Старшыня ўрада РФ Міхаіл Мішусцін

Мішусцін распавёў аб важным і асабістым

6
(абноўлена 14:26 23.07.2020)
Старшыня ўрада Расійскай Федэрацыі даў інтэрв'ю журналістам тэлеканала "Расія 24". Sputnik сабраў самыя яркія заявы Міхаіла Мішусціна ў эфіры.

МІНСК, 23 ліп - Sputnik. Старшыня ўрада РФ Міхаіл Мішусцін заявіў, што ў Расіі дастаткова сродкаў, каб забяспечыць стратэгічныя нацыянальныя мэты і нацпраекты.

"Тут хвалявацца не трэба, ёсць дастатковыя сродкі, каб забяспечыць, адпаведна, усе тыя стратэгічныя нацыянальныя мэты, якія, як вы ведаеце, зусім нядаўна былі ўказам прэзідэнта да 2030 года пазначаныя, і нацыянальныя праекты, якімі мы займаемся. Ну і хачу сказаць, што ўсе меры, якія прымаліся, былі вельмі выразнымі, яны далі свае вынікі", - сказаў Мішусцін у інтэрв'ю тэлеканалу "Расія 24".

Ён дадаў, што быў падтрыманы попыт і людзі, якія засталіся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі.

"І вядома, падтрымалі нашы кампаніі вялікай колькасцю мер, якія былі прадстаўлены ў агульнанацыянальным плане", - сказаў на заканчэнне прэм'ер.

Аб падушцы бяспекі

Даходы, якія былі сабраныя да пандэміі каронавіруса ва ўсе ўзроўні бюджэту РФ, дазваляюць Расіі адчуваць сябе вельмі камфортна і стабільна, заявіў старшыня ўрада РФ.

Ён адзначыў, што пандэмія - няпростая сітуацыя. Паводле яго слоў, яна фактычна замарудзіла тэмп эканамічнага росту, знізіла даходы ўсіх узроўняў бюджэту "і нанесла істотны ўрон вялікай колькасці як людзей, так і кампаній, арганізацый".

"Наконт нашых запасаў, падушкі бяспекі, як вы гэта назвалі. Я хачу запэўніць усіх, што макраэканамічная стабільнасць, даходы, якія былі, уласна кажучы, сабраныя да гэтага ва ўсе ўзроўні бюджэту РФ, дазваляюць нам сябе адчуваць вельмі камфортна і стабільна", - сказаў Мішусцін у інтэрв'ю тэлеканалу "Расія 24".

Паводле яго слоў, аб'ём Фонду нацыянальнага дабрабыту (ФНБ) да канца года будзе не ніжэй за 8 трыльёнаў рублёў. Пры гэтым прэм'ер не ўдакладніў, ці ідзе гаворка пра агульны аб'ём фонду або яго ліквіднай часткі. Раней Мінфін паведамляў, што аб'ём ФНБ за чэрвень скараціўся ў рублях на 21 мільярд, да 12,140 трыльёна, а ў долорах вырас на 1,66 мільярда - да 173,544 мільярда. Пры гэтым аб'ём ліквідных актываў фонду (сродкі на банкаўскіх рахунках у ЦБ) на 1 ліпеня склаў эквівалент 8,119 трыльёна рублёў.

Аб унутраным турызме

Улады РФ у цяперашні час працуюць над тым, каб павысіць даступнасць авія- і чыгуначных квіткоў для развіцця ўнутранага турызму, заявіў прэм'ер-міністр.

"На сённяшні дзень мы таксама думаем сур'ёзна аб тым, як зрабіць даступнымі квіткі на авіятранспарт, на чыгуначныя дарогі, па якіх, адпаведна, можна дабрацца да гэтых месцаў пражывання", - сказаў Мішусцін у эфіры, гаворачы пра развіццё ўнутранага турызму.

Ён перакананы, што лепш ствараць умовы для адпачынку расіян у сваёй краіне, чым штучна закрываць межы.
"Лепш стварыць умовы для адпачынку ў сваёй краіне, чым зачыняць штучна мяжы. Неабходныя інвестыцыі адпаведныя ў інфраструктуру, у дарогі, у камунікацыі, для таго каб газ, вада, усё неабходнае было для камфортнага баўлення, так ці інакш, адпачынку", - сказаў Мішусцін.

Прэм'ер спадзяецца на тое, што дзякуючы гэтым намаганням людзям будзе прадастаўлена магчымасць выбіраць, дзе адпачываць. "Я спадзяюся, што яны выберуць Расію", - дадаў Мішусцін.

