Кот

Рух цягнікоў у Тэль-Авіве спынілі з-за ката

17
(абноўлена 18:08 08.02.2018)
Уладальніца ката вырашыла даць яму другое імя ў гонар міністра транспарту Ізраіля - у падзяку за выратаванне жывёлы.

МІНСК, 8 лют — Sputnik. Зніклы кот стаў прычынай часовага прыпынення руху цягнікоў на цэнтральным чыгуначным вакзале Тэль-Авіва, паведаміў тэлеканал Reshet 13.

Паводле інфармацыі тэлеканала, жанчына везла ката Гуры ў ветэрынарную клініку, але ў раёне чыгуначнай станцыі "Савідор Мерказ" жывёла вырвалася і схавалася.

Гаспадыня ката звярнулася да ізраільскага міністра транспарту Ісраэлья Каца з просьбай дапамагчы знайсці Гуры. Кіраўнік ведамства даручыў гэта кіраўніку нацыянальнай чыгуначнай кампаніі "Ракевет Ісраэль".

Чыгуначнікам удалося адшукаць жывёлу, аднак для гэтага на станцыі прыйшлося часова прыпыніць рух цягнікоў.

Пасля ўдзячная гаспадыня ката заявіла тэлеканалу, што вырашыла даць гадаванцу другое імя — Ісраэль — у гонар спагадлівага міністра, які не праігнараваў просьбу аб выратаванні жывёлы.

17
Тэги:
кот, цягнік, Ісраэль Кац, Ізраіль
Урачы здымаюць з сябе сродкі індывідуальнай абароны

Плюс 970 новых выпадкаў: Мінздароўя агучыла свежую статыстыку па COVID-19

11
Па звестках ведамства, колькасць ахвяр ускладненняў, выкліканых каронавіруснай інфекцыяй, дасягнула 977 пацыентаў.

МІНСК, 30 кас - Sputnik. Колькасць хворых на каронавірус у Беларусі наблізілася да 97,5 тысячы чалавек, пра гэта ў пятніцу заявілі ў міністэрстве аховы здароўя рэспублікі.

"Зарэгістравана 97 499 чалавек са станоўчым тэстам на COVID-19", - агучылі дакладную лічбу ў ведамстве.

У мінулы чацвер быў пабіты абсалютны рэкорд па колькасці тых, хто захварэў на COVID-19 за суткі - іх аказалася 984 чалавекі. У пятніцу гэтая лічба крыху паменшылася, але ўсё роўна засталася вялікая: было выяўлена 970 новых выпадкаў захворвання.

"За ўвесь перыяд распаўсюджвання інфекцыі на тэрыторыі краіны памерлі 977 пацыентаў з шэрагам хранічных захворванняў, з выяўленай каронавіруснай інфекцыяй", - распавялі ў Міністэрстве аховы здароўя.

Гэта значыць з учорашняга дня ад ускладненняў памерлі яшчэ чатыры пацыента - гэтая лічба застаецца стабільнай ў апошнія дні.

Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя на 30 кастрычніка, у Беларусі ачунялі і выпісаныя 85 982 чалавек, у якіх раней быў пацверджаны дыягназ COVID-19. За суткі шэрагі здаровых папоўнілі 650 чалавек. Пры гэтым працягваюць лячыцца ад каронавіруса яшчэ 11 517 чалавек.

Усяго з лютага беларускія лабараторыі правялі 2 470 207 тэстаў на каронавірусную інфекцыю.

11
Тэги:
каронавірус, Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, Беларусь
Тэмы:
Каронавірус COVID-19
Першы пацыент, якому зрабілі расійскую прышчэпку ад каронавіруса

Мінздароўя распавяло пра адчуванне беларусаў, якія выпрабоўваюць "Спутник V"

5
(абноўлена 11:42 30.10.2020)
У даследаваннях удзельнічаюць пацыенты чатырох мінскіх паліклінік, праз тры тыдні пасля першага ўвядзення прэпарата ім будзе ўведзены другі кампанент.

МІНСК, 30 кас - Sputnik. Усе беларускія ўдзельнікі пострэгістрацыйных даследаванняў расійскай вакцыны супраць каронавіруснай інфекцыі "Спутник V", якія атрымалі першы кампанент прэпарата, адчуваюць сябе здавальняюча, паведамілі ў пятніцу ў міністэрстве аховы здароўя рэспублікі.

"Усяго скрынінг прайшлі 109 пацыентаў, з іх вакцынаваныя - 100 чалавек", - гаворыцца ў паведамленні ведамства.

Спецыялісты расказалі, што 9 пацыентаў не прайшлі скрынінг па розных прычынах: станоўчыя аналізы на COVID-19 (у тым ліку наяўнасць антыцелаў), падвышаная тэмпература на момант рандамізацыі і г.д.

У даследаваннях удзельнічаюць мінскія паліклінікі №4 (20 пацыентаў), №5 (20 пацыентаў), №14 (28 пацыентаў), №28 (32 пацыента). Праз 21 дзень пасля першага ўвядзення прэпарата яны атрымаюць другі кампанент.

