Алімпійская чэмпіёнка Антаніна Кошаль

Як "беспрытульная" Кошаль стала алімпійскай чэмпіёнкай

57
(абноўлена 10:54 03.08.2016)
Sputnik пагаварыў са славутай гімнасткай пра кошт алімпійскага золата, добразычліўцаў і тое, чаму яна не адважылася ў адрозненні ад сябровак па камандзе на яшчэ адну Алімпіяду.

Вера Дашкевіч, Sputnik.

Антаніна Кошаль скончыла школу з залатым алімпійскім медалём. Яна марыла пра балет, але, на жаль, у балетнае яе не прынялі. У прыёмнай камісіі тады сядзеў яе трэнер па гімнастыцы Віталь Зіцырман, які пазней напаўжартам сцвярджаў, што ён адмыслова "заваліў" Кошаль.

Але і ў вялікую спартыўную гімнастыку яна прыйшла даволі позна — пераехала ў інтэрнат і стала ўзмоцнена займацца толькі ў шостым класе.

"У той час Вольга Корбут і Тамара Лазаковіч, нашы славутыя беларускія гімнасткі, ужо стаялі на п'едэсталах гонару чэмпіянатаў Савецкага Саюза, іх ужо ведаў увесь свет, а я толькі пачынала выступаць. Лічыце, ускочыла ў апошні вагон", — распавяла Кошаль.

Кошаль, Лазаковіч і Корбут — гэта роўна палова зорнай савецкай каманды па спартыўнай гімнастыцы, якая ў 1972 году заваявала алімпійскі Мюнхен.

Да апошняга была запасной

У Мюнхен прывезлі сем дзяўчат, і адбор ішоў да апошняга. Тыдзень да Гульняў — апрабаванне снарадаў і поўная няпэўнасць — апынулася вельмі не простым перыядам.

Олимпийская сборная команда СССР-1972 по спортивной гимнастике. Слева направо: Любовь Бурда, Элла Саади, Людмила Турищева, Ольга Корбут, Антонина Кошель, Тамара Лазакович
© Sputnik / Юрий Сомов
Алімпійская зборная каманда СССР-1972 па спартыўнай гімнастыцы. Злева направа: Любоў Бурда, Эла Саадзі, Людміла Турышчава, Вольга Корбут, Антаніна Кошаль, Тамара Лазаковіч

"А былі ж такія "сяброўкі" па камандзе, якія падыходзілі да цябе на трэніроўках і казалі: "навошта ты трэніруешся, стараешся, цябе ўсё адно ў каманду не ставяць". А за іншымі дзяўчаткамі хадзілі з шалямі, сачылі, паправілася — не паправілася, відаць было, што іх адмыслова даглядаюць. Я апынулася там у нейкім сэнсе беспрытульнай, таму што ні адзін трэнер за мной не сачыў. Я проста выконвала ўстаноўку свайго трэнера", — распавяла Кошаль.

Пра тое, што яна ў камандзе, абвясцілі позна ўвечары за дзень да стартаў. Усю ноч, кажа, пракручвала ў галаве практыкаванні — снарад за снарадам.

"У сне ўсё снарады адпрацавала ідэальна — нідзе не ўпала. А ў рэальнасці потым было дапушчана падзенне — на брусах, на тым снарадзе, дзе я ў прынцыпе ніколі не падала. Але гэта часцей за ўсё так і бывае", — смяецца алімпійская чэмпіёнка.

Але нават з падзеннем яна ўвайшла ў 15 наймацнейшых гімнастак, хоць калі б не ўпала, мяркуе, стала б сёмай. Затое ў камандных спаборніцтвах Кошаль ўжо не падвяла.

"Забойшчыца"

На бервяне і вольных практыкаваннях яна выходзіла на памост першай, у апорным скачку і на брусах — другой. Адпрацавала, кажа, "як гадзіннічак".

"Дзяўчаткі за мной пайшлі і не дапусцілі ніводнага падзення. У выніку атрымалі высокія ацэнкі", — распавяла Кошаль. 

