Пераможцы і прызёры конкурсу імя Сценіна - фота

25
(абноўлена 15:35 06.08.2018)
  • Джасцін Саліван, ПАР. Супрацьстаянне. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
  • Праца іспанскага фатографа Луіса Тато. Беспарадкі ў Кеніі пасля выбараў. Галоўныя навіны, серыі, 1 месца.
  • Сяргей Гапон, Беларусь. Журавінавае сэрца. Мая планета, адзінкавыя фатаграфіі, 1-е месца.
  • Алёна Качаткова, Расія. Як я хварэла. Мая Планета, серыі, 1 месца.
  • Адыд Вагенштайн, Ізраіль. Кветачка. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
  • Шыва Хадэмі, Іран. Блізняты. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 1-е месца.
  • Тайсір Махдзі, Ірак. Жаданне жыць. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
  • Андрэа Алаі, Італія. Ультрас. Спорт, серыі, 1 месца.
  • Іранскі фатограф Амід Вахабзадэ. Тэракт у Тэгеране.
  • Юнес Хані Сомі Сафлаі, Іран. ...А жыццё працягваецца. Галоўныя навіны, серыі, 2 месца і спецыяльны прыз Міжнароднага Камітэта Чырвонага Крыжа (МКЧК) За гуманітарную фатаграфію.
  • Марыя Плотнікава, Расія. Чырвоная карова. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 2 месца.
  • Джасцін Саліван, ПАР. У агні: за гранню. Мая планета, серыі, 2-е месца і пераможца онлайн-галасавання.
  • Таццяна Ткачова, Беларусь. Сезоны Веры. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 2 месца.
  • Марыя Плотнікава, Расія. Вулічны футбол. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 2-е месца. Хлопчыкі гуляюць у футбол на вуліцы Трынідада (Куба).
  • Аляксей Філіпаў, Расія. Распалены грунт. Спорт, серыі, 2-е месца. Адкрыты Чэмпіянат Францыі па тэнісе Ралан Гарос 2017.
  • Аджей Кумар, Індыя. Я пачуў, як падстрэлены леапард зароў ад болю. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
  • Ахмед Машрук, Бангладэш. У прытулак любой цаной. Галоўныя навіны, серыі, 3 месца.
  • Віталь Невар, Расія. Зацменне. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца. Месяцовае зацменне над Стадыёнам Калінінград.
  • Анас Камаль, Егіпет. Белая гара. Мая Планета, серыі, 3-е месца.
  • Аляксей Філіпаў, Расія. Варатар. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
  • Фёдар Цялкоў, Расія. Уральскія марыйцы. Народны касцюм. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 3-е месца.
  • Аміт Мулік, Індыя. Вулічная барацьба. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
  • Луіс Тата, Іспанія. Школа бокса для дзяўчынак у Кеніі. Спорт, серыі, 3-е месца.
Пераможцы Міжнароднага конкурсу фотажурналістыкі імя Андрэя Сценіна 2018 года абвешчаныя, засталася толькі адна інтрыга - хто атрымае Гран-пры. Глядзіце ў фотастужцы Sputnik фотаработы пераможцаў, якія занялі прызавыя месцы.

Сярод пераможцаў гэтага года — два беларускія фатографы. "Журавінавае сэрца" Сяргея Гапона заняло першае месца ў намінацыі "Мая планета", адзіночнае фота. А серыя фота Таццяны Ткачовай "Сезоны Веры" ў намінацыі "Партрэт. Герой нашага часу" атрымала 2 месца.

Уручэнне ўзнагарод і адкрыццё выставы работ лаўрэатаў адбудзецца 8 лістапада на ўрачыстай цырымоніі ў Маскве. Там жа будзе абвешчаны і ўладальнік галоўнага прыза агляду — Гран-пры.

Прэміі адзінага ў Расіі міжнароднага конкурсу фотажурналістыкі імя Андрэя Сценіна, арганізаванага медыягрупай "Россия сегодня" пад эгідай камісіі РФ па справах ЮНЕСКА, складаюць 100, 75 і 50 тысяч рублёў за першае, другое і трэцяе месца адпаведна. Уладальнік вышэйшай узнагароды конкурсу імя Сценіна — Гран-пры — атрымае 700 тысяч рублёў.