За ўсімі добраахвотнікамі будзе весціся назіранне на працягу 180 дзён з моманту першай вакцынацыі. Спецыялісты пры гэтым ацэньваюць эпідэміялагічную эфектыўнасць, імунагеннасць і бяспеку вакцыны.

Нагадаем, жаданне ўдзельнічаць у выпрабаваннях выказалі каля чатырох тысяч беларусаў. Добраахвотнікам пачалі ўводзіць расійскі прэпарат 1 кастрычніка.

5
Тэги:
Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, Вакцынацыя, каронавірус
Тэмы:
Каронавірус COVID-19
Багач

Народны каляндар: святкуем Юл’яна, гатуем стравы для дзетак

0
(абноўлена 16:49 30.10.2020)
Этнограф Ларыса Мятлеўская распавядае як нашы продкі баранілі дзяцей ад хваробаў і што гатавалі для іх.

У народзе лічылі, што калі ў хаце не чуваць дзіцячых галасоў, то гэта хата не мае шчасця. 31 кастрычніка ў Народным календары адзначаюць прысвятак Юльяна, ахоўніка дзяцей. Але не толькі ў  гэтага святога бацькі прасілі дапамогі для сваіх дзяцей. Найважнейшымі аступнікамі ад усялякага ліха лічылі Прачыстую, Ісуса Хрыста і анёлаў ахоўнікаў, якія ў народным уяўленні адбіваюць чалавека ад "усіх наглых урагоў". У народнай міфалогіі дзецьмі апекавалася Дамавуха, якая магла калыхаць калыску з немаўляткам і бавіцца з астатнімі дзецьмі гаспадыні, якая ёй падабалася.

Але першай і наймацнейшай апякункай і абаронцай для сваіх дзяцей заўсёды была маці. Яна спявала на ноч калыханку, апранала, рабіла ляльку, сачыла, каб дзіця было здаровае і сытае.

Багач у Вязынцы
© Sputnik Альфрэд Мікус
Наймацнейшай апякункай дзяцей заўсёды была маці

У народзе лічылі, што падчас цяжарнасці жанчына павінна была выконваць шэраг перасцярог, у выніку якіх гарантавалася нараджэнне здаровага немаўляці. Але і надалей маці верыла, што напрацягу першага года жыцця лёс дзіцяці наўпрост залежыць ад яе паводзін. Таму падчас кармлення сама жанчына не павінна была сілкавацца, каб дзіця не было абжорай, не пазяхаць, каб дзіця не было гультаём, ні з кім не спрачацца, каб не было схільным да спрэчак і сварак. Лічылася, што карміць дзіця ў дрэнным настроі ні ў якім разе нельга. Маці павінна супакоіцца, іначай дзіця  да канца свайго жыцця будзе тужыць. Таму, каб яго лёс быў шчаслівым, маці карміла яго толькі ў светлым настроі, ласкава называючы "маё сонейка яснае", "мая зоранька ранняя", "мой верабейка, птушачка, крошачка" і інакш.

Часта кармленне павольна пераходзіла ў калыханне, дзе ў калысцы, як апісваў беларускі этнограф Чэслаў Пяткевіч  у кнізе "Грамадская культура Рэчыцкага Палесся"засынаў "абагоўлены скарб" пад манатоннае напяванне: "Аа, аа, дзе-е-таачка спаць, а я буду каа-лы-хаць, а-а…, а ты паганае, чаго слепкі вытарашчыло? Ось я табе як дам плескача, то мне зараз заснеш — аа-аа... ".

Але такое стаўленне да немаўляці заканчвалася праз год "адлучэннем". Гэты сямейны абрад, апісаны Пяткевічам адбываўся наступным чынам. Пакарміўшы дзіця грудзямі апошні раз, маці садзіла яго на памост для спання, а бацька клаў перад ім медзяны грош, кавалачак хлеба, валовы рог, ці, калі дзяўчынка, тронку ад сярпа. Калі дзіця пацягне ручку найперш да рога, то лічылі, што яно будзе добрым гаспадаром, калі да хлеба, то будзе гультаём, ахвотнікам да гатовага хлеба, калі да гроша – будзе схільным прыхапіць чужое – будзе злодзей.

Праздник средневековой культуры Меч Брачыслава
© Sputnik Альфред Микус
Галоўнае, каб дзіцяці вырасла добрым чалавекам

Рэзкае адлучэнне ад грудзей у дзіцяці практычна заўсёды выклікала доўгатэрміновы разлад страўніка і пераход на "свой хлеб" адбываўся даволі балюча. Смяротнасць сярод дзяцей гэтага ўзросту была даволі высокай і асабліва ў сем’ях сялян. Не разумеючы прыроды таго ці іншага дзіцячага захворвання, верылі, што віной таму сурокі, пярэпалахі, начніцы, крыксы, капрызы, падвей і іншыя міфалагічныя істоты.

