Агонь II Еўрапейскіх гульняў сустрэлі ў Гродна і праводзілі на БелАЭС

Агонь II Еўрапейскіх гульняў сустрэлі ў Гродна і праводзілі на БелАЭС

55
(абноўлена 10:49 19.05.2019)
Полымя міру пранеслі па ўсім гістарычным цэнтры Гродна 14 вядомых гараджан і спартсменаў.

ГРОДНА, 19 мая - Sputnik, Іна Грышук. Вядомыя гродзенцы і спартсмены пранеслі факел з агнём II Еўрапейскіх гульняў "Полымя міру" па цэнтральных вуліцах Гродна. Полымя вялікім канцэртам сустракалі на плошчы Леніна.

На площади Ленина, где проходила церемония встречи Огня II Европейских игр, собралось более тысячи человек.
© Sputnik / Инна Гришук
На плошчы Леніна, дзе праходзіла цырымонія сустрэчы Агню II Еўрапейскіх гульняў, сабралася больш за тысячу чалавек

 

У нядзелю факел пабывае на Аўгустоўскім канале, а затым пачне падарожжа па Гродзенскай вобласці, завяршыўшы яго праз тыдзень на будпляцоўцы БелАЭС.

Огонь привезли так называемые хранители, он был запечатан в специальной лампадке.
© Sputnik / Инна Гришук
Агонь прывезлі так званыя захавальнікі, ён быў запячатаны ў спецыяльнай лампадцы

Гродна стаў другім абласным цэнтрам краіны, які прымаў у сябе сімвал II Еўрапейскіх гульняў. Тыдзень таму агонь прыбыў у краіну і быў сустрэты ў Брэсце. У Гродна першай кропкай, дзе сустракалі "Полымя міру", стаў ААТ "Гродна Азот". Тут факел пранеслі па тэрыторыі прадпрыемства, а затым паднялі на верхавіну самай вялікай вежы прадпрыемства - агонь апынуўся на вышыні больш за 130 метраў над узроўнем мора.

Самой красивой участницей гродненской эстафеты стала супермодель мира Екатерина Доманькова.
© Sputnik / Инна Гришук
Самай прыгожай удзельніцай гродзенскай эстафеты стала супермадэль свету Кацярына Даманькова

У Гродна маршрут эстафеты пралягаў па цэнтральных вуліцах горада, пачаўся і завершыўся на плошчы Леніна. Факел неслі па вуліцы Ажэшка, Свярдлова, Парыжскай Камуны, плошчы і вуліцы Савецкай, запалілі ля сцен Каложскай царквы.

Факелы для эстафеты были сделаны в Новогрудке – на местном заводе газовой аппаратуры.
© Sputnik / Инна Гришук
Паходні для эстафеты былі зробленыя ў Наваградку - на мясцовым заводзе газавай апаратуры

Факеланосцамі сталі 14 вядомыя жыхароў і спартсменаў Гродна. Першым факел нёс вядомы савецкі баскетбаліст, ураджэнец Гродна Іван Ядзешка, затым - чэмпіён свету ў кіданні молата Іван Ціхан, які перадаў яго самай прыгожай удзельніцы эстафеты супермадэлі свету Кацярыне Даманьковай. Затым факел пабываў у руках рэктара БДУ Андрэя Караля, савецкай гімнасткі і алімпійскай чэмпіёнкі Алены Валчэцкай, артыста Сашы Нема, аднаго са стваральнікаў MSQRD Сяргея Ганчара і іншых.

Часть маршрута пламя ехало на велосипеде.
© Sputnik / Инна Гришук
Частку маршруту полымя "ехала" на веласіпедзе

"Полымя міру" прывезлі ў Гродна запячатаным у спецыяльнай лампадцы, ад якой запалілі першы факел. Лампадка прыбыла ў суправаджэнні чацвярых чалавек, так званых захавальнікаў агню. На кожнай кропцы агонь перадавалі ад факела да факела, і так на працягу ўсяго маршруту. Запячатаць полымя давялося толькі на адным участку гродзенскай эстафеты - калі яго ў машыне везлі да Каложскай царквы і назад.

