Весела, але без замежных музыкаў: як прайшоў фэст "Купальскае кола-2020"

220
(абноўлена 13:07 29.06.2020)
  • Звычайна Купальскае кола спалучае музычны і абрадавы складнікі.
  • Так было і ў гэтым годзе.
  • Арганізатары ладзяць святкаванне Купалля так, як гэты рабілі нашы продкі.
  • Дзяўчыты плятуць вянкі...
  • ... і водзяць карагоды.
  • Акрамя народных традыцый госці могуць наталіцца выступамі любімых гуртоў.
  • У гэтым годзе замежныя музыкі не прыехалі ў Беларусь.
  • За музыку адказвалі выключна беларускія выканаўцы.
  • На сцэне выступілі фолк-метал гурты Znich&Rutvica, Pragnaviт, Goryn, Guda, Dymna Lotva
  • У гэтым годзе фестываль прайшоў у філіяле Музея беларускай архітэктуры і побыту ў Азярцы.
  • Аматары беларускай музыкі сабраліся на фэсце ў 12 раз.
  • Акрамя выступаў і абрадаў падчас фестывалю працуе рамесны кірмаш і розныя іншыя забаўлянкі.
  • Хто жадае, можа застацца ў намётавы гарадку.
  • Бо ў вечары на фестывалі пачынаецца сапраўдная спёка!
  • Спалучэнне музыкі, святла і касцюмаў дае неверагодны вынік.
  • Атмасферна, музычна і весела!
У гэтым годзе фестываль, прысвечаны старадаўняму народнаму святу - Купаллю - прайшоў у Азярцы ў дванаццаты раз. Шмат прыгажосці і музыкі - у фотастужцы Sputnik.

Міжнародны музычны фэст штогод збірае шмат аматараў беларускай культуры. У гэтым годзе ў філіяле Музея народнай архітэктуры і побыту ў Азярцы, нагледзячы на сусветную пандэмію каронавіруса, таксама было шмат удзельнікаў, але замежныя музыкі не прыехалі.

На сцэне выступілі фолк-метал гурты Znich&Rutvica, Pragnaviт, Goryn, Guda, Dymna Lotva.

Традыцыйна "Купальскае кола" спалучае абрадавы і музычны складнікі. Такім чынам госці не проста слухаюць выступленні любімых гуртоў, але і праводзяць старадаўняе беларускае свята Купалле згодна з традыцыямі продкаў.

Патрапіў на фестываль і фотакарэспандэнт Альфрэд Мікус. Шмат музыкі, танцаў і беларускіх прыгажунь - у фотастужцы Spotnik.

220
  • Звычайна Купальскае кола спалучае музычны і абрадавы складнікі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Звычайна "Купальскае кола" спалучае музычны і абрадавы складнікі.

  • Так было і ў гэтым годзе.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Так было і ў гэтым годзе.

  • Арганізатары ладзяць святкаванне Купалля так, як гэты рабілі нашы продкі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Арганізатары ладзяць святкаванне Купалля так, як гэты рабілі нашы продкі.

  • Дзяўчыты плятуць вянкі...
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Дзяўчыты плятуць вянкі...

  • ... і водзяць карагоды.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    ... і водзяць карагоды.

  • Акрамя народных традыцый госці могуць наталіцца выступамі любімых гуртоў.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Акрамя народных традыцый госці могуць наталіцца выступамі любімых гуртоў.

  • У гэтым годзе замежныя музыкі не прыехалі ў Беларусь.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У гэтым годзе замежныя музыкі не прыехалі ў Беларусь.

  • За музыку адказвалі выключна беларускія выканаўцы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    За музыку адказвалі выключна беларускія выканаўцы.

  • На сцэне выступілі фолк-метал гурты Znich&Rutvica, Pragnaviт, Goryn, Guda, Dymna Lotva
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    На сцэне выступілі фолк-метал гурты Znich&Rutvica, Pragnaviт, Goryn, Guda, Dymna Lotva

  • У гэтым годзе фестываль прайшоў у філіяле Музея беларускай архітэктуры і побыту ў Азярцы.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    У гэтым годзе фестываль прайшоў у філіяле Музея беларускай архітэктуры і побыту ў Азярцы.

  • Аматары беларускай музыкі сабраліся на фэсце ў 12 раз.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Аматары беларускай музыкі сабраліся на фэсце ў 12 раз.

  • Акрамя выступаў і абрадаў падчас фестывалю працуе рамесны кірмаш і розныя іншыя забаўлянкі.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Акрамя выступаў і абрадаў падчас фестывалю працуе рамесны кірмаш і розныя іншыя забаўлянкі.

  • Хто жадае, можа застацца ў намётавы гарадку.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Хто жадае, можа застацца ў намётавы гарадку.

  • Бо ў вечары на фестывалі пачынаецца сапраўдная спёка!
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Бо ў вечары на фестывалі пачынаецца сапраўдная спёка!

