Сяргей Пускепаліс, архіўнае фота

Сяргей Пускепаліс: калі паўстала цікавасць рэжысёраў, мяне ламала

15
(абноўлена 10:03 07.06.2017)
Акцёр і рэжысёр, заслужаны артыст Расіі Сяргей Пускепаліс распавёў радыё Sputnik Беларусь, якую з прафесій лічыць для сябе асноўнай і як ужываецца на здымачнай пляцоўцы з іншымі рэжысёрамі.
Сергей Пускепалис: когда ко мне возник интерес режиссеров, меня ломало

Будучы адным з самых запатрабаваных акцёраў сучаснага расійскага кіно, сам Сяргей Пускепаліс лічыць сябе ў першую чаргу рэжысёрам, хоць прызнае, што адказнасці ў гэтай прафесіі істотна больш, чым у акцёрства.

"Калі я стаўлю спектакль ці вось зараз зняў фільм, адказнасць непараўнальна больш, таму што адказваеш за ўсё і за ўсіх. Спектакль — гэта наогул асобная тэма. Вынік адзін — гэта душа, пачуцці, эмоцыі. Але сродкі зусім розныя. І тэхналогіі таксама", — распавёў Пускепаліс.

Рэжысура — гэта асноўная адукацыю Сяргея Пускепаліса, і сам ён ганарыцца тым, што скончыў такі прэстыжны і даючы сур'ёзную базавую адукацыю ВНУ, як ДІТМ. Пускепаліс вучыўся на факультэце рэжысуры ў Пятра Фаменкі, "лепшага рэжысёра, які дае прафесію з рук у рукі".

"Натуральна, я карыстаюся гэтым, і не толькі я, але і людзі, якія хочуць, каб я ставіў спектаклі або узначальваў тэатры. Нейкая гарантыя якасці ў іх ёсць у гэтым сэнсе. Але натуральна, цяпер паўстала нейкая цікавасць да маёй персоны (як да акцёра — рэд.) у маіх сяброў-рэжысёраў, я не скідаю гэта з рахункаў. Значыць, так трэба. Хоць спачатку мяне ламала", — распавёў Пускепаліс.

Пры гэтым суразмоўца адзначыў, што ў яго акцёрскай кар'еры ні разу не ўзнікала канфліктных сітуацый з рэжысёрамі на здымачнай пляцоўцы. Не было такога, каб нехта з нейкіх службовых амбіцый уступіў у спрэчку адзін з адным. Пускепаліс адказаў і на пытанне, каго лічыць галоўным у працэсе здымак.

"Вядома, рэжысёр, а я ў змове з ім. Я прыйшоў, дамовіўся, таму мяне і любяць мае сябры-рэжысёры. Я ніколі не задаю дурных пытанняў, якія б зніжалі каэфіцыент карыснага дзеяння. Я сам знаходжу ўсе адказы, мне толькі даюць неабходны кірунак. Яны ж стратэгічна думаюць. Карціну толькі рэжысёр бачыць у галаве. Тут трэба цалкам давяраць і ўсё", — сказаў Пускепаліс.

У цяперашні час Сяргей Пускепаліс заканчвае здымкі адразу двух новых фільмаў, крыху пазней пачнецца праца над новым тэатральным праектам. Акрамя таго, суразмоўца Sputnik распавёў аб новым сцэнары фільма, для здымак якога цяпер шукае прыдатную кампанію.

"Шмат усялякіх работ і прапаноў, трэба больш дакладна размяркоўвацца. Таму што ўжо няма магчымасці проста спрабаваць, ужо трэба дакладна штосьці рабіць. Не хочацца размыць усё гэта, хочацца засяродзіцца", — адзначыў Пускепаліс.

Поўную версію размовы з акцёрам і рэжысёрам, заслужаным артыстам Расіі Сяргеем Пускепалісам слухайце на радыё Sputnik Беларусь.

15
Тэги:
рэжысёр, акцёр, кінематограф, тэатр, Сяргей Пускепаліс, Расія, Беларусь

Ад прадуктаў харчавання да IT: як за 5 гадоў мяняўся экспарт з Беларусі ў Расію

16
(абноўлена 12:56 12.05.2021)
У экспартным профілі Беларусі, які склаўся яшчэ з часоў СССР, у апошнія гады адбываюцца кардынальныя перамены - IT-сектар у долі ВУП упэўнена даганяе прадукцыю сельскай гаспадаркі, і паскораным тэмпам развіваецца фармацэўтыка.