На площади Советской у знаменитого гродненского танка-памятника огонь получил Саша Немо.
© Sputnik / Инна Гришук
На плошчы Савецкай у знакамітага гродзенскага танка-помніка агонь атрымаў Саша Нема

Факел з агнём II Еўрапейскіх гульняў падарожнічаў па цэнтры Гродна крыху больш за гадзіну. На кожнай кропцы сустрэчы факеланосцаў чакалі гараджане, якія радасна крычалі, пляскалі ў далоні, многія стараліся сфатаграфавацца са сваімі кумірамі. Затым на плошчы Леніна прайшоў вялікі святочны канцэрт.

В эстафете участвовал ректор БГУ Андрей Король и создатель MSQRD Сергей Гончар.
© Sputnik / Инна Гришук
У эстафеце удзельнічаў рэктар БДУ Андрэй Кароль і стваральнік MSQRD Сяргей Ганчар
В Коложскую церковь пламя отвезли запечатанным в лампадке.
© Sputnik / Инна Гришук
У Каложскую царкву полымя адвезлі запячатаным у лампадцы

Сёння "Полымя міру" адвязуць на Аўгустоўскі канал, пасля гэтага - у іншыя турыстычныя разыначкі гродзенскай зямлі. Напрыклад, агонь пабывае ў Мірскім і Лідскім замках, а таксама ў Наваградку, Ваўкавыску і Астраўцы. Па Гродзенскай вобласці ён будзе падарожнічаць на працягу шасці дзён. Канчатковай кропкай гродзенскай частцы маршруту стане будпляцоўка БелАЭС.

Чемпионка Европы по прыжкам в длину Анна Канюк и первая гродненская олимпийская чемпионка по спортивной гимнастике Елена Волчецкая.
© Sputnik / Инна Гришук
Чэмпіёнка Еўропы па скачках у даўжыню Ганна Канюк і першая гродзенская алімпійская чэмпіёнка па спартыўнай гімнастыцы Алена Ваўчэцкая
Пламя мира будет путешествовать по Гродненской области в течение шести дней, конечной точкой маршрута станет стройплощадка БелАЭС.
© Sputnik / Инна Гришук
Полымя міру будзе падарожнічаць па Гродзенскай вобласці на працягу шасці дзён, канчатковым пунктам маршруту стане будпляцоўка БелАЭС
Всего в эстафете в Гродно участвовало 14 известных гродненцев.
© Sputnik / Инна Гришук
Усяго ў эстафеце ў Гродна ўдзельнічала 14 вядомых гарадзенцаў

Эстафета "Полымя міру" стартавала 3 мая ў Рыме. За два тыдні полымя пабывала на Манблане, у Італіі, Славеніі, Славакіі, Венгрыі, Аўстрыі, Чэхіі і Польшчы. З 12 мая пачаталося падарожжа па Беларусі. Завершыцца эстафета 21 чэрвеня на Нацыянальным алімпійскім стадыёне Дынама ў Мінску.

55
Тэги:
Гродна, Еўрапейскія гульні
Тэмы:
Еўрапейскія гульні - 2019 (192)
Сцягі краін СНД

Каля 300 беларускіх спартсменаў адправяцца на I Гульні краін СНД у Казань

6
(абноўлена 09:07 07.07.2020)
У спаборніцтвах могуць прымаць удзел атлеты ва ўзросце ад 14 да 23 гадоў, выступаць яны будуць у 22 відах спорту.

МІНСК, 7 ліп - Sputnik. Каля 300 спартсменаў з Беларусі адправяцца на I Гульні краін СНД, якія плануецца правесці ў верасні гэтага года ў Казані, пра гэта паведамілі ў прэс-службе Мінспорту і турызму рэспублікі.

"Каля 300 беларускіх спартсменаў прыме ўдзел у I Гульнях краін СНД. Пра гэта заявіў міністр спорту і турызму Рэспублікі Беларусь Сяргей Кавальчук падчас відэаканферэнцыі, якая прайшла пад эгідай Выканаўчага камітэта СНД", - праінфармавалі ў ведамстве.

Калі ўключыць у дэлегацыю трэнераў, суддзяў і адміністрацыйны апарат, то яна павялічваецца ўжо да прыкладна 390 чалавек. Па словах міністра, спартсмены ўжо "засумавалі па спаборніцтвах", а Гульні краін Садружнасці даюць выдатную магчымасць памерацца сіламі з супернікамі.

