Справа "Белгазпрамбанка": якія шэдэўры былі ў "далучанай" калекцыі

12
(абноўлена 15:41 15.06.2020)
Жывапіс Шагала з'явіўся ў Беларусі толькі дзякуючы "Белгазпрамбанку". Якія яшчэ перліны былі ў карпаратыўнай калекцыі банка да таго, як іх "далучылі да справы"? Глядзіце архіўную здымку Sputnik.

У нядзелю ў эфіры тэлеканала "Беларусь-1" было агучана, што паўтары сотні карцін агульным коштам каля 20 мільёнаў долараў былі "далучаны да справы" "Белгазпрамбанка". Па словах вядучага Івана Эйсманта, карціны, якія знаходзяцца ў карпаратыўнай калекцыі банка, "рыхтавалі да тэрміновага вывазу з краіны".

У карпаратыўнай калекцыі "Белгазпрамбанка" было прадстаўлена пяць работ Марка Шагала, сярод іх - чатыры жывапісных палатна. Гэта адзіныя жывапісныя палотны знакамітага мастака, якія ёсць у краіне.

"Да таго, як "Белгазпрамбанк" у рамках праекта "Арт-Беларусь" пачаў набываць карціны Марка Шагала, у Беларусі не было яго твораў. Эміграваў і пражыўшы доўга ў Францыі, ён і ствараў свае творы па большай частцы ў Францыі. Калі ж у час Савецкага Саюза ён і яго ўдава прапаноўвалі падарыць свае творы, атрымаў адмову - Шагал Савецкаму Саюзу быў не патрэбны. І зараз, дзякуючы фінансавым рэсурсам "Белгазпрамбанка", мы за вельмі буйныя сумы выкупляем іх і прывозім назад", - распавёў Sputnik куратар калекцыі Аляксандр Зіменка.

Яшчэ адну карціну вучня Шагала - Яўгена Маісеенкі - атрымалася набыць у сяброў мастака. Маісеенка вядомы сваімі батальнымі палотнамі, а нацюрморт, на якім намаляваныя нарцысы, напісаў адмыслова для сяброў у падарунак. Гэта ўнікальная карціна таксама знаходзілася ў карпаратыўнай калекцыі "Белгазпрамбанка".

У карпаратыўнай калекцыі Белгазпрамбанка знаходзяцца адзіныя творы Хаіма Суціна ў Беларусі. Адна з работ "Ева" - з'яўляецца самым дарагім ацэненым творам выяўленчага мастацтва ў Беларусі.

Сярод карцін у карпаратыўнай калекцыі банка - "Партрэт княгіні Ірыны Абаленскай" Савелія Сорына. Віктар Бабарыка, на той момант старшыня праўлення банка, асабіста сустракаўся з княгіняй. Ёй на той момант было больш за 90 гадоў, Бабарыка спадзяваўся запрасіць яе з Лондана, дзе яна пражывала, у Мінск, каб наведвальнікі выставы змаглі на свае вочы ўбачыць тую, каго адлюстраваў на сваім палатне Сорын.

У 2015 годзе Бабарыку назвалі "мецэнаты культуры Беларусі" па выніках 2015 года.

Гэта толькі малая частка карпаратыўнай калекцыі банка. Глядзіце на відэа на перліны калекцыі банка, якія з'явіліся ў краіне дзякуючы праекту "Арт-Беларусь".

12
Тэги:
Белгазпрамбанк

"Ужо няма соннай сітуацыі": пісьменніца аб пераездзе ў Беларусь з Германіі

5
(абноўлена 12:35 05.07.2020)
Член саюза пісьменнікаў Беларусі Святлана Кандрашова - пра рашэнне вярнуцца на радзіму пасля 20 гадоў жыцця ў Германіі, нямецкай і беларускай тактыцы барацьбы з COVID-19, афіцыйнай медыцыне і фітатэрапіі, паэзіі і ўражаннях ад перадвыбарчай кампаніі ў Беларусі.

