Аўтары "Падводнікаў": гэта простая гісторыя пра людзей, эмоцыі і ўчынкі

17
(абноўлена 11:01 22.06.2017)
У ходзе прэс-канферэнцыі, якая прайшла ў МПЦ Sputnik, рэжысёр Сяргей Кавальчык распавёў, чаму вымушаны быў па ходзе пастаноўкі змяніць жанр спектакля "Падводнікі", прэм'ера якога адбудзецца 30 чэрвеня ў Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры імя Горкага ў Мінску.

Праца над спектаклем вялася з 2012 года. Ідэя паставіць спектакль па матывах драматычных падзей на савецкай падводнай лодцы К-19 узнікла ў Кавальчыка яшчэ ў 2012 годзе. Гэтай ідэяй ён падзяліўся з драматургам Андрэем Курэйчыкам, які аформіў гістарычны сюжэт у п'есу.

На думку Курэйчыка, гэта гісторыя — рэакцыі і ўчынкі чалавека ў экстрэмальнай сітуацыі — актуальная і ў наш час.

"Падводная лодка — гэта своеасаблівы зрэз свету. Там людзі розных нацыянальнасцяў, якія апынуліся ў адной прасторы. Яны сутыкаюцца з геапалітычнай рэальнасцю, яны не вінаватыя ў ёй. Але вымушаны думаць, што нясуць важную абарончую місію, ратуюць свет.

У нейкі момант яны разумеюць, што надыходзіць момант катастрофы. І што ўсе гэтыя ворагі — зусім не ворагі. У нас у п'есе ёсць момант, калі ўзнікае дылема — прыняць ці не прыняць амерыканскую дапамогу, калі трэба прыняць рашэнне — можна загінуць, а можна адкрыцца свету і пазбегнуць катастрофы", — патлумачыў свой пасыл Курэйчык.

Па словах рэжысёра спектакля, мастацкага кіраўніка тэатра Сяргея Кавальчыка, "Падводнікі" сталі самай дарагой пастаноўкай за час яго кіраўніцтва тэатрам.

"Мой ганарар тут ні пры чым", — пажартаваў Курэйчык.

Ільвіная доля сродкаў пайшла на стварэнне дэкарацый: на сцэне будзе ўзноўлены разрэз падводнай лодкі, тры ярусы, на якіх будзе разгортвацца дзеянне. Кансультантам спектакля стаў капітан I рангу ў адстаўцы Уладзімір Варошнін.

"Ён дапамог нам разабрацца ў нейкіх прафесійных асаблівасцях, куды хадзіць, як рабіць, як можна звяртацца. Калі ўзяць праўду дакументальную і тэатральную, я спрабаваў дасягнуць сярэдзіны, каб тэатральная праўда не супярэчыла дакументальнай, каб гэта было пераканаўча і не сорамна перад падводнікамі", — распавёў Кавальчык.

Паводле яго слоў, у ходзе рэпетыцый яму давялося змяніць жанр пастаноўкі, чалавечыя эмоцыі і невялікая любоўная лірыка надалі спектаклю аб'ём і ператварылі з катастрофы ў паліфанічную хроніку неадбыўшайся трагедыі. Такая шматгранная і адначасова простая гісторыя — аб пачуццях і ўчынках — павінна быць цікавая ўсім без выключэння гледачам.

"Я не разумею сучаснага тэатральнага менеджменту, які кажа: якая ў цябе мэтавая аўдыторыя? Я для ўсіх спектакль стаўлю. Тэатр — гэта дом, і ў гэтым доме павінны сябе ўтульна адчуваць усе пакаленні, каб потым пасля спектакля было пра што пагаварыць", — заўважыў Кавальчык.

К-19 была першай савецкай ракетаноснай атамнай падводнай лодкай. 4 ліпеня 1961 года ў 04:15, на 16-я суткі плавання, калі падводная лодка знаходзілася на стомятровай глыбіні ў Паўночнай Атлантыцы, у 100 мілях ад амерыканскай ваенна-марской базы, размешчанай на нарвежскім востраве Ян-Майен, на ёй спрацавала аварыйная абарона рэактара левага борта. Аварыя атамнага рэактара магла прывесці да выбуху лодкі, а пасля — да глабальнай экалагічнай катастрофы — радыеактыўнага атручвання вод Сусветнага акіяна.

