Бізнес без абмежаванняў: праца інклюзіўнага кафэ з "асаблівым" персаналам

14
(абноўлена 11:26 07.06.2020)
У Мінску з'явілася інклюзіўнае кафэ, у якім працуюць людзі з інваліднасцю. Барыста ва ўстанове дзяўчына на вазку, а абавязкі дырэктара выконвае мужчына з сіндромам Дауна. Глядзіце на відэа, што прыдумалі для "асаблівых кліентаў".

Гаспадар кафэ Аляксандр Аўдзевіч - інвалід-вазочнік з беларускага горада Ліда дзевяць гадоў таму трапіў у ДТЗ на спартыўным матацыкле - траўма прывязала мужчыну да інваліднага крэсла. Нягледзячы на тое, што здарылася, ён працягнуў весці актыўны лад жыцця: скакаць з парашутам, падарожнічаць на хендбайке, выступаць ініцыятарам шматлікіх інклюзіўных праектаў.

Так, па ініцыятыве Аўдзевіча, каманда прафесіяналаў на працягу двух гадоў навучала прафесіі барыста людзей з абмежаваннямі ў розных гарадах Беларусі. Аднак праект не скончыўся поспехам з-за негатовасці мясцовых кавярняў прымаць на працу людзей з інваліднасцю. І тады Андрэй вырашыў самастойна адкрыць "асаблівае" кафэ.

"Канцэпцыя звязана з тым, што гэтая прафесія даступная і запатрабаваная, і, у прынцыпе, на гэтым рынку людзі з інваліднасцю могуць добра канкураваць са звычайнымі людзьмі і зарабляць грошы", - дзеліцца Аляксандр.

Невялікае памяшканне цалкам абсталявана такім чынам, каб людзі з абмежаваннямі ў перамяшчэнні маглі свабодна зайсці або заехаць у кафэ на вазку. Ва ўстанове працуюць двое чалавек - дзяўчына на вазку Наталля Астаніна і малады чалавек Васіль з сіндромам Даўна, які выконвае абавязкі дырэктара ўстановы.

Аляксандр лічыць, што стаўленне кліентаў да "асаблівых" работнікаў кавярні станоўчае.

"Ніякіх праблем, звязаных з неразуменнем, ці нейкіх праблем, звязаных з інваліднасцю людзей, работнікаў кавярні, абсалютна няма, ўсё пазітыўна, паважна. Мне здаецца, што ўсе задаволеныя, усім цікава", - распавядае гаспадар кафэ.

Спецыяльна для кавярні былі замоўленыя эксклюзіўныя кубачкі з напісанымі шрыфтам Брайля добрымі словамі, каб падняць настрой наведвальнікам з абмежаваннямі па зроку.

Кліентам з інваліднасцю ў кавярні даюць зніжку ў 50% на любую замову. Для навучання дзеючых і патэнцыйных супрацоўнікаў установы побач з кафэ знаходзіцца трэнінгавы цэнтр.

14
Тэги:
Мінск, Беларусь, інклюзія

Чэргі да ЦВК: людзі падаюць скаргі на адмову ў рэгістрацыі двум кандыдатам

2
(абноўлена 17:35 15.07.2020)
Чарга выстраілася да Дома Урада ў сераду днём - глядзіце на відэа Sputnik, колькі людзей прыйшло выказаць сваё стаўленне да вырашэння ЦВК.

Чарга з жадаючых падаць скаргу ў ЦВК была каля Дома ўрада. Людзі, якія сабраліся такім чынам выказваюць сваю пазіцыю ў дачыненні да адмовы ў рэгістрацыі кандыдатамі ў прэзідэнты экс-банкіра Віктара Бабарыкі і былога кіраўніка ПВТ Валерыя Цапкалы.

З-за прапускной сістэмы, якая дзейнічае ў Доме ўрада, чарга рухаецца досыць павольна.

У сваіх скаргах падпісанты заклікаюць перагледзець гэтае рашэнне. Некаторыя карыстаюцца гатовымі раздрукаванымі ўзорамі скаргі і ўпісваюць свае пашпартныя дадзеныя прама стоячы ў чарзе. Да дзвюх гадзін дня тут сабралася каля ста чалавек.

