Пасол Расіі ў Эстоніі Аляксандр Пятроў

Допыты і прэсінг: пасол РФ аб тым, як паступаюць з нежаданымі СМІ ў Эстоніі

17
(абноўлена 15:23 10.12.2019)
Пра сітуацыю са СМІ, нежаданымі ўладам, а таксама праблемах у расійска-эстонскім узаемадзеянні карэспандэнту Sputnik Эстонія распавёў пасол Расіі ў Эстоніі Аляксандр Пятроў.

Агенцтва Sputnik падвяргаецца адкрытаму прэсінгу ў Эстоніі, яго супрацоўнікаў дапытваюць, запалохваюць і закрываюць банкаўскія рахункі. І гэта ў еўрапейскай краіне, якая дэкларуе прыхільнасць свабодзе слова.

- Як Вы ацэньваеце сітуацыю вакол інфармацыйнага агенцтва Sputnik Эстонія, якое падвяргаецца беспрэцэдэнтнаму адміністрацыйнаму ціску эстонскіх уладаў?

- Як вельмі жудасную. Дадзенае расійскае СМІ, нягледзячы на ​​няўхільнае выкананне мясцовага заканадаўства, працуе ва ўмовах інфармацыйнай блакады з боку ўладаў, пагаршаемай "прафілактычнымі" гутаркамі сілавікоў з журналістамі. Нягледзячы на ​​гэты жорсткі прэсінг, Sputnik здолеў прыстасавацца, знайшоў сваю нішу і планамерна павялічвае аўдыторыю. Мабыць гэта і прымусіла яго ворагаў перайсці да адкрытана прэсінгу: пачалося "выкручванне рук" банкам і кампаніі-арэндадаўцу, каб паралізаваць паўсядзённую дзейнасць інфармацыйнага агенцтва. Што гэта, калі не адкрытае звядзенне рахункаў з медыя-рэсурсам - іншадумцам?

- Ці выконваюцца ў Эстоніі прынцыпы свабоды слова, улічваючы тое, што публікацыі расійскай прэсы і карэспандэнтаў СМІ Расійскай Федэрацыі ў Эстоніі часта абвяшчаюць "прапагандысцкімі", "якія выказваюць пункт гледжання Крамля" і "перапісваюць гісторыю"? Таксама раздаюцца заклікі абмежаваць дзейнасць "варожых тэле- і радыёстанцый на тэрыторыі Эстоніі" і больш жорстка кантраляваць выдачу ліцэнзій на тэле- і радыёвяшчанне.

- У сусветных рэйтынгах свабоды слова Эстонія быццам бы займае верхнія радкі, пра што тут часта з гонарам згадваюць. Аднак, як паказала фактычная паляванне на Sputnik, гэтыя дабратворныя паказчыкі вельмі далёкія ад непрывабнай рэальнасці: непажаданыя СМІ, якія дазваляюць сабе адрозны ад афіцыйнага пункт гледжання, шэльмуюцца і падвяргаюцца адкрытаму прэсінгу ў горшых традыцыях "халоднай вайны".

Хацеў бы заўважыць, што супрацоўнікі эстонскіх СМІ, акрэдытаваныя ў Расіі ці якія прыязджаюць да нас, не сутыкаюцца з якімі-небудзь штучнымі, надуманымі перашкодамі ў сваёй прафесійнай дзейнасці, а тым больш з праблемамі доступу да банкаўскіх і іншым паслуг, хоць у эстонскіх СМІ мэйнстрыму з'яўляецца крытыка ў адрас нашай краіны. Дык дзе тады сапраўдная, а не дэкларатыўная свабода слова?

- У апошні час некаторыя эстонскія палітыкі ўздымаюць пытанне аб неабходнасці запатрабаваць ад Расіі кампенсацыю ўрону за "савецкую акупацыю" і звароце Эстоніі часткі тэрыторый РФ. Як раней заявіў кіраўнік МУС Март Хельме, "у руках Расіі знаходзіцца 5,2% тэрыторыі Эстоніі, Расія не хоча нам ні вяртаць гэтую тэрыторыю, ні даваць за яе кампенсацыю, ні наогул абмяркоўваць гэтае пытанне". Як, на Вашу думку, варта ставіцца да падобных заяв?

- Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі Уладзімір Пуцін яшчэ шмат гадоў таму адхіліў любую магчымасць вядзення перамоваў з краінамі Балтыі па якіх-небудзь тэрытарыяльных пытаннях. Ёмісты і гранічна ясны адказ быў дадзены кіраўніком нашай дзяржавы на прагучаўшае з Рыгі, пра нібыта незаконнасць перадачы ў склад Расіі Пыталаўскага раёна Пскоўскай вобласці.