У гэтым годзе ў конкурсе прыняло ўдзел амаль шэсць тысяч здымкаў з 77 краін свету, многія з іх прысвечаны сацыяльным праблемам.

Інфармацыйнае агенцтва і радыё Sputnik — міжнародны інфармацыйны партнёр конкурсу.

25
  • Джасцін Саліван, ПАР. Супрацьстаянне. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Джастин Салливан

    Джасцін Саліван, ПАР. Супрацьстаянне. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
    Паліцэйскі трымае пад прыцэлам трох чалавек, якія хаваюцца пад сталом, пасля таго, як застрэліў ва ўпор аднаго з іх, 14-гадовага хлопчыка. Пасля гэтага інцыдэнту пратэсты супраць увядзення квот на рыбалоўства перараслі ў гвалт, які доўжыўся тры дні.

  • Праца іспанскага фатографа Луіса Тато. Беспарадкі ў Кеніі пасля выбараў. Галоўныя навіны, серыі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Луис Тато

    Праца іспанскага фатографа Луіса Тато. Беспарадкі ў Кеніі пасля выбараў. Галоўныя навіны, серыі, 1 месца.
    Выбары ў Кеніі прайшлі ў абстаноўцы крывавых беспарадкаў, лютых пратэстаў і збіванняў людзей у асноўных раёнах з перавагай апазіцыі. Няўрадавыя арганізацыі Хьюман Райтс Уотч і Міжнародная Амністыя падлічылі, што ў перыяд пасля выбараў у сутыкненнях з паліцыяй і міжэтнічных канфліктах загінула не менш за 100 чалавек і сотні былі параненыя.

  • Сяргей Гапон, Беларусь. Журавінавае сэрца. Мая планета, адзінкавыя фатаграфіі, 1-е месца.
    © Photo : Stenincontest / Сергей Гапон

    Сяргей Гапон, Беларусь. Журавінавае сэрца. Мая планета, адзінкавыя фатаграфіі, 1-е месца.
    Ураджай журавін у Пінскім раёне, рэгіёне Беларусі, дзе ўзровень беспрацоўя асабліва высокі. Сезон збору журавін - адзіны спосаб заробку для мясцовых. Кожны дзень яны праводзяць па 10 гадзін у ледзяной вадзе. Журавінавае сэрца з'яўляецца сімвалам рэгіёну.

  • Алёна Качаткова, Расія. Як я хварэла. Мая Планета, серыі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Алена Кочеткова

    Алёна Качаткова, Расія. Як я хварэла. Мая Планета, серыі, 1 месца.
    Слова "рак" ва ўсіх на слыху, людзі баяцца яго, хоць наўрад уяўляюць, што гэта за хвароба. Калі мне паставілі такі дыягназ, я таксама нічога не ведала пра гэта і не ўяўляла, які шлях мне трэба прайсці - ад страху за сваё жыццё да надзеі на выздараўленне.

  • Адыд Вагенштайн, Ізраіль. Кветачка. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Одид Вагенштайн

    Адыд Вагенштайн, Ізраіль. Кветачка. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
    Дзіця з сям'і Сератэта, якая належыць да племені ненецкіх качэўнікаў, на сямейных драўляных санях перасякае воб. Ямал, Сібір, Расія. Сакавік 2017.

  • Шыва Хадэмі, Іран. Блізняты. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 1-е месца.
    © Photo : Stenincontest / Шива Хадеми

    Шыва Хадэмі, Іран. Блізняты. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 1-е месца.
    Калі я сустракала блізнят, мяне заварожвала іх аднолькавае аблічча, падобны макіяж, прычоскі, жэсты. Мяне здзіўляла тое, што яны разумеюць адзін аднаго з паўслова і нават прамаўляюць словы з аднолькавай інтанацыяй. Адны і тыя ж рэчы выклікалі ў іх ўсмешку і прымушалі задумацца. Часам ім сняцца аднолькавыя сны. Яны атрымліваюць аднолькавыя адзнакі на іспытах, у іх падобныя густы ва ўсім. Гэта падабенства ў паводзінах гэтак незвычайна і дзіўна для мяне і гэтак штодзённа і звыкла для іх.