  • Спалучэнне музыкі, святла і касцюмаў дае неверагодны вынік.
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Спалучэнне музыкі, святла і касцюмаў дае неверагодны вынік.

  • Атмасферна, музычна і весела!
    © Sputnik Альфрэд Мікус

    Атмасферна, музычна і весела!

Тэги:
Купальскае кола, Азярцо, Купалле

Вёска з 500-гадовай гісторыяй: палескае жыццё ў Пагосце

38
(абноўлена 14:41 01.07.2020)
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
  • Борці з мёдам
  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
Чым жыве і як выглядае сёння адна з самых вядомых беларускіх вёсак, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Палеская вёска Пагост адзначае ў гэтым годзе 500-гадоў з дня першага згадвання пра яе ў гістарычных дакументах. Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскага сабору. У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 года - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй.

Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя да тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся. І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў, засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спеваў птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

38
  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым годзе Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці адзначае 500-годдзе з часу першай згадкі ў пісьмовых крыніцах.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта сяло ў Мазырскім павеце Вялікага княства Літоўскага ў 1520 годзе яго ўладальнік князь Канстанцін Астрожскі падарыў Тураўскаму Успенскаму сабору.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Першапачатковае значэнне слова "пагост" - месца збору даніны князем і яго дружынай. Гэта быў цэнтр сельскай акругі, дзе праходзілі сусветныя сходы, а пазней утварылася паселішча з царквой.

  • Крыжаўзвіжанская царква ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У мясцовай Крыжаўзвіжанскай царкве захоўваецца старажытная і самая ўшанаваная некалі на Тураўшчыне рэліквія - каменны крыж, пакланіцца якому прыплывалі жыхары ўсёй акругі.

  • Занядбаны дом і стары калодзеж у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    У Пагосце цяпер няма ніводнай каровы, а жыхароў зусім мала. Паводле перапісу, у 1959 годзе насельніцтва тут складала 1222 чалавекі, у 2004 годзе - 367 жыхароў, а ў канцы 2019 году - 194 жыхара, з якіх 66 пенсіянераў і 11 дзяцей.

  • Унутранае ўбранне дома ў палескай вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Нягледзячы на тое, што колькасць жыхароў катастрафічна памяншаецца, слава гэтага сяла грыміць па ўсім свеце: спачатку CNN абвясціла Пагост трэцім у свеце месцам, дзе цікава святкуюць Каляды і Новы Год, а ў канцы 2019 года вясновы абрад "Карагод", які тут захаваўся ў жывой традыцыі, быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    У гэтым вялікая заслуга фальклорна-этнаграфічнага калектыву "Міжрэчча", створанага 40 гадоў назад Кацярынай Панчэняй. Кацярына Аляксееўна тчэ амаль круглы год, каб пацешыць родных і гасцей Пагоста рукотворным вырабамі, надарыць на памяць.

  • Веснавы абрад Юр’еўскі карагод ў вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёну
    © Sputnik Альфрэд Мiкус

    У Пагосце можна ўбачыць не толькі унікальны "Юр'еўскі карагод", але і святкаванне Калядак і Шчадрэц.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Не толькі з Беларусі, але і з многіх краін замежжа сюды прыязджаюць паглядзець, як клічуць вясну на Палессі або праводзяць абрад Жаніцьбы Коміна восенню.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Іван Цімафеевіч Зохна заўсёды захапляецца творчасцю калектыву "Міжрэчча".

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Калісьці кожная жанчына ткала, вышывала, а цяпер ткацкі станок ёсць толькі ў Кацярыны Панчэні, вышывальшчыц засталося зусім мала. Але ў мясцовым клубе уладкавалі этнаграфічны куток, у якім сабралі вырабы мясцовых майстроў і майстрых, каб захаваць памяць аб мінуўшчыне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Ніна Фёдараўна Саскевіч заўсёды сустракае "Юраўскі карагод" ў цэнтры вёскі насупраць мясцовага клуба.

  • Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Клуб і помнік загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы Пагост. У час Вялікай Айчыннай вайны ў жніўні 1941 года нямецкія карнікі спалілі ў Пагосце 163 двары, забілі 69 жыхароў. Землякі і беларусы Масквы ўзвялі ў памяць аб гэтай трагедыі помнік з імёнамі ўсіх загінуўшых жыхароў. Яны стварылі свой сайт у Інтэрнэце, які з гонарам назвалі "Пагост - край цудаў".

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Жыхар Пагоста Карп Мікалаевіч Занкевіч, былы вязень, быў сагнаны ў Германію.

  • Каля вёскі Пагост рака Сцьвіга ўпадае ў Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Сяло размешчана на мысе ў месцы ўпадзення ракі Сцвіга ў Прыпяць, што дало назву ўрочышча Рогі. Рогі таму, што яно акружана рэкамі, як бы рагамі быка тура, якога шанавалі мясцовыя жыхары.