Потым былі і слёзы, і радасць, і магчымасць, нарэшце, хоць ненадоўга затрымацца ў алімпійскай сталоўцы, якая зрабіла на савецкіх гімнастак, мяркуючы па ўсім, ашаламляльнае ўражанне.

Награды прославленной белорусской гимнастки Антонины Кошель
© Sputnik / Виктор Толочко
Узнагароды славутай беларускай гімнасткі Антаніны Кошаль

"Я ўпершыню тады ўбачыла такую ​​велізарную сталоўку, дзе было ўсё, пачынаючы ад салатаў, пірожных, марожаных і заканчваючы багатай ежай — а есці нельга! А поруч сядзяць барцы і кур цалкам паядаюць. А мы толькі аблізваемся", — дзялілася сваімі тагачаснымі перажываннямі да стартаў алімпійская чэмпіёнка.

Пасля перамогі яны ўсё ж зладзілі пір, хоць і непрацяглы. Савецкая зборная на чале з Вольгай Корбут тады скарыла ўвесь свет. Адна з самых кранальных алімпійскіх гісторый: калі Корбут упала на брусах, плакала ўся заля. Суддзі каля паўгадзіны не рашаліся агучыць ацэнкі.

"І сапраўды плакалі. І сапраўды гледачы ў яе закахаліся. Яна паказала сябе не толькі як спартсменка, але і як акторка. Яе ўбачылі як чалавечка такога — маленькую, віртуозную, артыстычную, адкрытую, усмешлівую. Мы ж на самай справе выходзім на сцэну і выконваем сваю ролю. Але адначасова была паказана і вялікая прыгожая складаная гімнастыка", — патлумачыла феномен Корбут Антаніна Кошаль.

Пасля Мюнхена гімнастак-чэмпіёнак хацелі бачыць з паказальнымі выступленнямі і ў Германіі, і ў ЗША, і ў Брытаніі. Іх прымалі авацыямі залы і ладзілі аўдыенцыі ў кіраўнікоў дзяржаў.

Не змагла адолець страх

У адрозненні ад Вольгі Корбут, якая адважылася на другую Алімпіяду і прывезла з Манрэаля ў 1976 годзе яшчэ адно "золата" і адно "серабро", Кошаль да таго часу пайшла на трэнерскую працу. Кажа, занадта была выматана і фізічна, і псіхалагічна, каб увязвацца ў новую барацьбу.

"Ведаеце, у нашым відзе спорту немагчыма ўзяць і адпачыць паўгода, нават тыдзень нельга адпачыць. Таму што знікае пачуццё бярвёны, брусаў, не націраюцца мазалі. Нават цяпер, калі дзеці адпачываюць, мы не даем ім цалкам расслабіцца, стараемся трымаць фізічную нагрузку. А ў мяне пасля Алімпійскіх гульняў у Мюнхене быў псіхалагічны зрыў. Я год баялася за ўсё", — прызналася Кошаль.

Яна баялася вісець уніз галавой, баялася пераскочыць праз каня, стукнуцца жыватом аб брусы. Даходзіла да таго, што яе трэнеру нават на чэмпіянатах падчас апрабавання снарадаў даводзілася сядзець ля мастка або лавіць яе з брусоў.

Сборная СССР по спортивной гимнастике
© Sputnik
Зборная СССР па спартыўнай гімнастыцы

Можа, калі б не тое сусветнае турнэ па гарачых слядах адразу пасля Мюнхена, калі б далі хоць крыху адпачыць, магчыма, яна змагла б паказаць клас на памосце. "Але хтосьці разлічаны і на тры Алімпіяды, а хтосьці на адну, і ты выціснуты як лімон", — заўважыла Антаніна Кошаль.

Сёння яна працуе дзяржаўным трэнерам Міністэрства спорту і турызму, па-ранейшаму заўзее за гімнастыку, перажывае, што сёлета Беларусь на Алімпіядзе ў Рыа-дэ Жанейра будуць прадстаўляць ўсяго два спартсмены, і тое не беларусы, а запрошаныя з Расіі і ЗША спартсмены.

