Урач-кардыёлаг вымярае ціск

Тэрапеўтаў у паліклініках заменяць урачы агульнай практыкі

20
(абноўлена 13:01 12.01.2018)
Неўзабаве можна будзе атрымаць першасную кансультацыю па розных захворваннях у аднаго медыка - урача агульнай практыкі, які заменіць звыклых тэрапеўтаў.

МІНСК, 12 сту — Sputnik. Тэрапеўтаў у беларускіх паліклініках заменяць на ўрачоў агульнай практыкі, паведамілі ў Міністэрстве аховы здароўя рэспублікі.

Зараз у Беларусі праходзіць перападрыхтоўка ўрачоў-тэрапеўтаў у медыкаў агульнага профілю: каля 40% спецыялістаў яе ўжо прайшлі і гатовыя працаваць урачамі агульнай практыкі. Мяркуецца, што да канца 2018-га такімі спецыялістамі будуць працаваць ужо 60% усяго першаснага звяна, а да 2020-га — усе.

У Міністэрстве аховы здароўя падкрэсліваюць, што аўтаматычна мяняць тэрапеўтаў на ўрачоў агульнай практыкі ніхто не будзе. Не заменіць першаснае звяно і вузкіх урачоў-спецыялістаў. Хоць медыкі агульнай практыкі і змогуць аказаць першасную кансультацыю як ЛОРы, эндакрынолагі або неўролагі, пры неабходнасці пацыенты будуць накіроўвацца да спецыялістаў у гэтых галінах.

У рамках падрыхтоўкі ўрачы-тэрапеўты павінны будуць авалодаць новымі практычнымі навыкамі, у тым ліку ўменнем дыягнаставаць і аказваць дапамогу пры захворваннях вачэй, вушэй, носа, горла, палавых органаў, малочных залоз і іншых.

Таксама мяркуецца, што разам з урачамі агульнай практыкі будуць працаваць памочнікі ўрачоў і медсёстры — такім чынам, яны будуць праводзіць кансультацыі і аказваць дапамогу ў камандзе. Будзе інакш арганізаваны і выезд медыкаў на дом да пацыентаў.

20
Тэги:
врач, медицина, терапевт, Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, Беларусь
Франтавік-пяхотнік Канстанцін Анардовіч

Франтавік: ніхто не ведаў, што мы ўдзельнічаем у найвялікшай ваеннай аперацыі

7
(абноўлена 10:26 07.05.2021)
Нарадзіўся ў Расіі, ваяваў у Беларусі, дайшоў да Познані. У лёсе франтавіка-пяхотніка Канстанціна Анардовіча шмат перыпетый.

Вайскоўцам ён стаў у 17 гадоў, у 19 быў паранены падчас маштабнай наступальнай аперацыі "Баграціён", у 22 атрымаў афіцэрскія пагоны і даслужыўся да падпалкоўніка, а ў 50 сышоў на завод звычайным слесарам.

Зараз ён усё такі ж бадзёры і вясёлы, нягледзячы на ​​свае 95. Усміхаецца, а падзеі той вайны ўспамінае з сумам і слязамі на вачах. Карэспандэнт Sputnik сустрэўся з ветэранам напярэдадні Дня Перамогі ў гарадку Печы недалёка ад Барысава.

"Не я яго - значыць, ён мяне ..."

Магутнай хваткай ён паціскае мне руку і запрашае прысесці. Без усялякіх просьбаў аб інтэрв'ю Канстанцін Аляксандравіч першым ўступае ў размову, нібы мы знаёмыя з ім цэлую вечнасць.

"Нарадзіўся я ў 1925 годзе 11 верасня ў Ніжнім Ноўгарадзе, тады Горкім, на Волзе, у сям'і рабочага. Наша сям'я - бацька, маці, тры сястры і тры брата. Я - самы малодшы. Баця працаваў на суднабудаўнічай верфі, мама была хатняй гаспадыняй", - распавядае ён усё, як на духу.

Напярэдадні вайны, у чэрвені 41-га, Косця толькі-толькі скончыў сёмы клас і пайшоў працаваць на радыётэлефонны завод, які выпускаў перагаворныя прылады. У лістападзе таго ж года стратэгічнае для чырвонаармейцаў прадпрыемства разбамбілі немцы.