Госця з Германіі, паэтка і пісьменніца Святлана Кандрашова прыляцела ў Беларусь адразу пасля аднаўлення авіязносін паміж дзвюма краінамі ў сувязі з некаторым паляпшэннем эпідэмічнай сітуацыі.

"Вы ведаеце, чым больш панікі, тым больш адрэналіну ў крыві ў людзей, тым больш псіхозу і дэпрэсіі. У нас у Германіі нават ёсць выпадкі суіцыду маладых, яны не могуць сядзець пад замком вельмі доўга, а самаізаляцыя была вельмі жорсткая, закрыліся 22 сакавіка, і практычна ўвесь час цягнулі-цягнулі і дацягнулі да 2 чэрвеня. Потым пачалі патрошку выпускаць маленькіх дзяцей, улічваючы, што яны быццам не могуць быць пераносчыкамі, а групы старэйшыя - нам наогул забаранілі выязджаць", - успамінае суразмоўніца.

Таксама госця распавядае аб нюансах жыцця ў Германіі, розніцы паміж даходамі і бытавымі выдаткамі ў насельніцтва і мігрантаў, ўласным рашэнні вярнуцца на радзіму, зносінах з беларускімі чыноўнікамі з гэтай нагоды і ўражаннях аб ходзе перадвыбарчай кампаніі.

"Мне падабаецца такая хваля ўздыму ў людзей, што ўжо няма такой соннай сітуацыі, але штосьці хутка гэтая хваля паднялася, я не паспяваю вывучаць, хто яны і што яны, ... улічваючы сітуацыю ў сусветным плане я як міратворац лічу, што трэба пачакаць, пакінуць пакуль сітуацыю, каб крыху разруліць. Давайце паглядзім, што будзе, і якія опцыі мы атрымаем", - адзначае Кандрашова.

Таксама ў размове: афіцыйная медыцына супраць фітатэрапіі на фоне эпідэміі COVID-19 і парады - як з дапамогай траў падтрымаць імунітэт у неспрыяльнай эпідэміялагічнай абстаноўцы, падрабязнасці ў відэатрансляцыі.

*Меркаванне спікера можа не супадаць з меркаваннем рэдакцыі

5
Тэги:
Германія, Беларусь

Абвастрэнне пачуццяў у басейне "Алімпійскі": залатыя скачкі Аляксандра Партнова

2
(абноўлена 13:02 30.06.2020)
"Саша, падымі руку!" - гэтая фраза выратавала залаты медаль чэмпіёна Алімпіяды-80 па скачках у ваду Аляксандра Партнова. Пры чым тут замежныя заўзятары, глядзіце на відэа Sputnik.

Калі Аляксандр Партноў стаў чэмпіёнам Алімпіяды па скачках у ваду, яму не было і дзевятнаццаці гадоў. А свой першы скачок ён здзейсніў у тры гады - на руках у бацькі, трэнера.

Сам Аляксандр Сталіевчі гэтага не памятае, але памятае аповеды маці, якая таксама трэніравала скакуноў у ваду.
Бацька быў побач з Аляксандрам і падчас Алімпіяды - не толькі ў якасці падтрымкі, але і як трэнер.

Гісторыя адзінаццаці скачкоў, якія прынеслі золата спартсмену, была няпростай. І пачалася яна з траўмы калена - за пяць дзён да Алімпіяды.

Але траўма - не адзінае, чым запомніліся тыя гульні і самому Партнову, і гледачам. Адзін са скачкоў спартсмену дазволілі прадубляваць - унікальная сітуацыя, прычына якой - заўзятары на трыбуне.

У басейне "Алімпійскі" ёсць шкляная перагародка, якая аддзяляе плавальную частку ад скачковай. Калі Партноў здзяйсняў свой восьмы скачок, перагародку забыліся апусціць. У плавальным басейне якраз спаборнічалі жанчыны, і менавіта ў той момант, калі савецкі спартсмен рабіў наскок на трамплін, трыбуны ўзарваліся.

