Эканамічны эксперт Аляксей Аўдонін

Якія рызыкі нясуць забастоўкі для эканомікі Беларусі - эксперт

28
(абноўлена 09:32 20.08.2020)
Аб знешніх і ўнутраных эканамічных рызыках, звязаных з пратэстамі і забастоўкамі на беларускіх прадпрыемствах, распавёў вядомы эксперт Аляксей Аўдонін.
Какие риски несут стачки рабочих для экономики Беларуси — эксперт

Вытворчы складнік цесна звязаны з фінансавымі інструментамі. І ў першую чаргу, з аблігацыямі на знешніх рынках. Нестабільнасць сітуацыі ў Беларусі прывяла да таго, што трымальнікі беларускіх аблігацый сталі іх "скідваць". Гэта магло стварыць дадатковую нагрузку на абслугоўванне знешняга дзяржаўнага доўгу, аднак стабілізацыя ўнутры краіны ўжо паспрыяла заспакаенню на рынку каштоўных папер, паведаміў радыё Sputnik вядомы беларускі эканамічны аналітык Аляксей Аўдонін.

"Што тычыцца ўнутранай эканамічнай сітуацыі, то варта памятаць: прыпыненне любой вытворчасці, нават на некалькі гадзін, прыводзіць да значных страт гэтых прадпрыемстваў. Стачкі і пратэсты падрываюць эканамічны базіс дзяржавы, а гэта значыць, што сацыяльна-эканамічныя гарантыі ў выглядзе выплаты заробкаў і пенсій не могуць быць выкананы", - адзначыў эксперт.

Масавыя акцыі пратэсту пачаліся ў Беларусі 9 жніўня адразу пасля абвяшчэння папярэдніх вынікаў прэзідэнцкіх выбараў. Па дадзеных ЦВК, Аляксандр Лукашэнка набраў больш за 80% галасоў. Спачатку праваахоўныя орган жорстка душылі пратэсты, ужываючы слезатачывы газ, светлашумавыя гранаты і гумовыя кулі. Але праз тры дні пасля выбараў сілавікі спынілі разганяць мітынгі.

Па афіцыйных дадзеных, за першыя дні акцый пратэсту былі затрыманыя больш за 6,7 тысячы чалавек. У выніку сутыкненняў з сілавікамі траўмы атрымалі некалькі сотняў чалавек, ёсць і загінулыя. На гэтым тыдні на розных беларускіх прадпрыемствах праходзяць забастоўкі, якія ў Мінпрацы ўжо назвалі незаконнымі.

Каментар эканамічнага аналітыка Аляксея Аўдоніна слухайце ў аўдыёзапісы на радыё Sputnik Беларусь.

28
Тэги:
акцыі пратэстаў, Беларусь
Тэмы:
Пратэсты пасля выбараў у Беларусі (265)

Нарадзіўся ў канцлагеры: юны вязень - пра лёс родных і жыццё пасля вайны

15
(абноўлена 10:27 05.05.2021)
Іван Сцяпанавіч Дзячэнка нарадзіўся ў 1944 годзе ў канцлагеры пад Мюнхенам, у які фашысты ператварылі адзін з мясцовых заводаў і куды на працу ў пачатку вайны сагналі яго маці; жонка Раіса Іванаўна - з сям'і ленінградцаў, якія засталіся ў горадзе падчас блакады.

Напярэдадні 76-й гадавіны Перамогі ў Вялікай айчыннай вайне Дзячэнкі ў студыі радыё Sputnik дзеляцца асабістымі ўспамінамі з пасляваеннага дзяцінства і распавядаюць аб тым, што казалі пра вайну іх родныя, што засталіся ў жывых.

"У 1941 году мама прыехала ў Краснадон ў Луганскую вобласьць. Яны капалі акопы, там шмат дзяўчат было. Немцы акружылі, забралі іх, пагрузілі на эшалоны, павезлі ў Германію. Прывезлі іх у Мюнхен, і там размеркавалі. Адправілі на завод. Там было два лагеры. Дзяўчаты ў левым, а ў правым мужчыны. Мужчыны працавалі на станках, запчасткі рабілі, а жанчыны прыбіралі стружку. Працавалі па 12 гадзін, потым іх вярталі. І ў гэтым лагеры мама сустрэлася з бацькам ", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

Як бацькам удавалася сустракацца, Іван Сцяпанавіч не ведае да гэтага часу. "У канцлагеры я і нарадзіўся. Паўтара гады сядзеў на нарах там. Што я мог там запомніць? Маці, калі зацяжарыла, хавала, таму што маглі расстраляць. І таму яна зацягвала жывот, каб не западозрылі. І калі мяне нарадзіла, я быў вельмі маленькі і слабы. Нямецкі лекар тады сказаў "афіцэр". Выходзілі мяне, а так мог памерці - слабы і раней часу нарадзіўся", - распавядае суразмоўца Sputnik.