"Шмат маіх сяброў загінула тады. Мая сяброўка Ала, з якой жылі ў адным двары і працавалі ў адным цэху, апынулася пад заваламі. Мне пашанцавала - я паспеў своечасова ўцячы адтуль", - успамінае ветэран.

Праз год, у снежні 1942-га, Канстанціна прызвалі ў войска ў Вінніцкае ваенна-пяхотнае вучылішча. А ўжо ў чэрвені 1943-го курсантаў адправілі на фронт у заняты фашыстамі горад Мцэнск ў Арлоўскай вобласці. У Курскай бітве юнаму байцу атрымалася выжыць.

У канцы 43-га, распавядае Анардовіч, савецкія падраздзяленні перайшлі ад Арла праз Бранск да мяжы Беларусі, і прыбылі ў раён Жлобіна-Рагачова. Тут-та і адбыўся адзін з самых лёсавызначальных момантаў у жыцці ветэрана.

"Гэта была халодная зіма 1944-га. Стаялі ў абароне ля ракі Друць пад Рагачовам. І тут у траншэю да нас уварваліся немцы. Адзін з нажом напаў на мяне, але я здолеў вырвацца і выхапіць ў яго зброю. Падумаў: "калі не я яго, значыць, ён мяне". З тых часоў захоўваю нож таго нямецкага салдата ў сябе", - кажа ён.

"Баграціён", раненне, шпіталь

22 чэрвеня 1944 года пачалася наступальная аперацыя "Баграціён".

"Нашы войскі ішлі ад Жлобіна да Бабруйска ў другім эшалоне. Раніцай 29 чэрвеня мы фарсіравалі Бярэзіну, нашых хлопцаў абстрэльвалі з усіх бакоў. Тады мяне і зачапіла", - тлумачыць Канстанцін Аляксандравіч.

Маладога радавога параніла ў абодва сцягна: "ці то была кінута граната, ці то гэта быў мінамётны агонь".

"Параненых вельмі шмат было! Памятаю толькі вялікія палаткі, нейкая вёска, а потым нас усіх пагрузілі і павезлі ў рэчыцкі шпіталь, дзе я праляжаў амаль чатыры месяцы", - апісвае тыя страшныя падзеі Анардовіч.

У шпіталі салдат пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай - беларускай прыгажуняй Марыяй. З іншымі дзяўчатамі яна працавала над аднаўленнем разбуранага дрэваапрацоўчага камбіната. Закаханыя правялі некалькі шчаслівых месяцаў разам, пасля чаго Косця адправіўся назад на месцы баявых бітваў, а з дзяўчыны узяў абяцанне пісаць лісты.

Сталін павярнуў нас назад

Пасля шпіталя 19-гадовы хлопец адправіўся назад на вайну - вызваляць Варшаву і Познань. Удзельнічаў у кровапралітных баях, а ў сакавіку 1945 году яго полк атрымаў загад ад Галоўнакамандуючага Сталіна - вярнуць з фронту салдат 1924-1925 гадоў нараджэння і адправіць іх у вучылішча.

"Нас, хлапчукоў з баявым вопытам, мабыць, жадаючы захаваць, адправілі ў пяхотныя, артылерыйскія, танкавыя, авіяцыйныя вучылічшы - рыхтаваць новыя афіцэрскія склады. Бо асноўныя кадры былі выбітыя на вайне. Мяне накіравалі ў 2-е танкавае вучылішча ў Казань, там я і сустрэў Перамогу", - працягвае ён.

Тут Анардовіч даведаўся, што ён, аказваецца, удзельнічаў у найвялікшай аперацыі Вялікай Айчыннай.

