Зборная Расіі па футболе сустрэлася з заўзятарамі

Некалькі слоў перад фіналам

29
(абноўлена 15:50 12.07.2018)
Асабісты погляд на арганізацыю мундыялю Андрэя Качуры, мару якога выканалі футбольныя багі, склаўшы і месца, і час, і вынік.

Пагадзіцеся, нешматлікія верылі ў тое, што зборная Расіі зможа выйсці з групы ў Чэмпіянаце свету – 2018. Аптымістам называлі перад пачаткам чэмпіянату ўжо таго, хто лічыў, што мы выйграем дзве гульні з трох. Выказаць здагадку, што розніца забітых і прапушчаных будзе +7 перад гульнёй з Уругваем, не маглі нават самыя смелыя з іх.

Мары павінны спраўджвацца

Эйфарыя ад гэтых вынікаў кружыла галаву і напаўняла мяне нейкім асаблівым, даўно забытым настроем — нашы змагаюцца за выхад з групы! І тут футбольныя багі (яны, як высветлілася потым, былі цалкам рэальнымі людзьмі) зрабілі мне падарунак на ўсё жыццё. Званок: "Прыехаць зможаш? Ёсць білет на Бразілію!" — гэта нават гучыць фантастычна.

Праз суткі я ўжо праштурхоўваўся праз чырвонае мора датчанаў у Дамадзедава. Датчане, у адрозненне ад мяне, дакладна ведалі, што трапяць на футбольны матч. Я спадзяваўся на поспех, "а можа" і жалезнае слова шэфа. На працы, па адчуваннях, аб лішніх квітках ведала нават служба аховы — так усе зайздросна праводзілі мяне поглядамі. І вось, у абстаноўцы, блізкай да ўрачыстай, мне і калегу з Тбілісі ўручаюцца два запаветныя квіткі на стадыён "Спартак". Матч Сербія — Бразілія. Мара спраўдзілася. Засталося яе тэхнічна аформіць…

Невялікае адступленне. Я нездарма так падрабязна спыняюся на тым, што папярэднічала футбольнаму матчу маёй мары. Я ўвогуле не хачу каментаваць сам матч, хоць забыць, як гулялі Паўлінья, Каўтынья і Неймар, немагчыма. Зараз, калі скончыліся паўфіналы і на торт чэмпіянату засталося пакласці "вішаньку" — фінал, я хачу сказаць некалькі слоў пра тое, "як гэта было". І свядома раблю гэта пасля таго, як уражанні пра паездку ўжо ўлягліся і можна ацаніць яе крытычным поглядам.

Самая крутая камандзіроўка

Дык вось, дарагія сябры, адказна заяўляю, то бок самым беспардонным чынам хвалюся — гэта была самая крутая камандзіроўка за ўсю маю багатую практыку ў спартыўнай журналістыцы. І нават не таму, што можна было расслабіцца і атрымліваць задавальненне непасрэдна ад гульні. Арганізацыя ЧС-2018 сапраўды выклікае задавальненне і ў спецыялістаў, і ў балельшчыкаў. Але пра ўсё па парадку.

Для пачатку да квіткоў патрабавалася атрымаць пашпарт заўзятара. Антон Ласхішвілі, мой шчаслівы спадарожнік з Тбілісі, прафесійна гуляў у футбол сам, потым каментаваў матчы разам з Котэ Махарадзе і проста шмат пісаў пра футбол. Але нават ён нічога не мог мне распавесці пра гэтыя "пашпарты".

Паспорт болельщика чемпионата мира по футболу 2018 в России, выданный президенту РФ Владимиру Путину
© Sputnik / Сергей Гунеев
Пашпарт заўзятара чэмпіянату свету па футболе 2018 у Расіі, выдадзены прэзідэнту РФ Уладзіміру Пуціну

Як вы думаеце, колькі часу ў нас заняла гэтая працэдура з моманту выхаду з метро "Спартыўная" на Лужніках? 15 хвілін. 15 хвілін, Карл! Мы даўжэй ехалі ў метро, чым афармляліся — ужо перад эскалатарамі стаялі валанцёры, якія тлумачылі заўзятарам, як прайсці ў "фан ай-дзі офіс". Нават зусім не бліскуча ведаючы Маскву наогул і Лужнікі (якія цалкам змяніліся за гэты год) у прыватнасці, мы з легендарным Тато праз 5 хвілін ужо тлумачылі валанцёру, як правільна пішацца прозвішча Ласхішвілі.

