Для тых, хто не паспеў: міні-экскурсія па выставе Міці Післяка

158
(абноўлена 10:34 25.04.2019)
  • Сёння складана знайсці беларуса, які не чуў бы гэтае імя. Для тых, хто ў танку, варта прывесці некалькі фактаў: гэта ён зрабіў гадзіннікі Луч  з тварам беларуса, размаляваў шкляначкі McDonald’s і беларускія прэзерватывы.
  • Міця Післяк – заўсёднік фестывалю Vulica Brazil і аўтар афармлення вялікай колькасці беларускіх бараў, рэстаранаў і офісаў.
  • Выстава Behind the scenes – гэта падборка прац апошніх гадоў.
  • Па словах мастака, палова з прадстаўленых – камерцыйныя, а палова – творчыя, якія, безумоўна, ён любіць больш.
  • Першапачаткова планавалася, што выстава будзе працаваць да 19 красавіка, але арганізатары працягнулі яе яшчэ на тыдзень.
  • 26 красавіка Міця Післяк зладзіць аўкцыён, дзе ўсе жадаючыя змогуць набыць яго працы.
  • Частка з іх ўжо прададзеная, але аматарам стылёвага мастацтва яшчэ ёсць чым пажывіцца.
  • 10% ад продажу карцін будуць накіраваныя на дапамогу бяздомным жывёлам.
  • Арганізатары раяць перад наведваннем зарадзіць мабільныя тэлефоны: яны спатрэбяцца каб параўнаць эскізы Міці з вынікамі работы.
  • Засталося літаральна некалькі дзён, каб убачыць работы Міці Післяка на яго першай персанальнай выставе.
Знакаміты беларускі стрыт-атр мастак прадставіў у Галерэі ДК свае творчыя і камерцыйныя працы.

Засталося літаральна некалькі дзён, каб убачыць работы знакамітага беларускага стрыт-арт мастака Міці Післяка на яго першай персанальнай выставе.

Сёння складана знайсці беларуса, які не чуў бы гэтае імя. Для тых, хто "ў танку", варта прывесці некалькі фактаў: гэта ён зрабіў гадзіннікі "Луч " з тварам беларуса, размаляваў шкляначкі McDonald’s і беларускія прэзерватывы. Міця Післяк – заўсёднік фестывалю Vulica Brazil і аўтар афармлення вялікай колькасці беларускіх бараў, рэстаранаў і офісаў.

Выстава Behind the scenes – гэта падборка прац апошніх гадоў. Па словах мастака, палова з прадстаўленых – камерцыйныя, а палова – творчыя, якія, безумоўна, ён любіць больш.

Першапачаткова планавалася, што выстава будзе працаваць да 19 красавіка, але арганізатары працягнулі яе яшчэ на тыдзень. 26 красавіка Міця Післяк зладзіць аўкцыён, дзе ўсе жадаючыя змогуць набыць яго працы. Частка з іх ўжо прададзеная, але аматарам стылёвага мастацтва яшчэ ёсць чым пажывіцца.

158
  • Сёння складана знайсці беларуса, які не чуў бы гэтае імя. Для тых, хто ў танку, варта прывесці некалькі фактаў: гэта ён зрабіў гадзіннікі Луч  з тварам беларуса, размаляваў шкляначкі McDonald’s і беларускія прэзерватывы.
    © Sputnik

    Сёння складана знайсці беларуса, які не чуў бы гэтае імя. Для тых, хто "ў танку", варта прывесці некалькі фактаў: гэта ён зрабіў гадзіннікі "Луч " з тварам беларуса, размаляваў шкляначкі McDonald’s і беларускія прэзерватывы.

  • Міця Післяк – заўсёднік фестывалю Vulica Brazil і аўтар афармлення вялікай колькасці беларускіх бараў, рэстаранаў і офісаў.
    © Sputnik

    Міця Післяк – заўсёднік фестывалю Vulica Brazil і аўтар афармлення вялікай колькасці беларускіх бараў, рэстаранаў і офісаў.

  • Выстава Behind the scenes – гэта падборка прац апошніх гадоў.
    © Sputnik

    Выстава Behind the scenes – гэта падборка прац апошніх гадоў.

  • Па словах мастака, палова з прадстаўленых – камерцыйныя, а палова – творчыя, якія, безумоўна, ён любіць больш.
    © Sputnik

    Па словах мастака, палова з прадстаўленых – камерцыйныя, а палова – творчыя, якія, безумоўна, ён любіць больш.