Але ж яна не здаецца да апошняга. "Ну ёсць у мяне гэта ў характары, было і цяпер ёсць", — засмяялася Кошаль, згадваючы, як змагалася за месца ў зборнай. А значыць, ёсць хай пакуль і невялікія, але шанцы, што беларуская гімнастыка адваюе свае пазіцыі.

57
Тэги:
Гімнастыка, Спартыўная дысцыпліна, Спорт, Алімпійскія гульні, Антаніна Кошаль, Беларусь
Артыст Уладзімір Гасцюхін

Пуцін узнагародзіў ордэнам Дружбы народнага артыста Беларусі Гасцюхіна

22
(абноўлена 12:12 08.06.2021)
Папулярнаму акцёру і рэжысёру ў гэтым годзе споўнілася 75 гадоў, ён працягвае здымацца ў кіно і тэлепраектах.

МІНСК, 8 чэр - Sputnik. Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін падпісаў указ аб узнагароджанні ордэнам дружбы акцёра Уладзіміра Гасцюхіна, адпаведны дакумент апублікаваны на інтэрнэт-партале прававой інфармацыі.

"За вялікі ўклад ва ўмацаванне дружбы, супрацоўніцтва і ўзаемаразумення паміж народамі Расіі і Беларусі ўзнагародзіць ордэнам дружбы Гасцюхіна Уладзіміра Васільевіча, грамадзяніна Рэспублікі Беларусь", - гаворыцца ў тэксце.

Заслужаны артыст РСФСР і народны артыст Беларусі Уладзімір Гасцюхін у сакавіку адсвяткаваў юбілей - 75 гадоў.

Гасцюхін нарадзіўся ў Свярдлоўску, у 1970 годзе скончыў Дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва імя Луначарскага. З 1981 года - акцёр Мінскага Тэатра-студыі кінаакцёра.

За паўвекавую творчую дзейнасць на рахунку акцёра больш за сотню роляў як у кіно, так і тэатры. Акрамя таго, ён выступае і як кінарэжысёр: у гэтай якасці Гасцюхін паставіў фільм "Ботанический сад".

Вядомасць Гасцюхіну прынеслі фільмы "Охота на лис", "Большая игра", "Сын за отца", папулярныя былі яго ролі ў такіх серыялах, як "Дальнобойщики", "1943", "Без права на выбор" і іншых.

За прафесійныя заслугі Гасцюхін быў узнагароджаны шэрагам прэмій і дзяржаўных узнагарод, у тым ліку - міжнародных. Ён член Міжнароднай славянскай акадэміі, віцэ-прэзідэнт Міжнароднага кінафоруму "Залаты Віцязь", заслужаны артыст РСФСР, народны артыст Рэспублікі Беларусь.

Гасцюхін таксама быў узнагароджаны медалём Францыска Скарыны, затым - ордэнам Францыска Скарыны, прэміяй Саюзнай дзяржавы ў галіне літаратуры і мастацтва.

Акцёр да цяперашняга часу здымаецца ў кіно і тэлепраектах.

Чытайце таксама:

22
Тэги:
кіно, рэжысёр, акцёр, Уладзімір Гасцюхін, Беларусь, артыст, Уладзімір Пуцін
Тэмы:
Саюзная дзяржава Беларусі і Расіі
Народная артыстка Беларусі Людміла Бржазоўская

Споведзь неабыякавага і гарачага сэрца

54
(абноўлена 15:07 03.06.2021)
Ёй захапляўся знакаміты італьянскі рэжысёр Франка Дзефірэлі. Яе вельмі часта параўноўвалі з галівудскай зоркай Одры Хэпберн. 4 чэрвеня юбілей адзначае народная артыстка Беларусі, легендарная балерына Людміла Бржазоўская.

