Палітолаг Аляксандр Насовіч на круглым стале ў прэс-цэнтры Sputnik

Эксперт: хто паедзе на перапахаванне Каліноўскага, было галоўнай інтрыгай

31
(абноўлена 14:07 19.11.2019)
Чаму беларусы адправілі віцэ-прэм'ера на перапахаванне астанкаў Кастуся Каліноўскага - меркаванне палітычнага аналітыка Аляксандра Насовіча.
Эксперт: кто поедет на перезахоронение Калиновского было главной интригой

Дэлегацыю Беларусі, якая 22 лістапада паедзе ў Вільню на цырымонію перапахавання ўдзельнікаў паўстання 1863 года, узначаліць намеснік прэм'ер-міністра Ігар Петрышэнка. На самай справе рашэнне адправіць менавіта яго - своеасаблівы кампраміс беларускіх уладаў па даволі спрэчным пытанні. Такое меркаванне ў інтэрв'ю Sputnik Літва выказаў палітолаг Аляксандр Насовіч.

"І Польшча, і Літва, і беларуская апазіцыя (не ўлады, а нацыяналістычна настроеныя апаненты Лукашэнкі) лічаць Каліноўскага сваім нацыянальным героем. Для палякаў ён паляк, для літоўцаў - літовец, для беларусаў - беларус. Цяперашняе пахаванне, мяркуючы па ўсім, павінна стаць такім нацыянальным прымірэннем па гэтым пытанні", - разважае Насовіч.

Узровень беларускай дэлегацыі быў вялікай інтрыгай да апошняга моманту. Літва адразу абвясціла аб удзеле першай асобы, у Варшаве таксама даволі хутка пацвердзілі прыезд прэзідэнта. Але ад Беларусі паедзе толькі віцэ-прэм'ер, і гэта вельмі лагічна, упэўнены эксперт.

"Вядома, ідэалам для арганізатараў дзейства быў удзел у перапахаванні Лукашэнкі. Гэта быў бы трыумф літоўскай дыпламатыі. Але ў выніку прысутнасць Беларусі на ўзроўні віцэ-прэм'ера - гэта такі кампраміс з боку афіцыйнага Мінску, для якога Каліноўскі даволі спрэчная постаць. Таму што ён ураджэнец Беларусі, але лічыў сябе палякам і не змагаўся за незалежнасць Беларусі. Ён змагаўся за аднаўленне Рэчы Паспалітай", - нагадвае Насовіч.

Каментар палітычнага аналітыка Аляксандра Насовіча слухайце на радыё Sputnik Беларусь.

31
Тэги:
Літва, Беларусь, Кастусь Каліноўскі

Ад прадуктаў харчавання да IT: як за 5 гадоў мяняўся экспарт з Беларусі ў Расію

10
(абноўлена 12:56 12.05.2021)
У экспартным профілі Беларусі, які склаўся яшчэ з часоў СССР, у апошнія гады адбываюцца кардынальныя перамены - IT-сектар у долі ВУП упэўнена даганяе прадукцыю сельскай гаспадаркі, і паскораным тэмпам развіваецца фармацэўтыка.

Па дадзеных статыстыкі, агульны таваразварот Беларусі і Расіі - гэта каля 50% усяго тавараабароту Беларусі, у сваю чаргу, Беларусь знаходзіцца на 4-5 месцы сярод гандлёвых партнёраў Расійскай Федэрацыі, з'яўляючыся асноўным гандлёвым партнёрам сярод краін СНД, распавёў у інтэрв'ю радыё Sputnik кіраўнік прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч.

"Ёсць удзельная вага кожнай галіны ў гэтым тавараабароце. Экспартны профіль і заключаецца ў тым, што менавіта краіна экспартуе і імпартуе. Рэспубліка Беларусь імпартуе энерганосьбіты з Расійскай Федэрацыі, металапрадукцыя і нафтахімія лідзіруюць у рэйтынгу, прадукцыя машынабудавання і гэтак далей. У сваю чаргу, Беларусь пастаўляе зноў жа прадукцыю машынабудавання з высокім дабаўленым коштам, і ад аб'ёму супрацоўніцтва выйграюць дзве краіны", - распавядае кіраўнік РЭЦ

Тыя ж МАЗы, БелАЗы ўтрымліваюць высокую долю расійскага кантэнту - матэрыялаў, якія рабіліся ў Расійскай Федэрацыі, і ў плане саюзнай кааперацыі гэта вельмі важна, кажа Даранкевіч.