  • Пойменныя лугі ўрочышча Пагост, заказнік Сярэдняя Прыпяць
    © Sputnik Альфред Микус

    Дарэчы, гэта ўрочышчы цяперашняй вясной засялілі быкамі Хека (быкі, падобныя да тура).

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Цуды ў Пагосце працягваюцца не толькі таму, што на гэтую зямлю вярнуліся быкі, падобныя на тура, а і таму, што на родную зямлю праз шмат гадоў адсутнасці вяртаюцца тыя, хто тут нарадзіўся.

  • Занядбаны дом у вёсцы Пагост
    © Sputnik Альфред Микус

    Гэта дае надзею, што не звядзецца роднае сяло. Зямля ў Пагосце калісьці мела вельмі высокі бал урадлівасці, паколькі штогод разліваліся рэкі. Але і цяпер на ўраджай мясцовыя жыхары не скардзяцца.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    І хоць зімой многія дамы стаяць пустыя, летам на Малую Радзіму вяртаюцца дзеці, унукі і праўнукі спачылых гаспадароў.

  • Певень у двары вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Засяваюць гэтую родную зямлю, атрымліваюць асалоду ад прыгажосці прыроды, спевам птушак, высаджваюць кветкі, каб роднае сяло квітнела і звінела дзіцячымі галасамі.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Унук Кацярыны Аляксееўны Міша Панчэня з яе праўнучкай Златай з Гомеля.

  • Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце
    © Sputnik Альфред Микус

    Бусел на даху вясковага дома ў Пагосце.

  • Борці з мёдам
    © Sputnik Альфред Микус

    Борці з мёдам. На Палессі захавалася ўнікальная традыцыя - бортнае пчалярства. Гэта адзінае месца ў Еўропе, дзе яна практычна не перарывалася і перадавалася з пакалення ў пакаленне.

  • Жыхары вёскі Пагост Жыткавіцкага раёна
    © Sputnik Альфред Микус

    Спявачка, ткачыха, найстарэйшая захавальніца мясцовых традыцый Зося Рыгораўна Кузьміч.

  • Вёска Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
    © Sputnik Альфред Микус

    Мясцовыя жыхары сцвярджаюць, што іх Пагост больш старажытны за Тураў. Гэта пацвярджаюць і археолагі: на беразе старога рэчышча Прыпяці захаваліся сляды гарадзішча жалезнага веку (V стагоддзе да нашай эры - V стагоддзе нашай эры), а знаходкі захоўваюцца ў Тураўскім краязнаўчым музеі.

Тэги:
Палессе

Беларусь адзначыла Дзень Незалежнасці - фота

19
(абноўлена 10:18 04.07.2020)
  • Святочныя мерапрыемствы адкрыла патрыятычнае шэсце Беларусь памятае. Удзел у ім прынялі больш за 11 тысяч чалавек.
  • Героямі свята, безумоўна, былі ветэраны
  • Сыны прэзідэнта Дзмітрый, Мікалай і Віктар таксама ішлі ў калоне
  • Галоўныя святочныя мерапрыемствы разгарнуліся ў самым цэнтры Мінска - на Плошчы Перамогі
  • Манумент Перамогі быў літаральна абсыпаны кветкамі, якія мінчане неслі сюды з самай раніцы
  • 3 ліпеня Кастрычніцкая плошча ператварылася ў велізарны выставачны комплекс - айчынныя аўтагіганты прывезлі ў цэнтр сталіцы свае дасягненні.
  • БЕЛАЗ выставіў дзве адносна невялікія мадэлі кар'ерных самазвалаў - 55 і 45-тоннікі.
  • Выстава вельмі спадабалася маленькім беларусам.
  • Ва ўсіх раёнах сталіцы разгарнуліся святочныя пляцоўкі, але самая вялікая ў цэнтры - каля Палаца спорту.
  • Масавыя гулянні разгарнуліся на плошчы каля Палаца спорту.
  • Творчыя ансамблі падарылі мінчанам і гасцям сталіцы яркі святочны канцэрт.
  • Дзень Незалежнасці сапраўднае народнае свята і адзначаць яго трэба з размахам.
  • Ніводнае свята ў горадзе не абыходзіцца без традыцыйнага святочнага шашлыка.
  • Уся Беларусь - ад сталіцы да самых маленькіх вёсак - адзначала галоўнае дзяржаўнае свята.
  • Так адзначалі Дзень Незалежнасці ў вёсцы Перароўскі Млынок пад Жыткавічамі.
  • Ад самай раніцы ў горадзе можна было сустрэць гродзенцаў у вышыванках.
  • Для самых актыўных раніца 3 ліпеня пачалася з бадзёрай размінкі на беразе Нёмана.
  • Ганаровымі гасцямі свята сталі жыхары Гродна, якія памятаюць жахі вайны.
  • Прадстаўнікі працоўных калектываў на адкрыцці дошкі Гонару ў Віцебску.
  • Улады горада ўсклалі кветкі да віцебскага манумента Тры штыкі.
  • Нягледзячы на пахмурнае надвор'е і тое, што праграма з-за пандэміі была скарочана, на мерапрыемства прыйшло шмат гараджан.
  • Адной з галоўных падзей свята стала адкрыццё фантана на Свіслачы.
  • Набярэжная зайграла новымі фарбамі.
  • Гаворачы аб фантане, прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка назваў яго інавацыйным.
  • Кульмінацыяй свята стаў маляўнічы салют.
  • А перад салютам адбылася традыцыйная акцыя Праспяваем гімн разам.
  • Феерверк размаляваў неба над сталіцай у васьмі кропках.
  • Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.
  • Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.
Святочныя гулянні прайшлі па ўсёй краіне, а ў Мінску ўрачыстае шэсце наведаў кіраўнік дзяржавы. Як праходзіў Дзень Незалежнасці ў краіне, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Нягледзячы на пандэмію каронавіруса ў Беларусі з размахам адзначылі Дзень Незалежнасці. Гэта галоўнае свята беларускай дзяржаўнасці. Штогод яно адзначаецца 3 ліпеня, у дзень вызвалення Мінска ад нямецкіх захопнікаў.

