Навошта на вёсцы пякуць ката? Адказ на фота

186
(абноўлена 16:03 28.11.2018)
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
  • Абрад Пячы ката
Як з дапамогай старажытнага абрада на вёсцы знаёмілі нежанатых дзяўчат і хлопцаў, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Напярэдадні Піліпаўскага посту, які пачынаецца 28 лістапада, нашы продкі імкнуліся добра павесяліцца, каб потым яшчэ доўга ўспамінаць вечарыны сумнымі зімовымі вечарамі.

У гэтыя ж часы было прынята знаёміць хлопцаў і дзяўчат, каб пасля посту ладзіць вяселлі.  Для гэтага і збіралі вечарыны, дзе праводзілі традыцыйныя ігрышчы.

На Дзяржыншчыне ў вёсцы Скірмантава дагэтуль ладзяць спецыяльны абрад "Пячы ката". Са спецыяльных булак пэўнай формы вырабляецца фігура ката: кавалачкі аб’ядноўваюцца паміж сабой, вушкі кату робяць з сала, вочкі з чарніц, далучаецца хвост са свойскай каўбасы.

Пасля гэтага пачыналася сапраўднае спаборніцтва – хто якую частку фігуры здолее адкусіць. Пераможцам лічыўся той, хто адкусіў хвост ката. Ён мог падзяліць пірог і каўбасу паміж усімі прысутнымі.

Як праходзіў старажытны абрад з эратычнымі сімваламі, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

186
  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Напярэдадні Піліпаўскага посту, які пачынаецца 28 лістапада, нашы продкі імкнуліся добра павесяліцца, каб потым яшчэ доўга ўспамінаць свае ігрышчы сумнымі зімовымі вечарамі.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У гэтыя часы было прынята знаёміць хлопцаў і дзяўчат, каб пасля таго, як скончыцца пост, зноў пачаць ладзіць вяселлі.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Аднавяскоўцы збіраліся ў адной хаце, дзе спявалі, жартавалі і танчылі. Калі пачнецца пост, рабіць гэта катэгарычна забаронена. Тады дзяўчаты і жанчыны садзіліся прасці, а хлопцы проста прыходзілі да іх "у госці".

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У розных беларускіх рэгіёнах і па сённяшні дзень ладзяць традыцыйныя ігрышчы перад Піліпаўскім постам.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У вёсцы Скірмантава, што на Дзяржыншчыне, дагэтуль захаваўся абрад "Пячы ката", які ладзяць 27 лістапада.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Абавязковы атрыбут хатняга свята - кот з булак пэўнай формы.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Булкі аб'ядноўвалі паміж сабой, вушкі кату рабілі з сала, вочкі - з чарніц, а хвост - са свойскай каўбасы.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Такі незвычайны коцік лічыўся галоўным персанажам свята.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Ката прымацоўвалі як мага вышэй, каб потым распачаць сапраўднае спаборніцтва за яго хвост.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Чаму менавіта кот лічыўся цэнтрам гульні?

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Ёсць інфармацыя аб тым, што нашы продкі верылі ў існаванне дзвюх міфалагічных істот - рыжага і чорнага катоў, якіх звалі Люб і Нялюб.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Люб быў рыжым і абараняў сямейны ложак ад Нялюба - чорнага ката.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Каб задобрыць Люба, гаспадыні ставілі для яго ласунак каля ложка мужа і жонкі - хлеб з белай мукі з запечаным у ім грыбам з іржаной мукі.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У вёсцы Скірмантава замест хлеба быў кот з хвастом-каўбасой.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Удзельнікі ігрышча спрабавалі адкусіць кавалачак кацінай фігуры.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Пераможцам лічыўся той, хто адкусіў хвост ката.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Ён мог падзяліць пірог і каўбасу паміж усімі прысутнымі.

  • Абрад Пячы ката
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Ігрышчы "Пячы ката" зараз маюць статус гісторыка-культурнай каштоўнасці.

Тэги:
Мінская вобласць, Народныя традыцыі, спадчына
Каментары