(2:31 / 16.05Mb / просмотров видео: 3080)

Ралі па бездаражы Парыж - Мосар: трактар гразі не баіцца

33
(абноўлена 15:23 30.01.2017)
Трактарныя гонкі па бездаражы прайшлі ў Віцебскай вобласці і выклікалі такую ўвагу ў мясцовых жыхароў і СМІ, што арганізатары плануюць зрабіць іх традыцыйнымі.

Трактарнае ралі па бездаражы Парыж — Мосар, арганізаванае ААТ "Мінскі трактарны завод", прайшло ўчора ў Віцебскай вобласці.
Трактарнае ралі Парыж — Мосар можа стаць традыцыйным. Галоўнай мэтай, якую ставілі перад сабой арганізатары, было даказаць, што трактары BELARUS не толькі магутныя, але і вынослівыя, могуць працаваць у любых кліматычных умовах, пры любым надвор'і, на любым бездарожжы.

Але акрамя гэтага атрымалася яшчэ і яркае запамінальнае шоу, якое яшчэ доўга будуць успамінаць жыхары беларускіх вёсак Парыж і Мосар.

Ралі выклікала такую ажыўленую ўвагу як гледачоў, так і СМІ, што арганізатары сур'ёзна задумаліся над тым, каб зрабіць яго традыцыйным. І прызналіся, што цікавыя ідэі на гэты конт у іх ужо ёсць.

33
Тэги:
Ралі, ААТ "Мінскі трактарны завод", Віцебская вобласць

Трагедыя на Нямізе: жывыя гваздзікі побач з бронзавымі кветкамі

14
(абноўлена 15:22 30.05.2020)
Жыццё 40 жанчын і 13 мужчын абарвалася ў падземным пераходзе каля станцыі мятро "Няміга" дваццаць адзін год таму. І сёння ў памяць пра іх на прыступках пераходу і ў маленькай капліцы з мемарыяльнай плітой гараць лампадкі, і ляжаць кветкі.

21 год таму 53 чалавекі сталі ахвярамі трагедыі ў цэнтры Мінска. Масавая цісканіна ў падземным пераходзе забрала жыцці 40 жанчын і 13 мужчын.

Большасць загінулых былі зусім маладымі людзьмі ад 14 да 20 гадоў. Спрабуючы выратаваць людзей, у цісканіне загінулі два міліцыянеры. Пасля трагедыі сюды прыносілі кветкі, фатаграфіі, іконы, запальвалі лампадкі.

У памяць аб загінулых на месцы трагедыі збудаваны манумент, на каменных прыступках якога ляжаць 40 бронзавых ружаў і 13 цюльпанаў. На метафарычных прыступках - надпіс: "53 рубцы на сэрцы Беларусi. 30 мая 1999 года".

Побач - маленькая капліца з металічнай мемарыяльнай плітой, на якой пералічаныя імёны загінулых.

І сёння разам з бронзавымі кветкамі тут ляжаць жывыя, а пад імёнамі загінулых гараць лампадкі.

Людзі ўскладаюць кветкі не толькі да мемарыяла - гваздзікі ляжаць і на прыступках, якія вядуць у падземны пераход, які стаў дваццаць адзін год таму месцам трагедыі.

14
Тэги:
Мінск

Як прайшлі 3 месяцы пандэміі каронавіруса ў Беларусі - відэа

24
(абноўлена 22:17 27.05.2020)
З таго моманту, як у Беларусі з'явіўся першы заражаны каронавірусам, прайшло 3 месяцы, сёння колькасць інфіцыраваных COVID-19 павялічылася да 39 тысяч. Што адбылося ў краіне за час пандэміі, глядзіце на нашым відэа.

Тры месяцы таму ў Беларусі быў зафіксаваны першы выпадак каронавіруса: 27 лютага COVID-19 выявілі ў студэнта БНТУ з Ірана.

Хлопца і ўсе яго кантакты шпіталізавалі ў інфекцыйную бальніцу.

На прэс-канферэнцыі кіраўнік Міністэрства аховы здароўя Уладзімір Каранік заявіў, што сістэма аховы здароўя гатова да сітуацыі з завозам каронавіруса: "Няма ніякай надзвычайшчыны, няма падставы для панікі. Трэба супакоіцца, сітуацыя кантралюемая".

Але з аптэк зніклі маскі і антысептыкі.