Аб прапанове прэзідэнта

Мішусцін паведаміў, што прапанову стаць прэм'ерам яму зрабіў прэзідэнт, і ён быў накіраваны на выкананне пазначаных у пасланні задач, аднак пандэмія каронавіруса ўнесла свае карэктывы і было зусім не проста.

"Калі вы ідзяце працаваць ва ўрад, і тым больш калі вам прапанавана пасаду старшыні ўрада, то, вядома, вельмі складана прадстаўляць увесь, скажам так, набор выклікаў, з якім вы можаце сутыкнуцца. Прапанову мне працаваць ва ўрадзе зрабіў прэзідэнт Расіі Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін , і ў гэтым сэнсе, вядома, нацэленасць была на выкананне тых асноўных мер, якія ён агучыў у пасланні ў студзені", - сказаў ён.

Міўусцін адзначыў, што пандэмія ўнесла свае карэктывы."І, вядома, было зусім не проста, калі вось неабходнасць выканання адпаведных мер паслання, выканання нацыянальных праектаў, нацыянальных мэтаў перасеклася фактычна з такой бядой, як пандэмія, калі даводзілася літаральна ў штодзённым рэжыме прымаць рашэнні, звязаныя з неабходнасцю разгортвання ложкавага фонду, распрацоўкі адпаведных методык, падрыхтоўкі спецыялістаў, закупкі і вытворчасці сродкаў індывідуальнай абароны. Усё гэта было такім няпростым выклікам, таму мне здаецца, што людзям меркаваць аб тым, наколькі атрымалася", - сказаў кіраўнік урада.

"Але вельмі важна, што мы прайшлі вось гэты няпросты этап, напэўна, аднымі з лепшых у свеце па выніках. Гэта датычыцца і лятальнасці, гэта датычыцца і, у тым ліку, сістэм тэставання, якіх на сённяшні дзень каля ста ў Расіі дзейнічае", - падкрэсліў ён.

Аб дзіцячай мары

Міхаіл Мішусцін распавёў, што з дзяцінства вельмі трапятліва ставіцца да медыцынскіх работнікаў і нават хацеў паступаць у медінстытут.

"У мяне мама медсястра з шматгадовым стажам. І да ўрачоў я стаўлюся вельмі дрыгатліва з дзяцінства, таму што мяне заўсёды атачалі людзі ў белых халатах - гэта яе (мамы) сяброўкі, сябры, знаёмыя. І больш таго, я нават вам скажу, што збіраўся паступаць у медыцынскі інстытут да працы ў падатковай службе. Нават такая думка прыйшла", - сказаў ён.

Аб каронавірусе

Прэм'ер-міністр, які перахварэў на каронавірус, распавёў, што працэс яго выздараўлення быў няпростым, хвароба суправаджалася высокай тэмпературай, але ўрачы дапамаглі яму.

"Наконт хуткасці акрыяння - тут я вам скажу, што гэта няпростая гісторыя. Так, на жаль, была высокая тэмпература, але тое, што тычыцца "хутка вылечыўся", - гэта не зусім так, гэта быў досыць няпросты працэс. Як толькі я стаў лепш сябе адчуваць, я, вядома ж, вярнуўся адразу ў рабочую абстаноўку", - паведаміў Мішусцін, адказваючы на пытанне, як у яго атрымалася так хутка вылечыцца.

Ён дадаў, што "вірус не выбірае пасады" і вельмі небяспечны, і пакуль незразумела, якім чынам адбываецца заражэнне.

"Я не ведаю, якім чынам я заразіўся каронавірусам, цалкам шчыра гэта кажу", - дадаў прэм'ер.

Ён падкрэсліў, што вялікую ролю ў яго выздараўленні згулялі ўрачы. "І я хачу, карыстаючыся выпадкам, вядома ж, падзякаваць лекараў за тую працу, якую яны робяць. Гэта вельмі няпростая праца, гэта пастаяннае ўзаемадзеянне з пацыентамі, яшчэ і псіхалагічны ўзаемадзеянне. І дай бог, каб працавалі ў свеце ўрачы так, як працуюць нашы расійскія ўрачы", - сказаў кіраўнік урада.

Аб вольным часе

Мішусцін спадзяецца, што ў яго будзе больш вольнага часу, у тым ліку для заняткаў спортам.

"Усяму свой час... Я спадзяюся, што будзе больш часу, мы, вядома, скарыстаемся у тым ліку і магчымасцямі займацца спортам", - сказаў Мішусцін у інтэрв'ю тэлеканалу "Расія 24" у адказ на пытанне, ці застаецца ў яго час, акрамя працы , на заняткі спортам.

