Засяленне ў летнік Планета

"Ідэальная змена ў летніку гэта дваццаць хлопчыкаў БАТЭ

13
(абноўлена 12:20 23.06.2016)
Сукенкі для дыскатэкі, "Манаполія" і UNO – вось "трывожны чамаданчык" на выпадак, калі вас адпраўляюць у летні аздараўленчы лагер. У "джэнтльменскім наборы" сукенку мяняем на брыль і плаўкі для басейна – і выязджаем у нязведанае, за многія кіламетры ад дома, у свет лета і сацыялізацыі.

Алена Васільева, Sputnik.

Карэспандэнт Sputnik пабывала ў лагеры "Планета" за дзесяць кіламетраў ад Мінска — сёння дзеці засяліліся тут у домiкi, загрузілі ў тумбачкі шчоткі і пакеты з мармеладкамі і пачалі самастойнае жыццё.

Калі што, прыйду дадому пешкі

"Ты будзеш цмокам, ты — рыцарам, а яна — прынцэсай. Але не, давай лепш ты будзеш Гары, а ты — Герміёна", — клоўн Міша сустракае дзяцей на ўваходзе.

Детский оздоровительный лагерь Планета
© Sputnik / Виктор Толочко
Дзіцячы аздараўляльны летнік "Планета"

Тым, хто прыйшоў крыху раней, дастаюцца шарыкі, астатнім — "абдымашкі ад клоўна". У Мішы класічная задача — стварыць добры настрой у лагеры з першых хвілін. Ён адшуквае "прынцаў" для "прынцэс" у натоўпе дзяцей, якія засяляюцца ў лагер.

Заселение в лагерь Планета
© Sputnik / Виктор Толочко
Клоўн Міша адшукае сярод звычайных дзяцей і прынцаў, і прынцэс

"Вось у нас прынцэса Таня. Міша, ты ўжо стары, яна яшчэ ў чацвёртым атрадзе! Ваня, а ты акурат падыходзіш", — перабірае варыянты клоўн, пакуль дзеці таўкуцца ў чарзе, спадзеючыся патрапіць у атрад "старэйшых".

Дети заселяются в лагерь Планета
© Sputnik / Виктор Толочко
"Планета" засяляецца: місія выканаецца толькі дзецьмі. Бацькі вернуцца ў працоўныя будні

"Можна мяне ў першы?" — Прасіліся трынаццацігадовыя і тлумачылі: калі ты ў першым атрадзе, з дыскатэкі можна вярнуцца пазней, ды і наогул, ты вольны.

"Ну, проста — вольны!" — Кажа Ліза і разводзіць рукамі, наглядна патлумачыўшы сваё разуменне волі.

Выхавальнікі, адказныя за засяленне дзяцей, спрабуюць супраціўляцца, кажуць: калі трынаццацігадовага засяляць у першы атрад, то што ж тады рабіць з чатырнаццацігадовага? А з пятнаццацігадовымі? Але перад просьбай: "Ну Ала Іванаўна, ну міленькая, пасяліце Дашу з намі", — яе сэрца не заўжды можа выстаяць.

Старший воспитатель Алла Ивановна встречает прибывших
© Sputnik / Виктор Толочко
У старэйшага выхавацеля Анны Іванаўны супермісія: дагадзіць усім "засяленцам" дзеля спрыяльнай сяброўскай атмасферы ў пакоях летніка

Старэйшы выхавальнік Ала Іванаўна сцвярджае, што ўсіх дзяцей ведае пайменна, што многія прыязджаюць у лагер нават па восем разоў, таму што "Планета" — ці ледзь не лепшы лагер планеты. У пацверджанне тут жа, прымясцюраўшыся на лавачцы, дзеці абмяркоўвалі, хто ў "Планеце" старажыл: "А я ў сёмы раз!" "А я — у восьмы!"

Многие приезжают в лагерь даже по восемь раз
© Sputnik / Виктор Толочко
У летніку - восьмы раз!

"А ты ў нас ужо была? Ці не была? Я памылiўся? А такі твар знаёмы, можа, у кіно бачыла цябе?" — Ала Іванаўна выглядае больш бадзёра за многіх дзяцей, якія, у адрозненне ад яе, трохі хвалююцца, абдымаецца і з імі, і з бацькамі, згаджаецца засяліць сяброў у адзін атрад і прытрымаць месца ў пакоі для тых, хто спазняецца — і абяцае, што "ўсё будзе добра!"

Алла Ивановна обнимается с приехавшими в лагерь детьми
© Sputnik / Виктор Толочко
"Год не бачыліся!" - красамоўнае сведчанне сяброўскіх стасункаў паміж дарослымі і дзецьмі ў летніку

Былі і тыя, хто лагернага жыцця яшчэ не зведаў, і праз гэта хваляваўся.