У сталіцы ўдзень прайшло ўрачыстае шэсце па праспекце Незалежнасці. У калоне ішлі сыны беларускага прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі, чыноўнікі, ветэраны, гараджане і госці сталіцы.

Крайняй кропкай шэсця стала Плошча Перамогі, дзе ўсіх сустракаў кіраўнік дзяржавы. Ён павіншаваў беларусаў са святам, а затым выйшаў пагутарыць з ветэранамі і мінчанамі.

На гэтым свята не скончылася. На пляцоўцы каля Палаца спорту выступалі артысты, працавалі летнія кафэ. На Кастрычніцкай плошчы паказвалі навінкі тэхнікі.

Завяршыўся дзень салютам, які прагрымеў у розных кропках Беларусі.

19
  • Святочныя мерапрыемствы адкрыла патрыятычнае шэсце Беларусь памятае. Удзел у ім прынялі больш за 11 тысяч чалавек.
    VASILY FEDOSENKO

    Святочныя мерапрыемствы адкрыла патрыятычнае шэсце "Беларусь памятае". Удзел у ім прынялі больш за 11 тысяч чалавек.

  • Героямі свята, безумоўна, былі ветэраны
    © REUTERS / VASILY FEDOSENKO

    Героямі свята, безумоўна, былі ветэраны

  • Сыны прэзідэнта Дзмітрый, Мікалай і Віктар таксама ішлі ў калоне
    © REUTERS / VASILY FEDOSENKO

    Сыны прэзідэнта Дзмітрый, Мікалай і Віктар таксама ішлі ў калоне

  • Галоўныя святочныя мерапрыемствы разгарнуліся ў самым цэнтры Мінска - на Плошчы Перамогі
    © REUTERS / VASILY FEDOSENKO

    Галоўныя святочныя мерапрыемствы разгарнуліся ў самым цэнтры Мінска - на Плошчы Перамогі

  • Манумент Перамогі быў літаральна абсыпаны кветкамі, якія мінчане неслі сюды з самай раніцы
    © REUTERS / VASILY FEDOSENKO

    Манумент Перамогі быў літаральна абсыпаны кветкамі, якія мінчане неслі сюды з самай раніцы

  • 3 ліпеня Кастрычніцкая плошча ператварылася ў велізарны выставачны комплекс - айчынныя аўтагіганты прывезлі ў цэнтр сталіцы свае дасягненні.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    3 ліпеня Кастрычніцкая плошча ператварылася ў велізарны выставачны комплекс - айчынныя аўтагіганты прывезлі ў цэнтр сталіцы свае дасягненні.

  • БЕЛАЗ выставіў дзве адносна невялікія мадэлі кар'ерных самазвалаў - 55 і 45-тоннікі.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    БЕЛАЗ выставіў дзве адносна невялікія мадэлі кар'ерных самазвалаў - 55 і 45-тоннікі.

  • Выстава вельмі спадабалася маленькім беларусам.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Выстава вельмі спадабалася маленькім беларусам.

  • Ва ўсіх раёнах сталіцы разгарнуліся святочныя пляцоўкі, але самая вялікая ў цэнтры - каля Палаца спорту.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Ва ўсіх раёнах сталіцы разгарнуліся святочныя пляцоўкі, але самая вялікая ў цэнтры - каля Палаца спорту.

  • Масавыя гулянні разгарнуліся на плошчы каля Палаца спорту.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Масавыя гулянні разгарнуліся на плошчы каля Палаца спорту.