Людміла Генрыхаўна аддала Вялікаму тэатру больш за пяцьдзесят гадоў: спачатку бліскала на яго падмостках, а сёння яна - педагог-рэпетытар, можна сказаць, правая рука балетмайстра. У дзень 75-годдзя Людмілы Бржазоўскай мы ўспомнілі словы некалькіх вялікіх людзей аб выбітнай балярыне.

Твор мастацтва

"Танец Людмілы Бржазоўскай - ланцуг імгненняў, з якіх складаецца споведзь неабыякавага і гарачага сэрца. Яна сама - твор мастацтва", - казаў пра балярыну знакаміты скульптар Заір Азгур. І гэта не перабольшанне.

Тата Людмілы быў мастаком. Яна часта забягала да яго, ды і ў іншыя майстэрні па суседству. Побач жыло шмат мастакоў, у тым ліку і Барыс Забораў. Будучы яшчэ зусім юнай яна часта пазіравала бацьку. Калі дачка ўжо працавала ў тэатры, ён прыходзіў на спектаклі, назіраў, а потым маляваў. Але сваёй любімай карцінай Людміла Генрыхаўна называе партрэт пэндзля Аляксандра Шастакова, які захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі.

Пецярбургскі трыўмф

З вялікім рускім балетмайстрам  Леанідам Якабсонам Бржазоўскай пашчасціла сустрэцца ў Пецярбургу, куды яе з партнёрам Юрыем Траяном беларускі тэатр адправіў на заняткі па ўдасканаленні майстэрства. Харэограф не спяваў дыфірамбаў маладой пары, але адным учынкам сказаў вельмі многае.

Людмила Бржозовская и Юрий Троян
© Photo : НАБТ РБ
Людміла Бржазоўская і Юрый Траян каля 20 гадоў былі парай не толькі на сцэне, але і ў жыцці

Справа была ў пачатку 1970-х. Юрый і Людміла займаліся ў розных педагогаў, чулі шмат пахвальных водгукаў. Але яны хацелі ведаць меркаванне мэтра, таму запісаліся да яго. Яны выканалі перад Якабсонам сучасны нумар "Тры прэлюдыі" Скрабіна. Харэограф паглядзеў і адразу ж выклікаў свайго дырэктара, той прыбег, паставіў на раяль чамаданчык, адкрыў яго, дастаў нейкія паперы і сказаў: "Вось кватэры ў Пецярбургу, выбірайце сваю! .." І што Людміла з Юрыем? Яны падзякавалі за такую ​​высокую ацэнку і вярнуліся ў Мінск. Да таго часу Людміла ўжо танцавала "Лебядзінае возера" ў беларускім Вялікім, наперадзе яе чакалі "Жызэль", "Спячая прыгажуня" і іншыя выдатныя партыі ў спектаклях Елізар'ева.

Цудоўныя Адам і Ева

У жыцці Людмілы Бржазоўскай было мноства выдатных сустрэч. Але адну яна запомніла на доўгія гады. Воляю выпадку патрапілі з Юрыем Траянам ў Рым на кінафестываль. Іх запрасілі замест захварэлай балерыны з маскоўскага Вялікага тэатра.

Людміла Генрыхаўна ўзгадвае: "Рэпетыцыі праходзілі ў Рымскай оперы. У канцэрце ўдзельнічалі сусветныя зоркі. Толькі глядзець на іх ужо было велізарным задавальненнем, а тут мы апынуліся з імі на адной сцэне. Памятаю, на рэпетыцыі акцёр Альберта Сорда, гледзячы ў праграму, з усмешкай спытаў у нас: "Вы танцуеце "Адама і Еву"? А касцюмы ў вас натуральныя"» Я ўжо сумелася і адказала: "Не, сінтэтычныя". Канцэрт вяла вядомая актрыса Джульета Мазіна, пазней яна прыйшла з унучкай да нас у грымёрную і сказала ёй: "Глядзі, як прыгожа - гэта рускі балет".

