Расійскі тэлежурналіст Вадзім Такмянёў

Такмянёў: прафесія журналіста не павінна быць такой, якая яна зараз

23
Адным з самых шчаслівых перыядаў у кар'еры Такмянёва былі "нулявыя" - тады патрэбы аўдыторыі супадалі з яго ўласнымі інтарэсамі.

Расійскі тэлежурналіст Вадзім Такмянёў сустрэўся ў мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik з журналістамі і вядучымі беларускага тэлебачання і пагаварыў аб тэлевізійнай "кухні", прамых эфірах і розніцы тэле- і інтэрнэт-аўдыторыі.

Гледачы ведаюць Такмянёва як аўтара і вядучага папулярных перадач "Цэнтральнае Тэлебачанне", "Анатомія дня" і "Ты супер!". Беларускім калегам ён цікавы як прафесіянал, які праз многія гады не перастаў любіць сваю працу.

"Як вы робіце "Цэнтральнае тэлебачанне"?

Сустрэча з калегамі ў прэс-цэнтры Sputnik ператварылася ў свайго роду ток-шоу. Такмянёў адразу прапанаваў перайсці да фармату "пытанне-адказ".

Встреча с коллегами в пресс-центре Sputnik превратилась в своего рода ток-шоу
© Sputnik / Виктор Толочко
Сустрэча з калегамі ў прэс-цэнтры Sputnik ператварылася ў свайго роду ток-шоу

Падчас адказу на пытанне, як робіцца "Цэнтральнае тэлебачанне", Такмянёў паказаў нарэзку самых цікавых момантаў, у якіх яму ў ролі вядучага даводзілася працаваць з рэквізітам. Хто глядзеў праграму, ведае - вядучы ў эфір нават выязджаў на кані, не кажучы ўжо пра прадметы, якія перыядычна з'яўляюцца то ў яго ў руках, то побач.

Журналіст прызнаўся - спрабавалі запісваць праграму за тры гадзіны да эфіру, але кожны раз нешта ішло не так. І толькі калі прынялі валявое рашэнне весці прамы эфір, усё пачало працаваць як трэба. Сам Такмянёў у студыі з'яўляецца за дзесяць хвілін да эфіру.

"На шчасце, дамагліся таго, каб усё працавала як гадзіннік. Праграму закрыюць, а я буду гэтым ганарыцца", - распавёў журналіст калегам.

Гэта асабліва каштоўна, таму што "як гадзіннік" усё працуе ў Галівудзе, а ў Расіі іншая спецыфіка - кагосьці трэба паўгаворваць, кагосьці палаяць. Але здымачнай групе "Цэнтральнага тэлебачання" удалося выбудаваць рабочую схему.

Пры гэтым, хоць праграма выходзіць на НТБ, рэсурсам канала "Цэнтральнае тэлебачанне" не карыстаецца. Над праграмай працуе асобны штат людзей.

Журналист рассказал, как делается передача Центральное телевидение
© Sputnik / Виктор Толочко Tolochko Victor
Журналіст распавёў, як робіцца перадача "Цэнтральнае тэлебачанне"

"Цэнтральнае тэлебачанне" выходзіць тройчы на тыдзень, і Такмянёў прызнае - самі сябе загналі ў пастку, трэба прыдумляць, чым заняць вялікі аб'ём эфірнага часу. Але інакш не выходзіць - гледачу патрэбен актуальны парадак дня.

Вядучы не павінен быць падобны да вядучага

Адзін з саветаў, якія даў Такмянёў калегам, звязаны з тым, як паводзіць сябе ў кадры.

І тут у прыклад ён прывёў Івана Урганта, які ў ліфце сапраўды такі ж, як і ў студыі. І жартуе так жа смешна, удакладніў Такмянёў, адказваючы тым, хто ўпэўнены, што ўсе жарты яму падказваюць ў "вуха".

Без "вуха" нельга, прызнаўся ён, і перайшоў на жыццёвыя гісторыі, якія разумеюць усе прысутныя ў зале журналісты - пра тое, як у адказны момант ці "вуха" змоўкла, суфлер ламаўся або завісаў.

Примером хорошего ведущего Такменев считает Ивана Урганта
© Sputnik / Виктор Толочко
Прыкладам добрага вядучага Такмянёў лічыць Івана Урганта

"Завіс" суфлер - не самая страшная гісторыя, якая калі-небудзь здаралася на расійскім тэлебачанні. Яшчэ больш страшная звязана з метадамі працы калегаў-канкурэнтаў. Так, напрыклад, герой ток-шоу на НТБ мог выпадкова знайсці сябе ў студыі іншага канала - суразмоўцаў літаральна падманам пераводзілі з адной студыі ў іншую, мянялі машыны, блытаючы ў калідорах "Астанкіна".