Ён канстатаваў, што члены ўрада, віцэ-прэм'еры працуюць часам кругласутачна ў залежнасці ад сітуацыі ў краіне.
"Пандэмія ўнесла карэктывы ў наша жыццё. Прэзідэнт працуе ў нас кругласутачна, заўсёды на сувязі. І ў гэтым сэнсе, напэўна, час на адпачынак - ён застаецца невялікі", - сказаў Мішусцін.

"У нас на сённяшні дзень каманда ўрада, якая працуе для таго, каб у першую чаргу рэалізаваць асноўную сваю функцыю служэння людзям, каб у краіне было лягчэй, і выбудаваць усе сэрвісы дзяржавы вакол чалавека", - дадаў ён.

6
Тэги:
Міхаіл Мішусцін, Расія
Помнік Максіму Танку ў Мядзелі

Паэт, падпольшчык і грамадскі дзеяч: сёння нарадзіўся Максім Танк

1394
(абноўлена 09:23 17.09.2020)
У юнацтве паэт быў шмат разоў арыштаваны за падпольную дзейнасць, сядзеў у турме, хацеў пайсці на фронт у Вялікую Айчынную - а потым амаль чвэрць века ўзначальваў Саюз пісьменнікаў Беларусі.

Непадалёк ад Мядзеля, каля ракі Красноўка, побач з маляўнічым борам знаходзіцца вёска Пількаўшчына. У ёй не так шмат жыхароў, і бадай кожны зможа падказаць дарогу да дома, у якім 106 гадоў таму ў сялянскай сям'і нарадзіўся Яўген Скурко – будучы вялікі паэт Максім Танк.

Дзяцінства: вяртанне на радзіму і польскія школы

Бацькі яго ніколі не былі асабліва заможнымі, але затое вельмі працавітымі. Калі ў 1913 годзе ў сям'і з'явілася магчымасць атрымаць крыху большы кавалак зямлі, яны перасяліліся ў Жукова, але ў 1914 годзе, калі Яўгену было ўсяго два гады, яго бацька Іван Хведаравіч быў мабілізаваны ў армію. Жонка Івана з малым дзіцём на руках накіравалася за ім.

Да 1922 года сям'я Скурко жыве ў Маскве, там праходзяць дзіцячыя гады Яўгена і ён ідзе ў школу. Вучоба давалася хлопчыку лёгка – асабліва ён любіў літаратуру, завучваў на памяць шмат вершаў. Затым яго бацькі вырашылі вяруцца на радзіму, хоць і бянтэжыліся, што родная Мядзельшчына знаходзілася ў той час пад польскай уладай.

Школа там таксама была толькі польская – а маленькі Яўген польскай мовы не ведаў, таму яму прыйшлося год прасядзець дома. Але ўжо наступнай восенню хлопчык пайшоў у школу ў Шкленікава, а ў старэйшыя класы ў 1925 годзе — ужо ў Сваткаўскую школу ў Мядзелі, дзе акрамя вучобы Яўген займаўся ў драматычным гуртку і маляваў.

Юнацтва: першыя літаратурныя творы, камсамольская праца і арышты

Восенню 1926 года юнак паспяхова здаў экзамен у трэці клас Вілейскай рускай гімназіі, дзе правучыўся два гады – пакуль польскія ўлады не закрылі яе. Менавіта там ён піша першыя вершы, але таемна, хаваючы сшытак з імі.

У наступнай школе, дзе ўсяго на працягу некалькіх месяцаў правучыўся Яўген, ён паспеў пазнаёміцца з камсамольскім падполлем. За ўдзел у адной з вучнёўскіх забастовак супраць ліквідацыі беларускіх школ польскімі ўладамі Яўген Скурко быў выключаны з Радашковіцкай гімназіі – і паехаў у Вільню, дзе адразу паступіў у Віленскую беларускую гімназію, але і там вучыўся нядоўга. Усё паўтарылася па радашковіцкаму сцэнару: забастоўка – выдаленне. Яўген правёў лета ў роднай Пількаўшчыне, але вялікі горад вабіў яго, і ўжо восенню юнак зноў паехаў у Вільню, каб паступіць там на курсы тэхнікаў-меліяратараў – нічога дзіўнага ў гэтым выбары не было, толькі там Яўген пасля двух выдаленняў мог вучыцца без паліцэйскага пасведчання аб добранадзейнасці.