ў ЦВК мае намер падаць і штаб Віктара Бабарыкі. Акрамя таго, у штабах абодвух кандыдатаў таксама рыхтуецца зварот у Вярхоўны суд. Яно можа быць пададзена ў трохдзённы тэрмін з дня прыняцця рашэння аб адмове ў рэгістрацыі.

Суд, у сваю чаргу, у трохдзённы тэрмін разгледзіць скаргу. Рашэнне Вярхоўнага суда з'яўляецца канчатковым.
Глядзіце на відэа, колькі людзей прыйшло выказаць сваё стаўленне па пытанні адмовы ў рэгістрацыі Цапкалу і Бабарыку.

2
Тэги:
Беларусь, Выбары
Тэмы:
Выбары прэзідэнта Беларусі - 2020
Як Чырвоны касцёл перадавалі вернікам 30 гадоў таму - успаміны відавочцы

Як Чырвоны касцёл перадавалі вернікам 30 гадоў таму - успаміны відавочцы

2
(абноўлена 16:39 15.07.2020)
Журналіст, пісьменнік, калумністаў Sputnik Яўген Агурцоў-Кржыжаноўски, які быў у той час сакратаром Саюза кінематаграфістаў БССР, распавядае, як у 1990 годзе прымалася рашэнне Саўміна аб перадачы Дома кіно ў бязвыплатнае карыстанне каталіцкай парафіі.

"Пры маім непасрэдным удзеле", - падкрэслівае суразмоўца ў адказ на пытанне, як ажыццяўлялася перадача Дома кіно ад Саюза кінематаграфістаў вернікам.
"Памятаю, пачатак быў цікавы, мы вядзем пасяджэнне і раптам чуем ціхі царкоўны спеў у нас пад вокнамі, праўленне Саюза кінематаграфістаў БССР не разумее, я падыходжу да акна, вернікі стаяць насупраць вокнаў і ціха спяваюць малітоўныя песні.... Ну пачулі, пасмяяліся, а потым гэта стала паўтарацца. А потым грамадзянка Ніціеўская села галадаць каля ўваходу ў Дом кіно, дзе сытыя кінематаграфісты хадзілі ў буфет, і мы раптам прасякнуліся, сталі задумвацца і прысвяцілі адну сваё нараду таму, што цяпер рабіць", - узгадвае журналіст.
Па словах суразмоўцы, рашэнне аб перадачы будынка Чырвонага касцёла каталікам было прынята праўленнем Саюза. Аднак вядома, што ў тыя ж тэрміны адбыўся і гістарычны візіт Гарбачова да Папы Рымскага, дзе пантыфік размаўляў з савецкім лідарам аб тым, што "храмы павінны належаць вернікам".
"Юрыдычна гэта было аформлена пастановай Савета міністраў ад 20 верасня 1990 №239, у адпаведнасці з якой "у сувязі з перадачай другому рэлігійнаму грамадству рымска-каталіцкай царквы будынка па вул. Савецкай 15" Саюзу кінематаграфістаў павінны былі прадаставіць іншы будынак, распавядае суразмоўца.
Што да цяперашняга збору подпісаў вернікаў пад зваротам да прэзідэнта, падставай для яго стаў доўг Чырвонага касцёла перад гарадскімі службамі (нявыплата зямельнага падатку на дадзены момант складае 156 тысяч рублёў), і гаворка ў звароце ідзе пра перадачу культавага будынка ўжо не ў бязвыплатнае карыстанне, а ва ўласнасць, разважае суразмоўца.
"Не аддаяце доўг, значыць, не маеце права валодаць. Па сутнасці справы, вернікі зараз арандуюць ў гэтага КУП сабор (КУП "Мінская спадчына" праводзіла рэканструкцыю будынка Чырвонага касцёла - Sputnik). А чаму яны яго арандуюць - таму што здзейснілі памылку, бо калі вырабляўся капітальны рамонт і рэканструкцыя, грошы плаціла дзяржава ў асобе гэтага КУП, і натуральна, яны хочуць адбіць гэтыя грошы... Я не думаю, што гэтыя грошы каталіцкая парафія не можа сабраць", - адзначае суразмоўца.
Поўную версію размовы глядзіце ў відэатрансляцыі.

2
Тэги:
Чырвоны касцёл, Мінск