Рэкламны рынак абваліўся

Кажучы пра грошы Такмянёў прызнаў, што "эканамічная сітуацыя на ТБ вельмі кепская": рэкламны рынак абваліўся, кампаніі думаюць, каму аддаць свой бюджэт - на тэлебачанне або ў інтэрнэт.

Сам Такмянёў сыходзіць у інтэрнэт пакуль не гатовы. Ён прызнаецца: добра ведае, як працуе тэлебачанне, а як працуе інтэрнэт - не разумее.

"Галоўнае пытанне - як сябе зламаць і пайсці ў інтэрнэт? Я да гэтага часу сябе не прымусіў. Для ўсіх тэлеканалаў інтэрнэт з'яўляецца дапаможным і непрыярытэтным напрамкам", - перакананы ён.

Але і само тэлебачанне змяняецца. Адным з самых шчаслівых перыядаў сваёй прафесійнай дзейнасці журналіст называе "нулявыя" - якраз тады на НТБ выходзіла праграма "Прафесія - рэпарцёр".

Одним из самых счастливых периодов своей профессиональной деятельности журналист называет нулевые
© Sputnik / Виктор Толочко Tolochko Victor
Адным з самых шчаслівых перыядаў сваёй прафесійнай дзейнасці журналіст называе "нулявыя"

"У "нулявых" можна было сумяшчаць тое, што падабаецца табе, з тым, што цікава аўдыторыі. Гэта адзін з самых шчаслівых перыядаў, мы здымалі тое, што было вельмі цікава нам самім", - распавёў Такмянёў.

"Прафесія, да якой я сябе прылічаю, не павiнна быць такой, якая яна ёсць цяпер", - лічыць журналіст.

Ён спадзяецца, што аднойчы відэаблогінгу пачнуць навучаць як паўнавартаснай прафесіі, але пакуль сітуацыя ў гэтай сферы яго расчароўвае. Відэаблогерам не хапае прафесіяналізму журналіста.

23
Тэги:
НТБ (тэлеканал), Sputnik Беларусь, Мінск, Вадзім Такмянёў
Прызёр Алімпіяды-80 Мікалай Кіраў

Як вясковы хлопец здзівіў на Алімпіядзе-80 брытанскіх рэкардсменаў

9
(абноўлена 10:02 29.07.2020)
Sputnik успамінае нялёгкі шлях беларускіх спартсменаў да пастамента Маскоўскіх летніх Алімпійскіх гульняў 1980 года. Сярод іх - бягун з пасёлка Стрэшын Гомельскай вобласці Мікалай Кіраў.

Сорак гадоў таму на летніх Алімпійскіх гульнях у Маскве Мікалай Кіраў заваяваў бронзавы медаль, саступіўшы толькі 0,06 секунды ўладальніку сусветнага рэкорду ў бегу на 800 метраў.

Хуткі ад прыроды

Прафесійна займацца бегам Мікалай Кіраў пачаў толькі ў канцы дзясятага класа. Прычым трэнерам прыйшлося нават угаворваць яго перайсці вучыцца ў школу-інтэрнат спартыўнага профілю (цяпер гэта Гомельскае дзяржаўнае вучылішча алімпійскага рэзерву).

Николай Киров  (на первом плане) профессионально заниматься бегом начал довольно поздно для спортсмена, но быстро вышел на хорошие результаты
© Sputnik / Максимов
Мікалай Кіраў (на першым плане злева) прафесійна займацца бегам пачаў даволі позна для спартсмена, але хутка выйшаў на добрыя вынікі

"Так-то я выступаў за сваю школу з гарадскога пасёлка Стрэшын на спаборніцтвах і па лёгкай атлетыцы, і па футболе, і па іншых відах спорту. Трэнеры і фізрукі ў Жлобінскім раёне мяне добра ведалі. І ў апошняй чвэрці 10-га класа нават прапанавалі прадставіць раён на абласных спаборніцтвах, якія ў Светлагорску праходзілі", - успамінае спартсмен.

На падобных спаборніцтвах заўсёды прысутнічалі прадстаўнікі школ-інтэрнатаў спартыўнага профілю. Самародка, які абганяў рабят, што трэніраваліся ў секцыі па лёгкай атлетыцы не першы год, адразу заўважылі.