У пачатку сакавіка лабараторна пацверджаных выпадкаў COVID-19 станавілася больш, яны з'явіліся ў Мінску, Віцебску і Гродне. У сярэдзіне месяца суседнія краіны пачалі зачыняць межы і ўводзіць каранцін. Беларусь закрывацца не стала, у краіне толькі распачалі шэраг мер па прафілактыцы распаўсюджвання віруса. Рэкамендавалі ўсім грамадзянам выконваць дыстанцыю, мыць рукі і пазбягаць наведвання масавых месцаў.

Свае сродкі прафілактыкі прапаноўваў і прэзідэнт. Ад каронавіруса, паводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, дапамагаюць свежае паветра і станоўчыя эмоцыі, а яшчэ сауна, праца ў полі, гульня ў хакей і зносіны з хатнімі жывёламі.

Першы пацыент з каронавірусам памёр у Віцебску ў канцы сакавіка, гэта быў заслужаны артыст Беларусі Віктар Дашкевіч. Ён трапіў у бальніцу з пнеўманіяй, тыдзень праляжаў на ШВЛ. Віктару Дашкевічу было 75 гадоў.

У той жа дзень стала вядома пра выпадкі заражэннях каронавірусам сярод медработнікаў. Пытанне абароненасці медперсаналу, сярод іншых, стала адным з тых, якія абмяркоўваюцца больш за ўсё.

Падзеі сталі імкліва разгортвацца: беларусы сталі запасацца прадуктамі, турысты апынуліся ўдалечыні ад дома ў момант аб'явы каранціну і спрабавалі вярнуцца дадому.

27 сакавіка было зафіксавана 94 выпадкі каронавіруса.

Пандэмія згуртавала беларусаў. Паступова вырашалася пытанне з абаронай медыкаў: Міністэрства аховы здароўя адкрыла дабрачынны рахунак для збору сродкаў. Рэспіратары і халаты ў рэгіёны везлі валанцёры, спонсарскую дапамогу аказвалі прадпрымальнікі і прадпрыемствы.

У красавіку ў краіну прыехала місія СААЗ - эксперты пабывалі ў бальніцах, ацанілі становішча. На выніковай прэс-канферэнцыі кіраўнік місіі СААЗ Патрык О'Конар казаў, што Беларусь уваходзіць у новую фазу эпідэміі, неабходна прымаць дадатковыя меры. Асабліва ён настойваў на ўзмацненні мер па фізічным дыстанцыяванні. Але чэмпіянат па футболе ў краіне працягваўся.

Набліжалася Пасха. Ад наведванняў храмаў беларусаў прасілі ўстрымацца, але не ўсе прыслухаліся да рэкамендацый.

27 красавіка зафіксавана 11 289 выпадкаў каронавіруса.

9 мая ў Мінску адзначалі Дзень Перамогі, нягледзячы на ​​рэкамендацыі СААЗ. Парад адбыўся, але трыбуны ў гэтым годзе былі малалюдны.

Наведвальнасць школ у сярэдзіне мая была на ўзроўні 40 адсоткаў. Дарэчы, у школах двойчы падаўжалі вакацыі, ВНУ пераводзілі на дыстанцыйнае навучанне, а інтэрнаты зачынялі на каранцін. Апошнія званкі, экзамены і ЦТ усё ж адбудуцца, а вось выпускныя - не. Затое выбарчая кампанія па выбарах у прэзідэнты стартавала.

Кожны дзень колькасць захварэлых павялічваецца прыкладна на 900 чалавек.

27 мая зарэгістравана 38 956 выпадкаў каронавіруса.

Паводле інфармацыі Міністэрства аховы здароўя, паправіліся і выпісаныя 15 923 чалавекі, 214 сталі ахвярамі COVID-19.

24
Тэги:
Беларусь, каронавірус
Тэмы:
Каронавірус COVID-19
Святлана Алексіевіч

Святлана Алексіевіч святкуе дзень нараджэння

167
(абноўлена 09:47 31.05.2020)
Таленавітай пісьменніцы, першаму беларускаму лаўрэату Нобелеўскай прэміі па літаратуры сёння спаўняецца 71 год.

Святлана Алексіевіч нарадзілася ва ўкраінскім Івана-Франкаўску ў 1948 годзе ў сям'і вайскоўца.

Пасля таго, як яе бацька быў дэмабілізаваны з войска, уся сям'я пераехала ў Беларусь, дзе Святлана жыве і сёння.