Плануецца, што беларускія атлеты выступяць у 20 відах спорту.

У Мінспорта ўдакладнілі, што Гульні пройдуць у Казані з 4 па 11 верасня. Іх планавалася правесці ў жніўні, аднак у сувязі з эпідэміялагічным становішчам іх было вырашана перанесці на больш позні тэрмін.

У спаборніцтвах будуць удзельнічаць спартсмены ад 14 да 23 гадоў, будзе разыграна каля 280 камплектаў медалёў. Ініцыятарам Гульняў выступае Расія.

6
Тэги:
Казань, СНД, Спорт
Алена Хлопцава з Ларысай Паповай на спаборніцтвах у Маскве (Вялікая Маскоўская рэгата)

Па чатыры трэніроўкі ў дзень! Чэмпіёнка Алена Хлопцава - пра Алімпіяду-80

5
(абноўлена 10:19 02.07.2020)
Алімпійская чэмпіёнка ў акадэмічным веславанні Алена Хлопцава распавяла аб знясільваючай падрыхтоўцы да Алімпіяды-80, гучнай перамозе і прычынах, па якіх сышла з вялікага спорту.

Выбітная спартсменка Алена Хлопцава прынесла сваёй краіне адзінае золата ў акадэмічным веславанні на Алімпіядзе-80. У тым спаборніцтве яна плыла ў двойцы з Ларысай Паповай: сёння прызнаецца, што хвалявалася куды менш, чым напарніца.

Sputnik папрасіў спартсменку падзяліцца ўспамінамі пра Алімпіяду-80 і распытаў пра цяперашняе жыццё - пасля заваявання мноства спартыўных вяршынь.

Баялася вады! З чаго ўсё пачалося

У сям'і Алены Хлопцавой не было спартсменаў. Суразмоўніца прызнаецца: вяршыняў пакараць не імкнулася, і жыццё спорту прысвячаць не збіралася - так атрымалася.

"Як я прыйшла ў спорт? Проста пайшла вучыцца плаваць: за кампанію з аднакласніцай. Я нават вады баялася, ужо не памятаю дакладна, як мне ўдалося перамагчы страх - памятаю толькі, што на першым занятку ў ваду так і не зайшла, была на борціку. А потым неяк паплыла паволі", - сціпла распавядае суразмоўца.

Сегодня Елена Хлопцева с удовольствием работает тренером в бассейне: учит плавать детей и взрослых
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Сёння Алена Хлопцава з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых

Да веславання, якое прынесла Алене мноства перамог, ёй і плаванне цалкам давалася: ужо ў 13 гадоў яна стала майстрам спорту. Здольнасці і перспектывы ўбачыў трэнер, дзеліцца спартсменка: так дзяўчынка хутка апынулася ў юнацкай зборнай па плаванні.

"Дзеці ж нічога не разумеюць, прыходзяць - хто за чым: адны забаўляюцца, іншыя проста плаваць вучацца. А я трэніравалася, і вынік быў у наяўнасці. Думаю, усё ўзаемазвязана: не будзь таленту, я б, можа, і стала майстрам спорту, але потым", - разважае яна.

Пра першы заробак і адмову ад плавання

У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні ў алены атрымалася паездзіць па свеце, набрацца багатых уражанняў - тады мала каму быў даступны выезд за мяжу.

Четверка: Татьяна Башкатова, Ольга Каспина, Елена Хлопцева и Лариса Попова
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Чацвёрка: Таццяна Башкатава, Вольга Каспина, Алена Хлопцава і Ларыса Папова

"Памятаю, што на першы заробак купіла нешта маме ў падарунак. На якія забавы марнаваць грошы савецкім дзецям? Тады не было гаджэтаў і аквапаркаў, усё было ў двары, у перапынках паміж школай і трэніроўкамі", - успамінае яна.

З плавання Алена Хлопцава сышла (як гэта часта здараецца ў спартсменаў) пасля таго, як знікла магчымасць займацца з любімым трэнерам. Удавацца ў падрабязнасці суразмоўца адмаўляецца, кажа толькі, што трэнера вымусілі зьехаць - разам з ёй знікла і цікавасць да плавання.