В прошлом году на 75-летие Победы Константину Александровичу подарили две юбилейные награды – одну белорусскую, вторую – российскую, а всего у него более 20 медалей и орденов
© Sputnik Станислав Лобатый
У мінулым годзе на 75-годдзе Перамогі Канстанціну Аляксандравічу падарылі дзве юбілейныя ўзнагароды - адну беларускую, другую - расійскую, а ўсяго ў яго больш за 20 медалёў і ордэнаў

"У 1946 годзе ў вучылішчы ўвялі прадмет "Ваеннае мастацтва", і выкладчык расказваў пра "Баграціён". Ніхто з нас мог паверыць, што ўдзельнічаў у гэтай аперацыі. Яно і зразумела: салдатам мала што расказвалі на фронце", - падкрэслівае Канстанцін Аляксандравіч.

Пасля заканчэння вучылішча ў 1947 годзе малады лейтэнант упершыню пасля вызвалення вярнуўся ў Беларусь. На Круглай плошчы (цяпер - плошча Перамогі) завяршалася будаўніцтва двух дугападобных дамоў, манумента яшчэ не было, а на Захарава на пагорку зносілі драўляны кінатэатр, пабудаваны немцамі.

Мінск прыходзіў у сябе. Да гэтага, тры гады таму, ён бачыў нашую краіну іншай - спаленыя гарады і вёскі, мёртвыя жанчыны і дзеці, якія ляжалі уздоўж дарог, кінутыя хаты.

"Пах тых спаленых вёсак памятаю да гэтага", - задумваецца ветэран і ціха працягвае: "Мы ненавідзелі немцаў, а ў бой ішлі толькі з адным пачуццём - перамагчы. Інакш быць не магло".

У акопах цукар і хлеб былі заўсёды

На вайне ежы хапала, у акопах салдаты не галадалі, успамінае пра франтавое жыццё Канстанцін Анардовіч. Кожны дзень у залежнасці ад становішча на палях бітвы падыходзілі кухні. Але калі ім гэта не ўдавалася, цукар і хлеб былі заўсёды.

"Бывала, мы днямі не бачылі гарачай ежы. Але цукар і хлеб у нас былі стабільна. Можна было трымацца", - падкрэслівае ветэран.

Ён дадае, што яго пакаленне было загартаваным цяжкімі 30-мі, калі ў людзей не было ежы.

"Памятаю, як мы, тры маіх брата і тры сястры, чакалі з працы бацьку, які павінен быў прынесці бохан хлеба. Бывалі і добрыя дзянькі, калі атрымоўвалася прыносіць і бульбу, і капусту", - заяўляе ён.

Усе тры брата Косці таксама ваявалі. Старэйшы брат, Аляксандр, прайшоў Першую сусветную, савецка-фінляндскі і Вялікую Айчынную. Ва ўсіх трох кампаніях быў кіроўцам у бранятанкавых войсках. Дайшоў да кітайскага Порта-Артура і не атрымаў ніводнай драпіны. Другі брат, Іван, загінуў у баях пад Масквой у 1941-м. Трэці, Віктар, служыў у Ніжнім Ноўгарадзе ў зенітна-ракетных войсках і таксама прайшоў усю вайну. На жаль, нікога з братоў ў жывых ужо не засталося.

Вялікае беларускае каханне

Пра сваю Машу афіцэр ніколі не забываў. У 1950-м ён сустрэўся з ёй у Беларусі і паклікаў замуж. Разам прыстойна паматала па савецкіх гарнізонах у Эстоніі і Германіі, а затым, у 1962 году аселі ў ваенным гарадку Печы пад Барысавам, дзе з'явіўся аб'яднаны вучэбны цэнтр.

"Тут мы для ўсяго Савецкага Саюза рыхтавалі механікаў, наводчыкаў, камандзіраў танкаў і бронетранспарцёраў", - кажа Канстанцін Аляксандравіч.

З войска ён звольніўся ў 1974 годзе, даслужыўся да падпалкоўніка. У райкаме партыі афіцэру прапанавалі ўзначаліць адзін з калгасаў, які загінаўся, але Анардовіч адмовіўся. Да пенсіі ён працаваў у прэсавым цэху звычайным слесарам на барысаўскім заводзе "Аўтагідраўзмацняльнік".

З жонкай пражыў 64 гады і 10 месяцаў, яе не стала сем гадоў таму. Разам яны выгадавалі дваіх сыноў - Сяргея і Андрэя. У абодвух ваенная адукацыя, свае сем'і і ўнукі. Старэйшы, інжынер, жыве ў Мінску. Малодшы, скончыўшы факультэт кітайскай мовы ў ваеннай акадэміі, выкладае ў Кітаі.