"Праз некаторы час да мяне дадому прыехала трэнер, не памятаю, як звалі, і прапанавала перавесціся ў спартыўную школу ў Гомелі. Што гэта, я не ведаў тады. Ды і бацькі баяліся, як бы пераезд негатыўна не адбіўся на маёй вучобе. Аднак ёй атрымалася нас угаварыць", - удакладняе бягун.

Любимый внук Николая Кирова – Димка – в этом году пойдет в первый класс и обязательно запишется в спортивную секцию
© Sputnik Анна Соколова
Любімы ўнук Мікалая Кірава - Дзімка - сёлета пойдзе ў першы клас і абавязкова запішацца ў спартыўную секцыю

Пуцёўка ў зборную

Усяго пасля месяца трэніровак беларускага хлопца адабралі на таварыскі турнір паміж юніёрскай зборнай СССР і Прыбалтыкі, які праходзіў у Гомелі. Там ён не толькі выйграў забег, але і выканаў нарматывы першага дарослага разраду, здзівіўшы партнёраў па камандзе (Тады яго прысвойвалі тым спартсменам, якія прабягалі 800 метраў за 1 хвіліну 57 секунд - Sputnik).

"Хлопцы мяне пачалі віншаваць з разрадам, а я не разумею, пра што яны. Потым патлумачылі, што многія трэніруюцца ў секцыі доўгія гады, але так і не могуць выйсці на гэты вынік, а я з першага разу выканаў нарматыў", - кажа Кіраў.

Николай Киров (справа) на соревнованиях по легкой атлетике на XXII летних Олимпийских играх в Москве
© Sputnik / Юрий Сомов
Мікалай Кіраў (справа) на спаборніцтвах па лёгкай атлетыцы на XXII летніх Алімпійскіх гульнях у Маскве

Пасля гэтага маладога бягуна ўзялі ў зборную юніёраў БССР на сустрэчу паміж беларускімі і савецкімі спартсменамі, якая праходзіла ў Бранску. Там ён зноў усіх здзівіў, заняўшы другое месца. Праз усяго два гады заняткаў у спартыўнай школе, у 1977-м, ён і зусім перамог на Першых маладзёжных гульнях у Кіеве.

"Тады падышоў мой трэнер і сказаў, што яму паведамілі, маўляў, мяне ўключылі ў кандыдаты зборнай Савецкага Саюза", - успамінае спартсмен.

У 1978 годзе Мікалай Кіраў выйграў чэмпіянат СССР і канчаткова зацвердзіўся ў складзе зборнай.

Николай Киров в окружении близких – дочери Кристины, жены Любови и внука Дмитрия
© Sputnik Анна Соколова
Мікалай Кіраў сярод блізкіх - дочкі Крысціны, жонкі Любові і ўнука Дзмітрыя

Падрыхтоўка да гульняў

Па словах спартсмена, зборы савецкай дружыны праходзілі кожны месяц ва Украіне, Арменіі і нават за межамі СССР. Трэніравацца падчас іх прыходзілася суткамі напралёт пад строгім наглядам урачоў, якія бралі ў атлетаў аналізы крыві тры разы на дзень: раніцай, апоўдні і ўвечары. Кармілі пры гэтым вельмі добра.

"Можна было браць колькі заўгодна чырвонай рыбы, чорнай і чырвонай ікры. Такіх прадуктаў у нас раней ніколі не было. У выніку наеліся іх так, што потым глядзець не маглі. Дадаткова выдавалі на ўвесь перыяд трэніровак (звычайна яны доўжыліся 20 дзён) шэсць шакаладак, якія спецыяльна для нас рыхтавалі на фабрыцы", - пералічвае атлет.

Николай Киров (слева) и Владимир Подоляко (справа) после забега на 800 метров на чемпионате СССР по легкой атлетике
© Sputnik / Максимов
Мікалай Кіраў (злева) і Уладзімір Падаляка (справа) пасля забегу на 800 метраў на чэмпіянаце СССР па лёгкай атлетыцы

Не жаліліся бегуны таксама на спартыўныя і святочныя касцюмы, якія ім пашылі да Алімпіяды-80 у Фінляндыі.
"Адзенне была вельмі якасным. Светла-бэжавы алімпійскі пінжак да гэтага часу ў мяне захаваўся, вісіць у шафе. Астатняе раздаў знаёмым, бо ўжо не падыходзіць па памеры", - смяецца алімпіец.