  • Першапачаткова планавалася, што выстава будзе працаваць да 19 красавіка, але арганізатары працягнулі яе яшчэ на тыдзень.
    © Sputnik

    Першапачаткова планавалася, што выстава будзе працаваць да 19 красавіка, але арганізатары працягнулі яе яшчэ на тыдзень.

  • 26 красавіка Міця Післяк зладзіць аўкцыён, дзе ўсе жадаючыя змогуць набыць яго працы.
    © Sputnik

    26 красавіка Міця Післяк зладзіць аўкцыён, дзе ўсе жадаючыя змогуць набыць яго працы.

  • Частка з іх ўжо прададзеная, але аматарам стылёвага мастацтва яшчэ ёсць чым пажывіцца.
    © Sputnik

    Частка з іх ўжо прададзеная, але аматарам стылёвага мастацтва яшчэ ёсць чым пажывіцца.

  • 10% ад продажу карцін будуць накіраваныя на дапамогу бяздомным жывёлам.
    © Sputnik

    10% ад продажу карцін будуць накіраваныя на дапамогу бяздомным жывёлам.

  • Арганізатары раяць перад наведваннем зарадзіць мабільныя тэлефоны: яны спатрэбяцца каб параўнаць эскізы Міці з вынікамі работы.

    Арганізатары раяць перад наведваннем зарадзіць мабільныя тэлефоны: яны спатрэбяцца каб параўнаць эскізы Міці з вынікамі работы.

  • Засталося літаральна некалькі дзён, каб убачыць работы Міці Післяка на яго першай персанальнай выставе.
    © Sputnik

    Засталося літаральна некалькі дзён, каб убачыць работы Міці Післяка на яго першай персанальнай выставе.

Тэги:
Міця Післяк, Мастацтва, Мінск

Як адсвяткавалі беларускае Купалле на Віцебшчыне - фота

73
(абноўлена 13:20 07.07.2020)
  • Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.
  • З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.
  • У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва Купалле асацыявалася са словам купаць, апускаць у ваду, як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.
  • Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.
  • Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.
  • Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.
  • Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.
  • Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.
  • На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.
  • Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.
  • Удзельнікі полацкага фальклорнага курта Варган пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.
  • Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.
  • Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.
  • Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.
  • Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.
  • Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.
  • З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.
  • Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.
  • Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.
  • Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.
  • З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.
  • Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.
  • Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.
  • Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.
  • Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.
Удзельнікі полацкага фальклорнага гурта "Варган" не першы год ладзяць свята Купалле ў лепшых беларускіх традыцыях. Як у гэтым годзе прайшло святкаванне, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Старажытнае свята Купалле вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды, але з прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыло шэраг дадатковыз сэнсаў. У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля і пераўтварылася ў Івана Купалу.

На Беларусі традыцыі святкаваць Купалле захавалася дагэтуль. Шматлікія фальклорныя калектывы і проста аматары беларускіх традыцый традыцыйна ладзяць святы з выкананнем пэўнага набору абрадаў. Прыгожыя і таямнічыя відовішчы заўсёды прыцягваюць шмат гледачоў.

Удзельнікі полацкага фальклорнага курта "Варган" пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна. Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць. Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне традыцыйнага святочнага напою - крупніка - і купальскага сыру.

Як у гэтым годзе прайшло святкаванне, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

73
  • Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Купалле, якое святкуецца ў ноч з 6 на 7 чэрвеня, вядома як свята ўшанавання сонца і жыватворных сіл прыроды з даўніны.

  • З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З прыходам хрысціянскай традыцыі на беларускія землі яно набыла шэраг дадатковых сэнсаў.

  • У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва Купалле асацыявалася са словам купаць, апускаць у ваду, як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У выніку свята супала з днём нараджэння Іаана Хрысціцеля – назва "Купалле" асацыявалася са словам "купаць", "апускаць у ваду", як пры абрадзе хрышчэння. Так старажытнае Купалле ператварылася ў Івана Купалу.

  • Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Рыхтавацца да святочнай ночы пачыналі ад самай раніцы.

  • Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Дзяўчыны і жанчыны ішлі ў поле, спявалі абрадавыя песні і збіралі зёлкі, якія ў гэты дзень нібыта набывалі не толькі лекавыя, але і магічныя ўласцівасці.

  • Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Гаючыя зёлкі звычайна свяцілі ў царкве. Дадому іх прыносілі цэлымі снапамі, упрыгожвалі хату, пакідалі сушыцца і, канешне, плялі вянкі з кветак.

  • Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Акрамя зёлак таксама збіралі дровы і салому для вогнішча.

  • Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Яго запальвалі звычайна каля вялікага дрэва, на беразе ракі, побач з полем, на выгане або нават на галоўнай плошчы мястэчка, калі яно было вялікім.