"Група распалася: нас сталі аддаваць то аднаму, то другому трэнеру. А кожны з іх усё роўна займаўся ў першую чаргу са сваімі спартсменамі, а ўжо потым з тымі, хто з'явіўся. Мяне сталі перавучваць - перш у "кроль" аддалі, потым у "дэльфін".

Мне гэта не спадабалася, цікавасць знік, і я кінула", - прызнаецца Алена.

Але да ад'езду трэнер Рыма Войцік паспела пазнаёміць Алену з трэнерам па веславанні Ядвігай Руткоўскай: па словах спартсменкі, яна і не ведала да гэтага, што ёсць такі від спорту. Магчыма, пры іншых абставінах і занялася б чымсьці іншым, разважае суразмоўца.

Елена Хлопцева и Лариса Попова, фото сделано сразу после победы на Олимпиаде-80 перед пресс-конференцией
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава і Ларыса Папова, фота зроблена адразу пасля перамогі на Алімпіядзе-80 перад прэс-канферэнцыяй

Пра (не)дзяцінства і дзікія нагрузкі

"Можа, гэта дзіўна, але я не магу сказаць, што жыць не магла без спорту. Мне прапанавалі, і я стала займацца: усё неяк будзённа. Не было думак і мараў, як і вялікіх амбіцый - усё само атрымлівалася", - кажа Алена Хлопцава.
Паводле яе слоў, у той час не было такога павальнага захаплення спортам і здаровым ладам жыцця. У кожнага была свая матывацыя: Алену вось цікавілі ў першую чаргу зносіны з цікавымі людзьмі ў зборнай. І ўсё ж, чым больш трэніруешся, тым цікавей становіцца - хочацца паляпшаць вынікі і перамагаць на спаборніцтвах.

"Трэніроўкі цяжкія былі, не без гэтага. Я б нават так сказала: дзіўна, што выжылі. Вельмі вялікія нагрузкі, працавалі літаральна на знос - самі ўявіце, на зборах у спартсменаў па чатыры трэніроўкі ў дзень!" - успамінае яна.

Алена Хлопцава кажа, што і дзяцінства ў яе было - маўляў, да дзевяці гадоў у двары "расла". Ды і ў юнацтве спартсменка мала перажывала, што бачыцца са старымі прыяцелямі зрэдку, прыязджаючы са збораў.

Кінуўшы плаванне ў 15 гадоў, ужо ў 16 Алена трапіла ў дарослую зборную каманды СССР па веславанні. Яна ўспамінае: установачны збор стартаваў восенню, там збіралася шмат весляроў з усяго Саюза, а да вясны частку адсеівалі.

В составе юношеской сборной СССР по плаванию Елене удалось поездить по миру
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
У складзе юнацкай зборнай СССР па плаванні Алене давялося паездзіць па свеце

"Мяне там прымацавалі да трэнера, але на вадзе часцей даводзілася бываць адной. Сказалі, што займацца мной асабліва няма калі - людзей да Чэмпіянату свету рыхтуюць. Так што давалі заданне, а я сама сабе трэніравалася. Увесну адбіралі людзей у каманду: трэба было добра выступіць у адзіночцы. Я і выступіла - так мяне сталі рыхтаваць да дарослага Чэмпіянату свету, дзе я ўпершыню выступіла ў 17 гадоў. Дарэчы, на юнацкім пабывала на год пазней", - дзеліцца яна.

"Алімпіяды баяліся, асабліва напарніца"

Алена Хлопцава ўспамінае: да Алімпіяды-80 рыхтавалася старанна. Спартсменка да таго моманту не першы год выступала за каманду Саюза, неаднаразова выязджала на чэмпіянаты свету - недалёка "маячылі" і Гульні.

"Першапачаткова рыхтавалася выступаць у чацвёрцы, цэлы год амаль. А потым вырашылі паспрабаваць у двойцы. Вядома, складана было: нагрузкі ў зборнай камандзе пабольш за хатнія. Перакусіў, адпачыў, патрэніраваўся, адпачыў, патрэніраваўся, перакусіў... І так па крузе. Усе засяроджана на тым, каб хапала адпачынку і было досыць трэніровак. На тое яны і зборы", - успамінае Алена.

Успамінаючы эмоцыі напярэдадні Алімпіяды, суразмоўніца прызнаецца: да спаборніцтваў ставілася спакайней за напарніцу Ларысу Папову.