Алімпійская вёска

Спаборніцтвы па лёгкай атлетыцы на летніх гульнях 1980 года праходзілі ў Маскве з 24 ліпеня па 1 жніўня. Са слоў Кірава, у Алімпійскую вёску ён прыехаў недзе за чатыры-пяць дзён да забегу. Жыць там было вельмі камфортна, вось толькі пакідаць яе межы было нельга.

В Стрешинской средней школе есть олимпийский уголок, на котором размещена информация о знаменитом земляке. Рядом с Кировым – учитель географии Елена Трофимова.
© Sputnik Анна Соколова
У Стрэшынскай сярэдняй школе ёсць алімпійскі куток, на якім размешчана інфармацыя пра знакамітага земляка. Побач з Кіравым - настаўнік геаграфіі Алена Трафімава

"Ты мог прыйсці ў любы час да "шведскага стала", набраць, што хочаш, і паесці. Аднак за межы вёскі нічога вынесці нельга было. Не дай бог. Нават блізка не падпускалі да платоў і нікога не выпускалі. Туды прыехаў - і да канца", - кажа атлет.

Аднак, у прынцыпе, спартсмены не бачылі асаблівага сэнсу пакідаць вёску, на яе тэрыторыі было ўсё неабходнае: крамы, у тым ліку і з заходнімі брэндамі, спартыўныя пляцоўкі і нават кінатэатры.

Больш за ўсё запомніліся мясцовыя дыскатэкі. Паводле яго слоў, у вёсцы працавала некалькі секцый, кожная са сваёй музыкай. Праводзіліся тэматычныя канцэрты спецыяльна для грэкаў, японцаў і іншых замежнікаў.

Одно из самых популярных развлечений в Олимпийской деревне - дискотека
© Sputnik / Виталий Савельев
Адна з самых папулярных забаў у Алімпійскай вёсцы - дыскатэка

Прыемная нечаканасць

Трэнеры паставілі перад Мікалаем Кіравым задачу трапіць у фінал забегаў на 800 метраў. З ёй ён паспяхова справіўся і не асоба перажываў за канчатковы вынік.

"Я спаў спакойна, таму што трапіў у фінал, і гэта ўжо было дасягненнем. Там такія хлопцы беглі. Рэкардсмены сваіх краін, рэкардсмены свету. У іх вынікі нашмат лепшымі былі, чым у мяне", - тлумачыць атлет.

Сам забег спартсмен памятае цяпер дрэнна. Па словах Кірава, на стотысячным стадыёне стаяў аглушальны гул, ён бег на аўтапілоце ў агульнай калоне, а за 250 метраў да фінішу рэзка вырваўся наперад.

"Перыядычна думаю, што рана пачаў паскарацца, трэба было гэта рабіць метраў за 150 да фінішу, таму як апошнія дзясяткі метраў бег на мяжы страты свядомасці, ногі здаваліся ватовымі. З іншага боку, ніхто не чакаў гэтага, у тым ліку і знакамітыя брытанскія бегуны - Овет змог дастаць мяне толькі метраў за 50 да канца, а Себасцьян коу наогул толькі перад самай рысай", - разважае Кіраў.

У титулованного спортсмена есть любимое хобби – рыбалка на Днепре в родном Стрешине
© Sputnik Анна Соколова
У тытулаванага спартсмена ёсць любімае хобі - рыбалка на Дняпры ў родным Стрэшыне

Тое, што савецкі атлет заняў трэцяе месца, ён усвядоміў, толькі калі апынуўся на п'едэстале. Сваім вынікам (1 хвіліна 46 секунд) бронзавы прызёр быў задаволены, таму як саступіў уладальніку сусветнага рэкорду па бегу на 800 метраў Коу ўсяго 0,09 секунды, а Стывэна Овету - 0,6 секунды.

Знікненне спартсмена

Маскоўская Алімпіяда стала шчаслівай для Мікалая не толькі таму, што ён выйграў бронзавы медаль. У гэты час яго жонка, дарэчы, таксама член зборнай СССР, Любоў Іванова нарадзіла дачку. Сама яна з Кішынёва. Там жа на свет з'явілася і малая.

Николай Киров с будущей женой Любой познакомился на сборах в 1977 году, она тоже бегунья, член сборной СССР
© Sputnik Анна Соколова
Мікалай Кіраў з будучай жонкай Любы пазнаёміўся на зборах у 1977 годзе, яна таксама бягуха, член зборнай СССР

Кіраў, натуральна, не стаў чакаць урачыстага закрыцця Алімпійскіх гульняў, а адразу пасля ўзнагароджання сказаў свайму трэнеру, што яму трэба ляцець у Кішынёў.