Спосабы дыягностыкі і лячэння былі часам такімі ж дзіўнымі, як і тыя нячысцікі, што па народных уяўленнях шкодзілі дзецям. Так, каб высветліць, ці будзе жыць вельмі хворае дзіця, варажылі з дапамогай мурашніку. Маці ішла ў лес і здымала верхнюю частку мурашніка, рабіла з гэтага адвар і купала ў ім дзіця тры дні запар. Пасля ізноў ішла ў лес і глядзела ці аднавілі мурашкі свой дом. Калі мурашнік меў ранейшы выгляд, то была надзея, што дзіця паздаравее. У такіх выпадках маці шукала любых паратункаў. У справу ішлі і малітвы да святых і язычніцкія замовы, якія выкарыстоўвалі ў народнай медыцыне. Вось як лячылі начніцы.

Калі спакойнае ўдзень дзіця непакоілася і ўначы не спала, то лічылі, што яму шкодзяць начніцы. Яны ўяўляліся чорным кудлатым чарвяком, які быццам бы прапаўзаў пад калыбеллю. Супраць гэтай напасці ў дзвярах ставілі страх (пудзіла), як на вераб’ёў, апраналі ў вывернутую наадварот сарочку, у калысцы мянялі палажэнне ног і галавы, калыхалі дзіця ў начоўках і чыталі замовы: "Зара-зарыца, вазьмі ў майго дзіцяці начніцы. Дзе зара патухаіць, там начніцы прападаюць".

А вось як паэтычным народным словам супакойвалі дзіця перад сном на Ашмяншчыне: "Дрымоты, пакой, адшукай рабу Бога (імя), няхай яна спіць, высыпаецца, ноччу не прасыпаецца. Зоркі няхай будуць ёй сёстрамі, месяц ёй братам, а сон ёй кумам і сватам. Амын".

Існавала і такая практыка, калі дзіця быццам ахвяравалі Богу, просячы заступніцтва за яго і шчаслівага лёсу. Трэба было аднесці ў касцёл прызначаныя на ахвяру грошы, кавалак палатна, крыху лёну. Гэтай ахвярай тройчы малявалі кола вакол дзіцяці і накрывалі яго ёю. Пасля клалі ахвяру на алтар.

Дожинки в Мяделе - 2018
© Sputnik Альфред Микус
У народзе лічылі, што, калі ў хаце не чуваць дзіцячых галасоў, у ёй няма шчасця

Калі дзіця было як быццам бы здаровае, але вельмі худзенькае, яго дастаткова было ўзважыць на шалях і тады яно быццам бы пачынала папраўляцца. Каб дзіця хутчэй расло, маці здымала з яго кашульку толькі праз галаву і карміла як мага часцей.

У перыяд ранняга дзяцінства як у сялянскай так і ў заможных дваранскіх сем’ях дзецям гатавалі асобныя стравы з лепшых прадуктаў, якія дарослым не заўсёды траплялі на стол, паколькі ад якасці ежы залежыла здароўе дзіцяці. Вядома ж меню вясковай малечы вельмі адрознівалася ад дзіцячага меню ў заможных сем’ях, дзе былі знаёмыя з заходнееўрапейскай кухняй. Тут пэўныя веды аб сістэме харчавання і ўтрымання дзяцей дазвалялі рабіць яе больш сбалансаванай і правільнай. У выніку, дзеці вышэйшых саслоўяў хварэлі і паміралі значна радзей чым сялянскія. Але як бы там ні было і сялянка, і пані песцілі сваіх дзетак смачнымі стравамі.

Гатавалі звычайна салодкія кашы, бліны з начынкамі і без іх, пончыкі, тварожныя запяканкі, цыбрыкі грыбкі і яечні, разнастайнае печыва, стравы з лепшых гатункаў мяса, клёцкі, калдуны з ягаднымі начынкамі, разнастайныя супы і булёны і ў тым ліку супы-пюрэ з гародніны ды шмат што яшчэ.

Вось як гатавалі малочны суп з морквай ў вёсцы Літва Ляхавіцкага раёна Мінскай вобласці.

Суп малочны з морквай

Інгрыдыенты:

  • 4 шклянкі малака
  • 3 шклянкі вады
  • 1 морква
  • 1 яйка
  • 1 шклянка мукі
  • 2 чайныя лыжкі цукру
  • 50 г сметанковага масла
  • Соль

Як гатаваць:

Малако змяшаць з вадой і давесці да кіпення, пакласці старкаваную на буйной тарцы моркву, соль, варыць да гатоўнасці морквы. У муку ўбіць яйка, дадаць вады, старанна перамяшаць, каб атрымалася цеста, як густая смятана. Паступова ўліваць цеста ў суп пры няспынным памешванні. У канцы варкі пакласці цукар і сметанковае масла.

0
Тэги:
Народныя традыцыі, Ларыса Мятлеўская
Тэмы:
Спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў