Валерыя Думанецкая і Уладзіслаў Пацкевіч

Украінская велаактывістка: у Кіеве на веладарожках паркуюцца і гандлююць

19
Удзельнікі фестывалю "Велазлёт", які пройдзе ў гэтыя выходныя на хутары Шаблі, пагаварылі пра веласіпедную культуру ў Беларусі, Украіне і Еўропе.

Ва ўкраінскай сталіцы адсутнічае веласіпедная культура, лічыць каардынатар дапамогі двухколавым у ДТЗ, член Асацыяцыі веласіпедыстаў Кіева Валерыя Думанецкая.

"Признаки жизни": участники фестиваля "Велослет" поговорили о велосипедной культуре

"Па веладарожкам ходзяць пешаходы, паркуюцца машыны, а людзі становяцца на іх і гандлююць. У Мінску веладарожкі вельмі добрыя, можна ехаць і не баяцца, што цябе саб'юць. Толькі здзіўляе, як па такіх добрых дарогах з якасным асфальтам не дазваляюць ездзіць веласіпедыстам. Так і хочацца сесці і праехацца па праезнай часткі", — сказала Думанецкая.

У сваю чаргу, арганізатар фестывалю Уладзіслаў Пацкевіч распавёў радыё Sputnik Беларусь, што ў фестывалі "Велазлёт" возьмуць удзел раварысты з Беларусі, Расіі і Украіны.

"На жаль, ніхто не прыехаў з Польшчы, хоць мы вельмі клікалі. Усе былі занятыя", — растлумачыў Пацкевіч.

Першы ў Беларусі міжнародны веласіпедны фестываль "Велазлёт" пройдзе 20 і 21 жніўня на хутары Шаблі. Ён закліканы падтрымаць развіццё велакультуры ў Беларусі і аб'яднаць на адной пляцоўцы беларускіх веласіпедыстаў і аматараў двухколавага транспарту з іншых краін.

Поўную версію інтэрв'ю слухайце ў аўдыёзапісу.

19
Тэги:
Веласіпед, Sputnik Беларусь, Шаблі, Беларусь

Ад прадуктаў харчавання да IT: як за 5 гадоў мяняўся экспарт з Беларусі ў Расію

13
(абноўлена 12:56 12.05.2021)
У экспартным профілі Беларусі, які склаўся яшчэ з часоў СССР, у апошнія гады адбываюцца кардынальныя перамены - IT-сектар у долі ВУП упэўнена даганяе прадукцыю сельскай гаспадаркі, і паскораным тэмпам развіваецца фармацэўтыка.

Па дадзеных статыстыкі, агульны таваразварот Беларусі і Расіі - гэта каля 50% усяго тавараабароту Беларусі, у сваю чаргу, Беларусь знаходзіцца на 4-5 месцы сярод гандлёвых партнёраў Расійскай Федэрацыі, з'яўляючыся асноўным гандлёвым партнёрам сярод краін СНД, распавёў у інтэрв'ю радыё Sputnik кіраўнік прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч.

"Ёсць удзельная вага кожнай галіны ў гэтым тавараабароце. Экспартны профіль і заключаецца ў тым, што менавіта краіна экспартуе і імпартуе. Рэспубліка Беларусь імпартуе энерганосьбіты з Расійскай Федэрацыі, металапрадукцыя і нафтахімія лідзіруюць у рэйтынгу, прадукцыя машынабудавання і гэтак далей. У сваю чаргу, Беларусь пастаўляе зноў жа прадукцыю машынабудавання з высокім дабаўленым коштам, і ад аб'ёму супрацоўніцтва выйграюць дзве краіны", - распавядае кіраўнік РЭЦ

Тыя ж МАЗы, БелАЗы ўтрымліваюць высокую долю расійскага кантэнту - матэрыялаў, якія рабіліся ў Расійскай Федэрацыі, і ў плане саюзнай кааперацыі гэта вельмі важна, кажа Даранкевіч.

Рэспубліка Беларусь па традыцыі пастаўляе на расійскі рынак і прадукцыю сельскай гаспадаркі, і прадукты харчавання, дадаў эксперт.