Камандзір падлодкі даў каманду на ўсплыванне і прыняў рашэнне з падручных матэрыялаў змантаваць трубаправод, дублюючы пашкоджаны ўчастак сістэмы астуджэння. На працягу двух гадзін, знаходзячыся ў зоне ўздзеяння радыяцыі, падводнікі без ахоўных касцюмаў (тады іх не было), голымі рукамі, у вайсковых процівагазах, якія не абараняюць ад выпраменьвання, змантавалі сістэму астуджэння і выратавалі падлодку.

Доўгі час аварыя 1961 года на К-19 была засакрэчаная. Пра трагедыю К-19 стала вядома ў 1990-я гады. Выйшлі з друку газетныя публікацыі, кнігі. У 2002 годзе шырокай публіцы быў прадстаўлены амерыканскі кінафільм "К-19. Пакідаючы ўдоў" (K-19: The Widowmaker), галоўныя ролі ў якім сыгралі Харысан Форд і Ліам Нісан.

17
Тэги:
тэатр, Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М. Горкага, Сяргей Кавальчык, Андрэй Курэйчык, Мінск, Беларусь

Сто дзён да прызыву: як растуць і з кім гуляюць шчанюкі кіналагічнага цэнтра - відэа

29
(абноўлена 11:19 23.02.2021)
У тры месяцы шчанюкоў, выхаваных у кіналагічным цэнтры Узброеных сіл, ужо будуць вучыць шукаць выбухоўку і ахоўваць тэрыторыю. А да трох месяцаў іх чакае бесклапотнае жыццё ў кіналагічным "дзіцячым садзе".

У гэтым узросце галоўны навык, якім яны валодаюць з нараджэння - уменне прыцягваць увагу. І шчанюкі проста не маглі не прыцягнуць увагу карэспандэнтаў Sputnik.

У радзільным аддзяленні жывуць самыя юныя падапечныя гадавальніка кіналагічнага цэнтра Узброеных сіл Беларусі. Прызыўны узрост шчанюкоў - тры месяцы, а да гэтага часу ў іх будзе бестурботная, не абцяжаранае нягодамі воінскай службы жыццё. А менавіта - суцэльныя прагулкі і гульні з перапынкам на кармленне.

Самым малодшым насельнікам, якія цяпер жывуць у гадавальніку - усяго некалькі дзён. Тут жа - шасцёра шчанюкоў бельгійскай аўчаркі ледзь старэй, ім паўтара месяца. Усяго за год з радзільнага аддзялення ў дарослае сабачае жыццё, якое складаецца з дрэсіроўкі і трэніровак, выпускаецца каля ста шчанюкоў, распавядае начальнік гадавальніка кіналагічнага цэнтра ўзброеных сіл Уладзімір Цупрыяновіч.

Для таго каб патрапіць на тэрміновую службу ў кіналагічны цэнтр, пажадана мець ветэрынарную адукацыю або падобны вопыт працы з жывёламі. Сам начальнік гадавальніка - ветэрынарны фельчар па адукацыі, - у кіналагічны цэнтр трапіў ужо пасля тэрміновай службы.

Калі шчанюкам спаўняецца месяц, яны атрымліваюць мянушкі. Ва ўсіх шчанюкоў, народжаных ад аднаго сабакі, супадаюць першыя літары мянушкі.

"Гэта - Тасманія і Трывога, шчанюкі бельгійскай аўчаркі", - знаёміць карэспандэнтаў Sputnik з пастаяльцамі радзільнага аддзялення салдат тэрміновай службы Максім Яўцюхоў. Па адукацыі ён - фельчар-ветэрынар і прызнае, што з задавальненнем застаўся б служыць у цэнтры па кантракце, але па сямейных абставінах давядзецца вярнуцца дадому. Прычым, без сабакі.

"Быў у мяне шчанюк, з якім я займаўся, хацеў забраць дадому. Але ў мяне ўжо ёсць азіяцкая аўчарка, мама сказала - не пацягнеш", - распавядае Максім.

З бельгійскімі аўчаркамі Тасманіяй і Трывогай, калі яны падрастуць, справіцца далёка не кожны. У цэнтры былі выпадкі, калі сабак куплялі, каб трымаць у звычайнай гарадской кватэры - і неўзабаве вярталі кінолагам.

Як будзе выглядаць жыццё шчанюкоў пасля "прызыву" і чаму іх навучаць - глядзіце на відэа Sputnik.