  • Тайсір Махдзі, Ірак. Жаданне жыць. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Тайсир Махди

    Тайсір Махдзі, Ірак. Жаданне жыць. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 1 месца. Спецыяльны прыз Шанхайскай аб'яднанай медыя групы (ШАМГ). Спецыяльны прыз агульнаарабскага інфармацыйнага холдынгу Al Mayadeen TV.
    Гэты хлопчык страціў нагу падчас тэракту. Але ён моцны духам, і нягледзячы на калецтва, спрытна гуляе ў футбол.

  • Андрэа Алаі, Італія. Ультрас. Спорт, серыі, 1 месца.
    © Photo : Stenincontest / Андреа Алаи

    Андрэа Алаі, Італія. Ультрас. Спорт, серыі, 1 месца.
    Паводле перапісу, зробленага італьянскай паліцыяй, у краіне налічваецца каля 41 тысячы ультрас - членаў арганізаваных груп футбольных фанатаў. Футбольная каманда Альбенга Кальчыа гуляе ў лігурыйскай "Экселенцы", і яе група ультрас карыстаецца павагай у Італіі. Многія члены групы ганарацца прыналежнасцю да яе.

  • Іранскі фатограф Амід Вахабзадэ. Тэракт у Тэгеране.
    © Photo : Stenincontest / Омид Вахабзаде

    Іранскі фатограф Амід Вахабзадэ. Тэракт у Тэгеране. Галоўныя навіны, адзіночнае фота, 2-е месца і спецыяльны прыз Міжнароднага Камітэта Чырвонага Крыжа (МКЧК) "За гуманітарную фатаграфію".
    Двухгадовага Эмада заносяць у будынак іранскага парламента пасля тэрарыстычнай атакі ІДІЛ у Тэгеране, серада, 7 чэрвеня, 2017 г. У той дзень Эмад і яго маці спадзяваліся атрымаць лячэнне ад яго цяжкай хваробы - мукаполісахарыдоза.

  • Юнес Хані Сомі Сафлаі, Іран. ...А жыццё працягваецца. Галоўныя навіны, серыі, 2 месца і спецыяльны прыз Міжнароднага Камітэта Чырвонага Крыжа (МКЧК) За гуманітарную фатаграфію.
    © Photo : Stenincontest / Юнес Хани Соми Софлаи

    Юнес Хані Сомі Сафлаі, Іран. ...А жыццё працягваецца. Галоўныя навіны, серыі, 2 месца і спецыяльны прыз Міжнароднага Камітэта Чырвонага Крыжа (МКЧК) "За гуманітарную фатаграфію".
    Дзяўчынка, якая выжыла ў катастрофе, глядзіць з палаткі на разваліны свайго дома ў вёсцы Эммам Абас-э Софла, адной са знішчаных землятрусам вёсак Сарпол-э Захаб. Большасць дзяцей жывуць у страху і пакутуюць ад кашмараў пасля гэтага землятрусу.

  • Марыя Плотнікава, Расія. Чырвоная карова. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 2 месца.
    © Photo : Stenincontest / Мария Плотникова

    Марыя Плотнікава, Расія. Чырвоная карова. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 2 месца.
    Карова п'е з лужыны на тэрыторыі спецыяльнай астрафізічнай абсерваторыі РАН. Спецыяльная астрафізічная абсерваторыя - гэта навукова-даследчы інстытут Расійскай акадэміі навук, найбуйнейшы ў Расіі.

  • Джасцін Саліван, ПАР. У агні: за гранню. Мая планета, серыі, 2-е месца і пераможца онлайн-галасавання.
    © Photo : Джастин Салливан / stenincontest

    Джасцін Саліван, ПАР. У агні: за гранню. Мая планета, серыі, 2-е месца і пераможца онлайн-галасавання.
    Серыя фотаздымкаў, якая паказвае смелых мужчын і жанчын, рызыкуючых жыццямі ў барацьбе з ляснымі пажарамі ў Паўднёвай Афрыцы. Непрыкметныя, гэтыя мужчыны і жанчыны глядзяць у твар небяспецы ў гарах, гарадах, у дзікай прыродзе і ў небе.