Паводле слоў Івана Сцяпанавіча, яго маці "пашанцавала ў тым, што яна рабіла працу добрасумленна - уначы трэба было прыбраць, а потым ужо прыходзілі працаваць". Тых, хто не спраўляўся, расстрэльвалі. Перыядычна паставяць чалавек пяць-шэсць, расстраляюць на вачах астатніх, каб баяліся, так ўспамінала яго маці пасля вызвалення.

Жыццё пасля вызвалення

Вызвалялі лагер амерыканцы, і бацька павёз маці ў Францыю ў горад Бардо, аказалася, што дзед па лініі бацькі яшчэ ў рэвалюцыю асеў там, ажаніўшыся на францужанцы.

"Дзядуля прыняў добра. Там жа і хрысцілі - я да гэтага часу не ведаю, ці каталік я, ці праваслаўны. Хросны быў з Запарожжа - таксама вязень Сцяпан Дзячэнка. Мама ўжо тады думала, як можа вярнуцца на радзіму. Бацька з'ехаў кудысьці працаваць . І хросны ўгаварыў маці, і яна ўцякла ", - успамінае Іван Сцяпанавіч.

Маці вярнулася да пакінутага ў жывых дзядзьку ў Луганскую вобласьць, адкуль яе і зганялі на працу ў Германію. Стрыечны дзед, убачыўшы замежнае пасведчанне аб нараджэнні, спалохаўся: "І цябе, і тваё дзіцяці проста расстраляюць, каго ты прывезла", кінуў усе дакументы ў печку і спаліў.

"І выпісалі ўжо новыя дакументы, што нарадзіўся я ў горадзе Краснадон, прозвішча маё Дзячэнка Іван Сцяпанавіч. Хоць бацькі клікалі Андрэй, мама чамусьці запісала бацькам хроснага", - распавядае Іван Сцяпанавіч.

У поўнай версіі гутаркі - што маці Івана Сцяпанавіча Дзячэнка імкнулася ніколі не ўзгадваць аб знаходжанні ў лагеры ў Германіі, пра што ў савецкія часы было не прынята казаць услых пад пагрозай расстрэлу, што расказвалі пра блакаду Ленінграда родныя Раісы Іванаўны і ці атрымалася суразмоўцу Sputnik знайсці бацьку, які застаўся ў Францыі.

Чытайце таксама:

15
Тэги:
Вайна, Вязень, канцлагер
Міністр працы і сацыяльнай абароны Беларусі Ірына Касцевіч

Новы выхадны, удалёнка і не толькі: што абновяць у Працоўным кодэксе

20
(абноўлена 17:07 03.05.2021)
У верасні новаўвядзенні ў Працоўны кодэкс паступяць на разгляд ва ўрад, у снежні - у парламент, і пры аптымістычным сцэнары могуць уступіць у сілу з пачатку 2023 года, паведаміла міністр працы і сацыяльнай абароны Беларусі Ірына Касцевіч.
Новый выходной, удаленка и не только: что обновят в Трудовом кодексе

Адна з прапаноў па карэкціроўцы Працоўнага кодэкса зыходзіла ад шматдзетных сем'яў, распавяла міністр у эфіры "Беларусь 1". Гаворка ідзе пра больш гнуткі працоўны графік.

"Зрабіць больш гнуткае права чалавеку, жанчыне выбіраць - альбо, да прыкладу, адзін свабодны ад працы дзень, альбо скарочаны на 1 гадзіну працоўны дзень. Я думаю, гэта будзе добра як для чалавека - гэта гнутка, і гэта будзе добра для наймальніка разумець, што вельмі складана прыладзіцца да графіку працы, калі цэлы працоўны дзень адсутнічае работнік, які выконвае тую ці іншую функцыю ", - распавяла Касцевіч.

З гэтай нагоды "ужо ўступілі ў дыялог, ёсць такі пазітыў", і пры ўнясенні прапановы ў парламент з боку наймальнікаў, а потым і з боку дэпутатаў гэтая ініцыятыва будзе падтрымана, выказала здагадку кіраўнік міністэрства.