Глядзіце таксама:

29
Тэги:
дзіцячы сад, Узброеныя сілы, Сабака

"Падаючыя зоркі" прадаюць з аўкцыёну - відэа

9
(абноўлена 17:38 23.02.2021)
Зорку, якая ўпала з неба, можна купіць - метэарыты прадае з малатка аўкцыённы дом Christie's. Глядзіце на відэа, як выглядаюць самыя "касмічныя" лоты.

Знічкі, а дакладней - абломкі метэарытаў і іншых нябесных аб'ектаў можна купіць на аўкцыёне. Праўда, за ўражальную суму. Продажам незвычайных прадметаў заняўся аўкцыённы дом Christie's.

Вага самага цяжкага лота - больш за 130 кілаграмаў. Каб падняць метэарыт на п'едэстал, спатрэбілася цэлая каманда людзей. А яго стартавая цана - 260 тысяч долараў!

Усе гэтыя аб'екты вельмі рэдкія. Калі скласці ўсе вядомыя людзям метэарыты, што падалі на зямлю, атрымаецца менш, чым гадавы аб'ём здабычы золата. Сярод лотаў ёсць нават узоры месяцовай пароды.

"Калі вы ўпершыню трымаеце ў руцэ кавалачак Месяца, валасы на шыі варушацца. Гэта сапраўды чароўны момант", - распавёў кіраўнік аддзела навукі і прыродазнаўства Christie's Джэймс Хіслап.

Некаторыя метэарыты падобныя на скульптуры, Хіслап называе іх "натуральнымі творамі мастацтва".

Абяцалі дастаць зорку з неба? Тады перш, чым адпраўляцца ў шлях, разгледзьце бліжэй, як выглядаюць "падаючыя зоркі" на відэа Sputnik.

Глядзіце таксама:

9
Тэги:
метэарыт, Christie's, Аўкцыён, зоркі
Тбілісі

На самалёце і з ПЦР-тэстам: Грузія дазволіла ўезд беларусам

23
(абноўлена 17:27 24.02.2021)
Новы прэм'ер паведаміў, што зняў усе абмежаванні, уведзеныя з-за каронавіруса, - акрамя каменданцкай гадзіны.

МІНСК, 24 лют – Sputnik. Беларусы змогуць уехаць у Грузію з 1 сакавіка, пра гэта паведаміў прэм'ер Грузіі Іраклій Гарыбашвілі.

Уехаць можна пакуль што толькі паветраным шляхам - сухапутныя межы застаюцца зачыненымі для турыстаў. Абавязковая ўмова - наяўнасць з сабой адмоўнага ПЦР-тэста.

У Грузіі таксама здымаецца вялікая частка абмежаванняў, якія раней былі ўведзены з-за каронавіруса - за выключэннем каменданцкай гадзіны. Яна дзейнічае па ўсёй краіне з 21:00 да 05:00.

Адновяць работу рэстараны, якія знаходзяцца ў закрытых памяшканнях (за выключэннем выхадных дзён), хоць ім прыйдзецца выконваць шэраг умоў і рэкамендацый.

З 25 лютага ў краіне адновіць працу міжгародні транспарт і гасцініцы ў гарналыжных курортных гарадах. З 15 сакавіка адкрыюцца спартыўныя залы, тэатры, гандлёвыя цэнтры і рынкі, з 1 сакавіка зноў пачнуць працу дзіцячыя сады і ВНУ.

Нагадаем, што абмежаванні былі ўведзены ў краіне з-за пандэміі каронавіруса. Уехаць у яе маглі з ПЦР-тэстам толькі грамадзяне краін ЕС, ад астатніх патрабавалася прадаставіць даведку аб праходжанні поўнага курса вакцынацыі. Зараз спісак стаў больш: да іх, акрамя Беларусі, дадаліся Расія, Арменія, Азербайджан, Украіна і Казахстан.

За ўвесь перыяд пандэміі каронавіруса ў Грузіі былі зафіксаваны 269 438 выпадкаў заражэнняў, памерлі 3 463 чалавекі. Вакцынацыю ад каронавіруса ўлады плануюць пачаць у сакавіку.

Дзе ў Мінску можна здаць ПЦР-тэст для паездкі за межы рэспублікі - можна прачытаць тут.

Чытайце таксама:

23
Тэги:
каронавірус, беларусы, Грузія, тэст, Самалёты
Тэмы:
Каронавірус COVID-19