Информационный щит, установленный к ЧМ-2018, у станции метро Спортивная
© Sputnik / Валерий Мельников
Інфармацыйны шчыт, усталяваны да ЧС-2018, каля станцыі метро "Спартыўная"

На зваротным шляху ў метро нас прапускалі ўжо бясплатна, і дзяўчынкі, якія тлумачылі нам дарогу туды, ветліва махалі акрэдытацыямі. Бясплатныя паездкі ў дзень гульні — гэта вельмі зручна. Але для замежнікаў, якія не размаўлялі па-руску, была яшчэ адна вельмі зручная опцыя: на кожнай станцыі метро адна каса абавязкова была з надпісам "Мы гаворым па-англійску". Дробязь, а прыемна. На УСІХ вузлавых станцыях метро былі абсталяваны даведачныя перасоўныя офісы валанцёраў. Ад галоўных перасадкавых пунктаў дзейнічалі бясплатныя аўтобусныя шатлы для заўзятараў. Дарога ад Лужнікоў да Тушына, нават у час пік, заняла не больш за паўгадзіны.

Фан-зоны і стадыёны

Асобна варта пахваліць новыя стадыёны. "Адкрыццё Арэна", новыя "Лужнікі" робяць фантастычнае ўражанне як звонку, так і ўнутры. Усё ж такі стадыёны, якія спецыялізуюцца менавіта на футболе, даюць зусім новыя адчуванні ад гульні. Відаць і чуваць поле з любога сектара. Вялізныя экраны даюць магчымасць паглядзець паўторы момантаў, талковая анімацыя ў перапынках. Ды і проста зручныя месцы, да якіх мы і неслі свае, прабачце, сядалішчы.

Футбол. ЧМ-2018. Матч Сербия - Бразилия
© Sputnik / Виталий Белоусов
Футбол. ЧС-2018. Матч Сербія - Бразілія

Грузінскі мэтр футбола велічна рухаўся ад метро да ўваходу на трыбуну, як лінкор рассоўваючы маленькія флатыліі сербскіх і бразільскіх заўзятараў. Вочы яго былі шчаслівымі — апынуцца ў гэтым карнавале ён марыў усё сваё доўгае жыццё. Я псаваў урачыстасць моманту спробамі паскорыцца (а раптам месцы зоймуць) і смяшыў сваёй мітуснёй шэфа — заўзятара, які назапасіўся квіткамі на ўсе важныя матчы турніру не толькі ў Маскве. Трохі супакоіўся я толькі тады, калі вельмі хутка і прафесійна нас агледзела ахова і прапусціла непасрэдна да трыбунаў.

Калегі-журналісты, сябры-заўзятары, на шляху ад вагона метро да сядзення на трыбуне НІДЗЕ мяне не затрымалі больш, чым на хвіліну. Велізарнае мора людзей вакол мяне танчылі, елі, пілі піва, удзельнічалі ў нейкіх конкурсах у фан-зонах і проста рухаліся па самых мудрагелістых маршрутах, зусім не ствараючы чэргаў — народжаных у СССР гэта не можа не шакаваць.

Болельщики перед матчем ЧМ-2018 по футболу между сборными Сербии и Бразилии
© Sputnik / Александр Вильф
Заўзятары перад матчам ЧС-2018 па футболе паміж зборнымі Сербіі і Бразіліі

Фуд-корты і сама магчымасць цалкам легальна піць піва на трыбуне — гэта наогул асобнае свята. Праца персаналу месцаў грамадскага карыстання таксама выклікала захапленне. Звычайна пасля футбольных фанатаў не заўсёды паспяваюць проста прыбраць трыбуны, а тут нават паспяхова арганізавалі на радасць "зялёным" раздзельны збор смецця.

Асабліва прыемны бонус: па пашпарце заўзятара — бясплатны вай-фай на трыбунах. Мне здаецца, што ў нейкі момант бразільцы вакол нас наогул перасталі звяртаць увагу на навакольных, пагрузіўшыся ў разнастайныя мэсэнджары.

Як гарцаваў Неймар і свята на Мікольскай

Паўтары гадзіны праляцелі так хутка, што сыходзіць са стадыёна не было ніякага жадання. Неймар, да якога было проста рукой падаць, разышоўся пасля гульні ці ледзь не мацней, чым падчас яе. Ён пазіраваў фатографам, адпраўляў паветраныя пацалункі публіцы і ўсяляк адпрацоўваў сваю вартасць. Астатнія бразільцы ўжо сышлі рыхтавацца да свайго немінучага вылету з чэмпіянату, а ён усё гарцаваў па полі. Супакоіўся ён хвілін праз 15, калі ўжо першыя заўзятары паспелі дабрацца да метро.