  • На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    На вянках варажылі: дзяўчыны кідалі іх у ваду і глядзелі, да якога берага паплыве вянок – туды і замуж пойдзе. Далучаліся да варажбы і хлопцы: пара разам кідала вянкі ў ваду: калі яны плылі побач, у сям'і ўсё будзе добра, калі ж адплывалі адзін ад аднаго – ладу не будзе.

  • Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Дрэнным знакам лічылася, калі вянок тануў – гэта лічылася прадвесцем цяжкай хваробы або нават смерці.

  • Удзельнікі полацкага фальклорнага курта Варган пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Удзельнікі полацкага фальклорнага курта "Варган" пад кіраўніцтвам знаўцы і збіральніцы народных песень Вольгі Емяльянчык не першы год ладзяць святкаванне Купалля на возеры Шо Глубокскага раёна.

  • Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Госці свята ўдзельнічаюць у абрадах, складаюць вогнішча, робяць вяночкі, абавязкова спяваюць абрадавыя купальскія песні Падзвіння і Паазер'яі танчаць.

  • Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Яшчэ адзін пункт праграммы - каштаванне крупніка і купальскага сыру.

  • Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Крупнік - традыцыйны купальскі напой з зёлак.

  • Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Карагод - неад'емны элемент купальскага свята. Яго вадзілі вакол вогнішча або побач.

  • Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Звычайна вянкі адпраўлялі з берага, але былі шчаслівіцы, якія плавалі на лодцы для гэтага.

  • З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З Купаллем звязаная легенда пра папараць-кветку. Яе адпраўляліся шукаць позна ўначы.

  • Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Магічная кветка, па ўяўленнях беларусаў, магла дапамагчы таму, хто знойдзе яе, размаўляць з усімі звярамі і птушкамі, а таксама адкрые яму, дзе схаваныя старажытныя скарбы.

  • Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Квітнее яна толькі адну ноч у годзе – на Купалле, і да таго ж – усяго некалькі секунд.

  • Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Знайсці яе вельмі няпроста, ды і не кожнаму яна даецца ў рукі.

  • З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    З купальскім вогнішчам звязаныя цікавыя абрады.

  • Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Так, лічылася, што калі пераскочыць праз яго, можна ачысціцца ад усяго дрэннага, што накапілася на працягу года.

  • Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Калі пара пераскочыць вогнішча, узяўшыся за рукі, яны ўжо ніколі не расстануцца.

  • Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Скакалі праз вогнішча і дзяўчаты, каб паваражыць на замужжа: калі да спадніцы прычэпіцца некалькі іскарак, хутка да яе прыедуць сваты.

  • Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Агонь купальскага вогнішча прыносілі да сябе і запальвалі ад яго печ, каб захаваць часцінку яго дабраславення.

Тэги:
Віцебская вобласць, Купалле
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў

Вёска з 500-гадовай гісторыяй: палескае жыццё ў Пагосце

158
(абноўлена 14:41 01.07.2020)
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
  • Борці з мёдам
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
Чым жыве і як выглядае сёння адна з самых вядомых беларускіх вёсак, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Палеская вёска Пагост адзначае ў гэтым годзе 500-гадоў з дня першага згадвання пра яе ў гістарычных дакументах. Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскага сабору. У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 года - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй.

Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя да тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся. І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў, засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спеваў птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

158
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым годзе Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці адзначае 500-годдзе з часу першай згадкі ў пісьмовых крыніцах.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскаму сабору.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Першапачатковае значэнне слова "пагост" - месца збору даніны князем і яго дружынай. Гэта быў цэнтр сельскай акругі, дзе праходзілі сусветныя сходы, а пазней утварылася паселішча з царквой.

  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 году - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй. Кацярына Аляксееўна тчэ амаль круглы год, каб пацешыць родных і гасцей Пагоста рукотворным вырабамі, надарыць на памяць.

  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
    © Sputnik Альфрэд Мiкус

    У Пагосце можна ўбачыць не толькі унікальны "Юр'еўскі карагод", але і святкаванне Калядак і Шчадрэц.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Не толькі з Беларусі, але і з многіх краін замежжа сюды прыязджаюць паглядзець, як клічуць вясну на Палессі або праводзяць абрад Жаніцьбы Коміна восенню.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Іван Цімафеевіч Зохна заўсёды захапляецца творчасцю калектыву "Міжрэчча".