З усіх пералічаных пазіцый складваецца экспартны профіль і экспартны патэнцыял краіны. І зыходзячы з такой статыстыкі фарміруецца ўяўленне аб далейшых магчымасцях развіцця экспарту, дадаў кіраўнік РЭЦ.

"Асноўныя складнікі экспартнага профілю склаліся яшчэ з часоў Савецкага Саюза, але ў апошнія гады мы бачым сур'ёзную дынаміку развіцця, і ў першую чаргу ўражвае рост і развіццё IT-сектара ў Беларусі, рост і дынаміка за апошнія гады ў долі ВУП даганяюць сельскую гаспадарку, і ёсць шанец, што будуць апярэджваць ў бліжэйшы час. І вельмі хутка развіваецца фармацэўтычная галіна, тым больш, што за апошнія 2 гады з улікам пандэміі фармрынак зведаў кардынальныя змены", - кажа Даранкевіч.

Поўную версію інтэрв'ю з кіраўніком прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч глядзіце на відэа.

Чытайце таксама:

13
Тэги:
ВУП, Расія, Беларусь, Прадукты харчавання, Экспарт

Нарадзіўся ў канцлагеры: юны вязень - пра лёс родных і жыццё пасля вайны

22
(абноўлена 10:27 05.05.2021)
Іван Сцяпанавіч Дзячэнка нарадзіўся ў 1944 годзе ў канцлагеры пад Мюнхенам, у які фашысты ператварылі адзін з мясцовых заводаў і куды на працу ў пачатку вайны сагналі яго маці; жонка Раіса Іванаўна - з сям'і ленінградцаў, якія засталіся ў горадзе падчас блакады.

Напярэдадні 76-й гадавіны Перамогі ў Вялікай айчыннай вайне Дзячэнкі ў студыі радыё Sputnik дзеляцца асабістымі ўспамінамі з пасляваеннага дзяцінства і распавядаюць аб тым, што казалі пра вайну іх родныя, што засталіся ў жывых.

"У 1941 году мама прыехала ў Краснадон ў Луганскую вобласьць. Яны капалі акопы, там шмат дзяўчат было. Немцы акружылі, забралі іх, пагрузілі на эшалоны, павезлі ў Германію. Прывезлі іх у Мюнхен, і там размеркавалі. Адправілі на завод. Там было два лагеры. Дзяўчаты ў левым, а ў правым мужчыны. Мужчыны працавалі на станках, запчасткі рабілі, а жанчыны прыбіралі стружку. Працавалі па 12 гадзін, потым іх вярталі. І ў гэтым лагеры мама сустрэлася з бацькам ", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

Як бацькам удавалася сустракацца, Іван Сцяпанавіч не ведае да гэтага часу. "У канцлагеры я і нарадзіўся. Паўтара гады сядзеў на нарах там. Што я мог там запомніць? Маці, калі зацяжарыла, хавала, таму што маглі расстраляць. І таму яна зацягвала жывот, каб не западозрылі. І калі мяне нарадзіла, я быў вельмі маленькі і слабы. Нямецкі лекар тады сказаў "афіцэр". Выходзілі мяне, а так мог памерці - слабы і раней часу нарадзіўся", - распавядае суразмоўца Sputnik.

Паводле слоў Івана Сцяпанавіча, яго маці "пашанцавала ў тым, што яна рабіла працу добрасумленна - уначы трэба было прыбраць, а потым ужо прыходзілі працаваць". Тых, хто не спраўляўся, расстрэльвалі. Перыядычна паставяць чалавек пяць-шэсць, расстраляюць на вачах астатніх, каб баяліся, так ўспамінала яго маці пасля вызвалення.

Жыццё пасля вызвалення

Вызвалялі лагер амерыканцы, і бацька павёз маці ў Францыю ў горад Бардо, аказалася, што дзед па лініі бацькі яшчэ ў рэвалюцыю асеў там, ажаніўшыся на францужанцы.

"Дзядуля прыняў добра. Там жа і хрысцілі - я да гэтага часу не ведаю, ці каталік я, ці праваслаўны. Хросны быў з Запарожжа - таксама вязень Сцяпан Дзячэнка. Мама ўжо тады думала, як можа вярнуцца на радзіму. Бацька з'ехаў кудысьці працаваць . І хросны ўгаварыў маці, і яна ўцякла ", - успамінае Іван Сцяпанавіч.