Неймар после окончания матча группового этапа чемпионата мира по футболу между сборными Сербии и Бразилии
© Sputnik / Александр Вильф
Неймар пасля заканчэння матчу групавога этапу чэмпіянату свету па футболе паміж зборнымі Сербіі і Бразіліі

Каюся. У нейкі момант я даў слабіну і ўжо з сумам прадчуваў, як мы будзем некалькі гадзін дабірацца да цэнтра горада, дзе была наша гасцініца. Але і тут я памыліўся: на дарогу сышло столькі ж часу, як і да матчу. Гэта значыць амаль 45 тысяч заўзятараў раз'ехаліся менш чым за гадзіну. Заўсёднікі стадыёнаў зараз павінны мяне асабліва зразумець.

Пра бесперапыннае свята заўзятараў на Мікольскай вуліцы распавядаць ужо проста банальна. Суседзі-ісландцы вярнуліся з яе толькі а трэцяй гадзіне ночы, калі мы з Тато яшчэ працягвалі дзяліцца ўражаннямі ад гульні, чэмпіянату і яго арганізацыі. Калі вы, сябры, не паверыце мне, паверце дасведчанаму футбольнаму каментатару Антону Ласхішвілі: гэта сапраўды ўнікальны, лепшы Чэмпіянат свету.

Калі склаліся ўсе зоркі

Для нас, балельшчыкаў, якія ТАК доўга чакалі поспеху спачатку ад савецкай зборнай, а потым ад зборных любой з незалежных рэспублік, нарэшце-то склаліся усе зоркі: і месца, і час, і вынік…

Болельщики сборной России на Никольской улице в Москве во время просмотра трансляции матча
© Sputnik / Илья Питалев
Заўзятары зборнай Расіі на Мікольскай вуліцы ў Маскве падчас прагляду трансляцыі матчу

Так, былі спробы сапсаваць яго палітыкай, але нават палітыка адступіла. Футбол — гэта толькі тое, што ўкладваем у яго мы самі. Для нас гэта вельмі рэдкі выпадак атрымаць задавальненне ад гэтага дзіўнага па прыгажосці і непрадказальнасці Чэмпіянату, не атручанага імклівым вылетам сваіх, родных футбалістаў.

Я яшчэ не ведаю, хто стане чэмпіёнам-2018, але я ўжо ведаю, хто выйграў Чэмпіянат: яго выйгралі ўсе мы — заўзятары. Усё, што я бачыў падчас паездкі на матч Сербія — Бразілія, было для заўзятараў. Гэта адчуванне было проста разліта ў паветры. Галоўным персанажам на гэтым турніры — мабыць, упершыню — стане не нейкая канкрэтная футбольная зорка, а абагульнены вобраз футбольнага заўзятара.

Гэта наша свята, і нават крыху не па сабе, калі ўся велізарная сучасная футбольная індустрыя ўважліва спрабуе прадбачыць, чым жа яшчэ цябе здзівіць. Ну, уласна, ёсць яшчэ чым: да фіналу лічаныя дні — святкуйце!

29
Тэги:
футбол, Чэмпіянат свету па футболе-2018, Андрэй Качура
Сцягі краін СНД

Каля 300 беларускіх спартсменаў адправяцца на I Гульні краін СНД у Казань

6
(абноўлена 09:07 07.07.2020)
У спаборніцтвах могуць прымаць удзел атлеты ва ўзросце ад 14 да 23 гадоў, выступаць яны будуць у 22 відах спорту.

МІНСК, 7 ліп - Sputnik. Каля 300 спартсменаў з Беларусі адправяцца на I Гульні краін СНД, якія плануецца правесці ў верасні гэтага года ў Казані, пра гэта паведамілі ў прэс-службе Мінспорту і турызму рэспублікі.

"Каля 300 беларускіх спартсменаў прыме ўдзел у I Гульнях краін СНД. Пра гэта заявіў міністр спорту і турызму Рэспублікі Беларусь Сяргей Кавальчук падчас відэаканферэнцыі, якая прайшла пад эгідай Выканаўчага камітэта СНД", - праінфармавалі ў ведамстве.

Калі ўключыць у дэлегацыю трэнераў, суддзяў і адміністрацыйны апарат, то яна павялічваецца ўжо да прыкладна 390 чалавек. Па словах міністра, спартсмены ўжо "засумавалі па спаборніцтвах", а Гульні краін Садружнасці даюць выдатную магчымасць памерацца сіламі з супернікамі.