Самая значимая медаль  – За боевые заслуги
© Sputnik Станислав Лобатый
Самая значная медаль - "За баявыя заслугі"

Кожны год на Дзень Перамогі да Канстанціна Аляксандравіча прыязджае ўся яго вялікая сям'я. У мінулым годзе на 75-годдзе Перамогі Канстанціну Аляксандравічу падарылі дзве юбілейныя ўзнагароды - адну беларускую, другую - расійскую. А ўсяго ў яго больш за 20 медалёў і ордэнаў, самая значная - "За баявыя заслугі".

Чытайце таксама:

7
Тэги:
Беларусь, Расія, ваенная гісторыя
Батарэя ацяплення

Ацяпленне пачнуць адключаць у Мінску на наступным тыдні

7
(абноўлена 09:42 07.05.2021)
Улады звычайна прымаюць рашэнне аб завяршэнні ацяпляльнага перыяду пры ўсталяванні сярэднясутачнай тэмпературы не ніжэй за +8 градусаў на працягу трох сутак запар.

МІНСК, 7 тра - Sputnik. Ацяпленне пачнуць адключаць у Мінску з 12 траўня, паведаміла прэс-служба Мінгарвыканкама ў пятніцу.

"З 12 траўня пачнуць адключаць ацяпленне ва ўсіх катэгорый спажыўцоў", - падкрэслілі ў прэс-службе.

Там адзначылі, што рашэнне было прынята на пасяджэнні Мінгарвыканкама з улікам прагнозаў сіноптыкаў. Звычайна ацяпленне пачынаюць адключаць, калі сярэднесутачная тэмпература роўна +8 градусаў на працягу трох сутак запар.

Ацяпляльны сезон у Мінску, як правіла, заканчваецца ў першай-другой дэкадзе красавіка. У мінулым годзе з-за пандэміі батарэі заставаліся гарачымі даўжэй: да 8 траўня ў жылых і адміністрацыйных будынках і да 26 траўня ва ўстановах адукацыі і аховы здароўя.

Напрыклад, у Брэсце ў гэтым годзе ацяпленне пачалі адключаць ужо 29 красавіка.

Як абяцаюць сіноптыкі, у пятніцу днём у сталіцы будзе да +10°C, у суботу - да +12°C, у Дзень Перамогі - падымецца да +17°C. Больш адчувальна тэмпература падвысіцца ўжо толькі пасля "доўгіх выходных" - па доўгатэрміновых прагнозах, дзённая тэмпература можа вагацца ў межах +20°C.

Чытайце таксама:

7
Тэги:
Ацяпляльны сезон, улада, Мінск, ацяпленне
Кіраўнік МЗС Уладзімір Макей

Макей аб контрсанкцыях: ніхто сабе ў галаву не страляе

2
(абноўлена 12:12 07.05.2021)
Беларускі адказ на магчымыя санкцыі, у тым ліку, можа закрануць прадстаўнікоў еўрапейскага бізнесу ў нашай краіне, сказаў Макей.

МІНСК, 7 тра - Sputnik. Адказ на новыя заходнія санкцыі ў адрас Беларусі, калі яны будуць уведзеныя, будзе сіметрычным і асіметрычным, заявіў кіраўнік МЗС рэспублікі Уладзімір Макей.

Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка напярэдадні заявіў, што даручыў МЗС, прэм'ер-міністру і спецслужбам краіны давесці да Еўропы рэальныя факты і перспектывы ў выпадку ўжывання еўрапейскім бокам дадатковых санкцый супраць Мінска.

"Сіметрычныя і асіметрычныя санкцыі маюць на ўвазе магчымыя меры супраць еўрапейскага бізнесу, які знаходзіцца ў Беларусі. Але многія цяпер стогнуць у інтэрнэце аб тым, што кіраўніцтва Беларусі, прымаючы рашэнне аб адказных мерах па гэтых санкцый, робіць сабе стрэл у нагу і гэтак далей, і таму падобнае . Але ніхто сабе не будзе рабіць стрэл ні ў нагу, ні ў галаву, ні ў сэрцы, ні кудсьці яшчэ ", - сказаў Макей у пятніцу.