Змешаная праца замест удалёнкі

Акрамя таго, са студзеня мінулага года ўступіла ў сілу такая сучасная норма Працоўнага кодэкса, як дыстанцыйная праца. "Мы як у ваду глядзелі, прыйшла пандэмія, гэта аказалася вельмі актуальным, але папрацаваўшы год з гэтай новай нормай, мы ўбачылі, што ёсць патрэба яе ўдасканалення", - адзначыла чыноўнік.

"Змешаная праца - у чым яна заключаецца? Дыстанцыйная праца сённяшняга Працоўнага кодэкса, гэта выключна толькі дыстанцыйная праца. Ёсць патрэба і ад наймальнікаў, і ад людзей пяць дзён працоўнага тыдня - тры дні ў офісе і два дні дыстанцыйна ад офіснага працоўнага месца. Альбо наадварот , паўдня ў офісе і паўдня дыстанцыйна. Пачуўшы з боку працадаўцаў і работнікаў вось такі камфорт, менавіта пандэмія падштурхнула на такую ​​гнуткасць, таксама будзем адпрацоўваць і ўносіць такія змены ", - патлумачыла міністр.

Выхадны на медагляд

Трэцяя норма, якая можа з'явіцца ў Працоўным кодэксе, гэта ўвядзенне аплачваемага працоўнага дня для праходжання дыспансерызацыі. Гэта абумоўлена, перш за ўсё, вялікай дыферэнцыяцыяй у працягласці жыцця паміж мужчынам і жанчынай, сказала Касцевіч.

"10 гадоў - гэта вельмі вялікая розніца ў працягласці жыцця, жанчыны больш дысцыплінаваныя, больш адказна ставяцца да свайго здароўя, пакуль з мужчынамі ў нас праблемы. Паспрабуем, абмяркоўваем цяпер магчымасці ўключэння такой нормы, каб работніку даваўся адзін дзень аплачваемы на праходжанне дыспансерызацыі".

У верасні новаўвядзенні ў Працоўны кодэкс "ўносім ва ўрад, у снежні гэта паступіць у Палату прадстаўнікоў - першае і другое чытанне, таму аптымістычныя тэрміны - гэта са студзеня 2023 года", патлумачыла міністр.

Чытайце таксама:

20
Тэги:
Парламент, Урад, Ірына Касцевіч, міністр, Працоўны кодэкс
Золатавалютныя рэзервы (ЗВР)

Золатавалютныя рэзервы Беларусі выраслі да $7,27 млрд

4
(абноўлена 10:43 07.05.2021)
У апошні раз міжнародныя рэзервовыя актывы Беларусі павялічваліся ў лістападзе мінулага года, пасля чаго намецілася тэндэнцыя на памяншэнне ЗВР.

МІНСК, 7 тра - Sputnik. Золатавалютныя рэзервы рэспублікі складаюць, паводле папярэдніх дадзеных, 7 277900000 долараў у эквіваленце. Пра гэта паведамляла прэс-служба Нацбанка.

ЗВР выраслі ўпершыню з лістапада мінулага года: у красавіку міжнародныя рэзервовыя актывы дадалі 337,9 мільёнаў долараў (4,9%).

Нагадаем, у сакавіку золатавалютныя рэзервы скараціліся на 174,5 мільёна долараў (- 2,5%) і складалі 6,9 мільярда долараў.

"Рост узроўню золатавалютных рэзерваў у красавіку ў асноўным абумоўлены купляй Нацыянальным банкам замежнай валюты на таргах ААТ "Беларуская валютна-фондавая біржа", павелічэннем кошту манетарнага золата, а таксама паступленнем замежнай валюты ў бюджэт", - растлумачылі ў прэс-службе рэгулятара.

Там таксама адзначылі, што за красавік Урад выканаў знешнія і ўнутраныя абавязацельствы ў замежнай валюце на суму каля 105 мільёнаў долараў.

Прагноз на 2021

Нагадаем, старшыня праўлення Нацбанка Беларусі Павел Калаўр паведамляў, што золатавалютныя рэзервы рэспублікі ў канцы года могуць скараціцца да крыху больш за 6 мільярдаў долараў.

"З улікам прагназуемых паступленняў і выплат яны складуць больш за 6 млрд долараў. Гэта будзе пакрываць каля двух месяцаў імпарту тавараў і паслуг", - адзначыў ён.

Па новых патрабаваннях грашова-крэдытнай палітыкі Нацбанка рэзервы на пачатак 2022 года павінны скласці не менш за 6 мільярдаў долараў. Годам раней гэты паказчык быў 7,3 мільярды долараў.

Чытайце таксама:

4
Тэги:
ЗВР, Беларусь, рэзервы, золата