Плануецца, што беларускія атлеты выступяць у 20 відах спорту.

У Мінспорта ўдакладнілі, што Гульні пройдуць у Казані з 4 па 11 верасня. Іх планавалася правесці ў жніўні, аднак у сувязі з эпідэміялагічным становішчам іх было вырашана перанесці на больш позні тэрмін.

У спаборніцтвах будуць удзельнічаць спартсмены ад 14 да 23 гадоў, будзе разыграна каля 280 камплектаў медалёў. Ініцыятарам Гульняў выступае Расія.

6
Тэги:
Казань, СНД, Спорт
Алена Хлопцава з Ларысай Паповай на спаборніцтвах у Маскве (Вялікая Маскоўская рэгата)

Па чатыры трэніроўкі ў дзень! Чэмпіёнка Алена Хлопцава - пра Алімпіяду-80

5
(абноўлена 10:19 02.07.2020)
Алімпійская чэмпіёнка ў акадэмічным веславанні Алена Хлопцава распавяла аб знясільваючай падрыхтоўцы да Алімпіяды-80, гучнай перамозе і прычынах, па якіх сышла з вялікага спорту.

Выбітная спартсменка Алена Хлопцава прынесла сваёй краіне адзінае золата ў акадэмічным веславанні на Алімпіядзе-80. У тым спаборніцтве яна плыла ў двойцы з Ларысай Паповай: сёння прызнаецца, што хвалявалася куды менш, чым напарніца.

Sputnik папрасіў спартсменку падзяліцца ўспамінамі пра Алімпіяду-80 і распытаў пра цяперашняе жыццё - пасля заваявання мноства спартыўных вяршынь.

Баялася вады! З чаго ўсё пачалося

У сям'і Алены Хлопцавой не было спартсменаў. Суразмоўніца прызнаецца: вяршыняў пакараць не імкнулася, і жыццё спорту прысвячаць не збіралася - так атрымалася.

"Як я прыйшла ў спорт? Проста пайшла вучыцца плаваць: за кампанію з аднакласніцай. Я нават вады баялася, ужо не памятаю дакладна, як мне ўдалося перамагчы страх - памятаю толькі, што на першым занятку ў ваду так і не зайшла, была на борціку. А потым неяк паплыла паволі", - сціпла распавядае суразмоўца.

Сегодня Елена Хлопцева с удовольствием работает тренером в бассейне: учит плавать детей и взрослых
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Сёння Алена Хлопцава з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых

Да веславання, якое прынесла Алене мноства перамог, ёй і плаванне цалкам давалася: ужо ў 13 гадоў яна стала майстрам спорту. Здольнасці і перспектывы ўбачыў трэнер, дзеліцца спартсменка: так дзяўчынка хутка апынулася ў юнацкай зборнай па плаванні.

"Дзеці ж нічога не разумеюць, прыходзяць - хто за чым: адны забаўляюцца, іншыя проста плаваць вучацца. А я трэніравалася, і вынік быў у наяўнасці. Думаю, усё ўзаемазвязана: не будзь таленту, я б, можа, і стала майстрам спорту, але потым", - разважае яна.

Пра першы заробак і адмову ад плавання

У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні ў алены атрымалася паездзіць па свеце, набрацца багатых уражанняў - тады мала каму быў даступны выезд за мяжу.

Четверка: Татьяна Башкатова, Ольга Каспина, Елена Хлопцева и Лариса Попова
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Чацвёрка: Таццяна Башкатава, Вольга Каспина, Алена Хлопцава і Ларыса Папова

"Памятаю, што на першы заробак купіла нешта маме ў падарунак. На якія забавы марнаваць грошы савецкім дзецям? Тады не было гаджэтаў і аквапаркаў, усё было ў двары, у перапынках паміж школай і трэніроўкамі", - успамінае яна.

З плавання Алена Хлопцава сышла (як гэта часта здараецца ў спартсменаў) пасля таго, як знікла магчымасць займацца з любімым трэнерам. Удавацца ў падрабязнасці суразмоўца адмаўляецца, кажа толькі, што трэнера вымусілі зьехаць - разам з ёй знікла і цікавасць да плавання.

"Група распалася: нас сталі аддаваць то аднаму, то другому трэнеру. А кожны з іх усё роўна займаўся ў першую чаргу са сваімі спартсменамі, а ўжо потым з тымі, хто з'явіўся. Мяне сталі перавучваць - перш у "кроль" аддалі, потым у "дэльфін".

Мне гэта не спадабалася, цікавасць знік, і я кінула", - прызнаецца Алена.