Рэспубліка Беларусь па традыцыі пастаўляе на расійскі рынак і прадукцыю сельскай гаспадаркі, і прадукты харчавання, дадаў эксперт.

З усіх пералічаных пазіцый складваецца экспартны профіль і экспартны патэнцыял краіны. І зыходзячы з такой статыстыкі фарміруецца ўяўленне аб далейшых магчымасцях развіцця экспарту, дадаў кіраўнік РЭЦ.

"Асноўныя складнікі экспартнага профілю склаліся яшчэ з часоў Савецкага Саюза, але ў апошнія гады мы бачым сур'ёзную дынаміку развіцця, і ў першую чаргу ўражвае рост і развіццё IT-сектара ў Беларусі, рост і дынаміка за апошнія гады ў долі ВУП даганяюць сельскую гаспадарку, і ёсць шанец, што будуць апярэджваць ў бліжэйшы час. І вельмі хутка развіваецца фармацэўтычная галіна, тым больш, што за апошнія 2 гады з улікам пандэміі фармрынак зведаў кардынальныя змены", - кажа Даранкевіч.

Поўную версію інтэрв'ю з кіраўніком прадстаўніцтва АТ "Расійскі экспартны цэнтр" у Беларусі Віктар Даранкевіч глядзіце на відэа.

Чытайце таксама:

10
Тэги:
ВУП, Расія, Беларусь, Прадукты харчавання, Экспарт

Нарадзіўся ў канцлагеры: юны вязень - пра лёс родных і жыццё пасля вайны

22
(абноўлена 10:27 05.05.2021)
Іван Сцяпанавіч Дзячэнка нарадзіўся ў 1944 годзе ў канцлагеры пад Мюнхенам, у які фашысты ператварылі адзін з мясцовых заводаў і куды на працу ў пачатку вайны сагналі яго маці; жонка Раіса Іванаўна - з сям'і ленінградцаў, якія засталіся ў горадзе падчас блакады.

Напярэдадні 76-й гадавіны Перамогі ў Вялікай айчыннай вайне Дзячэнкі ў студыі радыё Sputnik дзеляцца асабістымі ўспамінамі з пасляваеннага дзяцінства і распавядаюць аб тым, што казалі пра вайну іх родныя, што засталіся ў жывых.

"У 1941 году мама прыехала ў Краснадон ў Луганскую вобласьць. Яны капалі акопы, там шмат дзяўчат было. Немцы акружылі, забралі іх, пагрузілі на эшалоны, павезлі ў Германію. Прывезлі іх у Мюнхен, і там размеркавалі. Адправілі на завод. Там было два лагеры. Дзяўчаты ў левым, а ў правым мужчыны. Мужчыны працавалі на станках, запчасткі рабілі, а жанчыны прыбіралі стружку. Працавалі па 12 гадзін, потым іх вярталі. І ў гэтым лагеры мама сустрэлася з бацькам ", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

Як бацькам удавалася сустракацца, Іван Сцяпанавіч не ведае да гэтага часу. "У канцлагеры я і нарадзіўся. Паўтара гады сядзеў на нарах там. Што я мог там запомніць? Маці, калі зацяжарыла, хавала, таму што маглі расстраляць. І таму яна зацягвала жывот, каб не западозрылі. І калі мяне нарадзіла, я быў вельмі маленькі і слабы. Нямецкі лекар тады сказаў "афіцэр". Выходзілі мяне, а так мог памерці - слабы і раней часу нарадзіўся", - распавядае суразмоўца Sputnik.