Ребят осматривают в медпункте перед заселением
© Sputnik / Виктор Толочко
Медагляд пацвердзіў: да адпачынка гатовыя!

"Мама, а гэта далёка ад МКАД? 10 кіламетраў? Ну, тады, калі што, я прыйду", — супакоена уздыхнуў адзін з пастаяльцаў. Але ледзь толькі кінуў рэчы на ложак побач з сябрамі, перадумаў вяртацца. Усе разам яны выправіліся ў "даследчую" экспедыцыю: праверыць у летніку магчымасць павесяліцца, а ў сталоўцы — здабыць бургер. Да расчаравання дзяцей, іх у сталоўцы не знайшлося, але кухары суцешылі: затое будуць сырнікі, гародніна, садавіна, а з салодкага — вафлі і печыва.

Столовая прекрасная, но гамбургеров здесь нет
© Sputnik / Виктор Толочко
Цудоўная сталоўка, але з гамбургерамі тут не знаюцца

"У мінулым годзе я тут вельмі паправілася — кормяць пяць разоў на дзень і вельмі смачна", — распавяла карэспандэнту Sputnik Аня. Яна трэці год трапляе ў трэці атрад і не хоча ў іншыя. Кажа, у мінулым годзе з імі ў атрадзе адпачывалі дваццаць хлопчыкаў з дзіцячай каманды БАТЭ, і лета ўдалося.

Начало смены в лагере Планета
© Sputnik / Виктор Толочко
У прадчуванні летніх прыгод

"І што, вайфая не будзе?"

"А ты ноўтбук браў?" — "Не браў, у мяне за апошнія тры тыдні найграна сто семдзесят гадзін, цяпер бацькі сказалі адпачыць", — скардзяцца хлопцы адзін другому. У доміку другога атрада тым часам разгортвалася драма.

Мальчики обживают комнату в лагере
© Sputnik / Виктор Толочко
Урокі самастойнасці: хлопчыкі абжываюць пакой

"Як вайфая няма?! Што вы з намі робіце!" — Хлопчыкі тэатральна заломлівалі рукі і сцвярджалі, што важатыя спрабуюць сарваць у іх вакацыі. Іншыя навіна аб адсутнасці інтэрнэту ўспрымалі больш устойліва і па-даросламу сцвярджалі, што інтэрнэту ім і дома хапае, што трэба на прыродзе адпачываць афлайн і што планшэт — гэта не ўсё жыццё. Прайшла чутка пра тое, што ў выпадку неабходнасці пароль ад Wi-Fi ўсё ж можна здабыць, і паніка згасла.

Девочки уже разложили свои вещи по тумбочкам
© Sputnik / Виктор Толочко
Дзяўчаткі засяліліся хутка і прыселі адпачыць

У асноўным, замест планшэтаў у тумбачках ляжалі звычайныя цацкі, у кагосьці — лялькі, у кагосьці — настольныя гульні, за межамі жылых карпусоў дзеці ўжо гулялі ў настольны тэніс, футбол — жыццё выдавала далёкім ад сцвярджэння, што "сучасным дзецям патрэбны толькі кампутар". Бацькі замілоўваліся — ну вось, амаль як наша дзяцінства!

В начале смены - в тумбочке идеальный порядок
© Sputnik / Виктор Толочко
Узорны парадак у тумбачках

Выхавальнік Антаніна, якой яшчэ толькі дзевятнаццаць, паспела папрацаваць у некалькіх лагерах — адпраўляюць на практыку з каледжа. Кажа, сяброўка распавяла ёй, што ў гэтым лагеры больш за астатнія для дзяцей прыдумляюць актыўнасці на свежым паветры і параіла пайсці сюды на практыку. Антаніна кажа, што апавяданні пра жыццё пасля адбою — міф.

Воспитатель Антонина приехала сюда по совету подруги
© Sputnik / Виктор Толочко
Знаёмства з выхавацелем

"Дзяцей за дзень чакае столькі забаў, што да вечара яны стамляюцца і проста кладуцца спаць", —  упэўнена кажа яна.

Дзеці думаюць інакш: у першым атрадзе на пытанне пра жыццё пасля дзевяці вечара хіхікаюць. Кажуць, жыццё ёсць, але выхавальнікам лепш пра гэта не ведаць.

За пределами жилых корпусов мальчишки уже гоняли в футбол
© Sputnik / Виктор Толочко
Жыць цікава, выяўляецца, можна і без інтэрнэта!

"У мінулым годзе аднаму хлопчыку ноччу пафарбавалі валасы на нагах у руды колер. Ну і пастай мажам часам", — прызнаюцца ў атрадзе і спяшаюцца вывучаць (і захопліваць) тэрыторыю лагера.

13
Тэги:
Бацькі і дзеці, Месцы адпачынку, Мінскі раён
Каментары