Але да ад'езду трэнер Рыма Войцік паспела пазнаёміць Алену з трэнерам па веславанні Ядвігай Руткоўскай: па словах спартсменкі, яна і не ведала да гэтага, што ёсць такі від спорту. Магчыма, пры іншых абставінах і занялася б чымсьці іншым, разважае суразмоўца.

Елена Хлопцева и Лариса Попова, фото сделано сразу после победы на Олимпиаде-80 перед пресс-конференцией
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава і Ларыса Папова, фота зроблена адразу пасля перамогі на Алімпіядзе-80 перад прэс-канферэнцыяй

Пра (не)дзяцінства і дзікія нагрузкі

"Можа, гэта дзіўна, але я не магу сказаць, што жыць не магла без спорту. Мне прапанавалі, і я стала займацца: усё неяк будзённа. Не было думак і мараў, як і вялікіх амбіцый - усё само атрымлівалася", - кажа Алена Хлопцава.
Паводле яе слоў, у той час не было такога павальнага захаплення спортам і здаровым ладам жыцця. У кожнага была свая матывацыя: Алену вось цікавілі ў першую чаргу зносіны з цікавымі людзьмі ў зборнай. І ўсё ж, чым больш трэніруешся, тым цікавей становіцца - хочацца паляпшаць вынікі і перамагаць на спаборніцтвах.

"Трэніроўкі цяжкія былі, не без гэтага. Я б нават так сказала: дзіўна, што выжылі. Вельмі вялікія нагрузкі, працавалі літаральна на знос - самі ўявіце, на зборах у спартсменаў па чатыры трэніроўкі ў дзень!" - успамінае яна.

Алена Хлопцава кажа, што і дзяцінства ў яе было - маўляў, да дзевяці гадоў у двары "расла". Ды і ў юнацтве спартсменка мала перажывала, што бачыцца са старымі прыяцелямі зрэдку, прыязджаючы са збораў.

Кінуўшы плаванне ў 15 гадоў, ужо ў 16 Алена трапіла ў дарослую зборную каманды СССР па веславанні. Яна ўспамінае: установачны збор стартаваў восенню, там збіралася шмат весляроў з усяго Саюза, а да вясны частку адсеівалі.

В составе юношеской сборной СССР по плаванию Елене удалось поездить по миру
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні Алене давялося паездзіць па свеце

"Мяне там прымацавалі да трэнера, але на вадзе часцей даводзілася бываць адной. Сказалі, што займацца мной асабліва няма калі - людзей да Чэмпіянату свету рыхтуюць. Так што давалі заданне, а я сама сабе трэніравалася. Увесну адбіралі людзей у каманду: трэба было добра выступіць у адзіночцы. Я і выступіла - так мяне сталі рыхтаваць да дарослага Чэмпіянату свету, дзе я ўпершыню выступіла ў 17 гадоў. Дарэчы, на юнацкім пабывала на год пазней", - дзеліцца яна.

"Алімпіяды баяліся, асабліва напарніца"

Алена Хлопцава ўспамінае: да Алімпіяды-80 рыхтавалася старанна. Спартсменка да таго моманту не першы год выступала за каманду Саюза, неаднаразова выязджала на чэмпіянаты свету - недалёка "маячылі" і Гульні.

"Першапачаткова рыхтавалася выступаць у чацвёрцы, цэлы год амаль. А потым вырашылі паспрабаваць у двойцы. Вядома, складана было: нагрузкі ў зборнай камандзе пабольш за хатнія. Перакусіў, адпачыў, патрэніраваўся, адпачыў, патрэніраваўся, перакусіў... І так па крузе. Усе засяроджана на тым, каб хапала адпачынку і было досыць трэніровак. На тое яны і зборы", - успамінае Алена.

Успамінаючы эмоцыі напярэдадні Алімпіяды, суразмоўніца прызнаецца: да спаборніцтваў ставілася спакайней за напарніцу Ларысу Папову.

Награждение сразу после победного заезда на Олимпиаде-80: слева от Поповой и Хлопцевой соперницы из Германии, справа - румынки
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Узнагароджанне адразу пасля пераможнага заезду на Алімпіядзе-80: злева ад Паповай і Хлопцавой суперніцы з Германіі, справа - румынкі

"Яна значна больш перажывала. У яе ўжо быў вопыт выступлення на Алімпійскіх гульнях, яна была старэй і заграбная - больш адказнасці. Перада мной стаяла задача падтрымліваць яе падчас гонкі, паспяваць усё. Так усё і выйшла", - дзеліцца яна.