Па дадзеных статыстыкі, агульны таваразварот Беларусі і Расіі - гэта каля 50% усяго тавараабароту Беларусі, у сваю чаргу, Беларусь знаходзіцца на 4-5 месцы сярод гандлёвых партнёраў Расійскай Федэрацыі, з'яўляючыся асноўным гандлёвым партнёрам сярод краін СНД, распавёў у інтэрв'ю радыё Sputnik кіраўнік прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч.

"Ёсць удзельная вага кожнай галіны ў гэтым тавараабароце. Экспартны профіль і заключаецца ў тым, што менавіта краіна экспартуе і імпартуе. Рэспубліка Беларусь імпартуе энерганосьбіты з Расійскай Федэрацыі, металапрадукцыя і нафтахімія лідзіруюць у рэйтынгу, прадукцыя машынабудавання і гэтак далей. У сваю чаргу, Беларусь пастаўляе зноў жа прадукцыю машынабудавання з высокім дабаўленым коштам, і ад аб'ёму супрацоўніцтва выйграюць дзве краіны", - распавядае кіраўнік РЭЦ

Тыя ж МАЗы, БелАЗы ўтрымліваюць высокую долю расійскага кантэнту - матэрыялаў, якія рабіліся ў Расійскай Федэрацыі, і ў плане саюзнай кааперацыі гэта вельмі важна, кажа Даранкевіч.

Рэспубліка Беларусь па традыцыі пастаўляе на расійскі рынак і прадукцыю сельскай гаспадаркі, і прадукты харчавання, дадаў эксперт.

З усіх пералічаных пазіцый складваецца экспартны профіль і экспартны патэнцыял краіны. І зыходзячы з такой статыстыкі фарміруецца ўяўленне аб далейшых магчымасцях развіцця экспарту, дадаў кіраўнік РЭЦ.

"Асноўныя складнікі экспартнага профілю склаліся яшчэ з часоў Савецкага Саюза, але ў апошнія гады мы бачым сур'ёзную дынаміку развіцця, і ў першую чаргу ўражвае рост і развіццё IT-сектара ў Беларусі, рост і дынаміка за апошнія гады ў долі ВУП даганяюць сельскую гаспадарку, і ёсць шанец, што будуць апярэджваць ў бліжэйшы час. І вельмі хутка развіваецца фармацэўтычная галіна, тым больш, што за апошнія 2 гады з улікам пандэміі фармрынак зведаў кардынальныя змены", - кажа Даранкевіч.

Поўную версію інтэрв'ю з кіраўніком прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч глядзіце на відэа.

Чытайце таксама:

16
Тэги:
ВУП, Расія, Беларусь, Прадукты харчавання, Экспарт

Нарадзіўся ў канцлагеры: юны вязень - пра лёс родных і жыццё пасля вайны

22
(абноўлена 10:27 05.05.2021)
Іван Сцяпанавіч Дзячэнка нарадзіўся ў 1944 годзе ў канцлагеры пад Мюнхенам, у які фашысты ператварылі адзін з мясцовых заводаў і куды на працу ў пачатку вайны сагналі яго маці; жонка Раіса Іванаўна - з сям'і ленінградцаў, якія засталіся ў горадзе падчас блакады.

Напярэдадні 76-й гадавіны Перамогі ў Вялікай айчыннай вайне Дзячэнкі ў студыі радыё Sputnik дзеляцца асабістымі ўспамінамі з пасляваеннага дзяцінства і распавядаюць аб тым, што казалі пра вайну іх родныя, што засталіся ў жывых.

"У 1941 году мама прыехала ў Краснадон ў Луганскую вобласьць. Яны капалі акопы, там шмат дзяўчат было. Немцы акружылі, забралі іх, пагрузілі на эшалоны, павезлі ў Германію. Прывезлі іх у Мюнхен, і там размеркавалі. Адправілі на завод. Там было два лагеры. Дзяўчаты ў левым, а ў правым мужчыны. Мужчыны працавалі на станках, запчасткі рабілі, а жанчыны прыбіралі стружку. Працавалі па 12 гадзін, потым іх вярталі. І ў гэтым лагеры мама сустрэлася з бацькам ", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

Як бацькам удавалася сустракацца, Іван Сцяпанавіч не ведае да гэтага часу. "У канцлагеры я і нарадзіўся. Паўтара гады сядзеў на нарах там. Што я мог там запомніць? Маці, калі зацяжарыла, хавала, таму што маглі расстраляць. І таму яна зацягвала жывот, каб не западозрылі. І калі мяне нарадзіла, я быў вельмі маленькі і слабы. Нямецкі лекар тады сказаў "афіцэр". Выходзілі мяне, а так мог памерці - слабы і раней часу нарадзіўся", - распавядае суразмоўца Sputnik.