  • Творчыя ансамблі падарылі мінчанам і гасцям сталіцы яркі святочны канцэрт.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Творчыя ансамблі падарылі мінчанам і гасцям сталіцы яркі святочны канцэрт.

  • Дзень Незалежнасці сапраўднае народнае свята і адзначаць яго трэба з размахам.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Дзень Незалежнасці сапраўднае народнае свята і адзначаць яго трэба з размахам.

  • Ніводнае свята ў горадзе не абыходзіцца без традыцыйнага святочнага шашлыка.
    © Sputnik / Марина Серебрякова

    Ніводнае свята ў горадзе не абыходзіцца без традыцыйнага святочнага шашлыка

  • Уся Беларусь - ад сталіцы да самых маленькіх вёсак - адзначала галоўнае дзяржаўнае свята.
    © Sputnik Виктор Драчев

    Уся Беларусь - ад сталіцы да самых маленькіх вёсак - адзначала галоўнае дзяржаўнае свята.

  • Так адзначалі Дзень Незалежнасці ў вёсцы Перароўскі Млынок пад Жыткавічамі.
    © Sputnik Виктор Драчев

    Так адзначалі Дзень Незалежнасці ў вёсцы Перароўскі Млынок пад Жыткавічамі.

  • Ад самай раніцы ў горадзе можна было сустрэць гродзенцаў у вышыванках.
    © Sputnik Виталий Дернейко

    Ад самай раніцы ў горадзе можна было сустрэць гродзенцаў у вышыванках.

  • Для самых актыўных раніца 3 ліпеня пачалася з бадзёрай размінкі на беразе Нёмана.
    © Sputnik / Инна Гришук

    Для самых актыўных раніца 3 ліпеня пачалася з бадзёрай размінкі на беразе Нёмана.

  • Ганаровымі гасцямі свята сталі жыхары Гродна, якія памятаюць жахі вайны.
    © Sputnik Виталий Дернейко

    Ганаровымі гасцямі свята сталі жыхары Гродна, якія памятаюць жахі вайны.

  • Прадстаўнікі працоўных калектываў на адкрыцці дошкі Гонару ў Віцебску.
    © Sputnik / Павел Вур

    Прадстаўнікі працоўных калектываў на адкрыцці дошкі Гонару ў Віцебску.

  • Улады горада ўсклалі кветкі да віцебскага манумента Тры штыкі.
    © Sputnik / Павел Вур

    Улады горада ўсклалі кветкі да віцебскага манумента "Тры штыкі".

  • Нягледзячы на пахмурнае надвор'е і тое, што праграма з-за пандэміі была скарочана, на мерапрыемства прыйшло шмат гараджан.
    © Sputnik / Павел Вур

    Нягледзячы на пахмурнае надвор'е і тое, што праграма з-за пандэміі была скарочана, на мерапрыемства прыйшло шмат гараджан.

  • Адной з галоўных падзей свята стала адкрыццё фантана на Свіслачы.
    © Sputnik / Виктор Толочко

    Адной з галоўных падзей свята стала адкрыццё фантана на Свіслачы.

  • Набярэжная зайграла новымі фарбамі.

    Набярэжная зайграла новымі фарбамі.

  • Гаворачы аб фантане, прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка назваў яго інавацыйным.
    © Sputnik / Виктор Толочко

    Гаворачы аб фантане, прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка назваў яго інавацыйным.

  • Кульмінацыяй свята стаў маляўнічы салют.
    © Sputnik / Виктор Толочко

    Кульмінацыяй свята стаў маляўнічы салют.

  • А перад салютам адбылася традыцыйная акцыя Праспяваем гімн разам.
    © Sputnik / Виктор Толочко

    А перад салютам адбылася традыцыйная акцыя "Праспяваем гімн разам".

  • Феерверк размаляваў неба над сталіцай у васьмі кропках.
    © Sputnik / Виктор Толочко

    Феерверк размаляваў неба над сталіцай у васьмі кропках.

  • Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.
    © Sputnik / Павел Вур

    Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.

  • Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.
    © Sputnik / Павел Вур

    Салют на 3 ліпеня ў Віцебску.

Тэги:
Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, Мінск
Алена Хлопцава з Ларысай Паповай на спаборніцтвах у Маскве (Вялікая Маскоўская рэгата)

Па чатыры трэніроўкі ў дзень! Чэмпіёнка Алена Хлопцава - пра Алімпіяду-80

0
(абноўлена 10:19 02.07.2020)
Алімпійская чэмпіёнка ў акадэмічным веславанні Алена Хлопцава распавяла аб знясільваючай падрыхтоўцы да Алімпіяды-80, гучнай перамозе і прычынах, па якіх сышла з вялікага спорту.