Хлопцава кажа, што ў той час усе ў "сацлагеры" былі наймацнейшымі: румыны, балгары, і асабліва нямецкая каманда, якая забірала амаль усе прызы на чэмпіянатах свету.

"Так вось у нас выступалі чэмпіёнкі Алімпійскіх гульняў-76 з Румыніі і чэмпіёнкі свету 1979 гады - немкі. А самі мы, уласна кажучы, у двойцы ў першы раз на вялікіх спаборніцтвах выступалі, таму што да гэтага толькі ўнутрысаюзнай былі. Вельмі адказна, вядома", - прызнаецца спартсменка.

Якой была перамога

На перамозе Алена Хлопцава падрабязна не спыняецца: "усё і так напісана". Паводле інфармацыі НАК, у папярэднім заездзе на Алімпійскіх гульнях у Маскве ў двойкі Хлопцава-Папова не было ніякага тактычнага плана. Але спачатку румынская лодка перасекла створ праз дзве секунды, а пасля на секунду адстала і нямецкая.

У цэлым, падчас фінальнага спаборніцтвы савецкая двойка адразу сышла са старту хутчэй іншых і лідзіравала да фінішу: перамога атрымалася пераканаўчая.

Победный экипаж: Лариса Попова и Елена Хлопцева
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Пераможны экіпаж: Ларыса Папова і Алена Хлопцава

Той момант не забыўся і праз шмат гадоў, прызнаецца спартсменка. "Мы ўздыхнулі з палёгкай, што выйгралі, - усё ж напружанне было вельмі вялікае. Радаваліся па-вар'яцку, тым больш, што наш медаль аказаўся адзіным золатам СССР у акадэмічным веславанні. Было прыемна, што столькі намаганняў і часу не сышлі марна", - усміхаецца Алена Хлопцава.

Кажа, толкам не святкавалі: адразу пасля спаборніцтваў адправіліся на прэс-канферэнцыю, а потым - у вёску.
"Мы асабліва не святкавалі: Алімпіяда працягвалася, на наступны дзень людзі таксама выступалі, а мы жылі ў дамах, у якіх трэба было выконваць цішыню і парадак, каб нікому не перашкодзіць. Але, натуральна, віншавалі нас усё", - распавядае алімпійская чэмпіёнка.

Паводле яе слоў, Алімпіяда запомнілася і многім іншым, не толькі хваляваннем і эйфарыяй пасля перамогі: удзельнікамі ў розных незвычайных строях, выступленнямі артыстаў - уражанняў хапала. А потым з перамогай рабят прынялі дома захопленыя бацькі.

Елена Хлопцева с тренером Анатолием Поповым на Чемпионате мира 1983 года, он тренировал их с Ларисой Поповой
© Sputnik из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава з трэнерам Анатолем Паповым на Чэмпіянаце свету 1983 года, ён трэніраваў іх з Ларысай Паповай

"Спытайце пра ўзнагароду? Мне далі прэмію за Алімпійскія гульні, а яшчэ магчымасць без чаргі набыць аўтамабіль. Прэмія была чатыры тысячы (з іх 800 рублёў падаходнага падатку). Не магу сказаць, шмат гэта ці мала, але "Волга" каштавала 12. Я яе купіла ў выніку, праўда, праз некалькі гадоў", - кажа Хлопцава.

Спярша стамілася і кінула, потым прыйшлося сысці

"Упершыню я кінула грэблю ў 1985-м. Стамілася, сіл не было ніякіх. Галоўны трэнер зборнай СССР прапанаваў мне адпачыць, паездзіць са зборнай у якой заўгодна якасці. І я год адпрацавала са сваёй камандай масажысткай (у мяне і "скарыначка" была). Таксама няпроста было: хлопцы двухмятровыя, паспрабуй адмасіруй. Трэнер разлічваў, што я перадыхну - вернецца жаданне веславаць. А я выйшла замуж і нарадзіла дзіця", - гаворыць адкрыта чэмпіёнка.

Вярнуцца ў грэблю Алену Хлопцаву ўгаварылі толькі праз 2,5 гады: яна апынулася ў пары з Кацярынай Хадатовіч. А ў апошні раз выступіла на Алімпійскіх гульнях у Барселоне, ужо за зборную каманду СНД: у моцнай парнай чацвёрцы, якая прывезла на радзіму бронзавыя медалі.