  • Таццяна Ткачова, Беларусь. Сезоны Веры. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 2 месца.
    © Photo : Stenincontest / Татьяна Ткачева

    Таццяна Ткачова, Беларусь. Сезоны Веры. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 2 месца.
    Першага студзеня Веры споўніўся дзевяноста адзін год. Усё сваё жыццё яна пражыла ў Валожыне. Выйшла замуж, нарадзіла траіх дзяцей, працавала, гадавала ўнукаў. Вера не баіцца старасці, лічыць, што жыве апошнія сезоны, апошні жыццёвы этап. Яна любіць прыбірацца. У шафе ўсё яе жыццё.

  • Марыя Плотнікава, Расія. Вулічны футбол. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 2-е месца. Хлопчыкі гуляюць у футбол на вуліцы Трынідада (Куба).
    © Photo : Stenincontest / Maria Plotnikova

    Марыя Плотнікава, Расія. Вулічны футбол. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 2-е месца.
    Хлопчыкі гуляюць у футбол на вуліцы Трынідада (Куба).

  • Аляксей Філіпаў, Расія. Распалены грунт. Спорт, серыі, 2-е месца. Адкрыты Чэмпіянат Францыі па тэнісе Ралан Гарос 2017.
    © Photo : Stenincontest / Aleksey Filippov

    Аляксей Філіпаў, Расія. Распалены грунт. Спорт, серыі, 2-е месца.
    Адкрыты Чэмпіянат Францыі па тэнісе Ралан Гарос 2017.

  • Аджей Кумар, Індыя. Я пачуў, як падстрэлены леапард зароў ад болю. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    © Photo : Stenincontest / Аджей Кумар

    Аджей Кумар, Індыя. Я пачуў, як падстрэлены леапард зароў ад болю. Галоўныя навіны, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    Паліцэйскі страляе ў дзікага леапарда. Я стаяў у пяці метрах ад іх і змог зрабіць гэта фота. Пазней паведамілі, што леапард загінуў.

  • Ахмед Машрук, Бангладэш. У прытулак любой цаной. Галоўныя навіны, серыі, 3 месца.
    © Photo : Stenincontest

    Ахмед Машрук, Бангладэш. У прытулак любой цаной. Галоўныя навіны, серыі, 3 месца.
    Масавая міграцыя бежанцаў рахінджа пачалася 25 жніўня 2017 года, калі войска М'янмы пачала ваенную аперацыю.

  • Віталь Невар, Расія. Зацменне. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца. Месяцовае зацменне над Стадыёнам Калінінград.
    © Photo : Stenincontest / Виталий Невар

    Віталь Невар, Расія. Зацменне. Мая Планета, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    Месяцовае зацменне над "Стадыёнам Калінінград".

  • Анас Камаль, Егіпет. Белая гара. Мая Планета, серыі, 3-е месца.
    © Photo : Stenincontest / Anas Kamal

    Анас Камаль, Егіпет. Белая гара. Мая Планета, серыі, 3-е месца.
    У мясцовасці Верхняга Егіпта дзясяткі працоўных працуюць у аблоках белага вапнавага пылу ў каменаломнях, здабываючы белы будаўнічы камень. Большасць працоўных - маладыя людзі, якія нават не скончылі школу. Праца ў небяспечных умовах працягваецца з раніцы да змяркання.

  • Аляксей Філіпаў, Расія. Варатар. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    © Photo : Stenincontest / Алексей Филиппов

    Аляксей Філіпаў, Расія. Варатар. Партрэт. Герой нашага часу, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    Варатар Гільерма Ачоа (Мексіка) на размінцы перад матчам 1/2 фіналу Кубка канфедэрацый-2017 па футболе паміж зборнымі Германіі і Мексікі.