Выбітная спартсменка Алена Хлопцава прынесла сваёй краіне адзінае золата ў акадэмічным веславанні на Алімпіядзе-80. У тым спаборніцтве яна плыла ў двойцы з Ларысай Паповай: сёння прызнаецца, што хвалявалася куды менш, чым напарніца.

Sputnik папрасіў спартсменку падзяліцца ўспамінамі пра Алімпіяду-80 і распытаў пра цяперашняе жыццё - пасля заваявання мноства спартыўных вяршынь.

Баялася вады! З чаго ўсё пачалося

У сям'і Алены Хлопцавой не было спартсменаў. Суразмоўніца прызнаецца: вяршыняў пакараць не імкнулася, і жыццё спорту прысвячаць не збіралася - так атрымалася.

"Як я прыйшла ў спорт? Проста пайшла вучыцца плаваць: за кампанію з аднакласніцай. Я нават вады баялася, ужо не памятаю дакладна, як мне ўдалося перамагчы страх - памятаю толькі, што на першым занятку ў ваду так і не зайшла, была на борціку. А потым неяк паплыла паволі", - сціпла распавядае суразмоўца.

Сегодня Елена Хлопцева с удовольствием работает тренером в бассейне: учит плавать детей и взрослых
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Сёння Алена Хлопцава з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых

Да веславання, якое прынесла Алене мноства перамог, ёй і плаванне цалкам давалася: ужо ў 13 гадоў яна стала майстрам спорту. Здольнасці і перспектывы ўбачыў трэнер, дзеліцца спартсменка: так дзяўчынка хутка апынулася ў юнацкай зборнай па плаванні.

"Дзеці ж нічога не разумеюць, прыходзяць - хто за чым: адны забаўляюцца, іншыя проста плаваць вучацца. А я трэніравалася, і вынік быў у наяўнасці. Думаю, усё ўзаемазвязана: не будзь таленту, я б, можа, і стала майстрам спорту, але потым", - разважае яна.

Пра першы заробак і адмову ад плавання

У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні ў алены атрымалася паездзіць па свеце, набрацца багатых уражанняў - тады мала каму быў даступны выезд за мяжу.

Четверка: Татьяна Башкатова, Ольга Каспина, Елена Хлопцева и Лариса Попова
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Чацвёрка: Таццяна Башкатава, Вольга Каспина, Алена Хлопцава і Ларыса Папова

"Памятаю, што на першы заробак купіла нешта маме ў падарунак. На якія забавы марнаваць грошы савецкім дзецям? Тады не было гаджэтаў і аквапаркаў, усё было ў двары, у перапынках паміж школай і трэніроўкамі", - успамінае яна.

З плавання Алена Хлопцава сышла (як гэта часта здараецца ў спартсменаў) пасля таго, як знікла магчымасць займацца з любімым трэнерам. Удавацца ў падрабязнасці суразмоўца адмаўляецца, кажа толькі, што трэнера вымусілі зьехаць - разам з ёй знікла і цікавасць да плавання.

"Група распалася: нас сталі аддаваць то аднаму, то другому трэнеру. А кожны з іх усё роўна займаўся ў першую чаргу са сваімі спартсменамі, а ўжо потым з тымі, хто з'явіўся. Мяне сталі перавучваць - перш у "кроль" аддалі, потым у "дэльфін".

Мне гэта не спадабалася, цікавасць знік, і я кінула", - прызнаецца Алена.

Але да ад'езду трэнер Рыма Войцік паспела пазнаёміць Алену з трэнерам па веславанні Ядвігай Руткоўскай: па словах спартсменкі, яна і не ведала да гэтага, што ёсць такі від спорту. Магчыма, пры іншых абставінах і занялася б чымсьці іншым, разважае суразмоўца.

Елена Хлопцева и Лариса Попова, фото сделано сразу после победы на Олимпиаде-80 перед пресс-конференцией
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава і Ларыса Папова, фота зроблена адразу пасля перамогі на Алімпіядзе-80 перад прэс-канферэнцыяй

Пра (не)дзяцінства і дзікія нагрузкі

"Можа, гэта дзіўна, але я не магу сказаць, што жыць не магла без спорту. Мне прапанавалі, і я стала займацца: усё неяк будзённа. Не было думак і мараў, як і вялікіх амбіцый - усё само атрымлівалася", - кажа Алена Хлопцава.
Паводле яе слоў, у той час не было такога павальнага захаплення спортам і здаровым ладам жыцця. У кожнага была свая матывацыя: Алену вось цікавілі ў першую чаргу зносіны з цікавымі людзьмі ў зборнай. І ўсё ж, чым больш трэніруешся, тым цікавей становіцца - хочацца паляпшаць вынікі і перамагаць на спаборніцтвах.

"Трэніроўкі цяжкія былі, не без гэтага. Я б нават так сказала: дзіўна, што выжылі. Вельмі вялікія нагрузкі, працавалі літаральна на знос - самі ўявіце, на зборах у спартсменаў па чатыры трэніроўкі ў дзень!" - успамінае яна.

