал.
  • Карадахская цясніна ля Гацатлінскага вадасховішча ў Рэспубліцы Дагестан.
  • Млечны шлях у даліне ракі Анга, якая ўпадае ў возера Байкал
  • Віды скал на паўвостраве Рыбачы ў Мурманскай вобласці.
Млечны шлях над возерам Байкал, паўночнае ззянне ў Мурманску, парусная рэгата ў акваторыі Геленджыкскый бухты, залатая восень у "Араніенбауме", атлантычнае ўзбярэжжа Партугаліі.

Пейзаж, які здаецца чалавеку незвычайна гарманічным, звычайна з'яўляецца адлюстраваннем свету, які хаваецца ў яго душы.

Сумны туманны пейзаж без адзінага воблака, нібы без адзінай думкі, прыцягне меланхоліка. Яркае сонца, залатая лістота або беласнежныя пікі горных вяршынь - актыўнага і жыццярадаснага чалавека.

А што абярэце вы?

Глядзіце таксама:

37
  • Бярозы ў блакітнай вадзе Новасібірскай ЦЭЦ-5
    © Sputnik / Александр Кряжев

    Бярозы ў блакітнай вадзе Новасібірскай ЦЭЦ-5.

  • Пляж ў пячоры Бенагіл у Партугаліі.
    © Sputnik / Александр Вильф

    Пляж ў пячоры Бенагіл у Партугаліі.

  • Музей-запаведнік Кіжы ў Карэліі.
    © Sputnik / Илья Тимин

    Музей-запаведнік "Кіжы" ў Карэліі.

  • Восень у палацава-паркавым ансамблі Араніенбаум
    © Sputnik / Алексей Даничев

    Восень у палацава-паркавым ансамблі "Араніенбаум".

  • Востраў Каменны ў Сямозеры ў Пражынскім раёне Карэліі
    © Sputnik / Илья Тимин

    Востраў Каменны ў Сямозеры ў Пражынскім раёне Карэліі.

  • Млечны шлях ля Альхонскага мыса Кабылья Галава ў раёне возера Байкал
    © Sputnik / Владимир Смирнов

    Млечны шлях ля Альхонскага мыса Кабылья Галава ў раёне возера Байкал.

  • Удзельнікі спаборніцтваў падчас усерасійскай паруснай рэгаты ў акваторыі Геленджыкскай бухты
    © Sputnik / Виталий Тимкив

    Удзельнікі спаборніцтваў падчас усерасійскай паруснай рэгаты ў акваторыі Геленджыкскай бухты.

  • Лодкі на возеры Байкал
    © Sputnik / Игорь Онучин

    Лодкі на возеры Байкал.

  • Парусная яхта ля скалы Царскія вароты ў Бірусінскім заліве Краснаярскага вадасховішча
    © Sputnik / Илья Наймушин

    Парусная яхта ля скалы Царскія вароты ў Бірусінскім заліве Краснаярскага вадасховішча.

  • Рысавыя палі ў Краснадарскім краі.
    © Sputnik / Виталий Тимкив

    Рысавыя палі ў Краснадарскім краі.

  • Дарога на гары Ай-Петры ў Крыме
    © Sputnik / Алексей Мальгавко

    Дарога на гары Ай-Петры ў Крыме.

  • Лебедзь-клікун на Лебядзіным возеры ў прыродным комплексным заказніку Лебядзіны ў Алтайскім краі
    © Sputnik / Владимир Вяткин

    Лебедзь-клікун на Лебядзіным возеры ў прыродным комплексным заказніку "Лебядзіны" ў Алтайскім краі.

  • Узбярэжжа Атлантычнага акіяна каля вёскі Азеньяш-ду-Мар у Партугаліі.
    © Sputnik / Александр Вильф

    Узбярэжжа Атлантычнага акіяна каля вёскі Азеньяш-ду-Мар у Партугаліі.

  • Паўночнае ззянне ў наваколлі ракі Ура Мурманскай вобласці.
    © Sputnik / Павел Львов

    Паўночнае ззянне ў наваколлі ракі Ура Мурманскай вобласці.

  • Турысты на беразе высакагорнага возера Арляня на тэрыторыі Сафійскай даліны ў Рэспубліцы Карачаева-Чаркесіі.
    © Sputnik / Денис Абрамов

    Турысты на беразе высакагорнага возера Арляня на тэрыторыі Сафійскай даліны ў Рэспубліцы Карачаева-Чаркесіі.

  • Від на горы ў Майкопскім раёне ў рэспубліцы Адыгея.
    © Sputnik / Виталий Тимкив

    Від на горы ў Майкопскім раёне ў рэспубліцы Адыгея.

  • Лёд на возеры Байкал.
    © Sputnik / Владимир Смирнов

    Лёд на возеры Байкал.

  • Карадахская цясніна ля Гацатлінскага вадасховішча ў Рэспубліцы Дагестан.
    © Sputnik / Денис Абрамов

    Карадахская цясніна ля Гацатлінскага вадасховішча ў Рэспубліцы Дагестан.

  • Млечны шлях у даліне ракі Анга, якая ўпадае ў возера Байкал
    © Sputnik / Владимир Смирнов

    Млечны шлях у даліне ракі Анга, якая ўпадае ў возера Байкал.

  • Віды скал на паўвостраве Рыбачы ў Мурманскай вобласці.
    © Sputnik / Павел Львов

    Віды скал на паўвостраве Рыбачы ў Мурманскай вобласці.

Тэги:
Партугалія, Мурманск, Паўночнае ззянне, Байкал, возера, Млечны шлях