Маці вярнулася да пакінутага ў жывых дзядзьку ў Луганскую вобласьць, адкуль яе і зганялі на працу ў Германію. Стрыечны дзед, убачыўшы замежнае пасведчанне аб нараджэнні, спалохаўся: "І цябе, і тваё дзіцяці проста расстраляюць, каго ты прывезла", кінуў усе дакументы ў печку і спаліў.

"І выпісалі ўжо новыя дакументы, што нарадзіўся я ў горадзе Краснадон, прозвішча маё Дзячэнка Іван Сцяпанавіч. Хоць бацькі клікалі Андрэй, мама чамусьці запісала бацькам хроснага", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

У поўнай версіі гутаркі - што маці Івана Сцяпанавіча Дзячэнка імкнулася ніколі не ўзгадваць аб знаходжанні ў лагеры ў Германіі, пра што ў савецкія часы было не прынята казаць услых пад пагрозай расстрэлу, што расказвалі пра блакаду Ленінграда родныя Раісы Іванаўны і ці атрымалася суразмоўцу Sputnik знайсці бацьку, які застаўся ў Францыі.

Чытайце таксама:

22
Тэги:
Вайна, Вязень, канцлагер
Кашалёк з грашыма

Мінімальны спажывецкі бюджэт адмяняецца ў Беларусі

2
(абноўлена 11:44 14.05.2021)
Будзе па-іншаму вызначацца і памер мінімальнай месячнай зарплаты, у сілу змены ўступяць праз паўгода.

МІНСК, 14 тра - Sputnik. Мінімальны спажывецкі бюджэт (МБП) адмяняецца ў рэспубліцы, адпаведны закон ад 7 траўня №98-З "Аб змяненні законаў па пытаннях сацыяльных нарматываў і мінімальнай зарплаты" апублікаваны на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале ў пятніцу.

Згодна з дакументам, закон ад 9 студзеня 1992 года «Аб фарміраванні і выкарыстанні мінімальнага спажывецкага бюджэту" прызнаецца страціўшым сілу.

Мінімальны спажывецкі бюджэт уяўляе з сябе расход на куплю набору спажывецкіх тавараў і паслуг для задавальнення асноўных фізіялагічных і сацыяльна-культурных патрэбнасцей чалавека.

Для працаздольнага насельніцтва гэты паказчык з 1 траўня па 31 ліпеня складае 562,28 рублі, для пенсіянераў - 437,20 рублі.

Цяпер асновай для ўстанаўлення мінімальнага памеру аліментаў і іншых выплат, якія не звязаны з мінімальнымі дзяржаўнымі сацыяльна-працоўнымі гарантыямі, будзе бюджэт пражытачнага мінімуму (БПМ).

У прыватнасці, аптымізаваны пералік сацыяльна-дэмаграфічных груп, для якіх разлічваецца БПМ, напрыклад, з яго выключана гурт "студэнты". Таксама скарочаны тэрміны перагляду складу і структуры БПМ - з пяці да трох гадоў. Мяркуецца, што дазволіць больш своечасова яго актуалізаваць, улічваючы змены спажывецкіх расходаў малазабяспечаных грамадзян.

Памер мінімальнай зарплаты (МЗП) будзе вызначаць Савет Міністраў з удзелам рэспубліканскіх аб'яднанняў наймальнікаў і прафсаюзаў штогод з 1 студзеня. Яна не стане менш за 30% прагнознага значэння намінальнай налічанай сярэднямесячнай зарплаты па краіне, які вызначаны ў прагнозе сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на год, адпаведны месяцу ўстанаўлення памеру месячнай мінімальнай заработнай платы.

Асноўныя артыкулы 1-4 уступяць у сілу праз паўгода. За гэты час Саўміну трэба забяспечыць прывядзенне нарматыўных прававых актаў у адпаведнасць з законам.

Чытайце таксама:

2
Тэги:
зарплата, Беларусь, мінімальны спажывецкі бюджэт