Елена Хлопцева и Лариса Фадеева победили во время заезда в двойке на юношеском ЧМ в 1978 году
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцева і Ларыса Фадзеева (у цэнтры) перамаглі падчас заезду ў двойцы на юнацкім ЧС ў 1978 годзе

"А далей мы сталі кожны па сваіх месцах рыхтавацца. Я думала, што калі выступала 18 гадоў за зборную СССР, усюды трапляла і адбіралася, медалі дадому прывозіла, то і ў зборнай Беларусі змагу яшчэ гадоў дзесяць папросту трэніравацца. У мяне на той момант цалкам хапала яшчэ і сіл, і жаданні. Як аказалася, усё не так проста: скончылася ўсё сумна.

З-за канфлікту (я не стану называць прозвішчаў) нам сталі літаральна ўстаўляць палкі ў колы: не давалі бензіну на катэр перад чэмпіянатам, не дазвалялі гоначную лодку з вёсламі браць... Ніхто нас не хацеў разумець, у тым ліку ранейшае кіраўніцтва спорткамітэта. Мне імкнуцца было ўжо няма куды, а прыніжацца не хацелася. Тады яшчэ маладую Кацю Хадатовіч я падбадзёрвала, маўляў, усё наперадзе. Яна перасела ў адзіночку, а я вырашыла завязаць з веславаннем", - успамінае яна.

На той момант у Алены ўжо была сям'я: спартсменка вырашыла, што дома - лепш, чым дзе-небудзь. Сёння яна з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых.

"Мне падабаецца інструктарскіх праца. Аб трэнерстве і падрыхтоўцы дзяцей да спаборніцтваў я і не думала: мне іх шкада. Я памятаю, як гэта: хіба магу, зведаўшы на сабе, прымушаць дзіця плыць, калі яно кажа "я не магу"? Ды і раз'ездаў я не хацела", - прызнаецца Алена Хлопцава.

Яна да гэтага часу мае зносіны з тымі самымі цікавымі людзьмі з алімпійскага мінулага, якія і былі для яе адным з галоўных задавальненняў. Да прыкладу, з Ларысай Паповай, напарніцай з пераможнай лодкі на Алімпіядзе-80, раней нават ездзілі адзін да аднаго ў госці - і цяпер часцяком сазваніваюцца.

5
Тэги:
Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80

Брэсцкі канструктывізм: экскурсія для знатакоў стылю

0
(абноўлена 09:43 10.07.2020)
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Валанцёры распавядаюць аб брэсцкім канструктывізме з дапамогай налепак у кавярнях горада
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
  • Будынак гісторыка-культурнага значэння
  • На адну з экскурсій па мадэрнісцкім Брэсце запрасілі Міхала Пшчулкоўскага
Неабыякавыя берасцейцы стварылі праект папулярызацыі гарадской забудовы ў стылі канструктывізму. Для знатакоў міжваеннай архітэктуры яны падрыхтавалі анлайн карту, а гараджане могуць паўдзельнічаць у выратаванні помнікаў.

"Брэсцкі канструктывізм" - так у горадзе над Бугам называюць архітэктуру, пабудаваную тут у 1920-30-х гадах. Спецыялісты адносяць яе да агульнаеўрапейскага стылю мадэрнізму, які ў свой час адмовіўся ад старых традыцый.

Гэты стыль ўключае ў сябе функцыяналізм, канструктывізм, манументалізм і іншыя стылістычныя напрамкі. У Брэсце яго можна пазнаць па некалькіх характэрных рысах. Гэта выкарыстанне простых кубічных формаў, пераменная вышыня будынкаў, стужачныя вокны і плоскія дахі.

У канструктывісцкім духу берасцейцы будавалі не толькі жылыя дамы. Храмы, адміністрацыйныя будынкі, турма, установы аховы здароўя і адукацыі - новы стыль удала ўпісаўся ў гарадскую тканіну. Да прыкладу, амаль увесь паўднёва-заходні бок галоўнай гарадской плошчы - запар помнікі эпохі 1920-30-х.

Одна из волонтеров проекта Марина Завражная
© Sputnik Артем Кирьянов
Адна з валанцёраў праекта Марына Заўражная распавядае, што да нядаўніх часоў валанцёры знаёмілі берасцейцаў з канструктывізмам на "Мадэрнісцкіх шпацырах". Пакуль экскурсіі вырашылі адкласці з-за эпідэміялагічнага становішча.

Сёння ў Брэсце налічваецца больш за два дзясяткі будынкаў у гэтым стылі. Знайсці іх і пазнаёміцца з гісторыяй славутасцяў можна на анлайн карце праекта. Таксама валанцёры распрацавалі алгарытмы выратавання помнікаў архітэктуры ў выпадку пагрозы іх захаванасці.

