Андрэй Савіных: дзед браў мяне на рыбалку, садзіў на плячо, паказваў шрамы

7
(абноўлена 09:30 09.05.2020)
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Андрэй Савіных паказвае фатаграфіі абодвух сваіх дзядоў, іх ваенныя білеты, узнагароды і расказвае, - яны не думалі, што змогуць перажыць вайну і ўбачыць ўнука.

У кабінеце дэпутата Андрэя Савіных у дзень размовы з карэспандэнтамі Sputnik з'явіўся сапраўдны хатні музей. Па просьбе журналістаў Андрэй Уладзіміравіч прынёс і фатаграфіі дзядоў, і іх ўзнагароды. І альбом, у якім кранальна з малюнкамі ад рукі расказаны гісторыя гвардзейскага гаўбічнага артылерыйскага палка, у якой ваяваў дзед Пётр Барысавіч Пятрэнка - сапраўдны ваяр, дадае яго ўнук.

"Мае дзяды - гэта мой гонар, гэта прыклад, як чалавек павінен ставіцца да сябе, як ён павінен абараняць сваю краіну ў цяжкі, страшны час", - кажа Андрэй Уладзіміравіч, знаёмячы журналістаў са сваімі дзядамі праз фатаграфіі.

Пётр Барысавіч Пятрэнка - ён жа дзед Пятро - пачаў ваяваць у чэрвені 1941 года. Ён быў камандзірам батарэі 45-мілемятровых гармат.

"Яны былі першай лініяй абароны. Бывалі баі, калі з дывізіі, з палка выжывала 20-30% асабістага саставу. Гэта была рэальнасць, якой яны жылі пастаянна. Дзед Пётр сказаў - на другі месяц я зразумеў, што не выжыву у гэтай вайне. Ён гатовы быў памерці. Але дадаваў: па-першае, у ворага я вазьму за гэта высокі кошт. А другое - я хачу памерці такім чынам, каб маім сваякам не было сорамна за маё жыццё", - успамінае Андрэй Савіных размовы з дзедам.

Гутаркі гэтыя часам вяліся за рыбалкай. Гаварыць пра вайну дзед Пётр не адмаўляўся - але рабіў гэта мякка, асцярожна, разумеючы, што размаўляе з дзіцем. Сем разоў Пётр Барысавіч быў паранены, але вярнуўся дадому здаровым.

"Дзед быў баец да мозгу касцей. Для яго выстаяць - азначала застацца чалавекам. Я заслухоўваўся гэтымі апавяданнямі, ён браў мяне на рыбалку, садзіў на плячо, паказваў шрамы - ад асколачных снарадаў, ад куль. Для мяне гэта было нешта фантастычнае. не мог сабе ўявіць, што людзі могуць свядома дзейнічаць у такіх сітуацыях", - распавядае Андрэй Уладзіміравіч і паказвае медалі дзеда Пятра за баявыя заслугі - баявы медаль за абарону Масквы, за абарону Сталінграда, за ўзяцце Кенігсберга. А побач - тры ордэны баявога Чырвонага сцяга, іх Пётр Барысавіч асабліва цаніў.

На адным з іх - парадкавы нумар "8878", адзін з першых дзесяці тысяч ордэнаў.

"Дзед вельмі цаніў ордэны баявога чырвонага сцяга. Іх уручалі за рэдкія сітуацыі. Ён распавядаў пра баі, калі лоб у лоб тры-дзевяць гаўбіц стаялі супраць дванаццаці, дваццаці танкаў. Выжывеш ты або цябе раздушаць танкамі, знішчаць сустрэчным агнём?" - успамінае апавяданні дзеда Андрэй Савіных.
Сам Пётр Барысавіч не думаў, што вернецца з гэтых баёў жывым. Выжыць у гэтай мясарубцы практычна нерэальна, сказаў ён, без дадаваў - думаў толькі пра тое, каб захаваць сябе, свой гонар, застацца чалавекам.

Такім жа быў і дзед Мікалай - Мікалай Васільевіч Савіных.

"Дзед Мікалай казаў - рабі, што павінна. Ён быў сувязіст. Калі памятаеце фільмы пра вайну, дзе па полі бяжыць салдацік і цягне провад, гэта якраз і ёсць дзед Мікалай. Ён быў камандзірам узвода сувязістаў, забяспечваў сувязь паміж камандаваннем батальёна і перадавымі часткамі пяхоты. Вельмі часта яму прыходзілася цягнуць гэты провад, паколькі яму перашкаджалі снарады, і ён не ведаў, сутыкнецца ён з нашымі часцямі або з ужо прарваўся немцамі. Гэта таксама было нормай, штодзённасць. І ён таксама казаў - не думаў, што яму ўдасца выжыць. Яны фактычна ўжо пахавалі сябе ў думках", - успамінае дзеда Андрэй Савіных.

Дзед Мікалай ваяваў на паўночна-заходнім фронце, а потым апынуўся на беларускім. У Мікалая Васільевіча дзве ўзнагароды за баявыя заслугі, узнагарода за ўзяцце Кенігсберга.

І абодва дзеда Андрэя Савіных вызвалялі Беларусь.