А скачок сарваўся, выйшаў змазаным. У рэгламенце ўсталявана - калі скачку перашкодзілі знешнія абставіны, спартсмен можа пераскочыць. Трэба толькі падняць руку да таго, як выйдзеш з басейна. Партноў гэтага не ведаў.
"Саша, падымі руку!" - крыкнулі яму. Падняў машынальна, пачуўшы знаёмы голас.

Другі скачок стаў залатым - нават на трэніроўках усё не атрымлівалася настолькі гладка, успамінае Аляксандр Сталіевіч.

Зрэшты, наперадзе было яшчэ тры скокі, і з імі будучы алімпійскі чэмпіён таксама справіўся.

А цяпер яго вопыт і веды засталіся незапатрабаванымі. Алімпійскіх чэмпіёнаў па скачках у ваду ў Беларусі не гадуюць. Ён прыводзіць у прыклад вопыт Расіі - там захавалі пасады кансультантаў. У Беларусі такой практыкі няма.
Партноў правёў у вадзе чвэрць стагоддзя - першы скачок здзейсніў у тры гады, а пакінуў спорт у 28 гадоў, у год сыходу з жыцця бацькі. Глядзіце яго алімпійскую гісторыю на відэа Sputnik.

2
Тэги:
Алімпіяда-1980
Тэмы:
Алімпіяда - 80
Мясцовыя жыхары за свае грошы ўсталявалі помнік спаленай вёсцы на Любаншчыне

Мясцовыя жыхары за свае грошы ўсталявалі помнік спаленай вёсцы на Любаншчыне

0
(абноўлена 14:22 06.07.2020)
Фашысцкія карнікі знішчылі вёску Фёдараўка і спалілі мясцовае насельніцтва ў 1944 годзе - цяпер на гэтым месцы знаходзіцца памятны камень.

МІНСК, 6 ліп - Sputnik. Энтузіясты з вёскі Фёдараўка Любанскага раёна Мінскай вобласці за ўласныя сродкі ўсталявалі помнік у памяць ахвярам фашызма, адкрыццё манумента адбылося у Дзень Незалежнасці Беларусі.

Вёска Фёдараўка – адна з соцень беларускіх вёсак, спаленых у гады Вялікай Айчыннай вайны. Фашысцкія карнікі знішчылі населены пункт і спалілі мясцовых жахароў 23 лютага 1944 года. Цяпер, дзякуючы ініцыятыве Ганны Аркадзьеўны Пратасеня (у дзявоцтве Скраблевіч, - Sputnik) тут знаходзіцца памятны камень.

"Ідэя у мяне была ўжо даўно, але мясцовыя ўлады не падтрымалі. Тады мы вырашылі рэалізаваць гэты праект самастойна. Камень падрыхтавалі вельмі хутка – літаральна за месяц. Цяпер у нас ёсць месца, куды можна зайсці пакланіцца, пакласці кветкі. Гэта важна не только для нас, але і для нашых дзяцей і унукаў таксама", - тлумачыць яна.

Таксама ў планах зрабіць своеасаблівую дошку памяці, дзе былі б фотаздымкі ўсіх жыхароў Фёдараўкі, якія ваявалі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

"Гэта будзе наш Бессмяротны полк", - дадае Ганна Аркадзьеўна.

Патрапіла на цырымонію і мясцовая жыхарка Вера Васільеўна Касцючэнка (у дзявоцтве Казлоўская, - Sputnik), якой было дзевяць гадоў, калі адбыліся гэтыя падзеі.

У гады Вялікай Айчыннай вайны Любанскі раён быў цэнтрам партызанскага руху Мінскай вобласці. На гэтай тэрыторыі размяшчаліся шэсць партызанскіх брыгад агульнай кольксцю ў 6 тысяч байцоў, што дазволіла сфарміраваць Любанска-Кастрычніцкую партызанскую зону.

Вызвалілі Любанскі раён у выніку наступальнай аперацыі "Баграціён" часцямі 28-й арміі Першага Беларускага фронта.

Чытайце таксама:

0
Тэги:
Вялікая Айчынная вайна (1941-1945), Любань (Беларусь)