Пасля, у 1930-1932 гадах, Яўген Скурко вучыўся ў Віленскай рускай гімназіі імя Пушкіна. Там ён працягвае сваю прапагандысцкую і літаратурную дзейнасць, пачынае збіраць фальклор, разам з сябрам Янкам Гарохам выдае рукапісны часопіс "Пралом", дзе ўпершыню з'яўляюцца яго вершы і апавяданні, але пад псеўданімамі — Д. Сівер, А. Граніт.

Як карэспандэнта падпольных выданняў яго не аднойчы арыштоўвалі і дапытвалі, сядзеў ён і ў турме – але быў выпушчаны пад заклад і зноў вярнуўся на радзіму.

У 1932 годзе па загадзе ЦК камсамола Заходняй Беларусі Яўген накіроўваецца на Наваградчыну, дзе, па сутнасці, жыве ў нелегальным становішчы, пакуль у роднай Пількаўшчыне яго шукае паліцыя. У 1933 годзе Яўген Скурко зноў арыштаваны і прыгавораны да 6 гадоў зняволення, і хоць апеляцыйны суд пастанавіў зменьшыць пакаранне да двух гадоў умоўна, у турму юнак неўзабаве ўсё ж такі патрапіў – і быў у зняволенні да канца 1934 года.

У 1935 годзе Яўген Скурко, так і не атрымаўшы атэстат сталасці, самастойна рыхтуецца да экзаменаў, каб паступіць ва ўніверсітэт. Прыкладна праз год выходзіць першы зборнік яго вершаў – "На этапах", але кніга амаль адразу была канфіскаваная, а юнак – зноў арыштаваны.

У 1937 годзе Яўген, які пэўны час ужо друкуецца пад псеўданімам Максім Танк, скончыў сваю першую паэму "Нарач". За ёй рушылі "Сказ пра Валя" і яшчэ адна паэма – "Журавінавы цвет", якая ўвайшла потым у аднайменны зборнік. Імя Максіма Танка пачынае набываць вядомасць.

Але падзеі 1938 года прымусілі паэта прыпыніць літаратурную дзейнасць і некаторы час зарабляць на жыццё працай на складзе, але і гэтак пражыць у Вільні было немагчыма, і Максім Танк вяртаецца дадому. На першы дзень вызвалення Беларусі ён піша верш "Здарова, таварышы".

Вайна і пасляваенныя гады

У 1940-м годзе Максім Танк ажаніўся з Любоўю Асаевіч, з якой пазнаёміўся падчас вучобы ў беларускай гімназіі.

На радзіме Максім Танк працуе ў абласной газеце "Вілейская праўда" – і друкуецца ў ёй жа, але пры першай жа магчымасці з'язджае ў Беласток, дзе яго і застае Вялікая Айчынная вайна. Разам з сям'ёй ён рушыць у Саратаўскую вобласць, дзе спрабуе запісацца на фронт, але разам з іншымі літаратурнымі дзеячамі трапляе на работу ў газету "За Савецкую Беларусь", а потым працуе адказным сакратаром партызанскага сатырычнага агітплаката "Раздавім фашысцкую гадзіну". Вершы, якія Максім Танк напісаў падчас вайны, увайшлі ў зборнік "Вастрыце зброю", які ўбачыў свет у 1945 годзе.

Пасля вайны Максім Танк займаецца выдавецкай дзейнасцю, працуе ў часопісе "Вожык", а з 1948 года становіцца галоўным рэдактарам часопіса "Полымя". У тым жа годзе выходзіць яго зборнік "Каб ведалі", адзначаны Дзяржаўнай прэміяй СССР. Рэдактарам Максім Танк працуе да 1966 года, а потым – па 1990 год – узначальвае Саюз пісьменнікаў Беларусі. Таксама ён быў дэпутатам Вярхоўных Саветаў СССР і БССР, старшынёй Вярхоўнага савета Рэспублікі VІ-VІІ скліканняў і членам Савецкага камітэта абароны міру. У гэтыя гады паэт напісаў больш сарака кніг і безліч вершаваных твораў.

Памёр Максім Танк 7 жніўня 1995 года – ён толькі на чатыры месяцы перажыў сваю каханую жонку і быў пахаваны з ёй у адной труне, на радзіме паэта.

Зборнік "Errata", які выйшаў пасля смерці Максіма Танка, змясціў яго вершы, напісаныя ў апошнія гады. Імя паэта носіць Педагагічны ўніверсітэт і каледж у Мінску, цэнтральная раённая бібліятэка ў Мядзелі, Святкаўская сярэдняя школа і Мядзельская раённая бальніца, у яго гонар названы вуліцы ў Мінску і Мядзелі. Нацыянальны банк Беларусі 29 жніўня 2013 года ўвёў у абарачэнне памятную манету "Максім Танк. 100 гадоў".