Баявую гісторыю дзядоў іх унук ведае добра - акрамя апавяданняў, якія захаваліся ў памяці, засталіся ў сям'і і ваенныя білеты, дзе прапісаны ўвесь іх баявы шлях, уся іх служба.

"Яны прайшлі слаўны шлях, яны вярнуліся з вайны, жылі мірным жыццём, гадавалі дзяцей, песцілі ўнукаў - мяне", - смяецца Андрэй Уладзіміравіч.

Пра вайну абодва яго дзеда казалі спакойна.

"Відаць, нешта ўжо было перажыта, перадумана. Яны разумелі, што змагаліся за радзіму, за будучыню сваіх нашчадкаў, і гатовыя былі аддаць за гэта жыццё. Мы павінны захоўваць гэтую памяць", - упэўнены іх унук.

Вайна прымушае чалавека зрабіць выбар, кажа ён пра ўласны ўспрыманні тых падзей, пра высновы, якія рабіў у размове з дзядамі.

"Чалавек ці ён становіцца на ўвесь рост і можа супрацьстаяць жаху, ці ён ламаецца і гіне. Гэтую думку, напэўна, дзед і спрабаваў данесці да мяне", - дзеліцца сваімі думкамі Андрэй Уладзіміравіч і ўспамінае, як дзед Пётр, перакананы, што не выжыве у вайне, у сваіх апавяданнях дадаваў - ён цаніў кожны дзень жыцця, пражытага хай і ў тых жудасных умовах.
Слухайце гісторыю Андрэя Савіных у праекце Sputnik "Франтавая пераклічка".

"Франтавая пераклічка" - традыцыйны праект прэс-цэнтраў Sputnik Блізкае Замежжа. У 2020 годзе мерапрыемства будзе праводзіцца ў трэці раз. Але абмежавальныя меры па прычыне пандэміі COVID-19 ўнеслі карэктывы.

Відэамасты, якія злучаюць прэс-цэнтры розных рэдакцый, не будзе. Будуць публікавацца відэаролікі з вядомымі грамадзянамі і дзяржаўнымі дзеячамі гэтых краін, якія раскажуць сямейныя гісторыі пра ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны.

7
Тэги:
Вялікая Айчынная вайна (1941-1945)
Тэмы:
Дзень Перамогі - 2020 (89)
(28:21 / 439.58Mb / просмотров видео: 44)

Тэрарызм і міратворцы: што абмяркоўвалі на сустрэчы СМЗС АДКБ

12
(абноўлена 17:15 26.05.2020)
Савет міністраў замежных спраў краін АДКБ правёў у аўторак сустрэчу ў фармаце відэаканферэнцыі. Глядзіце на відэа прэс-канферэнцыю кіраўніка МЗС РФ Сяргея Лаўрова па выніках мерапрыемства.

Пасяджэнне, у прыватнасці, было прысвечана сумеснай барацьбе краін, якія ўваходзяць у Арганізацыю, з каронавіруснай інфекцыяй. У ходзе сваёй заявы, зробленай перад пачаткам мерапрыемства, Лаўроў падкрэсліў, што ў АДКБ вывучаць пытанні супрацоўніцтва ў галіне біялагічнай бяспекі.

Міратворцы АДКБ

Абмяркоўвалася таксама пытанне нарошчвання міратворчага патэнцыялу АДКБ і ўдзелу падраздзяленняў Арганізацыі ў місіях пад эгідай ААН.

"Асаблівай увагі патрабуе задача нарошчвання міратворчага патэнцыялу АДКБ. Сёння мы працягнем абмяркоўваць шляхі вырашэння арганізацыйных пытанняў і ўдасканалення прававой базы. Разлічваю, што гэта дазволіць падраздзяленням АДКБ ўдзельнічаць у міратворчых аперацыях пад эгідай ААН", - сказаў Лаўроў.

"Лічым важным падтрыманне ў фармаце АДКБ рэгулярнага дыялогу па ўсім спектры пытанняў бяспекі ў Еўраатлантыцы ў інтарэсах каардынацыі падыходаў саюзнікаў", - дадаў ён.

Адзіны спіс тэрарыстычных арганізацый

Яшчэ адно важнае пытанне парадку дня - барацьба з тэрарызмам і фарміраванне адзінага спісу арганізацый, якія члены АДКБ лічаць тэрарыстычнымі.

"У кантэксце антытэрарыстычнага супрацоўніцтва АДКБ павінна працягваць надаваць самую пільную ўвагу выяўленню замежных тэрарыстаў-баевікоў, асабліва выхадцаў з краін СНД. Стварэнню надзейнай заслоны спрыяла б завяршэнне працы над фарміраваннем адзінага спісу арганізацый, якія краіны АДКБ прызнаюць тэрарыстычнымі", - сказаў кіраўнік МЗС РФ.

Ён адзначыў, што сур'ёзную пагрозу прадстаўляе незаконны абарот наркотыкаў, перш за ўсё афганскага паходжання, даходы ад якога выкарыстоўваюцца для фінансавання тэрарыстычнай дзейнасці.