Алена Хлопцава кажа, што і дзяцінства ў яе было - маўляў, да дзевяці гадоў у двары "расла". Ды і ў юнацтве спартсменка мала перажывала, што бачыцца са старымі прыяцелямі зрэдку, прыязджаючы са збораў.

Кінуўшы плаванне ў 15 гадоў, ужо ў 16 Алена трапіла ў дарослую зборную каманды СССР па веславанні. Яна ўспамінае: установачны збор стартаваў восенню, там збіралася шмат весляроў з усяго Саюза, а да вясны частку адсеівалі.

В составе юношеской сборной СССР по плаванию Елене удалось поездить по миру
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні Алене давялося паездзіць па свеце

"Мяне там прымацавалі да трэнера, але на вадзе часцей даводзілася бываць адной. Сказалі, што займацца мной асабліва няма калі - людзей да Чэмпіянату свету рыхтуюць. Так што давалі заданне, а я сама сабе трэніравалася. Увесну адбіралі людзей у каманду: трэба было добра выступіць у адзіночцы. Я і выступіла - так мяне сталі рыхтаваць да дарослага Чэмпіянату свету, дзе я ўпершыню выступіла ў 17 гадоў. Дарэчы, на юнацкім пабывала на год пазней", - дзеліцца яна.

"Алімпіяды баяліся, асабліва напарніца"

Алена Хлопцава ўспамінае: да Алімпіяды-80 рыхтавалася старанна. Спартсменка да таго моманту не першы год выступала за каманду Саюза, неаднаразова выязджала на чэмпіянаты свету - недалёка "маячылі" і Гульні.

"Першапачаткова рыхтавалася выступаць у чацвёрцы, цэлы год амаль. А потым вырашылі паспрабаваць у двойцы. Вядома, складана было: нагрузкі ў зборнай камандзе пабольш за хатнія. Перакусіў, адпачыў, патрэніраваўся, адпачыў, патрэніраваўся, перакусіў... І так па крузе. Усе засяроджана на тым, каб хапала адпачынку і было досыць трэніровак. На тое яны і зборы", - успамінае Алена.

Успамінаючы эмоцыі напярэдадні Алімпіяды, суразмоўніца прызнаецца: да спаборніцтваў ставілася спакайней за напарніцу Ларысу Папову.

Награждение сразу после победного заезда на Олимпиаде-80: слева от Поповой и Хлопцевой соперницы из Германии, справа - румынки
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Узнагароджанне адразу пасля пераможнага заезду на Алімпіядзе-80: злева ад Паповай і Хлопцавой суперніцы з Германіі, справа - румынкі

"Яна значна больш перажывала. У яе ўжо быў вопыт выступлення на Алімпійскіх гульнях, яна была старэй і заграбная - больш адказнасці. Перада мной стаяла задача падтрымліваць яе падчас гонкі, паспяваць усё. Так усё і выйшла", - дзеліцца яна.

Хлопцава кажа, што ў той час усе ў "сацлагеры" былі наймацнейшымі: румыны, балгары, і асабліва нямецкая каманда, якая забірала амаль усе прызы на чэмпіянатах свету.

"Так вось у нас выступалі чэмпіёнкі Алімпійскіх гульняў-76 з Румыніі і чэмпіёнкі свету 1979 гады - немкі. А самі мы, уласна кажучы, у двойцы ў першы раз на вялікіх спаборніцтвах выступалі, таму што да гэтага толькі ўнутрысаюзнай былі. Вельмі адказна, вядома", - прызнаецца спартсменка.

Якой была перамога

На перамозе Алена Хлопцава падрабязна не спыняецца: "усё і так напісана". Паводле інфармацыі НАК, у папярэднім заездзе на Алімпійскіх гульнях у Маскве ў двойкі Хлопцава-Папова не было ніякага тактычнага плана. Але спачатку румынская лодка перасекла створ праз дзве секунды, а пасля на секунду адстала і нямецкая.

У цэлым, падчас фінальнага спаборніцтвы савецкая двойка адразу сышла са старту хутчэй іншых і лідзіравала да фінішу: перамога атрымалася пераканаўчая.

Победный экипаж: Лариса Попова и Елена Хлопцева
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Пераможны экіпаж: Ларыса Папова і Алена Хлопцава

Той момант не забыўся і праз шмат гадоў, прызнаецца спартсменка. "Мы ўздыхнулі з палёгкай, што выйгралі, - усё ж напружанне было вельмі вялікае. Радаваліся па-вар'яцку, тым больш, што наш медаль аказаўся адзіным золатам СССР у акадэмічным веславанні. Было прыемна, што столькі намаганняў і часу не сышлі марна", - усміхаецца Алена Хлопцава.