0
  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Мабыць, самы незвычайны прыклад брэсцкага канструктывізму - кірха на сучаснай вуліцы Карла Маркса. Яе пабудавалі ў 1938 годзе для евангелісцка-аўгсбургскай абшчыны горада з 198 вернікаў. У савецкі час тут працаваў кінатэатр "Змена", а цяпер будынак займае рэкламнае агенцтва.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Адзін з найбуйнейшых помнікаў канструктывізму - будынак былой швейнай фабрыкі "Надзея". Будаваўся ён як дом Яніны Урбановіч. Берасцейцы кажуць, па форме дом чымсьці нагадвае знакаміты хмарачос- "прас" у Нью-Ёрку. Пасля рамонту тут з'явіліся офісы ў стылі лофт.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    На паўднёва-заходнім баку плошчы Леніна ў стылі канструктывізму пабудаваны не толькі будынак цяперашняга аблвыканкама. Упраўленне КДБ, адміністрацыя Ленінскага раёна, бальніца хуткай дапамогі - цэлая вуліца стала вялікім помнікам стылю.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik из личного архива Юрия Рубашевского

    У стылі канструктывізму планавалі перабудаваць і галоўны каталіцкі храм Брэста. Але з-за вайны планам было не наканавана спраўдзіцца. Так што Крыжаўзвіжанскі касцёл застаўся ў ранейшых формах позняга класіцызму.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Традыцыі "брэсцкага канструктывізму" жывыя і сёння: архітэктары выкарыстоўваюць традыцыйныя мясцовыя формы пры ўзвядзенні новых будынкаў у цэнтры горада.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Усе помнікі архітэктуры брэсцкага канструктывізму і іх гісторыя сабраныя на адной анлайн карце.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Марта Мартынюк

    На жаль, гэты "цацачны" асабняк 1937 года ў рэдкім стылі стрымлайн мадэрна выратаваць не ўдалося. Будынак павольна руйнаваўся з-за будаўніцтва па суседстве тэатра лялек. Помнік архітэктуры састарэў, яго пазбавілі статусу гісторыка-культурнай каштоўнасці і знеслі год таму.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    У гэтым доме з характэрным для канструктывізму стужачным шкленнем сёння працуе знакаміты брэсцкі майстар Мікалай Кузьміч.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    "За польскім часам" берасцейцы атрымалі нават спартыўны манеж у стылі канструктывізму. У ынаш час ён застаецца дзеючым, а час ад часу тут адбываліся гарадскія выставы-кірмашы.

  • Валанцёры распавядаюць аб брэсцкім канструктывізме з дапамогай налепак у кавярнях горада
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Валанцёры распавядаюць аб брэсцкім канструктывізме з дапамогай налепак у кавярнях горада.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Эпоха брэсцкага канструктывізму памятае і прысуд Веры Харужай. У гэтым будынку ў 1927 году падпольшчыцу асудзілі на шэсць гадоў катаргі.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Турысты могуць пазнаёміцца з архітэктурай мадэрна і па выдадзенай праектам брашуры. Усе помнікі міжваеннай эпохі сабраны ў адным выданні - па ім лёгка арыентавацца падчас прагулкі па горадзе.

  • Будынак у стылі канструктывізму ў Брэсце
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Дом у стылі канструктывізму пабудаваў для сябе і галоўны прадстаўнік брэсцкай школы мадэрна Юзэф Бараньскі. Архітэктар меў асабістую гербавую пячатку і валодаў правам праектаваць будынкі любой складанасці. Яму належаць шматлікія знакавыя для горада збудаванні: філармонія, корпус чыгуначнага каледжа і касцёл на Граеўцы ў форме паравоза.

  • Будынак гісторыка-культурнага значэння
    © Sputnik Артем Кирьянов

    Амаль усе помнікі гэтай эпохі ў Брэсце ўключаныя ў спіс гісторыка-культурнай спадчыны. На выпадак пагрозы захаванасці будынкаў валанцёры падрыхтавалі тры алгарытмы дзеянняў, якія дапамогуць выратаваць помнікі архітэктуры.

  • На адну з экскурсій па мадэрнісцкім Брэсце запрасілі Міхала Пшчулкоўскага
    © Sputnik Артем Кирьянов

    На адну з экскурсій па мадэрнісцкім Брэсце запрасілі Міхала Пшчулкоўскага - буйнога польскага спецыяліста па архітэктуры канструктывізму. Натхніўшыся тэмай, адна з валанцёраў праекта напісала ўласную навуковую працу аб брэсцкім мадэрне.

Тэги:
спадчына, архітэктура, Брэст