А пасля канцэрта пара была запрошана ў ложу да прэзідэнта Італіі. Нечакана да балярыны падышоў мужчына ў смокінгу, павіншаваў, паднёс прэзенты - духі. "Гэта вам і вашаму Адаму", - сказаў ён. Касцюмер, якая дапамагала Людміле пераапранацца, па-італьянску эмацыйна размахваючы рукамі, стала крычаць: "Франка Дзефірэлі! Франка Дзефірэлі!" Людміла ж, якая захаплялася яго фільмамі, не пазнала куміра, але была ўсцешана такой увагай.

Пацалаваная Богам

Мастацкі кіраўнік Вялікага тэатра Беларусі, народны артыст СССР і Беларусі Валянцін Елізар'еў шмат гадоў не перастае захапляцца Людмілай Бржазоўскай. Не толькі як балярынай, але і як чалавекам і педагогам:

"Людміла Генрыхаўна ўвайшла ў маё сэрца і маю творчасць, калі мне было 26 гадоў. Яна выдатны чалавек і дзіўна таленавітая балерына. Божачка яе пацалаваў - гэта абсалютна дакладна. Я вельмі рады, што нашы шляхі аднойчы перасекліся - і мы сутыкнуліся ў творчасці. Яна стала выканаўцай усіх галоўных партый у маіх балетах. Яна дзіўна тонка магла перадаць харэаграфічны тэкст, які я ствараў, дапаўняючы вобраз сваім разуменнем сэнсаў, укладваючы ў ролю сваю індывідуальнасць. А як гучаць і пра многае кажуць яе твар, рукі, пластыка! .. Яна той рэдкі чалавек, які ўсё сваё жыццё прысвяціў Беларусі, нашаму тэатру і мастацтву".

Чытайце таксама:

54
Тэги:
балет
Адпачынак на рацэ Прыпяць

За ўсю гісторыю метэаназіранняў: тэмпературны рэкорд чэрвеня пабіты ў Беларусі

9
(абноўлена 17:10 23.06.2021)
Тэмпературныя рэкорды сіноптыкі звычайна фіксуюць у ліпені і жніўні, але ў 2021-м годзе першы летні месяц здзівіў усіх.

МІНСК, 23 чэр - Sputnik. У аўторак у Беларусі быў зафіксаваны тэмпературны рэкорд 35,9 градусы, паведаміў начальнік службы метэаралагічных прагнозаў Белгідрамета Аляксандр Бяганскі.

Тэмпературныя рэкорды месяца былі ўсталяваны ў аўторак на шэрагу станцый па ўсходзе Беларусі: на большай частцы Гомельскай, Магілёўскай і па ўсходзе Віцебскай і Мінскай абласцей.

"Учора максімум быў зафіксаваны 35,9 градусы на метэастанцыі "Кастрычнік" (Гомельская вобласць). Гэта была самая высокая тэмпература па краіне за ўсю гісторыю назіранняў у чэрвені - парадку 120-130 гадоў", - сказаў Sputnik Бяганскі.

Ён удакладніў, што гаворка ідзе пра самы гарачы чэрвень, абсалютныя гадавыя рэкорды не перавышаны, так як яны значна вышэй. "Мы пакуль на іх не прэтэндуем. Максімумы характэрны звычайна для ліпеня і жніўня, усе рэкорды звычайна прыпадаюць на гэтыя перыяды", - дадаў начальнік службы.

З 23 па 25 чэрвеня з-за спякоты беларускія сіноптыкі ўсталявалі чырвоны ўзровень небяспекі. У большасці рэгіёнаў слупок тэрмометра падбіраецца да адзнакі +34 градусы.

Белгідрамет прагназуе, што спёка ў Беларусі захаваецца да канца тыдня, але дададуцца дажджы з навальніцамі. У апошнія выхадныя чэрвеня тэмпература пачне зніжацца.

Чытайце таксама:

9
Тэги:
Лета, сіноптыкі, Беларусь, тэмпературны рэкорд, Гідраметэацэнтр Рэспублікі Беларусь