Спашлюся на афіцыйныя заявы расійскіх прадстаўнікоў і ў нашы дні, згодна з якімі любыя заклікі да Расіі аб вяртанні Эстоніі нібыта "анэксаванай" тэрыторый з'яўляюцца непрымальнымі. Гэта ж тычыцца патрабаванняў да нашай краіны аб выплаце нейкіх кампенсацый за "савецкую акупацыю". Дадзеныя тэмы зачыненыя раз і назаўжды. Залішне казаць, што падобныя заклікі наносяць велізарную шкоду расійска-эстонскім міждзяржаўным адносінам і ставяць бар'ер на шляху паляпшэння іх агульнай атмасферы і прасоўвання наперад.

Было б значна лепш, калі б ініцыятары такога роду патрабаванняў трацілі сваю несуцішную энергію на мэты, якія збліжаюць народы нашых краін, а не наадварот. Прычым, чым хутчэй яны пачнуць разважаць, зыходзячы з існуючых рэалій, тым больш шанцаў на аднаўленне нармальных добрасуседскіх і ўзаемапаважлівых адносін. Гэта ў поўнай меры адносіцца і да пытання ратыфікацыі расійска-эстонскіх паграндагавораў. Падпісаныя ў лютым 2014 года яны да гэтага часу не могуць уступіць у сілу з прычыны дадаткова выказаных эстонскай бокам агаворак пры разглядзе праекта закона аб ратыфікацыі гэтых дагавораў, што ў канчатковым рахунку стварыла цалкам відавочную праблему ў адносінах паміж нашымі краінамі.

- Як Вы лічыце, візіт прэзідэнта Эстоніі Керсці Кальюлайд у Маскву 18 красавіка даў нейкі імпульс далейшаму развіццю двухбаковых адносін? Ці можна казаць пра нейкія пацяпленні ў адносінах?

- Тое, што кантактаў на ўзроўні кіраўнікоў нашых дзяржаў не было на працягу больш за 10 гадоў, таксама можна лічыць сітуацыяй, далёкай ад нармальнасці. У красавіку гэтага года ў Маскве прайшлі паспяховыя перамовы і цалкам можна было разлічваць на пазітыўныя перамены. Аднак камусьці ў Эстоніі, а, можа быць, за яе межамі, гэта відавочна прыйшлося не па душы.

Думаецца, што з'явіліся неўзабаве пасля візіту прэзідэнта Эстоніі ў Маскву вышэйназваныя заклікі з тэрытарыяльнымі прэтэнзіямі і да таго падобнае можна разглядаць як рэакцыю або жа як боязь магчымага пацяплення нашых двухбаковых адносін. Вось і былі ўнесены карэктывы, зводзіць практычна на нішто ўвесь пазітыўны эфект ад красавіцкага візіту.

- Міністр абароны Эстоніі Юры Луйк напярэдадні саміту НАТА ў Лондане зноў заявіў, што Расія ўяўляе сабой пагрозу. "Мы павінны сумленна сказаць, што Расія - гэта пагроза. Няма ніякага сэнсу хаваць або спрабаваць гэта падфарбаваць", - сказаў Луйк. Як Вы лічыце, ці ўяўляе Расія пагрозу для Захаду? Або прыкрываючыся ўяўнай пагрозай, Эстонія такім чынам спрабуе выбіць для сябе прэферэнцыі ў ЕС?

- Спашлюся на выказванні Пуціна, зробленыя ім 20 лістапада сёлета Маскве падчас інвестыцыйнага форуму "Расія кліча!". Усе выдатна разумеюць, як падкрэсліў кіраўнік расійскай дзяржавы, што Расія ні на каго не збіраецца нападаць. Хацелася б, каб гэта было абсалютна відавочна не толькі для лідараў вядучых краін Еўропы, але і для эстонскіх ўладных структур.

У самой Эстоніі можна пачуць галасы тых, хто ўпэўнены ў тым, што Расія не пагражае яе бяспецы. Толькі што пра гэта заявіў былы прэм'ер-міністр Эстоніі. Ён жа выказаўся за пачатак зносін прадстаўнікоў кіраўніцтва абедзвюх краін, спаслаўшыся на прыклад суседняй Фінляндыі, дзе прэзідэнт і прэм'ер-міністр не баяцца такога дыялогу, што ідзе гэтай краіне толькі на карысць.

Хацелася б настойліва параіць тым, хто пры кожным зручным выпадку галосіць аб уяўнай расійскай пагрозе, прыслухацца да падобных рэкамендацый. Кажуць, зрэшты, што няма прарока ў сваёй айчыне. Але ў такім выпадку можа быць толькі што прагучалі словы генеральнага сакратара НАТА Енса Сталтэнберга пра тое, што Расія больш не з'яўляецца ворагам альянсу, змогуць хоць неяк дапамагчы асобным эстонскім палітыкам па-іншаму зірнуць на нашу краіну.

17
Тэги:
Sputnik, Эстонія, Расія
Тэмы:
Ціск на журналістаў Sputnik Эстонія (37)

Палітыка