Награждение сразу после победного заезда на Олимпиаде-80: слева от Поповой и Хлопцевой соперницы из Германии, справа - румынки
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Узнагароджанне адразу пасля пераможнага заезду на Алімпіядзе-80: злева ад Паповай і Хлопцавой суперніцы з Германіі, справа - румынкі

"Яна значна больш перажывала. У яе ўжо быў вопыт выступлення на Алімпійскіх гульнях, яна была старэй і заграбная - больш адказнасці. Перада мной стаяла задача падтрымліваць яе падчас гонкі, паспяваць усё. Так усё і выйшла", - дзеліцца яна.

Хлопцава кажа, што ў той час усе ў "сацлагеры" былі наймацнейшымі: румыны, балгары, і асабліва нямецкая каманда, якая забірала амаль усе прызы на чэмпіянатах свету.

"Так вось у нас выступалі чэмпіёнкі Алімпійскіх гульняў-76 з Румыніі і чэмпіёнкі свету 1979 гады - немкі. А самі мы, уласна кажучы, у двойцы ў першы раз на вялікіх спаборніцтвах выступалі, таму што да гэтага толькі ўнутрысаюзнай былі. Вельмі адказна, вядома", - прызнаецца спартсменка.

Якой была перамога

На перамозе Алена Хлопцава падрабязна не спыняецца: "усё і так напісана". Паводле інфармацыі НАК, у папярэднім заездзе на Алімпійскіх гульнях у Маскве ў двойкі Хлопцава-Папова не было ніякага тактычнага плана. Але спачатку румынская лодка перасекла створ праз дзве секунды, а пасля на секунду адстала і нямецкая.

У цэлым, падчас фінальнага спаборніцтвы савецкая двойка адразу сышла са старту хутчэй іншых і лідзіравала да фінішу: перамога атрымалася пераканаўчая.

Победный экипаж: Лариса Попова и Елена Хлопцева
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Пераможны экіпаж: Ларыса Папова і Алена Хлопцава

Той момант не забыўся і праз шмат гадоў, прызнаецца спартсменка. "Мы ўздыхнулі з палёгкай, што выйгралі, - усё ж напружанне было вельмі вялікае. Радаваліся па-вар'яцку, тым больш, што наш медаль аказаўся адзіным золатам СССР у акадэмічным веславанні. Было прыемна, што столькі намаганняў і часу не сышлі марна", - усміхаецца Алена Хлопцава.

Кажа, толкам не святкавалі: адразу пасля спаборніцтваў адправіліся на прэс-канферэнцыю, а потым - у вёску.
"Мы асабліва не святкавалі: Алімпіяда працягвалася, на наступны дзень людзі таксама выступалі, а мы жылі ў дамах, у якіх трэба было выконваць цішыню і парадак, каб нікому не перашкодзіць. Але, натуральна, віншавалі нас усё", - распавядае алімпійская чэмпіёнка.

Паводле яе слоў, Алімпіяда запомнілася і многім іншым, не толькі хваляваннем і эйфарыяй пасля перамогі: удзельнікамі ў розных незвычайных строях, выступленнямі артыстаў - уражанняў хапала. А потым з перамогай рабят прынялі дома захопленыя бацькі.

Елена Хлопцева с тренером Анатолием Поповым на Чемпионате мира 1983 года, он тренировал их с Ларисой Поповой
© Sputnik из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцава з трэнерам Анатолем Паповым на Чэмпіянаце свету 1983 года, ён трэніраваў іх з Ларысай Паповай

"Спытайце пра ўзнагароду? Мне далі прэмію за Алімпійскія гульні, а яшчэ магчымасць без чаргі набыць аўтамабіль. Прэмія была чатыры тысячы (з іх 800 рублёў падаходнага падатку). Не магу сказаць, шмат гэта ці мала, але "Волга" каштавала 12. Я яе купіла ў выніку, праўда, праз некалькі гадоў", - кажа Хлопцава.

Спярша стамілася і кінула, потым прыйшлося сысці

"Упершыню я кінула грэблю ў 1985-м. Стамілася, сіл не было ніякіх. Галоўны трэнер зборнай СССР прапанаваў мне адпачыць, паездзіць са зборнай у якой заўгодна якасці. І я год адпрацавала са сваёй камандай масажысткай (у мяне і "скарыначка" была). Таксама няпроста было: хлопцы двухмятровыя, паспрабуй адмасіруй. Трэнер разлічваў, што я перадыхну - вернецца жаданне веславаць. А я выйшла замуж і нарадзіла дзіця", - гаворыць адкрыта чэмпіёнка.