"Квіткі вельмі хутка дасталі. У гэты ж дзень я быў у Малдове... Прайшло некалькі дзён. Я там, а нашых спартсменаў урачыста сустракаюць з аркестрам на вакзале ў Гомелі. Ад вобласці нас было чалавек сем. Мяне, натуральна, недалічыліся. Дзе я, ніхто не ведаў, там у асноўным весляры адны былі", - смяецца спартсмен.

© Sputnik Анна Соколова
Дзімка, калі падрасце, абавязкова зоймецца спортам - трэба ж такую энергію куды-небудзь падзець!

Праз некалькі месяцаў пара вярнулася ў Гомель, дзе яны яшчэ ў 1978 годзе атрымалі кватэру. Пасля Маскоўскай Алімпіяды ў сям'і з'явілася яшчэ і першая машына - "Жыгулі". Яе Кіраў купіў за прызавыя 2100 рублёў.

Далейшы лёс

Пасля летніх гульняў спартсмен працягнуў выступаць за зборную. У 1982 годзе яму ўдалося заваяваць срэбны медаль на чэмпіянаце Еўропы ў бегу на 1500 метраў. Саступіў ён толькі брытанцу Стыву Крэму.

В доме Кировых всегда жили пудели. С Рокки титулованный спортсмен уже не бегает, просто прогуливается.
© Sputnik Анна Соколова
У доме Кіравых заўсёды жылі пудзелі. З Рокі тытулаваны спартсмен ужо не бегае, проста ходзіць.

Завяршыўшы спартыўную кар'еру, Мікалай Іванавіч стаў дзяржаўным трэнерам Спарткамітэта СССР па Гомельскай вобласці. Асноўнай яго задачай было знаходзіць таленавітых атлетаў для зборнай Савецкага Саюза. Аднак быць функцыянерам бронзаваму прызёру Алімпіяды не асоба падабалася.

"Начальства, далёкае ад спорту, прыходзіла і пачынала табе паказваць, што ты не так робіш. Яны сачылі больш за тым, каб ты своечасова на працы адзначаўся, а не бегаў па стадыёнах і спартшколах у пошуку таленавітых рабят", - тлумачыць атлет.

У выніку алімпійскі прызёр вырашыў памяняць трэнерскі свісток на пагоны прапаршчыка і сышоў служыць у войска (У пачатку спартыўнай кар'еры Кіраў выступаў за армейскі клуб СКА - Sputnik). Аднак пасля сыходу ў адстаўку ён зноў в

На память об Олимпиаде-80 всем ее победителям и призерам подарили вот такие рисунки акварелью, своего Мишку Киров хранит до сих пор
© Sputnik Анна Соколова
На памяць аб Алімпіядзе-80 ўсім яе пераможцам і прызёрам падарылі вось такія малюнкі акварэллю, свайго Мішку Кіраў захоўвае да гэтага часу

ярнуўся ў лёгкую атлетыку - пачаў трэніраваць дзяцей у ДЮСШ Гомеля. Тут і працягвае працаваць да гэтага часу.

Іншыя тэксты, а таксама інтэрв'ю, відэаролікі, Інфаграфіка праекта "Масква-80: Рэтра-tube" размешчаны на адмысловай старонцы на 13 сайтах Sputnik, старонцы Sputnik на рускай у YouTube, у тэлеграм-каналах Sputnik і ў афіцыйных акаўнтах ў сацсетках.

9
Тэги:
Лёгкая атлетыка, Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80
Медаль Залатая Зорка

Адзін з двух жывых герояў Савецкага Саюза адзначае 104-годдзе

10
(абноўлена 17:29 28.07.2020)
Зорку Героя Васіль Мічурын атрымаў за бітву яшчэ ў фінскай кампаніі, калі практычна на пару з яшчэ адным байцом здолеў утрымаць мяжу.

МІНСК, 28 ліп - Sputnik. Вясной 1940-га Васіля Мічурына на ўручэнне зоркі Героя Савецкага Саюза збіралі ўсім палком, знайшлі новыя "добрыя цёмна-сінія штаны, суконную гімнасцёрку і хромавыя боты".

"А што вы думаеце. З Фінскай вайны палова шынеля абгарэлага была ў мяне", - успамінаў у інтэрв'ю Sputnik Васіль Сяргеевіч.