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Калісьці кожная жанчына ткала, вышывала, а цяпер ткацкі станок ёсць толькі ў Кацярыны Панчэні, вышывальшчыц засталося зусім мала. Але ў мясцовым клубе уладкавалі этнаграфічны куток, у якім сабралі вырабы мясцовых майстроў і майстрых, каб захаваць памяць аб мінуўшчыне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Ніна Фёдараўна Саскевіч заўсёды сустракае "Юраўскі карагод" ў цэнтры вёскі насупраць мясцовага клуба.

  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост. У час Вялікай Айчыннай вайны ў жніўні 1941 года нямецкія карнікі спалілі ў Пагосце 163 двары, забілі 69 жыхароў. Землякі і беларусы Масквы ўзвялі ў памяць аб гэтай трагедыі помнік з імёнамі ўсіх загінуўшых жыхароў. Яны стварылі свой сайт у Інтэрнэце, які з гонарам назвалі "Пагост - край цудаў".

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Жыхар Пагоста Карп Мікалаевіч Занкевіч, былы вязень, быў сагнаны ў Германію.

  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Сяло размешчана на мысе ў месцы ўпадзення ракі Сцвіга ў Прыпяць, што дало назву ўрочышча Рогі. Рогі таму, што яно акружана рэкамі, як бы рагамі быка тура, якога шанавалі мясцовыя жыхары.

  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Дарэчы, гэта ўрочышчы цяперашняй вясной засялілі быкамі Хека (быкі, падобныя да тура).

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя на тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся.

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта дае надзею, што не звядзецца роднае сяло. Зямля ў Пагосце калісьці мела вельмі высокі бал урадлівасці, паколькі штогод разліваліся рэкі. Але і цяпер на ўраджай мясцовыя жыхары не скардзяцца.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў.

  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спевам птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Унук Кацярыны Аляксееўны Міша Панчэня з яе праўнучкай Златай з Гомеля.

  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце.

  • Борці з мёдам
    © Sputnik Альфред Микус

    Борці з мёдам. На Палессі захавалася ўнікальная традыцыя - бортнае пчалярства. Гэта адзінае месца ў Еўропе, дзе яна практычна не перарывалася і перадавалася з пакалення ў пакаленне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Спявачка, ткачыха, найстарэйшая захавальніца мясцовых традыцый Зося Рыгораўна Кузьміч.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Мясцовыя жыхары сцвярджаюць, што іх Пагост больш старажытны за Тураў. Гэта пацвярджаюць і археолагі: на беразе старога рэчышча Прыпяці захаваліся сляды гарадзішча жалезнага веку (V стагоддзе да нашай эры - V стагоддзе нашай эры), а знаходкі захоўваюцца ў Тураўскім краязнаўчым музеі.

Тэги:
Палессе
У цэнтры занятасці, архіўнае фота

Cпортсмен за $5 тыс і дырэктар піўзавода: якіх работнікаў шукаюць у Беларусі?

0
(абноўлена 16:40 10.07.2020)
Сярод самых высокааплатных вакансій - шмат месцаў для спартсменаў і трэнераў у футбольныя, хакейныя і гандбольныя клубы.

МІНСК, 10 ліп - Sputnik. Спартсмена-інструктара ў хакейны клуб "Дынама-Мінск" на заробак ад дзесяці тысяч рублёў шукаюць сёння праз Дзяржаўную службу занятасці.

На сёння ў Беларусі зарэгістравана 76878 вакансій. З іх заробак парадку 1000 долараў і вышэй абяцаюць у 156 месцах.

Традыцыйна, у топе вакансій - пілоты для "Белавія", якіх шукаюць не першы месяц.

Цікава, што ў спісе вакансій, на якіх можна атрымаць максімальны заробак - спартсмен-інструктар для ХК "Дынама-Мінск". Суіскальніку абяцаюць ад дзесяці тысяч рублёў.

Дзве вакансіі для спартсменаў-інструктараў адкрыты ў футбольным клубе "Іслач": з заробкам ад трох і ад пяці тысяч рублёў. У ФК "БАТЭ" таксама шукаюць спартсмена-інструктара, заробак абяцаюць ад двух тысяч рублёў. У "Шахцёр" патрэбны трэнер за 1,5 тысячы рублёў.

Цікава, што ў той жа час у гарадзенскі ФК "Нёман" спартсмена-інструктара шукаюць на больш сціплы заробак - 375 рублёў.

Сярод іншых цікавых высокааплатных вакансій - месца для прараба з заробкам вышэй за 6918 рублёў. Таксама шукаюць новага гендырэктара аднаго з піўзаводаў - на заробак ад 3,5 тысячы рублёў.

0
Тэги:
вакансіі, Беларусь