Вярнуцца ў грэблю Алену Хлопцаву ўгаварылі толькі праз 2,5 гады: яна апынулася ў пары з Кацярынай Хадатовіч. А ў апошні раз выступіла на Алімпійскіх гульнях у Барселоне, ужо за зборную каманду СНД: у моцнай парнай чацвёрцы, якая прывезла на радзіму бронзавыя медалі.

Елена Хлопцева и Лариса Фадеева победили во время заезда в двойке на юношеском ЧМ в 1978 году
© Photo : из личного архива Е.Хлопцевой
Алена Хлопцева і Ларыса Фадзеева (у цэнтры) перамаглі падчас заезду ў двойцы на юнацкім ЧС ў 1978 годзе

"А далей мы сталі кожны па сваіх месцах рыхтавацца. Я думала, што калі выступала 18 гадоў за зборную СССР, усюды трапляла і адбіралася, медалі дадому прывозіла, то і ў зборнай Беларусі змагу яшчэ гадоў дзесяць папросту трэніравацца. У мяне на той момант цалкам хапала яшчэ і сіл, і жаданні. Як аказалася, усё не так проста: скончылася ўсё сумна.

З-за канфлікту (я не стану называць прозвішчаў) нам сталі літаральна ўстаўляць палкі ў колы: не давалі бензіну на катэр перад чэмпіянатам, не дазвалялі гоначную лодку з вёсламі браць... Ніхто нас не хацеў разумець, у тым ліку ранейшае кіраўніцтва спорткамітэта. Мне імкнуцца было ўжо няма куды, а прыніжацца не хацелася. Тады яшчэ маладую Кацю Хадатовіч я падбадзёрвала, маўляў, усё наперадзе. Яна перасела ў адзіночку, а я вырашыла завязаць з веславаннем", - успамінае яна.

На той момант у Алены ўжо была сям'я: спартсменка вырашыла, што дома - лепш, чым дзе-небудзь. Сёння яна з задавальненнем працуе трэнерам у басейне: вучыць плаваць дзяцей і дарослых.

"Мне падабаецца інструктарскіх праца. Аб трэнерстве і падрыхтоўцы дзяцей да спаборніцтваў я і не думала: мне іх шкада. Я памятаю, як гэта: хіба магу, зведаўшы на сабе, прымушаць дзіця плыць, калі яно кажа "я не магу"? Ды і раз'ездаў я не хацела", - прызнаецца Алена Хлопцава.

Яна да гэтага часу мае зносіны з тымі самымі цікавымі людзьмі з алімпійскага мінулага, якія і былі для яе адным з галоўных задавальненняў. Да прыкладу, з Ларысай Паповай, напарніцай з пераможнай лодкі на Алімпіядзе-80, раней нават ездзілі адзін да аднаго ў госці - і цяпер часцяком сазваніваюцца.

5
Тэги:
Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80

Калі пасажыр кусаецца: прышчэпкі, спецадзенне і дэзінфекцыя ў заатаксі

0
(абноўлена 12:11 08.07.2020)
Дэзінфікавалі, пакуль гэта не стала мэйнстрымам - у сэрвісе па перавозцы жывёл ўмелі карыстацца антысептыкамі і да таго, як грымнула пандэмія. Заснавальнік сэрвісу Яўген навучыў гледачоў Sputnik асноўным правілам дэзінфекцыі і распавёў пра самых незвычайных пасажыраў.

Некалькі гадоў таму Яўген і яго залацісты рэтрывер моклі пад дажджом у чаканні таксі. Машына мужчыны заглухла, а яго тады яшчэ зусім юны гадаванец паводзіў сябе занадта жыццярадасна, каб можна было дазволіць сабе ехаць на грамадскім транспарце - іншыя пасажыры ледзь ці былі б задаволеныя.

Так і не дачакаўшыся таксі, Яўген з гадаванцам адправіліся дадому пешшу. А зараз ён дапамагае іншым сабакаводам пазбегнуць падобнай сітуацыі.

