Святлана і Аляксандр пазнаёміліся дзякуючы хобі

Эпоха, перакладзеная на мову тканіны і танца: як жыве сям'я рэканструктараў

281
(абноўлена 17:23 09.04.2018)
Выкшталцоныя ўборы і сацыяльныя танцы, пікнікі і вандроўкі па старажытных замках - вось далёка не поўны спіс прыемных момантаў, якія прысутнічаюць у жыцці свецкіх рэканструктараў.

Святлана і Аляксандр шмат гадоў займаюцца свецкай гістарычнай рэканструкцыяй: наведваюць тэматычныя, у тым ліку і замежныя фэсты, вывучаюць гісторыю касцюма і адпаведнай эпохі, танчаць на балях. У іх двое дзяцей, якія растуць у нязменна творчай атмасферы, штодня сутыкаючыся з атрыбутамі хобі, якое даўно стала для бацькоў чымсьці большым.

Карэспандэнт Sputnik Анастасія Ваўчок пагутарыла з рэканструктарамі і высветліла, што балі — гэта не толькі танцы, а касцюмы — сапраўдны твар мінулай эпохі.

- Вы пазнаёміліся дзякуючы хобі, або рэканструкцыяй спачатку захапляўся хтосьці адзін, а потым уся сям'я ўцягнулася?

Святлана: Дзякуючы хобі. Праўда, у той час гэта было іншае хобі, звязанае з тэатральнай імправізацыяй.

Святлана і Аляксандр пазнаёміліся дзякуючы хобі
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Святлана і Аляксандр пазнаёміліся дзякуючы хобі

Аляксандр: Света атрымала адукацыю на журфаку, а потым арганізавала курсы акторскага майстэрства для аматараў ралявых гульняў. І падчас навучання на курсах мы пачалі сустракацца.

Як мне здаецца, у падлеткавым узросце хобі ці субкультуры — гэта спосаб у першую чаргу пашырыць круг зносін для маладога чалавека. Іншае пытанне — нельга сказаць, што мы абодва займаліся рэканструкцыяй. У той час я захапляўся ралявымі гульнямі жывога дзеяння і гістарычнымі танцамі, як і мая будучая жонка. Пры гэтым мы былі ў розных клубах і захапляліся рознымі напрамкамі ралявых гульняў. І ўпершыню сустрэліся на фестывалі.

Калісці Святлана арганізавала курсы акторскага майстэрства для аматараў ралявых гульняў
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Калісці Святлана арганізавала курсы акторскага майстэрства для аматараў ралявых гульняў

Святлана: З часам хобі змяніліся, а адносіны засталіся. Ездзіць на балі мы сталі ўжо пасля нараджэння дзяцей. Так што з нараджэннем малых жыццё не заканчваецца, гэта дакладна вядома.

- А як рэканструкцыя ўплывае на планаванне вольнага часу і, што казаці, сямейнага бюджэту, таму што задавальненне гэта, як правіла, нятаннае?

Святлана: Звычайна гэта некалькі мерапрыемстваў у год, да якіх рыхтуемся загадзя. Так, наша хобі фінансава затратнае, але, мабыць, любое хобі патрабуе ўкладанняў. Калі не сродкаў, то часу, сіл, іншых рэсурсаў. Але як інакш? Добра, калі ў жыцці чалавека апроч дома і працы ёсць нешта яшчэ. І гэта нешта не спроба збегчы ад рэальнасці, а наадварот, спосаб дадаць фарбаў і новых уражанняў. Так, напрыклад, з нядаўняга часу мы практыкуем бальны турызм — новыя гарады, новыя месцы, новыя балі, гістарычныя перыяды. Можна ехаць у адпачынак паляжаць на пляжы, можна пакараць вяршыні або пячоры, а можна ўбачыць новыя палацы і сядзібы.

Аляксандр: Мы з жонкай людзі, якія лёгка захапляюцца у прынцыпе, не толькі рэканструкцыяй. Пры гэтым нашы інтарэсы часцяком моцна адрозніваюцца — у кожнага некалькі розных хобі. Самае прыемнае ў адносінах двух людзей — тое, што жонка разумее тваі захапленні, не выказвае крытыкі і імкнецца дапамагчы, нават калі ёй гэта не цікава.