  • Фёдар Цялкоў, Расія. Уральскія марыйцы. Народны касцюм. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 3-е месца.
    © Photo : Stenincontest / Fyodor Telkov

    Фёдар Цялкоў, Расія. Уральскія марыйцы. Народны касцюм. Партрэт. Герой нашага часу, серыі, 3-е месца.
    Адным з асноўных элементаў самаідэнтыфікацыі уральскіх марыйцаў, іх гонарам, з'яўляецца ўнікальны народны касцюм. Уборы перадаюцца з пакалення ў пакаленне, узрост некаторых касцюмаў можа налічваць сотню гадоў. Сакрэты і майстэрства галоўнага элемента касцюма - вышыўкі, зараз згубленыя.

  • Аміт Мулік, Індыя. Вулічная барацьба. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    © Photo : Stenincontest / Амит Мулик

    Аміт Мулік, Індыя. Вулічная барацьба. Спорт, адзінкавыя фатаграфіі, 3 месца.
    Гэтую фатаграфію я зрабіў у Бара Базары, камерцыйным цэнтры Калькуты і адным з найбуйнейшых аптовых рынкаў у Азіі. Спаборніцтвы па вулічнай барацьбе былі арганізаваны гандлярамі Бара Базару ў дзень фэсту Дывалі. Больш за 120 мужчын і жанчын прынялі ўдзел у спаборніцтвах.

  • Луіс Тата, Іспанія. Школа бокса для дзяўчынак у Кеніі. Спорт, серыі, 3-е месца.
    © Photo : Stenincontest / Luis Tato

    Луіс Тата, Іспанія. Школа бокса для дзяўчынак у Кеніі. Спорт, серыі, 3-е месца.
    Boxgirl Kenya - гэта баксёрская школа, у якой вучаць дзяўчынак і жанчын з самых небяспечных трушчобаў Найробі. Тут дзяўчынкі вучацца абараняць сябе і быць самадастатковымі і моцнымі як маральна, так і фізічна.

Тэги:
Міжнародны конкурс фотажурналістыкі імя Андрэя Сценіна, Расія
По теме
Конкурс імя Сценіна назваў імёны лепшых маладых фатографаў 2018 года
Беларускія фатографы прайшлі ў фінал конкурсу імя Андрэя Сценіна
Хто ўзначаліў журы конкурсу Сценіна?
Да ўдзелу ў конкурсе Сценіна далучыліся новыя краіны

Як адсвяткавалі беларускае Купалле на Віцебшчыне - фота

67
(абноўлена 13:20 07.07.2020)
  • Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.
  • З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.
  • У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва Купалле асацыявалася са словам купаць, апускаць у ваду, як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.
  • Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.
  • Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.
  • Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.
  • Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.
  • Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.
  • На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.
  • Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.
  • Удзельнікі полацкага фальклорнага курта Варган пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.
  • Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.
  • Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.
  • Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.
  • Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.
  • Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.
  • З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.
  • Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.
  • Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.
  • Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.
  • З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.
  • Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.
  • Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.
  • Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.
  • Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.
Удзельнікі полацкага фальклорнага гурта "Варган" не першы год ладзяць свята Купалле ў лепшых беларускіх традыцыях. Як у гэтым годзе прайшло святкаванне, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Старажытнае свята Купалле вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды, але з прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыло шэраг дадатковыз сэнсаў. У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля і пераўтварылася ў Івана Купалу.

На Беларусі традыцыі святкаваць Купалле захавалася дагэтуль. Шматлікія фальклорныя калектывы і проста аматары беларускіх традыцый традыцыйна ладзяць святы з выкананнем пэўнага набору абрадаў. Прыгожыя і таямнічыя відовішчы заўсёды прыцягваюць шмат гледачоў.

Удзельнікі полацкага фальклорнага курта "Варган" пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна. Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць. Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне традыцыйнага святочнага напою - крупніка - і купальскага сыру.

Як у гэтым годзе прайшло святкаванне, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

67
  • Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.

  • З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.

  • У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва Купалле асацыявалася са словам купаць, апускаць у ваду, як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва "Купалле" асацыявалася са словам "купаць", "апускаць у ваду", як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.

  • Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.

  • Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.

  • Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.

  • Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.

  • Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.

  • На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.

  • Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.

  • Удзельнікі полацкага фальклорнага курта Варган пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Удзельнікі полацкага фальклорнага курта "Варган" пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.

  • Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.

  • Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.

  • Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.

  • Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.

  • Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.

  • З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.

  • Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.

  • Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.

  • Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.

  • З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.

  • Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.

  • Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.

  • Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.

  • Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.

Тэги:
Віцебская вобласць, Купалле
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў

Вёска з 500-гадовай гісторыяй: палескае жыццё ў Пагосце

138
(абноўлена 14:41 01.07.2020)
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
  • Борці з мёдам
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
Чым жыве і як выглядае сёння адна з самых вядомых беларускіх вёсак, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Палеская вёска Пагост адзначае ў гэтым годзе 500-гадоў з дня першага згадвання пра яе ў гістарычных дакументах. Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскага сабору. У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 года - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй.

Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя да тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся. І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў, засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спеваў птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

138
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым годзе Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці адзначае 500-годдзе з часу першай згадкі ў пісьмовых крыніцах.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскаму сабору.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Першапачатковае значэнне слова "пагост" - месца збору даніны князем і яго дружынай. Гэта быў цэнтр сельскай акругі, дзе праходзілі сусветныя сходы, а пазней утварылася паселішча з царквой.

  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 году - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй. Кацярына Аляксееўна тчэ амаль круглы год, каб пацешыць родных і гасцей Пагоста рукотворным вырабамі, надарыць на памяць.

  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
    © Sputnik Альфрэд Мiкус

    У Пагосце можна ўбачыць не толькі унікальны "Юр'еўскі карагод", але і святкаванне Калядак і Шчадрэц.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Не толькі з Беларусі, але і з многіх краін замежжа сюды прыязджаюць паглядзець, як клічуць вясну на Палессі або праводзяць абрад Жаніцьбы Коміна восенню.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Іван Цімафеевіч Зохна заўсёды захапляецца творчасцю калектыву "Міжрэчча".

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Калісьці кожная жанчына ткала, вышывала, а цяпер ткацкі станок ёсць толькі ў Кацярыны Панчэні, вышывальшчыц засталося зусім мала. Але ў мясцовым клубе уладкавалі этнаграфічны куток, у якім сабралі вырабы мясцовых майстроў і майстрых, каб захаваць памяць аб мінуўшчыне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Ніна Фёдараўна Саскевіч заўсёды сустракае "Юраўскі карагод" ў цэнтры вёскі насупраць мясцовага клуба.

  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост. У час Вялікай Айчыннай вайны ў жніўні 1941 года нямецкія карнікі спалілі ў Пагосце 163 двары, забілі 69 жыхароў. Землякі і беларусы Масквы ўзвялі ў памяць аб гэтай трагедыі помнік з імёнамі ўсіх загінуўшых жыхароў. Яны стварылі свой сайт у Інтэрнэце, які з гонарам назвалі "Пагост - край цудаў".

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Жыхар Пагоста Карп Мікалаевіч Занкевіч, былы вязень, быў сагнаны ў Германію.

  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Сяло размешчана на мысе ў месцы ўпадзення ракі Сцвіга ў Прыпяць, што дало назву ўрочышча Рогі. Рогі таму, што яно акружана рэкамі, як бы рагамі быка тура, якога шанавалі мясцовыя жыхары.

  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Дарэчы, гэта ўрочышчы цяперашняй вясной засялілі быкамі Хека (быкі, падобныя да тура).

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя на тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся.

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта дае надзею, што не звядзецца роднае сяло. Зямля ў Пагосце калісьці мела вельмі высокі бал урадлівасці, паколькі штогод разліваліся рэкі. Але і цяпер на ўраджай мясцовыя жыхары не скардзяцца.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў.

  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спевам птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Унук Кацярыны Аляксееўны Міша Панчэня з яе праўнучкай Златай з Гомеля.

  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце.