Ён асабліва падкрэсліў, што ў Мінску "вельмі выразна" пралічваюць усе варыянты. "І мы не дапусцім таго, каб нашы меры ў адказ паўплывалі на эканамічнае развіццё краіны і дабрабыт простых грамадзян", - дадаў кіраўнік знешнепалітычнага ведамства.

Макей заўважыў, што тэма антыбеларускіх санкцый зараз вельмі папулярная ў СМІ, бо яе актыўна "прасоўваюць і збеглыя беларускія злачынцы, якія знаходзяцца ў некаторых заходніх краінах". У сувязі з гэтым міністр выказаў здзіўленне таму, як можна ненавідзець свой народ.

"Я ўважліва чытаю заявы адпаведных дзеячаў, якія кажуць, што гэтыя санкцыі прызначаны для барацьбы з рэжымам і не паўплываюць на ўзровень дабрабыту звычайных людзей. Больш за тое, яны кажуць, што патрабаванні аб увядзенні гэтых санкцый зыходзяць ад саміх работнікаў тых ці іншых прадпрыемстваў", - сказаў ён.

Макей прапанаваў наведаць беларускія прадпрыемствы - "Амкадор", МТЗ, МАЗ і іншыя - і пацікавіцца ў работнікаў, ці сапраўды яны хочуць нейкіх рэстрыктыўных мер па адносінах да свайго заводу.

"Поўны абсурд і цынізм. Таму тое, што гэтыя збеглыя злачынцы патрабуюць ад заходніх палітыкаў, і тое, што гэтыя заходнія палітыкі ідуць на гэтыя патрабаванні - для нас гэтая логіка абсалютная незразумелая. Дакладней зразумелая, у сілу тых ці іншых абставінаў", - сказаў Макей.

Меры ў адказ падрыхтаваны

Кіраўнік МЗС распавёў, што некалькі дзён таму даручыў падрыхтаваць меры ў адказ на выпадак увядзення чарговых санкцый.

"Яны падрыхтаваны. Яны будуць абсалютна асіметрычнымі і адэкватнымі той сітуацыі, якая складаецца. Таму без адказу ніякія крокі нашых апанентаў і еўрапейскіх, заходніх краін не застануцца. Гэтыя меры зараз адпрацаваны і мы пачакаем далейшага развіцця сітуацыі, і паглядзім да чаго прыйдуць нашы партнёры на Захадзе ", - удакладніў Макей.

Паводле яго слоў, беларускі бок даводзіць сваю пазіцыю падчас кантактаў з еўрапейскімі калегамі. Але, выказаў шкадаванне міністр, не заўсёды яна ўспрымаецца заходнімі партнёрамі.

"Але перакананы, што рана ці позна здаровы сэнс, разумная логіка возьмуць верх і нашы партнёры зразумеюць, што стаіць за патрабаваннямі гэтых збеглых злачынцаў аб увядзенні яшчэ большых санкцый супраць свайго народа. Кантакты запланаваны. Мы будзем тут працаваць і з пасламі, акрэдытаванымі ў Беларусі. Так што наша выразная пазіцыя будзе даведзена", - сказаў на заканчэнне Макей.

У канцы красавіка ўрад Беларусі ўвёў санкцыйныя меры і забараніў на паўгода ўвоз на тэрыторыю рэспублікі прадукцыі кампаній Skoda Auto, Liqui Moly і Beiersdorf (вытворца касметыкі Nivea). "Чорны спіс" быў складзены пасля прэзідэнцкага ўказа "Аб прымяненні спецыяльных мер" - дакумент прадугледжвае ўвядзенне забароны на ўвоз на тэрыторыю Беларусі і рэалізацыю на яе тэрыторыі тавараў, краінай паходжання якіх з'яўляюцца дзяржава, якая ўжыла санкцыі ў дачыненні да беларускіх кампаній або фізічных асоб.

Чытайце таксама:

2
Тэги:
бізнес, санкцыі, контрсанкцыі, Уладзімір Макей