Аляксандр лічыць, што хобі ці субкультуры - лепшы спосаб пашырыць круг зносін для маладога чалавека
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Аляксандр лічыць, што хобі ці субкультуры - лепшы спосаб пашырыць круг зносін для маладога чалавека

- Што для кожнага з вас самае цікавае і прыемнае ў рэканструкцыі — магчымасць акунуцца ў эпоху на мерапрыемствах або сам працэс аднаўлення старадаўніх касцюмаў, пошук матэрыялаў, зносіны з аднадумцамі?

Аляксандр: Самае цікавае, вядома, зносіны. Пры гэтым самі мерапрыемства — гэта як квінтэсенцыя камунікацыі ўсяго хобі: мора зносін, змена становішча, эстэтычна прыемная карціна і псіхалагічна камфортнае становішча. Дробную бытавую мітусню мы не захоўваем у памяці, а да яркіх успамінаў з баляў і фестываляў у думках вяртаемся рэгулярна.

Баль - гэта не толькі танцы
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Баль - гэта не толькі танцы

Святлана: Кожны чалавек шукае нешта сваё. Баль — гэта не абавязкова пра танцы, хоць хто-то любіць менавіта іх, ім важная тэхніка выканання танца і задавальненне ад працэсу. Але ёсць тыя, хто прыходзіць за прыгожай карцінкай, тыя, хто хоча паражаць усіх касцюмам і манерамі. Многія дэманструюць свае таленты музыкаў, спевакоў, мастакоў. Бо баль — гэта падстава для зносін, а як праводзіць там час — гэта асабістая справа кожнага.

Баль у Нікалаеўскім палацы ў Санкт-Пецярбургу
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Баль у Нікалаеўскім палацы ў Санкт-Пецярбургу

- Рэканструкцыя або стылізацыя? Як вы ставіцеся да дрэс-коду на мерапрыемствах, ці дапушчальныя паслабленні ў касцюме, накшталт незаўважнай маланкі, ці ўсё павінна быць "па-сапраўднаму"?

Святлана: Я люблю прыгожую і гарманічную карцінку, таму я галасую за хоць бы мінімальныя правілы, якія загадзя агаворваюць арганізатары балю. Дрэскод мерапрыемствы дазваляе пазбегнуць непаразуменняў паміж тымі, хто арганізуе баль, і тымі, хто туды прыходзіць. Тады няма расчаравання, і ўсе задаволеныя. А атрымаць задавальненне ад мерапрыемства — гэта і ёсць мэта. Балі патрэбныя розныя: і з жорсткімі правіламі гульні, і з мяккімі, каб кожны мог знайсці на свой густ. Мне блізкая не поўная рэканструкцыя, а тыпалагічныя рэплікі. Гэта значыць касцюмы максімальна набліжаныя па сілуэту, кроі, аздабленні, але пры гэтым выкананыя з дапамогай сучасных інструментаў і — часткова — матэрыялаў.

Часта кожны ўдзельнік сам вырашае наколькі блізка ён хоча паўтарыць касцюм заяўленай на балі эпохі. Але ўсюды важны здаровы сэнс.

Атрымаць задавальненне ад мерапрыемства - гэта і ёсць мэта
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
Атрымаць задавальненне ад мерапрыемства - гэта і ёсць мэта

Аляксандр: Ва ўсім ёсць свае за і супраць і "толькі сітхі ўсё ўзводзяць у абсалют". Кожны сам вызначае для сябе ўзровень рэканструкцыі. Узровень рэканструкцыі для мерапрыемства вызначаюць арганізатары зыходзячы з выніковай "карцінкі", якую яны хочуць убачыць. А далей удзельнікі альбо прыходзяць на мерапрыемства, альбо не — своеасаблівая форма рынкавых адносін.

Калі казаць пра мяне асабіста, то мне важна, каб сілуэт і ў цэлым знешні выгляд па стылі адпавядаў эпосе. Тое, што візуальна не прыкметна, мяне не бянтэжыць ні ў маім касцюме, ні ў касцюмах іншых удзельнікаў мерапрыемстваў.

- Ці паўплывала захапленне рэканструкцыяй на іншыя бакі жыцця — напрыклад, паўстала жаданне вывучыць іншую мову, або заняцца шыццём, пачаць глыбей вывучаць гісторыю канкрэтнага перыяду?

Аляксандр: Калі мы гаворым пра людзей, якія захапляюцца ў цэлым, па жыцці, складана правесці грань — гэта з-за рэканструкцыі ў цябе цяга да гісторыі ці гэта з-за любові да гісторыі ў цябе цяга да рэканструкцыі. Калі захапляцца, то трэба браць ад хобі ўсё: гісторыя, касцюмы, танцы, фехтаванне, балі, свецкія вечары, этыкет, шыццё, крафт, музыка, мастацтва, гульні, архітэктура — усё цікава, усім хочацца займацца.