  • Борці з мёдам
    © Sputnik Альфред Микус

    Борці з мёдам. На Палессі захавалася ўнікальная традыцыя - бортнае пчалярства. Гэта адзінае месца ў Еўропе, дзе яна практычна не перарывалася і перадавалася з пакалення ў пакаленне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Спявачка, ткачыха, найстарэйшая захавальніца мясцовых традыцый Зося Рыгораўна Кузьміч.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Мясцовыя жыхары сцвярджаюць, што іх Пагост больш старажытны за Тураў. Гэта пацвярджаюць і археолагі: на беразе старога рэчышча Прыпяці захаваліся сляды гарадзішча жалезнага веку (V стагоддзе да нашай эры - V стагоддзе нашай эры), а знаходкі захоўваюцца ў Тураўскім краязнаўчым музеі.

Тэги:
Палессе
Вільнюс можа перагледзець адносіны з Мінскам

Вільнюс можа перагледзець адносіны з Мінскам

0
(абноўлена 15:21 09.07.2020)
Літва ўслед за ЕС і ЗША, па словах літоўскага прэзідэнта, актывізавала дыялог з Беларуссю, але ў гэтых адносінах і зараз застаюцца "чырвоныя лініі".

МІНСК, 9 ліп - Sputnik. Літва можа адмовіцца ад паглыбленага супрацоўніцтва з Беларуссю, калі вышэйшыя чыноўнікі ў Мінску паспрабуюць захаваць уладу, пераследуючы апанентаў, заявіў на штогадовай прэс-канферэнцыі прэзідэнт Літвы Гітанас Науседа.

Ён нагадаў, што Літва услед за ЗША і ЕС прыняла рашэнне актывізаваць дыялог з Беларуссю, хоць у літоўскай рэспублікі і застаюцца свае "чырвоныя лініі" ў адносінах з Мінскам - гэта БелАЭС і правы чалавека.

"Мы спрабуем дапамагчы Беларусі стварыць больш незалежнасці, свайго суверэнітэту, калі яны сапраўды шчыра імкнуцца да гэтага. Я думаю, што такая палітыка мае сэнс, але яна патрабуе аднаго - гэтыя чырвоныя лініі не павінны быць пяройдзены", - прыводзіць словы Науседы канал LRT.

Пры гэтым літоўскі прэзідэнт выказаўся і аб бягучай палітычнай сітуацыі ў Беларусі.

"Калі апынецца, што беларускія ўлады спрабуюць захаваць свой мандат любымі спосабамі, таксама з парушэннямі правоў чалавека, адкрыта пераследуючы палітычных праціўнікаў на розных падставах, то нам прыйдзецца заявіць пра сітуацыю, якая яна ёсць, сказаць, што яна для нас непрымальная і што паглыбляць супрацоўніцтва з такой дзяржавай у нас няма ні маральных, ні іншых правоў", - сказаў літоўскі прэзідэнт.

З пачаткам выбарчай кампаніі адразу некалькі чалавек, якія актыўна ўключылася ў працэс, апынуліся за кратамі. Затрыманы блогер Сяргей Ціханоўскі, які планаваў сам вылучацца ў кандыдаты, але ў выніку стаў кіраўніком ініцыятыўнай групы па вылучэнню ў кандыдаты ў прэзідэнты сваёй жонкі Святланы.

У СІЗА КДБ знаходзіцца і патэнцыйны кандыдат экс-кіраўнік Белгазпрамбанка Віктар Бабарыка і яго сын Эдуард. Былому банкіру прад'яўлена абвінавачанне па трох артыкулах КК: па ч.2 арт.243 (ухіленне ад выплаты падаткаў у асабліва буйным памеры), ч. 2 арт. 235 (адмыванне грошай у асабліва буйным памеры), а таксама ч.2 арт.431 (дача хабару паўторна альбо ў асабліва буйным памеры).

Каманды і Ціханоўскага, і Бабарыкі прадставілі ў Цэнтрвыбаркам неабходную для рэгістрацыі кандыдатам у прэзідэнты колькасць подпісаў. Мяркуецца, што 14 ліпеня Цэнтрвыбаркам прыме рашэнне аб рэгістрацыі кандыдатаў у прэзідэнты.

0
Тэги:
Беларусь, Літва