У 60-х працавала выхавацелькай у школе-інтэрнаце ў горадзе Нароўля. Школу будучая пісьменніца скончыла з дзевяццю тройкамі. Па заканчэнні навучальнай установы Алексіевіч працавала карэспандэнтам у раённай газеце. Таксама была настаўнікам нямецкай мовы ў Мазырскім раёне. У 1967 годзе паступіла ў БДУ на факультэт журналістыкі.

Пасля заканчэння ўніверсітэта Алексіевіч год прапрацавала ў Бярозе ў газеце "Маяк камунізму". Пасля да 1976 года працавала ў Мінску ў "Сельскай газеце". З 1976 па 1984 год Алексіевіч была карэспандэнтам і загадчыкам аддзела нарыса і публіцыстыкі ў "Нёмане" — часопісе Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Сама Святлана кажа, што яе маці — украінка, бацька — беларус, а культура — руская.

Літаратура

Літаратурным дэбютам Алексіевіч стала кніга "Я з'ехаў з вёскі", напісаная ў 1975-м, а падрыхтаваная да друку ў 1976 годзе. А першай апублікаванай кнігай стала "У вайны не жаночы твар", напісаная ў 1983 годзе. Далей былі "Апошнія сведкі: кніга недзіцячых апавяданняў" 1985 года, "Цынкавыя хлопчыкі", напісаныя ў 89-м.

У дзевяностых выйшлі кнігі "Зачараваныя смерццю" (1993) і "Чарнобыльская малітва" (1997), агульны тыраж замежных выданняў якой склаў больш за чатыры мільёны асобнікаў. У 2013 годзе свет убачыла таксама нашумелая кніга "Час second-hand".

Святлана Алексіевіч працуе ў жанры нон-фікшн. Усе яе кнігі заснаваныя на рэальных дыялогах з людзьмі, наўпрост звязаных з тэматыкай твора аўтара.

Меркаванні экспертаў, чытачоў і прэсы пра кнігі Святланы Алексіевіч разыходзяцца: адны лічаць, што творы Алексіевіч падымаюць складаныя філасофскія пытанні, іншыя называюць аўтара спекулянткай. Аднак не толькі творчасць, але і выказванні самой Святланы Алексіевіч рэгулярна выклікаюць рэзананс у грамадстве.

На пачатку двухтысячных Алексіевіч эмігравала — жыла ў Германіі, Францыі і Італіі. З 2013 года пісьменніца жыве ў Беларусі.

Узнагароды

У розныя гады Святлана Алексіевіч стала ўладальніцай такіх узнагарод, як прыз чытацкіх сімпатый па выніках чытацкага галасавання прэміі "Вялікая кніга", прэмія Андрэя Сіняўскага "за высакароднасць у літаратуры", расійская незалежная прэмія "Трыумф", а таксама залаты медаль конкурсу "Брэнд года-2013". Акрамя таго, у 2014 годзе Алексіевіч атрымала званне афіцэра французскага ордэна Мастацтваў і літаратуры.

На рахунку Святланы Алексіевіч мноства замежных узнагарод: прэмія Рэмарка, Нацыянальная прэмія крытыкі, прэмія Курта Тухольскага "За мужнасць і годнасць у літаратуры", Лейпцыгская кніжная прэмія "За ўклад у еўрапейскае ўзаемаразуменне", нямецкая прэмія "За лепшую палітычную кнігу", прэмія імя Гердэра. У 2013 годзе Алексіевіч стала лаўрэатам Міжнароднай прэміі міру нямецкіх кнігагандляроў.

У 2013 і 2014 гадах уваходзіла ў лік намінантаў на Нобелеўскую прэмію.

8 кастрычніка 2015 года Святлана Алексіевіч стала лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па літаратуры за "тэксты, якія з'яўляюцца помнікам пакуты і мужнасці ў наш час". Яна стала першым беларускім аўтарам, які быў ганараваны прэстыжнай міжнароднай прэміяй.

167
Тэги:
юбілей, Святлана Алексіевіч
По теме
Алексіевіч прафінансавала выданне біяграфіі Уладзіміра Дубоўкі
Марыя Шарапава ўслед за Сарай Джэсікай Паркер перачытвае Алексіевіч
"Злыдні на тыдні": як Талстая і Алексіевіч пасварыліся ў сацсетках
Святлана Алексіевіч: я Twitter не вяду
Алексіевіч як дэтэктар хлусні: пісьменніцу прадставілі каралю
Святлане Алексіевіч уручылі Нобелеўскую прэмію