Святлана: Захапленне выйшла за межы толькі хобі — так бы мовіць, усё жыццё "пайшло па іншай дарозе". Жаданне разабрацца што, як і чаму змянялася ў касцюме прывяло да таго, што я зараз выкладаю гісторыю моды для будучых дызайнераў, распавядаю, чаму касцюм — гэта і палітыка, і эканоміка, і псіхалогія, перакладзеная на мову тканіны.

На Азоўскім моры
© Photo : з асабістага архіву Святланы Івановай-Кліманскай
На Азоўскім моры

Мабыць, ад гэтага ўсяго ў нейкім сэнсе пакутуюць дамачадцы. Таму што я шыю сама, а гэта значыць, ім даводзіцца дзяліць прастору з маёй машынкай, аверлокам і кавалачкамі тканін. Каб зразумець пластыку касцюма і адказаць на пытанні аб канструкцыі, часцяком даводзіцца прапускаць усё праз свае рукі. У гістарычным крое няма нічога лішняга. І гэта разуменне прыходзіць не толькі ў працэсе пашыву, але таксама ў працэсе выкарыстання гэтага касцюма.

- А як дзеці ставяцца да вашага захаплення?

Святлана: У нас двое дзяцей — сын і дачка. Яны ведаюць, куды мы ездзім, бачаць касцюмы, але пакуль у іх няма пэўных адносін да гэтага. Мабыць, старэйшаму цікава было б паспрабаваць, але, напэўна, пазней. У гэтым годзе ён сам удзельнічаў у конкурсе касцюма на адным з хобі-фэстаў. Дачцэ, як шматлікім дзяўчынкам, цікавыя сукенкі, але на балі пакуль не напрошваецца. Гэта іх жыццё, хай самі выбіраюць чым захапляцца.

Мабыць, наша хобі нічым не лепш і не горш за іншыя. Хтосьці маркі збірае, нехта камп'ютэрных монстраў забівае. Мы танцуем ў гістарычных касцюмах. Чаму не? Цяпер такі ўзрост (а нам больш 30-ці), калі можна не саромецца быць сабой і займацца тым, чаго просіць унутранае дзіця. Калі як не цяпер?

281
Тэги:
касцюм, свецкая рэканструкцыя, танцы, баль, Мінск, Беларусь
Артыст Уладзімір Гасцюхін

Пуцін узнагародзіў ордэнам Дружбы народнага артыста Беларусі Гасцюхіна

22
(абноўлена 12:12 08.06.2021)
Папулярнаму акцёру і рэжысёру ў гэтым годзе споўнілася 75 гадоў, ён працягвае здымацца ў кіно і тэлепраектах.

МІНСК, 8 чэр - Sputnik. Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін падпісаў указ аб узнагароджанні ордэнам дружбы акцёра Уладзіміра Гасцюхіна, адпаведны дакумент апублікаваны на інтэрнэт-партале прававой інфармацыі.

"За вялікі ўклад ва ўмацаванне дружбы, супрацоўніцтва і ўзаемаразумення паміж народамі Расіі і Беларусі ўзнагародзіць ордэнам дружбы Гасцюхіна Уладзіміра Васільевіча, грамадзяніна Рэспублікі Беларусь", - гаворыцца ў тэксце.

Заслужаны артыст РСФСР і народны артыст Беларусі Уладзімір Гасцюхін у сакавіку адсвяткаваў юбілей - 75 гадоў.

Гасцюхін нарадзіўся ў Свярдлоўску, у 1970 годзе скончыў Дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва імя Луначарскага. З 1981 года - акцёр Мінскага Тэатра-студыі кінаакцёра.

За паўвекавую творчую дзейнасць на рахунку акцёра больш за сотню роляў як у кіно, так і тэатры. Акрамя таго, ён выступае і як кінарэжысёр: у гэтай якасці Гасцюхін паставіў фільм "Ботанический сад".

Вядомасць Гасцюхіну прынеслі фільмы "Охота на лис", "Большая игра", "Сын за отца", папулярныя былі яго ролі ў такіх серыялах, як "Дальнобойщики", "1943", "Без права на выбор" і іншых.