Паводле слоў Івана Сцяпанавіча, яго маці "пашанцавала ў тым, што яна рабіла працу добрасумленна - уначы трэба было прыбраць, а потым ужо прыходзілі працаваць". Тых, хто не спраўляўся, расстрэльвалі. Перыядычна паставяць чалавек пяць-шэсць, расстраляюць на вачах астатніх, каб баяліся, так ўспамінала яго маці пасля вызвалення.

Жыццё пасля вызвалення

Вызвалялі лагер амерыканцы, і бацька павёз маці ў Францыю ў горад Бардо, аказалася, што дзед па лініі бацькі яшчэ ў рэвалюцыю асеў там, ажаніўшыся на францужанцы.

"Дзядуля прыняў добра. Там жа і хрысцілі - я да гэтага часу не ведаю, ці каталік я, ці праваслаўны. Хросны быў з Запарожжа - таксама вязень Сцяпан Дзячэнка. Мама ўжо тады думала, як можа вярнуцца на радзіму. Бацька з'ехаў кудысьці працаваць . І хросны ўгаварыў маці, і яна ўцякла ", - успамінае Іван Сцяпанавіч.

Маці вярнулася да пакінутага ў жывых дзядзьку ў Луганскую вобласьць, адкуль яе і зганялі на працу ў Германію. Стрыечны дзед, убачыўшы замежнае пасведчанне аб нараджэнні, спалохаўся: "І цябе, і тваё дзіцяці проста расстраляюць, каго ты прывезла", кінуў усе дакументы ў печку і спаліў.

"І выпісалі ўжо новыя дакументы, што нарадзіўся я ў горадзе Краснадон, прозвішча маё Дзячэнка Іван Сцяпанавіч. Хоць бацькі клікалі Андрэй, мама чамусьці запісала бацькам хроснага", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

У поўнай версіі гутаркі - што маці Івана Сцяпанавіча Дзячэнка імкнулася ніколі не ўзгадваць аб знаходжанні ў лагеры ў Германіі, пра што ў савецкія часы было не прынята казаць услых пад пагрозай расстрэлу, што расказвалі пра блакаду Ленінграда родныя Раісы Іванаўны і ці атрымалася суразмоўцу Sputnik знайсці бацьку, які застаўся ў Францыі.

Чытайце таксама:

22
Тэги:
Вайна, Вязень, канцлагер
Які сёння дзень: 15 мая

Які сёння дзень: 15 траўня 2021 года

0
(абноўлена 18:04 13.05.2021)
Гэты дзень з'яўляецца сто трыццаць шостым па грыгарыянскім календары, да канца года засталося 230 дзён.

Сёння адзначаецца Дзень сям'і. Якія яшчэ падзеі адбыліся 15 мая і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.

Гістарычныя падзеі 15 траўня

  • У 1905 годзе ў газеце "Северно-Западный край" упершыню надрукаваны верш Я. Купалы "Мужык".
  • У 1971 годзе ў Лондане адкрыліся Беларуская бібліятэка і музей імя Францыска Скарыны.

Хто нарадзіўся 15 траўня

  • 1912 год: Анатоль Іверс, беларускі паэт.
  • 1916 год: Ніна Тарас, беларуская пісьменніца.
  • 1936 год: Барыс Сачанка, беларускі пісьменнік, перакладчык і выдавец.
  • 1941 год: Мікалай Абабурка, беларускі мовазнавец.
  • 1954 год: Наталля Чорнагалова, беларускі мастак-неаэкспрэсіяніст.

Таксама сёння нарадзіліся французскі навуковец-фізік П’ер Кюры і пісьменнік Міхаіл Булгакаў.

15 траўня ў народным календары

Сёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць нявінна забітых князёў Барыса і Глеба - малодшых сыноў князя Уладзіміра - хрысціцеля Русі.

Гэты дзень ў народзе празвалі салаўіным – менавіта ў сярэдзіне мая пачынаюць пець першыя салаўі. Калі 15 траўня чулі салаўя, гэта было добрай прыкметай – ураджай хлеба будзе багаты.

Па салаўіных спевах таксама можна прадказаць надвор'е. Салаўі заўсёды маўчаць перад дажджом і навальніцай, а калі чакаецца добрае надвор'е, птушка можа спяваць усю ноч.

0
Тэги:
народны каляндар, які сёння дзень
Тэмы:
Які сёння дзень: каляндар знакавых падзей