Паводле слоў Івана Сцяпанавіча, яго маці "пашанцавала ў тым, што яна рабіла працу добрасумленна - уначы трэба было прыбраць, а потым ужо прыходзілі працаваць". Тых, хто не спраўляўся, расстрэльвалі. Перыядычна паставяць чалавек пяць-шэсць, расстраляюць на вачах астатніх, каб баяліся, так ўспамінала яго маці пасля вызвалення.

Жыццё пасля вызвалення

Вызвалялі лагер амерыканцы, і бацька павёз маці ў Францыю ў горад Бардо, аказалася, што дзед па лініі бацькі яшчэ ў рэвалюцыю асеў там, ажаніўшыся на францужанцы.

"Дзядуля прыняў добра. Там жа і хрысцілі - я да гэтага часу не ведаю, ці каталік я, ці праваслаўны. Хросны быў з Запарожжа - таксама вязень Сцяпан Дзячэнка. Мама ўжо тады думала, як можа вярнуцца на радзіму. Бацька з'ехаў кудысьці працаваць . І хросны ўгаварыў маці, і яна ўцякла ", - успамінае Іван Сцяпанавіч.

Маці вярнулася да пакінутага ў жывых дзядзьку ў Луганскую вобласьць, адкуль яе і зганялі на працу ў Германію. Стрыечны дзед, убачыўшы замежнае пасведчанне аб нараджэнні, спалохаўся: "І цябе, і тваё дзіцяці проста расстраляюць, каго ты прывезла", кінуў усе дакументы ў печку і спаліў.

"І выпісалі ўжо новыя дакументы, што нарадзіўся я ў горадзе Краснадон, прозвішча маё Дзячэнка Іван Сцяпанавіч. Хоць бацькі клікалі Андрэй, мама чамусьці запісала бацькам хроснага", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

У поўнай версіі гутаркі - што маці Івана Сцяпанавіча Дзячэнка імкнулася ніколі не ўзгадваць аб знаходжанні ў лагеры ў Германіі, пра што ў савецкія часы было не прынята казаць услых пад пагрозай расстрэлу, што расказвалі пра блакаду Ленінграда родныя Раісы Іванаўны і ці атрымалася суразмоўцу Sputnik знайсці бацьку, які застаўся ў Францыі.

Чытайце таксама:

22
Тэги:
Вайна, Вязень, канцлагер
Яўген Лук'янаў

Пасол Лук'янаў распавёў пра прыярытэты сваёй працы ў Беларусі

5
(абноўлена 12:01 13.05.2021)
У Палацы Незалежнасці сёння адбылася ўрачыстая цырымонія, падчас якой новы пасол Расіі ўручыў Аляксандру Лукашэнку даверчыя граматы.

МІНСК, 13 тра - Sputnik. У Расіі рады рашэнню беларускага боку накіраваць свой экспарт у расійскія парты на Балтыцы, сказаў журналістам у Палацы Незалежнасці пасол РФ Яўген Лук'янаў.

У адказ на пытанне, што стане прыярытэтам для пасла Расіі падчас працы ў Беларусі, дыпламат сказаў, што сканцэнтруецца "перш за ўсё на нашай плённай, узаемавыгаднай і эфектыўнай сумеснай працы".

Пры гэтым ён асабліва адзначыў, што пры прызначэнні на дыпламатычную службу ў беларускую сталіцу яму быў аказаны высокі давер, таму ён шчаслівы прадстаўляць інтарэсы Расіі ў рэспубліцы.

Яўген Лук'янаў таксама пракаменціраваў пераарыентацыю экспарту беларускіх нафтапрадуктаў на расійскія марскія парты на Балтыцы.

"Беларусь сама прыняла гэтае рашэнне. І, больш за тое, усялякае эканамічнае рашэнне заснавана перш за ўсё на эканамічных выгодах. Тут не трэба шукаць лішняй палітыкі. Бізнес, як і грошы, любіць цішыню, прадказальнасць, стабільнасць. Калі беларускім партнёрам выгадна працаваць праз парты Расійскай федэрацыі, мы будзем толькі рады", - канстатаваў кіраўнік дыпламатычнай місіі.

Чытайце таксама:

5
Тэги:
Аляксандр Лукашэнка, палац Незалежнасці, Беларусь, Яўген Лук'янаў, пасол