"Важную ролю ў яго стрымліванні гуляе антынаркатычная аперацыя АДКБ "Канал". Мы выступаем за тое, каб "Канал" і далей пашыраў сваю геаграфію і прыцягваў новых удзельнікаў", - дадаў Лаўроў.

Членамі АДКБ з'яўляюцца Арменія, Беларусь, Казахстан, Кыргызстан і Расія. Ад пачатку 2020 года генсекам Арганізацыі з'яўляецца прадстаўнік Беларусі Станіслаў Зась.

12
Тэги:
Сяргей Лаўроў, АДКБ

Пастэрнак - Лівянт: наша апошняя петыцыя - жэст адчаю

11
(абноўлена 16:00 25.05.2020)
Сітуацыя з выпускнымі экзаменамі і ўступнай кампаніяй ва ўмовах эпідэміі каронавіруса падштурхнула Яўгена Лівянта і Яўгенію Пастэрнак адкрыта звярнуцца да СМІ і грамадскасці.

Эпідэмія каронавіруса ставіць перад грамадствам шмат сур'ёзных пытанняў, у тым ліку і ў сферы адукацыі: як бяспечна правесці выпускныя экзамены ў 9 і 11 класах, калі і як арганізаваць ўступную кампанію. Адносіны да таго розныя, бо неабходна ўзаемапрымальнае рашэнне: гаворка пра здароўе дзяцей і выкладчыкаў. Пасля шматлікіх зваротаў у органы ўлады розных узроўняў, незалежны педагог Яўген Лівянт і дзіцячая пісьменніца Яўгенія Пастэрнак вырашылі выступіць у СМІ і расказаць пра пэтыцыі, у якой яны заклікаюць грамадскасць падтрымаць ідэю адмяніць школьныя экзамены і перанесці ўступную кампанію на больш позні час.

"Нашы актыўныя публічныя дзеянні ацэньваю як жэст адчаю. Прынамсі, для таго, каб самім сабе пасля сказаць: мы спрабавалі рабіць усё, што маглі. Ужо больш за месяц мы з калегамі стукаліся ва ўсе інстанцыі, імкнучыся пазбягаць залішняй публічнасці і эмацыйнасці. Калі зразумелі, што не дастукаліся, вырашылі звярнуцца з петыцыяй, якую на дадзены момант падпісалі 7,6 тысячы чалавек", - сказаў Лівянт.

На думку Яўгеніі Пастэрнак, абапіраючыся на дадзеныя статыстыкі і ўлічваючы асаблівасці распаўсюджвання інфекцыі, прыйшоў час цвярозых рашэнняў, якія былі б максімальна адэкватныя бягучай сітуацыі "без ашуканства".

Праграму "Гарызонт падзей" з удзелам пісьменніцы Яўгеніі Пастэрнак і незалежнага педагога Яўгена Ливянта глядзіце на Sputnik Беларусь.

11
Тэги:
Беларусь, Адукацыя, школа
Медсястра ў рэанімацыйным аддзяленні, архіўнае фота

Колькі ўрачоў і медсясцёр не хапае ў Беларусі

0
(абноўлена 17:37 27.05.2020)
Пэўны дэфіцыт назіраецца сярод медработнікаў усіх звёнаў - ад санітараў да ўрачоў-спецыялістаў.

МІНСК, 27 мая - Sputnik. Больш за сем тысяч вакансій для медыцынскіх работнікаў адкрыты сёння ў Беларусі, сведчаць дадзеныя Дзяржаўнай службы занятасці.

Рынак працы Беларусі традыцыйна адчувае пэўны дэфіцыт медыцынскіх работнікаў: вялікая колькасць вакансій для такіх спецыялістаў рэгіструецца ў рэспубліканскім банку вакансій пастаянна.

Па дадзеных на 27 мая, у Беларусі не хапае больш за сем тысяч медработнікаў. Часцей за ўсё патрабуюцца ўрачы - іх чакаюць 3230 працоўных месцаў.

Максімальны заробак, абяцаны ўрачу-спецыялісту, пачынаецца ад двух тысяч рублёў. Пры гэтым у пераважнай большасці (2823 вакансіі) даходы будуць больш за тысячу рублёў, а ў 785 - ніжэй за 500 рублёў.

Нямала адкрыта вакансій і на пасаду медыцынская сястра-спецыяліст: 3181. Максімальны заробак - ад 1,5 тысячы рублёў, пры гэтым больш чым палове (1759) абяцаюць заробак ніжэй за 500 рублёў.

Нарэшце, Беларусі патрабуюцца 1372 санітара. Максімальны даход - 1200 рублёў. У большасці ж (1022 вакансіі) магчымы заробак складзе да 500 рублёў.

Адзначым, што прыкметнае колькасць вакансій мяркуе працу не на поўную стаўку - гэтым можна часткова растлумачыць такую колькасць месцаў з вельмі нізкімі даходамі.

Паводле звестак Белстата, у красавіку сярэдні заробак у сферы аховы здароўя ў Беларусі склала 1056,9 рубля, з пачатку года яна вырасла на 17%.

0
Тэги:
Медыцына (навука), Беларусь