Кажа, толкам не святкавалі: адразу пасля спаборніцтваў адправіліся на прэс-канферэнцыю, а потым - у вёску.
"Мы асабліва не святкавалі: Алімпіяда працягвалася, на наступны дзень людзі таксама выступалі, а мы жылі ў дамах, у якіх трэба было выконваць цішыню і парадак, каб нікому не перашкодзіць. Але, натуральна, віншавалі нас усё", - распавядае алімпійская чэмпіёнка.

Паводле яе слоў, Алімпіяда запомнілася і многім іншым, не толькі хваляваннем і эйфарыяй пасля перамогі: удзельнікамі ў розных незвычайных строях, выступленнямі артыстаў - уражанняў хапала. А потым з перамогай рабят прынялі дома захопленыя бацькі.

Елена Хлопцева с тренером Анатолием Поповым на Чемпионате мира 1983 года, он тренировал их с Ларисой Поповой
© Sputnik из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава з трэнерам Анатолем Паповым на Чэмпіянаце свету 1983 года, ён трэніраваў іх з Ларысай Паповай

"Спытайце пра ўзнагароду? Мне далі прэмію за Алімпійскія гульні, а яшчэ магчымасць без чаргі набыць аўтамабіль. Прэмія была чатыры тысячы (з іх 800 рублёў падаходнага падатку). Не магу сказаць, шмат гэта ці мала, але "Волга" каштавала 12. Я яе купіла ў выніку, праўда, праз некалькі гадоў", - кажа Хлопцава.

Спярша стамілася і кінула, потым прыйшлося сысці

"Упершыню я кінула грэблю ў 1985-м. Стамілася, сіл не было ніякіх. Галоўны трэнер зборнай СССР прапанаваў мне адпачыць, паездзіць са зборнай у якой заўгодна якасці. І я год адпрацавала са сваёй камандай масажысткай (у мяне і "скарыначка" была). Таксама няпроста было: хлопцы двухмятровыя, паспрабуй адмасіруй. Трэнер разлічваў, што я перадыхну - вернецца жаданне веславаць. А я выйшла замуж і нарадзіла дзіця", - гаворыць адкрыта чэмпіёнка.

Вярнуцца ў грэблю Алену Хлопцаву ўгаварылі толькі праз 2,5 гады: яна апынулася ў пары з Кацярынай Хадатовіч. А ў апошні раз выступіла на Алімпійскіх гульнях у Барселоне, ужо за зборную каманду СНД: у моцнай парнай чацвёрцы, якая прывезла на радзіму бронзавыя медалі.

Елена Хлопцева и Лариса Фадеева победили во время заезда в двойке на юношеском ЧМ в 1978 году
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцева і Ларыса Фадзеева (у цэнтры) перамаглі падчас заезду ў двойцы на юнацкім ЧС ў 1978 годзе

"А далей мы сталі кожны па сваіх месцах рыхтавацца. Я думала, што калі выступала 18 гадоў за зборную СССР, усюды трапляла і адбіралася, медалі дадому прывозіла, то і ў зборнай Беларусі змагу яшчэ гадоў дзесяць папросту трэніравацца. У мяне на той момант цалкам хапала яшчэ і сіл, і жаданні. Як аказалася, усё не так проста: скончылася ўсё сумна.

З-за канфлікту (я не стану называць прозвішчаў) нам сталі літаральна ўстаўляць палкі ў колы: не давалі бензіну на катэр перад чэмпіянатам, не дазвалялі гоначную лодку з вёсламі браць... Ніхто нас не хацеў разумець, у тым ліку ранейшае кіраўніцтва спорткамітэта. Мне імкнуцца было ўжо няма куды, а прыніжацца не хацелася. Тады яшчэ маладую Кацю Хадатовіч я падбадзёрвала, маўляў, усё наперадзе. Яна перасела ў адзіночку, а я вырашыла завязаць з веславаннем", - успамінае яна.

На той момант у Алены ўжо была сям'я: спартсменка вырашыла, што дома - лепш, чым дзе-небудзь. Сёння яна з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых.

"Мне падабаецца інструктарскіх праца. Аб трэнерстве і падрыхтоўцы дзяцей да спаборніцтваў я і не думала: мне іх шкада. Я памятаю, як гэта: хіба магу, зведаўшы на сабе, прымушаць дзіця плыць, калі яно кажа "я не магу"? Ды і раз'ездаў я не хацела", - прызнаецца Алена Хлопцава.

Яна да гэтага часу мае зносіны з тымі самымі цікавымі людзьмі з алімпійскага мінулага, якія і былі для яе адным з галоўных задавальненняў. Да прыкладу, з Ларысай Паповай, напарніцай з пераможнай лодкі на Алімпіядзе-80, раней нават ездзілі адзін да аднаго ў госці - і цяпер часцяком сазваніваюцца.

0
Тэги:
Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80