Званне Героя ён атрымаў за адзін з баёў у фінскай кампаніі. Іх узвод (3 разлікі, 15 чалавек) павінен быў стрымаць наступ праціўніка. Калі справа і злева змоўклі кулямёты, ён стаў бегаць ад кропкі да кропкі і страляць за сябе і "тых хлопцаў".

"І вось так на працягу 2-3 гадзін пастраляю тут, перайду да іншага кулямёта", - распавядаў Мічурын. У выніку здолеў адбіць парадку шасці нападаў. Калі падаспела падмога, у жывых былі толькі двое: Мічурын і яшчэ адзін баец - сур'ёзна паранены Аляксандр Каралёў.

А потым была Вялікая Айчынная вайна - бітвы, раненні і іншыя ўзнагароды, баявыя ордэны Чырвонай Зоркі і Айчыннай вайны. Ён удзельнічаў у абароне Мінска, Магілёва, у баях за вызваленне Рагачова, Слуцка, Старых Дарог, Баранавічаў, Брэста. Ваяваў ва Усходняй Прусіі, браў Кенігсберг і Берлін.

Василий Мичурин в 24 и 104 года
© Photo : Минобороны Беларуси
Васіль Мічурын у 24 і 104 гады

Сёння Васілю Сяргеевічу споўнілася 104 гады. З днём нараджэння яго павіншавалі прадстаўнікі Міністэрства абароны.
У Мінабароны нагадалі, што цяпер у Беларусі жывуць усяго два Героя Савецкага Саюза - Васіль Сяргеевіч Мічурын і Іван Ільіч Кустоў - яму 96 гадоў.

10
Тэги:
дзень нараджэння, Вялікая Айчынная вайна (1941-1945)
Мабільны тэлефон у руках, архіўнае фота

Ці можна фатаграфаваць бюлетэнь? Што сказана ў метадычцы ад ЦВК

0
(абноўлена 16:29 07.08.2020)
На думку Цэнтрвыбаркама, волевыяўленне чалавека да моманту падліку галасоў павінна заставацца таямніцай.

МІНСК, 9 жні - Sputnik. Цэнтрвыбаркам Беларусі ў сваіх метадычных рэкамендацыях разабраў сітуацыю, у якой выбаршчык хоча зрабіць фатаграфію на ўчастку.

Прэзідэнцкія выбары – 2020 у Беларусі: каляндар выбарчай кампаніі | Інфаграфіка sputnik.by
© Sputnik Беларусь / Інфаграфіка

Участковыя камісіі дзейнічаюць на выбарах у адпаведнасці з метадычнымі рэкамендацыямі ЦВК: у іх прыводзіцца тое, як павінны працаваць члены камісій, што павінна быць на участках, а таксама разбіраюцца магчымыя спрэчныя сітуацыі.

Адзін з разбораў магчымых сітуацый тычыцца фатаграфавання на ўчастку. Паводле легенды, мужчына прыходзіць галасаваць з сям'ёй і хоча зрабіць калектыўнае фота на фоне кабінкі на памяць.

"Выбарчае заканадаўства не рэгулюе дадзеныя пытанні. Разам з тым, улічваючы жаданне пакінуць памяць аб удзеле ў выбарах у выглядзе фатаграфіі захапленне шырокага кола грамадзян сэлф-фатаграфіяй, старшыні камісіі не варта забараняць зрабіць пару фатаграфій", - гаворыцца ў метадычных рэкамендацыях ЦВК.

Аднак у рэкамендацыях таксама паказана, што "выбаршчыку трэба ўстрымацца ад фатаграфавання свайго запоўненага бюлетэня, так як яго волевыяўленне да моманту падліку галасоў павінна заставацца таямніцай".
"Акрамя таго, нельга фатаграфаваць спісы выбаршчыкаў, іншых удзельнікаў выбарчага працэсу без іх згоды", - гаворыцца ў дакуменце.

Фатаграфаваць запоўнены бюлетэнь грамадзян заклікаюць стваральнікі платформы "Голас", на якой ужо зарэгістравана больш за 700 тысяч чалавек. Прыхільнікі ініцыятывы паказваюць, што Выбарчым кодэксам фатаграфаванне бюлетэня не забаронена і, калі здымак не будзе апублікаваны да закрыцця участкаў, гэта не будзе лічыцца парушэннем і незаконнай агітацыяй.

0
Тэги:
ЦВК Рэспублікі Беларусь, Выбары, Беларусь
Тэмы:
Выбары прэзідэнта Беларусі - 2020