Чытайце таксама: 

1394
Тэги:
біяграфія, Максім Танк, Беларусь
Графіка Арлен Кашкурэвіча

Арлен Кашкурэвіч: мастак, які спазнаў дабро і зло

101
(абноўлена 09:53 14.09.2020)
Сёння нарадзіўся выбітны беларускі графік Арлен Кашкурэвіч, які ажывіў старонкі шляхецкай гісторыі Беларусі.

Арлен Кашкурэвіч нарадзіўся 15 верасня 1929 года ў Мінску. Дзяцінства і юнацтва будучага мастака прыпала на няпростыя гады сталінскага рэжыму і вайны, якая неўзабаве пачалася. Яго сям'я мела шляхецкія карані, якія старанна хавала, тым больш што маці і айчым працавалі ў дзяржаўных органах. З дзяцінства хлопчык захапляўся еўрапейскай літаратурай і гісторыяй, любіў раманы Дзюма і Жуля Верна, і гэта ў далейшым наклала глыбокі адбітак на ўсю яго творчасць.

Пакуль ва ўяўленні іншых мастакоў сярэдзіны ХХ стагоддзя вобраз тыповага беларуса схіляўся да працоўна-сялянскага выяўлення, у сваёй графіцы Кашкурэвіч звяртаўся да старажытнай гісторыі з яе рыцарамі і слаўнымі баямі. Вабілі мастака і біблейскія тэмы – шмат афортаў ён зрабіў паводле "Евангелля" і "Апакаліпсісу".

Вельмі блізкім для Кашкурэвіча быў рамантызм, але самымі моцнымі творамі мастака сусветная супольнасць прызнае ілюстрацыі да твораў Васіля Быкава, Алеся Адамовіча – вельмі цяжкіх і праўдзівых у сваёй змрочнасці.

Новым словам у графіке былі ілюстрацыі да рамана Гётэ "Фаўст": упершыню мастак пераклаў выявы персанажаў на мову сучаснасці і патлумачыў гэта тым, што добрыя літаратурныя творы існуюць па-за часам.

Працаваў Кашкурэвіч і ў жанры экслібрысу, а шматлікія яго паштоўкі  зараз захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі.

На працягу дзесяцігоддзя Арлен Кашкурэвіч выкладаў у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце і на працягу ўсяго жыцця ўдзельнічаў у выставах.

Пайшоў з жыцця выбітны беларускі графік, калі яму было 83 гады, і пахаваны на Усходніх могілках у Мінску.  

Чытайце таксама: 

101
Тэги:
графіка, мастацтва, Беларусь, Арлен Кашкурэвіч

Астраномы выявілі ў атмасферы Венеры фасфін. Што гэта значыць - відэа

0
(абноўлена 12:30 18.09.2020)
У кіслотных аблоках Венеры знайшлі намёкі на жыццё - навукоўцы выявілі ў атмасферы планеты газ фасфін. Ён хоць і атрутны, але з'яўляецца маркерам наяўнасці жыцця.

Навукоўцы выявілі малекулу фасфіна ў атмасферы Венеры, што павышае верагоднасць таго, што асноўныя формы жыцця могуць хавацца прама над паверхняй планеты.

На роліку, апублікаваным на сайце Еўрапейскай паўднёвай абсерваторыі, відаць планета, што верціцца па арбіце, а таксама падпісаныя тлумачэнні да вынікаў.

Навукоўцы апублікавалі даследаванне ў часопісе Nature Astronomy. Аўтары не сцвярджаюць, што фасфін - надзейны доказ наяўнасці жыцця. На іх думку, гэта кажа пра невядомыя геалагічныя або хімічныя працэсы на планеце.

Адкрыццё было зроблена з дапамогай магутных тэлескопаў, яго вынікі выкладзеныя ў адкрыты доступ, што дазваляе іншым навукоўцам ацэньваць і аспрэчваць атрыманыя дадзеныя.

Венера - другая планета ад Сонца - падобная на Зямлю сваімі памерамі, масай, арбітальнай хуткасцю. Аднак умовы на Венеры непрыдатныя для жыцця чалавека. Сярэдняя тэмпература на яе паверхні складае прыкладна + 462°С, планету акружае шчыльная газавая абалонка, якая складаецца ў асноўным з вуглякіслага газу і азоту. У атмасферы знаходзіцца шмат злучэнняў серы і практычна адсутнічаюць вадзяная пара і кісларод.

0
Тэги:
Космас