За прафесійныя заслугі Гасцюхін быў узнагароджаны шэрагам прэмій і дзяржаўных узнагарод, у тым ліку - міжнародных. Ён член Міжнароднай славянскай акадэміі, віцэ-прэзідэнт Міжнароднага кінафоруму "Залаты Віцязь", заслужаны артыст РСФСР, народны артыст Рэспублікі Беларусь.

Гасцюхін таксама быў узнагароджаны медалём Францыска Скарыны, затым - ордэнам Францыска Скарыны, прэміяй Саюзнай дзяржавы ў галіне літаратуры і мастацтва.

Акцёр да цяперашняга часу здымаецца ў кіно і тэлепраектах.

Чытайце таксама:

22
Тэги:
кіно, рэжысёр, акцёр, Уладзімір Гасцюхін, Беларусь, артыст, Уладзімір Пуцін
Тэмы:
Саюзная дзяржава Беларусі і Расіі
Народная артыстка Беларусі Людміла Бржазоўская

Споведзь неабыякавага і гарачага сэрца

48
(абноўлена 15:07 03.06.2021)
Ёй захапляўся знакаміты італьянскі рэжысёр Франка Дзефірэлі. Яе вельмі часта параўноўвалі з галівудскай зоркай Одры Хэпберн. 4 чэрвеня юбілей адзначае народная артыстка Беларусі, легендарная балерына Людміла Бржазоўская.

Людміла Генрыхаўна аддала Вялікаму тэатру больш за пяцьдзесят гадоў: спачатку бліскала на яго падмостках, а сёння яна - педагог-рэпетытар, можна сказаць, правая рука балетмайстра. У дзень 75-годдзя Людмілы Бржазоўскай мы ўспомнілі словы некалькіх вялікіх людзей аб выбітнай балярыне.

Твор мастацтва

"Танец Людмілы Бржазоўскай - ланцуг імгненняў, з якіх складаецца споведзь неабыякавага і гарачага сэрца. Яна сама - твор мастацтва", - казаў пра балярыну знакаміты скульптар Заір Азгур. І гэта не перабольшанне.

Тата Людмілы быў мастаком. Яна часта забягала да яго, ды і ў іншыя майстэрні па суседству. Побач жыло шмат мастакоў, у тым ліку і Барыс Забораў. Будучы яшчэ зусім юнай яна часта пазіравала бацьку. Калі дачка ўжо працавала ў тэатры, ён прыходзіў на спектаклі, назіраў, а потым маляваў. Але сваёй любімай карцінай Людміла Генрыхаўна называе партрэт пэндзля Аляксандра Шастакова, які захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі.

Пецярбургскі трыўмф

З вялікім рускім балетмайстрам  Леанідам Якабсонам Бржазоўскай пашчасціла сустрэцца ў Пецярбургу, куды яе з партнёрам Юрыем Траяном беларускі тэатр адправіў на заняткі па ўдасканаленні майстэрства. Харэограф не спяваў дыфірамбаў маладой пары, але адным учынкам сказаў вельмі многае.

Людмила Бржозовская и Юрий Троян
© Photo : НАБТ РБ
Людміла Бржазоўская і Юрый Траян каля 20 гадоў былі парай не толькі на сцэне, але і ў жыцці

Справа была ў пачатку 1970-х. Юрый і Людміла займаліся ў розных педагогаў, чулі шмат пахвальных водгукаў. Але яны хацелі ведаць меркаванне мэтра, таму запісаліся да яго. Яны выканалі перад Якабсонам сучасны нумар "Тры прэлюдыі" Скрабіна. Харэограф паглядзеў і адразу ж выклікаў свайго дырэктара, той прыбег, паставіў на раяль чамаданчык, адкрыў яго, дастаў нейкія паперы і сказаў: "Вось кватэры ў Пецярбургу, выбірайце сваю! .." І што Людміла з Юрыем? Яны падзякавалі за такую ​​высокую ацэнку і вярнуліся ў Мінск. Да таго часу Людміла ўжо танцавала "Лебядзінае возера" ў беларускім Вялікім, наперадзе яе чакалі "Жызэль", "Спячая прыгажуня" і іншыя выдатныя партыі ў спектаклях Елізар'ева.

Цудоўныя Адам і Ева

У жыцці Людмілы Бржазоўскай было мноства выдатных сустрэч. Але адну яна запомніла на доўгія гады. Воляю выпадку патрапілі з Юрыем Траянам ў Рым на кінафестываль. Іх запрасілі замест захварэлай балерыны з маскоўскага Вялікага тэатра.