Сабакі - самыя частыя кліенты сэрвісу заатаксі, які Яўген стварыў некалькі гадоў таму. Але ездзяць у вальерным адсеку не толькі яны - сярод пасажыраў ёсць, напрыклад, птушкі, а аднойчы ў ветэрынарную клініку ехала цыркавая малпачка.

З такімі пасажырамі дэзінфекцыя становіцца адным з найважнейшых складнікаў працы, так што скрынка з антысептыкамі розных відаў была ў машыне яшчэ да таго, як грымнула пандэмія.

Пасажырскае сядзенне па правую руку ад кіроўцы Яўген жартам называе сваім цокальным паверхам. У дазатары - розныя віды антысептыку. Ідэальна чыстых жывёл не бывае, тлумачыць уладальнік заатаксі, так што пасля кожнай паездкі мінімум 15-30 хвілін сыходзіць на дэзінфекцыю. Прычым як пасажырскага, так і вальернага адсекаў машыны.
Па просьбе карэспандэнтаў Sputnik са свайго вялізнага набору антысептыкаў Яўген падабраў адзін, які варта вазіць з сабой кожнаму аўтамабілісту. Асабліва ў перыяд пандэміі. Шмат часу дэзінфекцыя не адбярэ - сродак трэба нанесці на ўсе кантактныя паверхні і пакінуць прыкладна на 5-10 хвілін.

На гэты час дзверы і вокны машыны лепш зачыніць, а самому кіроўцу - прагуляцца на свежым паветры.
Каб антысептык не пакінуў у салоне разводаў, салон машыны варта трымаць у чысціні. Пад дзеяннем хімічных сродкаў увесь таемны бруд можа стаць відавочным.

У самога Яўгена на дэзінфекцыю сыходзіць і больш часу, і больш сродкаў - асабліва старанна трэба апрацаваць вальерны адсек. Часам мала прайсціся шчоткай і некалькімі відамі антысептыкаў - калі ў сабакі ёсць падазрэнне, скажам, на чумку, аўтамабіль адпраўляецца на кварцаванне. А гэта значыць, з працоўнага дня выпадае каля чатырох гадзін часу. Але грэбаваць бяспекай будучых пасажыраў нельга.

А каб пасажыр са слабым вестыбюлярным апаратам не дадаў працы, гаспадароў папярэджваюць: калі ваш гадаванец дрэнна пераносіць дарогу, паспрабуйце не карміць яго напярэдадні паездкі. Праўда, не ўсе прыслухоўваюцца да гэтай просьбы. Такія жаласлівыя кліенты, якія не ў сілах выстаяць перад тым, хто просіць вачыма свайго гадаванца, у выніку прыводзяць да праблем - час уборкі вальернага адсека значна павялічваецца.
Не ўсякая машына, якая прапануе паслугі перавозкі жывёл, можа прэтэндаваць на статус заатаксі, тлумачыць Яўген. І старанная дэзінфекцыя аўто - толькі адзін з абавязковых пунктаў.

Сам Яўген шмат увагі і сіл прыклаў і да афармлення вальернага адсека, і нават да падбору пераносак - у некаторых гаспадароў пераносак можа не быць, а шматлікіх жывёл перавозіць без іх нельга. Гэта папросту небяспечна.
У самога Яўгена ёсць акрамя эканамічнай і кіналагічная адукацыя. Пастаянныя чатырохлапыя пасажыры яго пазнаюць, а сам ён ведае мянушку і пачаткоўцаў - гаспадар пры запаўненні заяўкі на заказ абавязкова яе пазначае.

Але не ўсе пасажыры Яўгена едуць у суправаджэнні тых, што любяць гаспадароў. Некаторыя яго пасажыры - бяздомныя. Гаворка ідзе пра жывёл, якіх валанцёры ратуюць ад вуліцы і вязуць у ветклінікі. І далёка не ўсе з іх прыязна настроены ў дачыненні да чалавека, прызнае Яўген. Таму на ім спецыяльны касцюм, які сцерпіць і бруд, і кіпцюры звера.

Глядзіце на відэа Sputnik, як выглядае праца ў заатаксі, і запамінайце ўрокі дэзінфекцыі, якія спатрэбяцца ўладальнікам асабістага транспарту.

0
Тэги:
Хатнія жывёлы