Людміла Генрыхаўна ўзгадвае: "Рэпетыцыі праходзілі ў Рымскай оперы. У канцэрце ўдзельнічалі сусветныя зоркі. Толькі глядзець на іх ужо было велізарным задавальненнем, а тут мы апынуліся з імі на адной сцэне. Памятаю, на рэпетыцыі акцёр Альберта Сорда, гледзячы ў праграму, з усмешкай спытаў у нас: "Вы танцуеце "Адама і Еву"? А касцюмы ў вас натуральныя"» Я ўжо сумелася і адказала: "Не, сінтэтычныя". Канцэрт вяла вядомая актрыса Джульета Мазіна, пазней яна прыйшла з унучкай да нас у грымёрную і сказала ёй: "Глядзі, як прыгожа - гэта рускі балет".

А пасля канцэрта пара была запрошана ў ложу да прэзідэнта Італіі. Нечакана да балярыны падышоў мужчына ў смокінгу, павіншаваў, паднёс прэзенты - духі. "Гэта вам і вашаму Адаму", - сказаў ён. Касцюмер, якая дапамагала Людміле пераапранацца, па-італьянску эмацыйна размахваючы рукамі, стала крычаць: "Франка Дзефірэлі! Франка Дзефірэлі!" Людміла ж, якая захаплялася яго фільмамі, не пазнала куміра, але была ўсцешана такой увагай.

Пацалаваная Богам

Мастацкі кіраўнік Вялікага тэатра Беларусі, народны артыст СССР і Беларусі Валянцін Елізар'еў шмат гадоў не перастае захапляцца Людмілай Бржазоўскай. Не толькі як балярынай, але і як чалавекам і педагогам:

"Людміла Генрыхаўна ўвайшла ў маё сэрца і маю творчасць, калі мне было 26 гадоў. Яна выдатны чалавек і дзіўна таленавітая балерына. Божачка яе пацалаваў - гэта абсалютна дакладна. Я вельмі рады, што нашы шляхі аднойчы перасекліся - і мы сутыкнуліся ў творчасці. Яна стала выканаўцай усіх галоўных партый у маіх балетах. Яна дзіўна тонка магла перадаць харэаграфічны тэкст, які я ствараў, дапаўняючы вобраз сваім разуменнем сэнсаў, укладваючы ў ролю сваю індывідуальнасць. А як гучаць і пра многае кажуць яе твар, рукі, пластыка! .. Яна той рэдкі чалавек, які ўсё сваё жыццё прысвяціў Беларусі, нашаму тэатру і мастацтву".

Чытайце таксама:

48
Тэги:
балет
Фантан - любімае месца ўсіх дзяцей

Зноў аранжавы ўзровень: спёка ў Беларусі захоўваецца

21
(абноўлена 16:19 20.06.2021)
Дажджоў сіноптыкі па-ранейшаму не прагназуюць, у некаторых раёнах з-за спякоты забаронена наведванне лясоў.

МІНСК, 20 чэр - Sputnik. У дзённы час у пачатку тыдня на большай частцы Беларусі максімальная тэмпература паветра дасягне +33 градусаў.

Захаваецца спякота 22-23 чэрвеня, чакаецца малавоблачнае надвор'е, пераважна без ападкаў, вецер будзе дзьмуць умераны і паўднёва-ўсходні, паведамілі ў Белгідрамеце.

Сіноптыкі раяць не забываць асноўныя правілы паводзін у спякоту, асабліва для пажылых людзей: не выходзіць з дому без патрэбы падчас максімальнай сонечнай актыўнасці, абавязкова апранаць галаўны ўбор і браць з сабой ваду. Знаходзячыся на вуліцы, можна часам заходзіць у крамы або гандлёвыя цэнтры з кандыцыянерамі.

Надвор'е ў Беларусі ў пачатку тыдня

У Мінску ў панядзелак ападкаў не чакаецца, тэмпература паветра ноччу да +18, днём паветра прагрэецца да +32C.

У Брэсце невялікая воблачнасць, могуць прайсці кароткачасовыя дажджы (іх верагоднасць сіноптыкі ацэньваюць у 5-10%, тэмпература паветра да +32C, такое ж надвор'е чакаецца і ў Гродне.

У Віцебску без ападкаў і да +33C, а вось у Гомелі сіноптыкі не выключаюць дождж, тэмпература паветра да + 32C. У Магілёве невялікая воблачнасць, таксама магчымы кароткачасовы дождж.

Чытайце таксама:

21
Тэги:
Дождж, сіноптыкі, Беларусь, Аранжавы ўзровень небяспекі